1451 resultaten.
Bevroren Zeeland
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
786 Zeeland is bevroren
en ligt onder een dun laagje ijs
alles is wit zover je kan zien
en de lucht is sombergrijs.
De zon kan er niet doorheen komen
door de bewolking ozo dik
de dieren voelen zich nu alleen
met hun troosteloze blik.…
gemoedelijk werk
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
646 ijs in het schilderij
als witte pels
onder schaatsers
die compositie
is een begaafd
portretkunst
zij scherpt het hoofd
bladstilte sijpelt ijl
binnen als warme stippen
schaduw trekt blijmoedig
over het platteland
dat uitgeslapen ligt
velden vormen fietstochten
langs een rustig bestaan
en brengen appels mee
blaren helen…
Het nieuwe jaar wordt alweer oud
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
648 De sneeuw en het ijs maken plaats
voor een heel ver heimwee naar lente.
Op de kast de uitgebloeide amaryllis,
de verdorde kerstboom al weggedaan.
Toch nog even terugblikken naar toen
en dan maar weer vooruit.
We leven even onbedachtzaam verder.
Het nieuwe jaar wordt alweer oud…
Harden in zwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
580 er was geen ontdooien
juist het harden in zwart
gaf onverzettelijkheid kracht
met een glijdende schaal
maakte jouw karakter
ruimte in sociaal bewegen
maar er waren limieten
die jou niet toe lieten
je wendde je af met een lach
toch heb ik lente zien komen
scheurtjes en barsten
in het schier onneembare ijs
nog komt de nachtvorst
kruiend…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik leen een pen van de wereld
schrijf verhalen in de wolken
dans pirouettes in de sneeuw
kus het ijs met rode lippen
stel vragen aan de vlokken
die ontdwarrelend neerstrijken
hoezeer ik ook zoek en vraag
blijven ze mij antwoorden schuldig
breekt mijn hart in duizend stukken
daar gedraaide cirkels doodlopen
stuitend op een grote leegte…
Onmin
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
504 naarmate
de tijd verdaagt
verdooft zij ook
de oorzaak
die vaak dubbel
is gelaagd
als het denken dan
uitgeput vertraagt
begint de eenvoud
aan zijn werk;
het snoeien in een
verwilderd rozenperk
maar eer het hart
zich weer opent
moet men zich ook ontdoen
van opgestapeld ijs
ervaren wij meestal
het noodzakelijk ontdooien
als…
Afschrift
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
567 stop, hier vliegen geen kraaien
de lucht lijkt helder maar
ongeklaard, zolang blijft
een woord zonder beweegreden
roerloos en in ijs gevangen
ondiep als het zicht in hoogte -onderhuids-
zonder gedicht blijven vuurstenen koud
en is nadere toelichting overbodig
een zomer is er om zich staande te houden
tussen voetnoten van voortduren…
De winter van mijn hart
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
847 ik vond je
in de winter
van mijn hart
beademde
je vleugels tot het
ijs heel langzaam brak
zag je sprieten
rekken en de kou
uiteindelijk vertrekken
nu toon je
lentekleuren in de
warme geuren van mijn hand
bent klaar om
uit te vliegen en naar
onbekende oorden te gaan wieken
ik geef je zon en al
mijn liefde mee zoek het land…
Februarivers
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
569 En dan begint het ijs te kraken.
Licht heeft zich voorzichtig ontwikkeld...
Water en Catastrofe lijken het eens te worden.
Pas op: reken niet buiten de wind.
Klokjes en krokussen zijn er zómaar,
zorgen alvast voor een glimlach.
Een handreiking aan wie het ziet.
Tijd om dingen bij hun naam te noemen.
Overtolligheid in de ban te doen.…
geluk overvalt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
545 geluk overvalt
als een havik
boven de canyon
cirkelt aftakelende
moederbomen
andere bomen
beschermen zolang
ze kunnen
twaalf ransuilen
samen wachten
op de schemer
het dichtgevroren
ijs kreunend kraakt
koperwieken en
ganzen overvliegen
de geur van een
regenbui na een
droge zomerdag
we gebutst en lachend
in een weiland…
veranderlijk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 mijn voeten reppen zich
door zilveren regen
ik dacht:
ik kleur de woorden
en maak een zon
later op de dag
zal zij komen
haar hitte verschroeit me
zij zal vogels verstenen
in oogverblindend licht
vleugels gebroken
niemand is veilig
als het zomert
laat mij winters zijn
ik ruik bloemen op ijs
mijn voeten reppen zich
onder de koperen…
Ik heb warme kleding en een paraplu!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
773 We waren allebei clandestien ingestapt
in de ICE Internationaal naar Frankfurt
er was weer eens een trein uitgevallen
De trein bomvol, dus samen op de overloop
ik keek naar de vrouw met haar rode koffer
en dacht, voelde direct: zeker weten
'De somberheid gaat aan haar voorbij
die houdt zelfs van regen, storm en ijs'
Ik sprak haar aan met…
leegte
netgedicht
3.5 met 38 stemmen
4.464 Zwarte leegte
koude eenzaamheid
tranen van ijs vallen op een gebroken hart
Een beving, een rilling
een windvlaag door mijn kille lichaam
Starend in het niets
snakt mijn ziel naar adem
gevangen voel ik mij
Geketend in de boeien van het alleen zijn
kruip ik diep in mijn schulp
Tijdloos en kleurloos
een gapend gat is mijn gemis
smachtend…
Weg om de noord
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.077 Voorbij de boomgrens
tussen mosgroen
toch een berk
reikend naar omhoog
tot nauwelijks mijn knieën
strijdend met de kilte
en het daglicht
voorbij het mos
alleen maar rotsen
dan de zee tot aan de horizon
daarachter ijs
met al zijn stormen
rijk aan sneeuw en bittere kou
tot er weer zee
dan kale rotsen
weer een boomgrens
berken…
Zon.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
924 Zon, zon
Gouden bol
Laat de bloemen bloeien
Zon, zon
Overal
Doe mijn wangen gloeien
Smelt het ijs
In mijn glas
Laat je stralen
Stralen
Schijn je licht
Op mijn hoofd,
Op mijn huid
En haren
Kom,
Zon
Laat je zien
En jaag weg
Die regen
Kom,
Zon
Warme bol
En straal
Aller wegen…
Wintersprookje
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
894 de winter traint zijn stembanden
een lied van kille noten maakt
het sprookje verrassend eenzaam
de wandelaar waagt
zich stiekem op glad ijs
een dunne laag een bleke zon
en enkele dappere volgelingen
rond zijn voeten
terwijl de vijver
huivert in haar ijzige zelf
vinden eenden hun weg
naar elkaar tussen
broodkruimels
ligt er hoop…
Vakwerk
gedicht
3.1 met 24 stemmen
16.272 'Praat me niet van sneeuw en ijs'
sprak mijn meelbestoven vader
terwijl hij witbrood in de rijs-
kast schoof, 'daar komt maar dooi van'.…
Doolhof
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
749 Doch als jouw ijs begint te breken
en plots de spiegel een lach toont
dan weet ik dat ondanks alles
echte liefde alles loont.…
Winterse gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
541 nog sneeuwt het
winterse gedachten
haalt felle hagel
venijnig zijn gram
maar verdrinkt
in de milde regen
wij schaatsen op
het ijs dat niet kwam
ik zie lente
in je ogen kleuren
als je zacht
ontluikend lacht
de zon klimt
iedere dag iets hoger
in het subtiel
verkorten van de nacht
toch zal ochtendvorst
de ruiten rijpen
gelukkig…
leven zonder verwachting
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
800 ooit scheen overdag
altijd heldere zon
's nachts natuurlijke maan
toen al in schijngestalten
bij gefonkel der sterren
tot de wolkendekker
met druppels en condens
er slordig tussen kwam
zodat we nu weer verwachten
vraag me niet waarom
hij ons in de boot nam
deze onbekende verwekker
in een en dezelfde adem
van wind ijs storm orkaan
sneeuw…
tijd puzzel knuffel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
751 Hoe kan ik in godsnaam nu stoppen
de knoppen zijn geknapt
de klaprozen zijn betrapt
op hun ware aard
zij zijn gespaard
draai maar u majesteit
de aarde in een onwaarschijnlijke tijd
het schip is rijp
door tijd van spijt
gekapseisd
door een vuur van ijs
nu smelt het bewijs
langzaam maar zeker
gaan de geesten in ruis
spreken
en zij
de…
Winter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 De winter is dan gauw voorbij
Iedereen wordt vrolijk en blij
Als de zon weer gaat schijnen
En ijs en sneeuw snel verdwijnen.…
Plassen vol regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 kil waait de wind
schrijft onleesbare tekens
in plassen vol regen
mistroostig hangt nat
na het langdurige bad
aan de boom te versterven
hol klinkt de ziel
van de gloedvolle herfst
in het zompig bederf
zo lang dagen nog korten
zal overvloed rotten
naar een vruchtbaar begin
dat zal groeien
als winters vorstige tekens
in ijs en sneeuw…
Voetpad naar de voordeur
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
752 De winter heeft voor vannacht
Flink wat vorst begroot
Het maanlicht weerspiegelt in de ijspegels
hangend aan de getarte dakgoot
De wind deelt sneeuwvlokken
Op tot grote scholen
Met elke voetstap kermt het ijs
Onder mijn schoenzolen
Maar…
Op het voetpad naar de voordeur
Krijg ik een vrolijk humeur
Binnen wacht mijn vrouw op mij
Met…
Geschonden huid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 geef mij respijt
nu het lijf
op hol geslagen is
en ik niet weet
waar het verblijft
het eigent niet
wil vluchten
in het donker en
zijn angst bevriezen
in een regen ijs
paniek in samenzijn
frustraties bij ontmoeten
zelfs de spiegel groeten
doet immense pijn door
chaos van het anders zijn
toch koester ik
geschonden huid
er is…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 wanneer het blad verkleurt,
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt en ijs
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een zwijgende zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen…
Een èchte kerst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.799 Een echte kerst
Betekent voor mij
Krentenbrood met spijs
Het drinken van een glühwein
Napret op sneeuw en ijs
Lichtjes in de dennenboom
Op het bord een kalkoen
Het komt jaarlijks om de hoek
Dat vertrouwde beeld van toen
Dit geschetste sfeerbeeld
Is maar een klein deel
Waar het om draait
Het is veeleer de vriendschap
Die de…
De virielste stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 spier
Heimwee naar de magische wereld
Een conventie van de moderne consument
Hij probeert maar wat
Wie zult u zijn de komende vierentwintig uur
Voor elk wat wils
Met een rietje een zinnenstrelend genot
De wereld vanachter de wil om te winnen
Op de stof die je zelf kiest
Meedogenloos warm naar buiten
Voor alle seizoenen
Een preek op glad ijs…
Prelude van de lente
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
546 hij zag
de winter bloeien
in de eerste sneeuw
zij hoorde
schotsen breken in de
donkere schuif van kruiend ijs
de nacht gaf
amper nog zijn
korte sombere dagen prijs
hij wist
de sterrenhemel
bewonderde de klare maan
maar zachtjes kwam
het fluiten van de vogels
aan een prelude van de lente toe
hij zomert al in
licht en warmte…
Lente met zomerbloemen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
858 je wuift lente
met zomerbloemen
bloeiend in je hand
jij woonde al jaren
aan de andere kant
waar wij modderen
in sneeuw en ijs
geeft winter spaarzaam
een groen kleurtje vrij
in zon en op jouw zuiden
maar bol en knol
hebben in herfstig rust
elan vitale kunnen vergaren
in lentepril gaat onze kleur
en geur het jouwe weer evenaren…