15405 resultaten.
spin garen bij gevaren
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
864 een penseel
met zacht fluweel
van ochtendlicht
druppels dauw
in kristallijne vormen
spinnen in hun web
een prooi is vastgelegd
de trekdraad is ontzet
wordt opgeborgen
een natte veeg
het dode beest
is feest voor morgen
onder handen
drogen draden
schijnt de zon herstel
spin garen bij
gevaren, spanning
schildert zich heel…
Wolkenmassa
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.157 Mijn lijden verbleekt,
bij, hoe anderen moeten lijden
Míjn pijn verzacht,
als ik anderen zo zie strijden
Maar ooit zal de zon,
door de wolkenmassa heen,
U door zijn stralen
een nieuwe weg bereiden...…
Kringloop ...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
943 Vliegen als een vogel
de vrijheid tegemoet
over land en zee
verhalen vertalen
Wolken doorklieven
regen trotseren
zon koesteren
storm begroeten
Sneeuw bewonderen
woestijnen negeren
bergen vermijden
meren begeren
Vermoeid nestelen
"gezin" stichten
Uitvliegen
ervaring doorgeven
Kringloop van 't leven !…
Gelijk Pareltjes...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.276 Gelijk pareltjes lijken de dauwdruppels
's morgens, op elk willekeurig blad
Verweven met wat zonnestralen,
zijn het net diamantjes op een presenteerblad
Zo glansrijk en zo wonderschoon
De dauw op alle bomen en het gras
Zo in de vroege morgen, totdat de zon
ze op doet drogen en je geen
dauwdruppel meer zag...…
hervonden geluk
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
1.591 tijdloos en zacht
hoopvol als jouw lach
tranen door verdriet
verlangen in een zucht
harten omsluierd
een liefde intens
waas van passie
gedragen door een wens
loop mee in dromen
reik naar de zon
ongrijpbaar verlangen
op zoek naar elkaar
oneindig diep
wensen bewarend
verstrengelde harten
in hervonden geluk…
verdwaald??
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.171 we liepen samen in de wolken
en aten broodjes in de zon
ik weet nog heel goed wat je zei
hoe je keek en straalde,
want dat was toen voor mij
totdat je wegging op een dag
je zonder woorden, zonder lach
mijn laatste hoop verslond
doch in mijn treurigheid daarna
toen ik mezelf vermande
op weg naar niets dan werkelijkheid
de weg terug, weer…
HERFST
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.146 vallende blaadjes
zijn geen dansende groentjes meer
De volle boomgaarden
zijn op vermageringskuur
De kwetterende wekkers
laten lege nestjes achter
De blote tenen worden
in dikke sokken verstopt
De barbecuegeur bij de buren
wordt ingevroren
De tuinslang sluipt langzaam weg
De kalkoenen van tante
worden alsmaar dikker
De wereld is de zon…
net alsof
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.428 net alsof de wind
haar woorden naar mij fluistert
ik hoor dat zo graag
net alsof de boom
haar handen wil verbeelden
ik zie dat zo graag
net alsof het riet
mijn lichaam wil omarmen
ik voel dat zo graag
net alsof het gras
haar geuren voor mij vasthoudt
ik ruik dat zo graag
net alsof de zon
haar warmte naar mij uitstraalt
ik wil dat…
Bloempje
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.433 Met de zon in mijn nek
ben ik hier
nog niet in bloei,
maar wel aanwezig
Hoe wordt ieder bloempje
mooier, ouder, wijzer?
Ik word groener,
maar wil presteren.
Ik groei door,
maar kom niet verder.
Ik ben een bloem
nog in de knop
Is er dan geen ander,
bloempje, plantje
of een boompje als het moet,
dat mijn blaadjes kan ontvouwen?…
HERFSTBELOFTES
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
826 Verkleumd in de nerven
van mijn blad
na blad
dwarrel ik met de herfst
gevangen in het zuchten
van het najaar
val ik weg
steeds verder
te moe om te houden
wat ik had
uiteen
binnenin
schrijf ik herinnering
in hout
uit
een nieuwe ring
die verhaalt
over zon en warmte
en betere dagen
onderteken ik
met nieuwe beloftes…
regenboog
netgedicht
3.5 met 56 stemmen
7.504 het warme oranje van de
ondergaande zon
en de azuurblauwe zee bij
Heraklion
het frisse groen van een
beukenheg
en gele paardenbloemen langs
een binnenweg
rode klaprozen in het
graan
het indigo van een
pauwehaan
en het diepe violet van
lavendel
ja, ik besef het nu toch
wonderwel
dit alles valt mij nu
te beurt
dat kleurenspel, een lust…
veroordeeld
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
927 Terwijl ik andere lippen kus
en donkere haren streel
en de zon zijn best doet
om jou uit mijn hoofd te branden.
en jij ver weg bent
je lichaam geheel
zomers en zachtheid dat verwend
wordt door gebruinde handen.
We komen elkaar weer tegen,
veroordeeld tot jou zo lijkt het wel,
als mijn vrolijkste paraplu
in najaarsregen…
Zuiderbuurt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
994 Een windvlaag veegt de blaadjes door de straat,
geeft zon een baan door vrij gevallen takken;
ontbloot de nerven in de stam die staat
vanouds tussen de wandelende hakken.
Ik slenter dromend, kramen schreeuwen luid,
het zachte licht doet onderhuids verwarmen;
ik laat me - met een visje onderuit -
maar door het ritselen der herfst omarmen.…
Machteloos
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.407 Ik zie de zon wegzakken in de zee.
En ik moet denken, denken aan jou.
Want je kon niet met me mee.
Het gaat niet helemaal goed met je.
En dat doet me erg veel pijn.
Het gaat thuis niet helemaal goed.
En dat is voor jullie allemaal niet fijn.
Je bent ook vaak verdrietig.
En in jezelf ben je boos.…
waaiende geest
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.142 langzaam opkomend
of ineens
plotseling daar
al dan niet
gepaard gaande
met warmte en kou
een gelukzalige golf
maakt zich
van je meester
en stijgt langzaam op
het laatste restje lucht
is er uit
vacuum getrokken
alleen op de wereld
in een zoemende wereld
groene velden
bloemenzee
aan zon geen gebrek
eens spat die bel uiteen
het…
En plots, zo stil en onverwacht...
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
977 En dan, ligt alles overhoop,
Een man zoekt naar zijn zonen,
Een vrouw houdt stil haar baby vast,
Die net is omgekomen……
Voor jezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.577 Aan de muur van mijn verlangen
hangt een foto van ons samen
ik zie hem in het maanlicht hangen
waar hij ooit zal vereenzamen
In het licht van mijn gedachten
schijnt de zon voor ons beiden
maar jij kunt niet langer wachten
op mooie en betere tijden
In de toekomst van mijn heden
ben jij je eigen weg gegaan
en al het moois wat wij deden…
zich wiegen in de wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.271 ik zocht je
in het bloemenveld
je blauwde tussen groen
zo teer mijn kleine held
je zag de anderen
zich wiegen in de wind
hun kleur en harten
vol met voorjaarsgeur
je bloeide
op een koude plek
de hemel bleek een grauwe
vlek toen jij ontplooide
maar zon ontdooide
wat bevroren was
gaf jouw bloem het blauw
dat ik altijd in de verte…
De zee
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.259 Turend naar de eindeloze horizon,
genietend van de warme stralen zon.
Luisterend naar mijn innerlijke stem
laat ik mijn remmingen los.
Dromend over de dingen die ik voel
en ja de zee weet wat ik bedoel.
Het spel van golven, zee en wind
dat is wat ik het mooiste vind.…
Lichtlezer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
710 Je wees naar
nevelen voor de zon
waarin licht
met kleuren speelde
beweerde dat de wind daaruit
vergeten woorden spon
die jij verzamelde en las
wanneer je wolken droomde
ik keek
maar vond
een transparante maan
waarom de nacht
zijn vleugels vouwde
drijvende door zinnen
van oneindigheid
je lachte
sloot mijn ogen
en ik zag…
zinloos....
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.021 de man verhaalde van zinloos geweld
waardoor zijn zoon destijds
om het leven was gebracht
dat de dader inmiddels
alweer op vrije voeten liep
en van het gevolg dat het op
zijn gezin heeft gehad
doch bovenal van de pijn
die ze nooit meer
de baas zullen zijn...…
De nacht.
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.925 Zon, kom nu maar op!…
CHRONOGRAFIE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.036 terwijl de zon
de laatste boomtop kust
laat ik de dag voor wat ze is
een eendagsvlieg
ik maak een onderscheid
tussen vlieg en mug
en meet de tijd af
aan de afstand die een vogel vliegt
en daarna rust
zolang is een dag
ik giet haar in brons
plaats een voetafdruk
in nat cement
en leg mijn hoofd neer
op een verenkleed
van dons…
Achterlaten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.177 De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
Wachtend,
op betere tijden.
Om je van de ketens,
te bevrijden!…
Zijn vader zijn...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.183 Zijn zoon die hij al kwijt was
is nu echt vertrokken
met kleinzoon, kleindochters
en schoondochter.
De mantel der liefde
uitgeveegd en weggepoetst
met een traan, maar toch...
‘Als ze terugkomen
zijn ze weer welkom’...
Vader ben je
en blijf je
met sprekende ogen
en stralende berusting
in gebluste liefde...…
zag je lippen rood bewegen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
712 ik ben je blotevoetenman
loop over water
dat je helaas niet drinken kan
alleen mijn zon en golven
hebben je bedolven maar
jouw schoonheid maakte alles vlak
er was niets
dat je ooit vergat
helaas was je geen prater
pas later vloeiden
zacht je woorden in het toonloze
gevoel van bij elkander horen
ik zag je lippen
rood…
De eenzame
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.185 Hij wandelt, draaft
of loopt zijn gangetje
en de barmhartige blijft staan,
geeft gul en bedankt
de middag voor het late licht
de wolken achter de zon
de poëtische blijheid op zijn gezicht
voor de woorden in het natte gras
zo stillend voor de hongerige
die aandacht nam
voor hand en volmaken
van weer een nieuwe dag
het paard dat hem…
Waarheid van Botten
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.514 Mijn lichaam vol verlangen,
liefkozend glanzend in de zon,
Verschijning van de waarheid,
vlees en botten, mijn lichaam,
De waarheid van botten,
oorspronkelijk verborgen,
achter katoen, linnen of satijn
Nee, dat naakte glanzen, dat is fijn
Waarom zo haten naar de kleuren?…
de schemering ontbloten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
766 ik heb gewacht
op dit moment
de toekomstlacht
er is zoveel
verkracht door woorden
die te sterk raakten
die zwakke punten
zichtbaar maakten
in samenkomen van gevoel
met jou ontdekte ik
dat zinnen spreken
in het woord vergeten
dat licht er atijd is
in zon die schijnt te weten
hoe misverstaan begon
ik zie je nu al vaag
de schemering…
als het weer wintert
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.147 ik heb je
warm geproefd na
het strelen van je benen
jij was zo
maagdelijk ondanks
de lokroep van zovelen
jij bent het kind
dat zomer speelt
als het weer wintert
dat glas blaast
uit de vormen die
nu zijn versplinterd
ik heb je scherven
niet gehad maar mocht
je warme liefde geuren
je zon schijnt weer
haar licht brengt zicht…