2624 resultaten.
Kom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 misschien heeft een steen
geduld
maar ik ben geen steen
hoewel ik wacht
terwijl ik vlieg
over alle woorden heen
een zeilschip op de wind
steeds verder weg
wacht ik op jou
alsjeblieft
kom dicht bij mij
en nog dichter…
Begeren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
904 hongerig hang jij
aan mijn lippen
speels wandelen
nieuwsgierige vingers
over mijn warmte
ondeugende ogen
ontmoeten de mijne
ze beoefenen geduld
met grote passie
wachtend tot 't moment
daar is, en het feestmaal
kan beginnen…
Krom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
532 De dag is begonnen met groot tumult
de ochtend is krom gebogen
mijn hart is met droefenis vervuld
terwijl ik ergens hoor, "geduld"
hoe vindt een dag zijn juiste baan
als hij van meet af aan verkeerd is gegaan?…
Kip
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
499 Sharon kakelt ons toe op de tv
Dat het bij mais -en plof en scharrelkippen
Verboden wordt om snavels af te knippen
Nog 5 jaartjes geduld, deelde ze mee
'Dat schiet', zo sprak een hen, 'voor mij niet op,
Dan ben ik net als zij, kip zonder kop.'…
Max Verstappen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.619 Max vraagt wel heel erg veel van ons geduld.…
welkom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
579 Ik heet je welkom
zonder enige vorm
Je bent m´n optelsom
Een beetje onzeker
dat nog wel
toch kan ik niet wachten
hopelijk heel snel
geduldig en met een brede
lach
Mijn rots in de branding
als een team
als een drieling…
Failliet
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
800 Het zijn de Grieken die het zelf verzieken,
Ze vroegen veel te veel van ons geduld.
Belofte maakt zoals wij weten schuld,
Nog duizend euro krijg ik van die Grieken.
Na jaren van geploeter breekt de kruik,
Die duizend euro schrijf ik op mijn buik.…
OK Boomer
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
618 Als Boomers zijn we op deez´ aard gesmeten
Klimaatontkenners en rechts-radicaal
Conservatief en uiterst asociaal
En bovendien geen last van ons geweten
OK gij Loosers heb nog wat geduld
Nog 30 jaar...dan zijn we uitgeluld…
Ondertussen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
354 Ondertussen,
kijkt onze aarde geduldig toe,
hoe mensen elkaar bestrijden.
Hoe een plaag vanzelf verdwijnt.…
Ziek zijn voor heel even
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 Met veel geduld kan het wel.…
blijven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
730 laat de wind je in de bergen
verstrooien je meenemen naar
waar niemand je naam noemt
waar iedereen je kent
waar de dood geduldig wordt
gedragen
omarm me zonder armen
praat met me zonder mond
blijf als je er niet bent…
In de wolken
snelsonnet
3.9 met 14 stemmen
479 Hemelvaartsdag: ik was vol goede zin
Geduldig heb ik in de tuin staan wachten
Maar er gebeurde niets: even na achten
Ging ik teleurgesteld mijn huis weer in
Een zakje Haribo als troosttraktatie
Daarna kreeg ik alsnog een levitatie…
Even geduld aub
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
854 Ongeduld slijt van de toekomst
Dagen die weten noch zoeken
Die lang kwamen en kort bleven
Voortdurend tellen latend
Gerust bemeten lijnen tonen
Vergeten gelopen sporen
Leeg in het beeld vanavond…
Stof wacht geduldig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 ik had je zo graag
in in mijn armen
willen drukken
om te kunnen
zwemmen in tranen
die jij op het raam schilderde
zoals beschreven
in de ongeschreven roman
die roerloos op tafel ligt…
Geduld is een schone zaak
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
582 willen we
niet meer denken
aan de duistere boom met
de ruwe schors
binnenin het hol van
de vleermuis die steeds
heen en weer
fladdert vanuit 't hol
dodelijke tochten
rondom de aarde met de
lood zwarte wortels
verborgen
we willen ons
normale leven weer oppakken
maar als we weer een
gezonde
maatschappij
willen zullen we geduld…
van gene zijde
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
915 er is zuchten van gene zijde
ze stuurt klanken
die ik nog nimmer hoorde
vrije taal naar eigen hand
ze legt haar bloot in
duistere onbekende driften
evolutie kent geen stilstand
in de trein van creativiteit
scheppend in kansen
laat zij de wereld vollopen
in wijsheid van krachten
zo zal het zijn……
Richting rust
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.026 in een storm verwaait
het gebroken glas
zijn doel voorbij
tussen vingers als was
in stromen vurig zand
korrels van een ander leven
koelt het nieuwe hart
dat het oude heeft gegeven
het helende begin naar
een toekomst van slagen
door wijsheid verwelkomt
reis naar hoopvolle dagen…
Ons Moeder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.988 Als ik denk aan ons moeder
Dan komt het liefhedenbeestje onverwacht
In al zijn pracht
Voorzichtig met liefde pak ik het dan op
Stippen van Geluk
Wijsheid, blijheid en volhardendheid om te kruipen naar de top
Van de vinger
Om daar de vleugels uit te slaan
Veilig en behouden een goede weg te gaan
Met liefde voor ons
Allen die zij bemint
Ons…
The Little Stuff
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
833 een wijs man zei ook dat het gaat om de kleine dingen
zoals het branden van het lichtje van het fornuis
zoals een kus bij een afscheid
of een troostend schouderklopje als je het nodig hebt
een man van het straat zei ooit eens "het gaat om de kleine dingen"
een kleine man, met een grote wijsheid…
Codex Rondeniënis II
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Fragment
III Puella, een air
[ ]
onder de levensboom
vermeien wij in de hof
mijn luit bespeelt schoonheid
die muziek niet bevatten kan
je brokaten kleed
die de wijsheid van de boom omvat
ruist mij tegemoet
hoe bekoort mij jouw schittering
Godelinda, lief mij!
verteer mijn hart met een baiser…
Bram Moszkowicz
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
595 -Een vos verliest geen streken maar wel haren,
-En wijsheid, waarde Bram, komt met de jaren.…
De leeftijd maakt andere mensen van ons
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 Als de wereld
Om mij heen
Continue verandert -
Verander ik mee
Of ik wil of niet
Dat lijkt op
Het oog normaal
Maar dat is
Niet het hele verhaal,
Want is het niet
Eerder de leeftijd
Die van ons
Andere mensen maakt
En ons van jeugdige
Onbezonnenheid meeneemt
Naar volwassenheid,
Ons leert life events
In bezonken wijsheid…
Alleen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 Je zegt niets
over mijn status
er is een alleen zijn
en af en toe maanstralen
alles wat overbodig was
heb ik achtergelaten
in voorgaande jaren
er zijn er zo vele geweest
alleen wil ik zijn
onder het heldere maanlicht
nu de avond vroeg is gevallen
en het maakt me niet angstig
dat de stilte zo eenzaam voelt
er schuilt een droeve wijsheid…
Het grillig levenspad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
328 jij was geen
verschijnsel
maar creëerde
een lach bij het
grillige levenspad
vol kracht en
wijsheid
in een subtiel
aftastende dialoog
lieten wij beiden de
pijlen los die wij
hadden in koker en op
de al gespannen boog
niet om de
ander uit te
schakelen
maar om ons
het raken nu
vrijwel onmogelijk
te maken…
berouwen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.412 geduldig
drijf ik woorden
tot een zin
en voel mij
daarna schuldig
en te min
omdat
de woorden
scherper dan bedoeld
pijnlijk kwetsend
werden gevoeld
door haar
die ik nooit kwetsen mag
omdat zij ooit in mij
degene zag
die zij volledig
kon vertrouwen…
Faalangst
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
712 Ik schiet te kort
aan de grens van mijn begrip
verontrust al wat begrepen wordt
omdat ik niet kan temperen
je tweestrijd van ik
tegen ik
Je nuchterheid is schijn
een kooi en facade voor
onbedwingbare emoties
En als mijn liefde ongehoord blijft
wat rest er dan
zelfs na geduld
de angst
voor mijn leegte
in jou…
Heel de mens
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.118 diep in onze eigenheid
gaapt een gretig gevend gat
dat vraagt om ingenomenheid
met wat het wezen waardig is
geduld bestaan is lam genoegen
mensen zijn geen dode dingen
elk ik wenst zich een zonderroep
waar het zelf op in mag springen…
wat is geweest
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
933 waar vervlogen hoop
dromen vult
een hart laat smachten
in eindeloos geduld
knaagt de eenzaamheid
door herinneringen
verlangens
naar wat is geweest
voor eeuwig verdwenen
als schemerlicht gedoofd
waar vervlogen hoop
harten berooft…
ENGEL
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.313 ben ik ermee:
engelen aan mijn bed
engelen op mijn schouder
Engelen die redden
engelen met geduld
meer bij zon...
dan maan
Nu...
zoveel jaren ouder
komen ze weerom
'door het luchtruim zweven'
En meer dan even...
ben ik me
zeer bewust
van hun bestaan.…
Verras me
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
976 vol overgave lig ik in het rulle zand
langzaam varen donkere wolken voorbij
waarachter een sterrenhemel schuil gaat
voor de kust knipperen lichten groen en rood
geduldig wachtend op wat er komen gaat…