12862 resultaten.
Soms proef je het zoete en het leed ( uit de serie: ware nachtmerrie)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
709 Slaap kan vermoeden bewust blootleggen,
waar het oude landschap lacht
je hand nog warm is van het vasthouden,
keien, hunebedden brandnetels en klimop
ook de hyacinten daar op de juiste plaatsen
jurkjes pantalons de mussen en koolmeesjes vatten.
Het maanlicht sluit soms eenvoudiger om je heen
dan muren en het dak.
Ik hoorde ook vannacht…
Leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 Het leven
is meer waard dan je denkt
Vaak moet men eerst voelen
om dat te begrijpen
en voelen is verdriet
Maar opeens geniet je van alle kleine dingen
ben je dankbaar voor wat de wereld je heeft gegeven
leef je niet voor morgen
maar voor vandaag
Het leven is een bijzonder geschenk
voor de één lang en gelukkig
voor de ander is er helaas…
Borst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
732 Ronde buiteldingen waren mijn borsten
en ik had ze lief.
Aaibaar, zacht, kwaadaardig.
Ik heb haar ingeleverd, uitgeleverd,
een offer bij halve maan
aan de god met de grote K.
De ander is dapper en
bungelt voor twee, wat heeft ze voor keus?
Ik streel mij, altijd op zoek,
nooit meer zomaar uit liefde.
En hij, wat vindt hij,
huid onder handen…
Toveren
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.042 Als ik kon toveren, ja als ik kon toveren
Dan toverde ik je weer terug op je tuin
Nu is het daar niet meer dan een hoopje puin
Als ik kon toveren dan was kanker niet meer dan griep
Waar je hooguit een dag of tien mee liep
Als ik kon toveren bleef iedereen leven
En werd je na honderd jaar tot de engelenstatus verheven
Maarja toveren daar geloven…
Haar wortels zijn gescheurd
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.236 Slechts om haar kinderen de kalmte te laten bewaren.
Opdat de opvliegende schreeuw lichtjes dooft
dat zij zal sterven
doch haar weten nog niet zichtbaar
aan hen wordt gehoord.
~~
(zoals seizoenen in de lijken te zijn
zo ben ik in de war
naar het horen van het kille weten
dat jouw weg naar het sterven
is ingezet. )…
pap
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.448 een nare ziekte is bij je binnengeslopen
een ziekte die je met de dood moet bekopen
steeds ben je in m'n gedachten
wat moeten we van het verloop verwachten
een aantal weken is het nu bekend
de impact is nog steeds ongekend
telkens weer die tranen in mijn ogen
soms kost het moeite om ze te drogen
'k ben bang voor wat er komen gaat
dat…
IK VOEL JE KRACHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.255 Dat je dit weer moet doorstaan
dat maakt me verdrietig
Ik voel me trots, ik voel me zo fijn
Dat ik de vader van zo'n kanjer
Mag zijn
Ik voel me zo goed, ik voel me zo machtig
Dat mijn dochter zo vecht tégen deze ziekte,
en vóór haar man en kinderen
Tjonge Joyce wat vind ik dat prachtig
Hegoser!…
Roken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Om het roken te ontmoedigen worden in Australië de sigarettenpakjes voorzien van gruwelijke foto ’s van vieze longen en tumoren.
Hij, die naar twee gezonde longen streeft,
En desondanks het roken niet kan laten,
Die schrikt zo bij het zien van al die platen,
Dat hij voorgoed de pijp aan Maarten geeft,
En stopt als zijn gezondheid wordt bedreigd…
De kleinste letters
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
798 zij hebben allemaal
het script gelezen
weten hoe te delen
toch is er iets fout gegaan
bij het wisselen van decor
er zijn vreemden tussen de coulissen
die vechten om voeding
zoeken naar ruimte en lucht
op hun agressieve vlucht
er is geen samen meer
zij heersen in de chaos
als een diep invoelbaar zeer
balansen zijn uit evenwicht…
Mijn wilde haren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 kleurend danst licht
op haren die vallen
het gezicht ontbloten
zij zijn gezwicht
voor het ontbreken
van evenwicht in levenstijd
de strijd woedt nu
op alle fronten tegen
een vergiftigende groei
hoop alleen dat ik
mijn wilde haren
voorlopig nog kan sparen…
Angelina Jolie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Verwijder beide borsten preventief
Als je de pech hebt van verkeerde genen.
Die aanblik, als je borsten zijn verdwenen...
Maar ja, je hebt het leven heel erg lief.
Dat hartverscheurend ogenblik van kiezen...
Je leven of je borsten gaan verliezen.…
Geschonden huid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 geef mij respijt
nu het lijf
op hol geslagen is
en ik niet weet
waar het verblijft
het eigent niet
wil vluchten
in het donker en
zijn angst bevriezen
in een regen ijs
paniek in samenzijn
frustraties bij ontmoeten
zelfs de spiegel groeten
doet immense pijn door
chaos van het anders zijn
toch koester ik
geschonden huid
er is…
Chemo strijdt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
915 weer wordt het gif
per hartslag rond gepompt
trekt rode strepen
in een kwetsbaar lijf
zonder onderscheid
doodt zij meedogenloos
de lichaamseigen cellen
waarin ook kanker nu verblijft
chemo strijdt
zonder onderscheid
tegen cellen die snel groeien
ten koste van hun eigen veiligheid
soms ontspringen zij de dans
in vluchten naar de luwte…
Het laatste shot
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
875 ga met mij mee
in het laatste shot
mijn aderen zijn al kapot
een snelle ronde bloedsomloop
maakt kankercellen dood
of doet ze snel verdwijnen
naar plaatsen waar
het gif niet makkelijk in
eerste rondgang kan verschijnen
geen wanhoop
zij kunnen slechts leven
van wat het bloed kan geven
mijn lichaam is gesloopt
maar het laatste…
Alpe d'HuZes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 Herhaaldelijk klonk het uit Coen zijn mond:
“We moeten hier de strijkstok maar vergeten.
Integer laten we aan ieder weten:
De Stichting Alpe d’HuZes is kerngezond.”
(“Maar als er dan een manager moet komen,
Vind ik drie ton toch lekker meegenomen”).…
CEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
605 Er is geen spijt als ik bijna niet aan je denk
onregelmatig misschien, maar dan denk ik
meer over je heen alsof jij niet bestaat
.
omdat ik je niet bemin, ook al is het zo dat jij
je aan me vastklampt, en mocht het je lukken
mij los te laten, laat me dan alsjeblieft met rust.
.
Belieft het jou, op een onverhoeds moment,
toch weer de kop op…
Prostaatkanker voor Dummies
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.038 In den beginne
Wees op je hoede man
Als je vaak plassen moet
En als de straal
Je wat moedeloos stemt
Ga dan met spoed naar de
Huisartsengroepspraktijk
Gooi het op tafel
Wees nimmer geremd
Huisarts
Enige huivering
Pijnlijk zo’n vinger wel
Maar u bent dapper
En bovendien vent
Doch als u hoort van de
Indicatorentest
Wordt u onzeker…
Ultra Violet
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
558 Het is nu wetenschappelijk bewezen
dat het verkeren in de zonneschijn
-schier onbedekt dus bijna uit de kleren-
de oorzaak van wat kankers blijkt te zijn.
Het lijkt of van de zon niets valt te vrezen,
haar stralen voelen aan als warm satijn,
toch sluipen ongemerkt gebakken peren
geniepig in je lijf, wat later pijn.…
Trefwoord
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
610 Ogen schaduwen gebroken tijd
terwijl de stilte kil de klanken
van het woord omvat
gedachten vallen in vergeten
slechts dat ene blijft in monotoon
herhalen klinken
wentelt leven tollend
steeds benauwder
grauwt het hartritme in nood
kanker galmt het vonnis
en dan denk je
ik ga dood
tot vanuit de diepste angst
een kracht oprijst…
levensgevaarlijk melanoom
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
597 ik ben als
een speelbal
op de golven
lig op mijn rug
hij is weer terug
het zwaard van
toorn en wrake
glinstert in de lucht
we duelleren
op het scherp
van de snede met
mijn hulpgebeden
hij ongrijpbaar
als altijd maar
dit keer onervaren
in de titanenstrijd
hoewel een
basaal carcinoom zou zo
een levensgevaarlijk
melanoom kunnen…
Chemokuur
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
709 Ze hoort hakken klakken door de gang
de melodie lijkt doelloos te verzwerven
om hol langs kale muren uit te sterven
voor ze verstommen tot een stil behang
ze voelt de leegte pijnlijk in zich kerven
onzekerheid en onmacht maken bang
haar uren schuilen diep in dagenlang
voor ze de adem van voorbij verwerven
dan klinkt een kinderlach door peinzen…
Cyclus voor Salome
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
891 I. Nog niet
al wordt het avond
ga niet weg
laat bladeren verdorren
rood goud is in je haar verweven
dat ik streel tot aan je ingevallen lendenen
de nacht kan je nog niet verzwelgen
want de flonkerendste sterren zijn je ogen
toe, ga niet weg
je maakt je mooi
je blijft
II. Koestering
niet de seconden tellen tot ze lijdt…
Stilte van de dageraad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
633 Nu alles helder en stil is
je dit huis bijna hebt verlaten
voel ik de kracht
je lachrimpels
de maan vrees je niet.
Al nadert je gewisse dood
en trekken de wolken dicht
van wit naar grijs tot zwart
het waait al sterren
je laat mij mijmeren.
Jij weet je plaats al en ik
ik uit met vlinderende gevoelens
ons bloed is vermengd
zo leef je…
Daar in de verre
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 Het was al een week vol schokkende
dagen, de seizoenen zijn in de war
onbegrijpelijk overweldigt het getij me
dus mag het echt wel lang sneeuwen.
Al zie ik ook de groei, veel bloeien
hoeft niemand echt perfect te zijn,
alles mogen ze gebruiken uit leven,
geniet jij daar maar de geneugten.
Warm je gerust in koele nachten
elders in het tegenovergestelde…
De huidige malaise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Zie, de kinderen genieten hun maaltijd
zijn onbevangen niet in staking gegaan.
Ze boycotten de nieuwe hulp niet, vechten
niet voor 'n ander moederschap ze leven
bij de dag, plukken minuten als bloemen.
Veel zaken zijn soms niet te bevatten,
door dat ene hard uitgesproken zinnetje.…
Heel dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 Vrouw zijn is soms zwaar, 'n moeilijke taak
kinderen en mannen en de anderen
hun wensen, rekening houden met.
Hoe ontvouw je 'n dag, tij definitief
met sterven gaan valt niet te breken.
Ik draag 't geheel rustig mee en spiegel
doofheid elders kunnen we niet voorkomen.…
Een uitzonderlijk warm jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Al weet ik , vele illusies zijn al gestorven,
hoe huilen nader dan het lachen kan staan
hoe jij twijfelen kunt waar ik zeg weten
het niet vergeten, het vragen van waarom
niet langer aan de orde hoeft te zijn.
Het leven is als de Binnenmaas en Friese blauw
als de halmen van het riet en alles in het verschiet.…
Alles is vier fier veelzeggend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 De onuitgegeven gedachten en regels
grond, de gezaaide dagboekfragmenten
de straten en lanen die ik slapend beliep,
dat verdrietige, de liefde, die publiekelijk
aan het voetlicht leggen, ik denk van niet.
Bij sommige momenten hoeft niemand toe
te kijken, te schoffelen in onze tuin of gazon
wat we niet hadden, te maaien of betreden.
Nu…
Meimaandpracht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Dan weer de geur van vers gebakken brood
ook groene schimmel van te lang laten liggen,
aangetast uiteindelijk een miserabele geschiedenis
als kanker je lijf aanvalt,
longen en lever veracht.…
Heimwee naar teruggaan in tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Niets is je nu nog om het even
om nog uitgebreid deelnemend
nog een keer te beleven.
Alles en ook niets is nog meer
dan wellicht rumoer of even stoer
van waarde, buiten thuis eettafel
intens moeder van je drietal zijn.
Teruggaan in tijd kost je te veel vlijt.
Moed is niet verloren valt dagelijks
te horen, dromen zijn niet verstomd.
Geuren…