Alle inzendingen over hedonisme van de jon

38710 resultaten.

Sorteren op:

Verdere evolutie

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 41
We bouwden een trap naar de hemel Voor de eerste tree hielp iemand een hulpeloze Een ander vertroetelde verloederde kinderen En er was ook een man, men vond hem eerst nog een vreemde Maar later hielpen we hem en we ruimden De rotzooi op, de muren en prikkeldraad We vlogen vliegtuigen vol met delen Van dingen die ons eerst nog verdeelden Vele…

over het lopen

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
intussen woon ik al zo lang in de beweging het lopen neemt de vorm aan van mijn lichaam nestelt in mijn hoofd maar waarom ik loop je zoekt in je gedachten vrijheid, verdriet, heimwee en herkomst en de eenzaamheid om bij de bomen, de zee, het veld, de hemel te zijn en niet alleen moest je vertrekken en aankomen de tussenliggende…

O God, ik heb de geur der vlieren om me henen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 865
O God, ik heb de geur der vlieren om me henen, en mijn hart - God, gij kent zijn lijden, en Ge weet hoe vaak het, schoon gelate', in pijn zijn dagen leed -, is als een appel-boom, met pralend licht omschenen, die blij zijn branken breidt, waar roze en blank verenen hun perel-kleuren in 't teer weemlend bloemen-kleed... Zo is mijn vrucht-zwaar…

Bekeerd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Niet bezweken onder een religieuze wolkendeken verblijf ik hier op aarde en herken het eindeloze veld van licht en donker waaruit dit 'al' ontstaat een hiernamaals of juist zonder ik dien uiteindelijk het moment dat vind ik wel genoeg als wonder.…

Vis

gedicht
2.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.679
Visje wil iets zeggen, visje kijkt me aan. Visje tuit zijn lippen, maar ik kan hem niet verstaan- nooit en nergens kan ik horen wat visje van mij wil: ik ben waterwoordendoof, visje mensenstemmenstil. --------------------------- uit: 'Superguppie', 2003.…

De Bock

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
Het is zo'n winter laan waarvan je zegt lichte dooi duwt de stuifsneeuw van de bomen die geruisloos valt op het karrenspoor daaronder getrokken door de zwarte paarden die met zachte tred, als in gebed, de winter voor het laatst bewaarden.…

Vlaanderen, o welig huis

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 926
Vlaandren, o welig huis waar we zijn als genoden aan rijke taaflen! - daar nu glooiend zijn de weiên van zomer-granen, die hunne aêmende ebbe breien naar malvend Ooste' en statig dagerade-roden, dewijl de morge' ontwaakt ten hemel en ter Leië -: wie kan u weten, en in 't harte niet verblijên; niet danke' om dagen, schoon als jonge zege-goden…

Als, bij moe-tanend avond-lichten...

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 912
Als, bij moe-tanend avond-lichten, angst daalt in onze aanwezigheid, zijt gij 't, die voor onze aangezichten de vreê der avond-lampe breidt. Wij zitten en ons leden wegen, zwaar van stil-naedre dage-dood; gíj hebt zacht woorden die verplegen, en breekt het vredige avond-brood. En wij, die uwe gaven eten, wij rusten in uw blijde…

Baanvegerslied

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 952
Leg reis aan! leg reis aan! 't Leven is een gladde baan. Bittere borrels of melk en saffraan! - Vegertje, bind mij mijn schaatsjes eens aan. - 'k Heb het voor grotere lui wel gedaan. Leg reis aan! Bittere borrels of melk en saffraan! - Vegertjelief, hoe leg ik het aan? Vegertje! 'k ben hier voor 't eerst op de baan. - Wil je niet…

Wij zullen blijde zijn

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Wij zullen blíjde zijn... De bomen blozen van vruchten. En ons hoofd is schoon als duizend rozen, nu we overvloedig zijn van zwenkend zomer-bloed... o God, God, ik en kende U niet, en was verlóren; maar nu ge Uw adem door mijn adem deinen doet, is Uw gedaante menig-voud in mijn herboren, 'lijk, beken-veel door 't barstend lente-land, een vloed…

Verdwijning

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 814
Stel dat ik verdwijn eerst een week, dan een maand, stel dat ik niet meer verschijn, wel een jaar lang. Men vindt wel een vervanger op mijn werk, mijn vrouw een nieuwe partner, een nieuwe papa voor mijn kinderen, men zal nog aan mij denken, mij misschien zelfs missen, iets vertellen over vroeger, toen ik er nog was maar alles slijt, alles…

koud

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
de winterzon schijnt mooi, maar het kwik blijft onder nul op weg naar de bakker zie ik een man half-opgerookte sigarettenpeuken oprapen en in een sigarettendoosje stoppen in de zondagskrant lees ik dat de directeur van een Brusselse vzw achttien jaar lang 1000 euro per dag verdiende de winterzon schijnt mooi, maar het kwik blijft…

O zee, die mijne lip doorkeent

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.101
o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen waarin het volle licht van alle zonnen breekt; zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt, waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen; o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen: ik ben van zee en lucht…

Ter lome zee met slappe zeilen

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 864
Ter lome zee met slappe zeilen onder eenzelfde lamme zon, en steeds het onveranderd-ijle aan elke nieuwe horizon; aldóor de dagen áldoor varen een onverschill'ge avond toe, en eindeloos het loom verzwaren der lamme leden, hooploos-moe; en nimmer, nimmer slapen mogen, maar steeds naar horizonnen spiên met starre en pijnlijk-sperrende…

Ween aan mijn borst

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 912
Ween aan mijn borst den schat der tranen die rijk me maken van uw leed, ik die van wankelende wanen als gij het talmend smeken weet; ik die, mijn kind, op andre schouder om eendre vreze heb geschreid, maar van elke onmacht oud en ouder, weer om een nieuwe hope lijd; ik die het goud van alle transen voor de as van oude zonnen ken…

Kind met het bleek gelaat

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 818
Kind met het bleek gelaat, dat van uw wijde blikken geen liefde in mat gebaar noch in lede ogen ziet, maar in uw zedig kleed uw knieën weet te schikken zó, dat me te elken male een laaie drift doorschiet: gij zult het nimmer aan mijn vrome woorden weten hoe mijn begeren om uw kleren dolen dorst; maar ìk draag in me-zelf de wonde, zelf gereten…

De bruid zegt:

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
Hoe wordt mijn lippe week van honig-smaak? – ’t Is of ‘k met tanden-reek uw tanden raak... Hoe zijn uw ogen klaar van vreemde schijn! ‘k Zie er me lévens-waar spíeglend in zijn... ‘k Hou mijne leden, als ware ik beschaamd… – Uw adem, om mijn hals, die zoelig aêmt... - Is het een lente-gloed die door me gaat? Hoe toch uw strak…

Laat me, vijver, waar ge ontwaakt

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 877
Laat me, vijver, waar ge ontwaakt, - daar, ten dagerade aan 't rozen, naar uw nacht de morgen naakt, - laat mijn aanzicht, week en naakt, eigen bleekheid tegen blozen. o, 't En is een scheemlen maar; maar, in 't stijgend morgen-scheemlen, zie 'k ten vijver, minder klaar maar te dieper naar ik staar, schoonre hemel dan ten heemle…

2019

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 849
flakkerende kaarsjes flikkerende lichtjes vrolijke kaartjes olijke gezichtjes oogjes die fonkelen een sprankelende lach vele mooie momenten is wat ik wensen mag.…

De kwellende eenzaamheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik weet niet hoe, ik leven moet Elke dag weer stilstaand bij, Hetgeen dat mij dwars zet, de voet Hetgeen wat mij gelukkig maakt en blij. Ik leef hier nog, in kwellende eenzaamheid Niemand hier, om mij te verblijden Denkend aan wat mijn leven leidt Denkend aan wat mij van anderen zou afscheiden. Ik kan niet verder gaan, levenloos leven Er…

Annunciatie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
Lavagna in het voorseizoen: zie de haven boten nog in ruste buigen naar elkaar groeten het voorjaar schraapt hoeven en sluit af en toe de ogen tegen zonlicht dat al wit wordt timmergeluiden klinken op van boten en rijken komen van verre met geschenken want de Oriënt is niet ver koks rakelen sluimerende vuren op ratelen keukengerei…

Wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
De zucht ritselt niet, toch wentelen bladeren. Herfst luidt geen klokken.…

Worm

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 588
De voordelen van een worm Als huisdier zijn enorm Veel eten doet hij niet Hij blaft niet als hij katten ziet Slechts één kleinigheid kan een probleempje vormen Er zijn geen pillen om wormen te ontwormen…

Vinger God’s wat zijt gij groot

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.630
God is Natuur: Je luistert naar een mens En hoort een stage stroom van klanken Die neerslaan in orale databanken En vaak gaat dat proces naar wens Maar taal staat ook op boekenplanken En daar heerst homo sapiens Hij geeft de klanken graag een grens Zo worden woorden toverdranken Maar ‘t woord op zich heeft nauwelijks magie Het is het passen…

Dwingelderveld VIII

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 653
Om hier te gaan. Het veld op. Zonder broer. Onder die lege, blauwe hemel die alles zichtbaar maakt dat gezien wil worden.…

Cirkels

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 372
jij die beweert dat de wil een ziekte is je hebt het leven niet begrepen ook ik lijd aan nogal wat waan-ideeën zoals bijvoorbeeld dat zeldzaam en uitzonderlijk hetzelfde zijn en coherentie een deugd is ik wil het allemaal de rust en extase reflectie en beweging het geld en evenwicht de nacht en de dag verzaken en omarmen ik wil het…

Oeps... Foutje

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 515
Fouten maken, dat mag is wat ze zeggen. Dat is ook wat ik dacht, alleen wat ik nu pas weet is, ’t geen waar ik ’s nachts van zweet, dat ik niet bang ben voor het maken van een fout, maar voor hetgeen daarna. Het geschreeuw, het drama, de verwijten. Zo zijn wij toch niet getrouwd? De consequenties zijn niet mild, waardoor niemand een fout…

De lucht van Storm tot Zucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 325
Je leeft er in of ’t niets is: in de lucht En bent er zó licht aan gewend Dat je hem nauwelijks nog herkent: Al slaak je ook een diepe zucht Maar als depressies in ons bolsegment Zich zamelen tot een storm geducht Dan drukt zich zelfs de arendsvlucht En zweeft omhoog de circustent Natuur kan zich in lucht wel staande houden Natuur is aan…

Jachtsneeuw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 352
Jachtsneeuw De winterlucht spant zich samen, donker aangeslagen. Zij draagt het weten met zich mee van een bui die nadert en niets vragen zal. Zelfs de laatste bladeren, schraal vastgehouden door takken zijn in spanning, ritselen niet, maar trillen, vóór wat komen gaat voortgedreven door een jachtig wit.…

Dwingelderveld X

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 331
januari 2026 Toen de slaap uitbleef ben ik gegaan. In een weinig licht, de witte winter in. Tussen tengere berken waarin vogels zich stilhielden, twee gedaantes. Lopers, broers, met koude handen en volle woorden over wat mooi is. Het lied van Cohen en de tijd die verstrijkt. Ook toen sneeuwde het bos langzaam dicht. Straks zal de…