6043 resultaten.
Flessenpost
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
603 zij is een
weggeworpen
fles
met
woord
en
boodschap
binnenin
en
drijft
op
golven
naar
de
overkant…
Pad....
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Het pad
zal je volgen
stappen
zal je er zetten
Maak korte metten
met
het vooroordeel
sluit 't uit...
De praatjes
komen aangewaaid
blijven hangen
doen aan ieder tekort
Want wij zijn
kwetsbaar
als halmen
aan de waterkant
Een rukwind
en we liggen
plat......
over het pad:
platgetreden
geplet
door zovele voeten.…
In de wolken....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
670 Vandaag
ben ik
in de wolken
Ik ben
geen wolkenkrabber
geen vliegenier, geen kosmonaut
Ik was
even 'stout'
-driemaal raden?-
Daarom...
ben ik
'in de wolken'.…
Pijn fabrieken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 gevoelloos koud als een blok ijs
een harde korst dat zich
door zon niet laat smelten
is de kracht van gewetenloze mensen
als kemphanen staan zij
tegenover elkaar
en kakelen als de kippen
die het moeten bezuren
en nauwelijks
nog eieren kunnen leggen
staat daarom even stil bij de zachte
wind die overal om ons heen is
en geurt naar lelies…
Gast...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Te gast...
ben jij
de deur niet
op slot, op een kier?
Nee,
wagenwijd open
de loper
uitgelegd
Geen last
me teveel
te zwaar
of te ver
Ik vier je komst
heb je favoriete stoel
neergezet
vraag je:
'wil je koffie
met melk
of suiker?'
'thee..? mag ook'.…
Midnacht gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Ze spreken doodse stilte
maar klinken tumultueus
hun woorden zijn haatdragend
Ze kijken kritiek
met felle, observerende ogen
niks dat hun ontgaat
Ze proeven van mijn verdriet
ze leven van mijn angsten
en voeden zich aan mijn wanhoop en machteloosheid
Ze zijn genadeloos
ze kleineren me en beangstigen me
tot ik alleen maar kan verlangen…
Wachten op de zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 ik heb
al veel te lang geleden
tussen de
afgesneden takken
met doornen
onder het hemeldak
die in de zomer
pas gaan bloeien
hun wortel diep in de
vruchtbare aarde
waar nu een dwarse wind
waait evenzo als in de
afwijkende wegen
in de nacht het
stroomafwaarts geklots
stom en stil kunt horen
overdag gedrild als een kazerne
waar…
Autistisch kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Ze zit achter in een bank alleen,
haar brede wat ouwelijke gezicht
is strak en ziekelijk vaal,
schuw kijkt ze om zich heen.
Diep over een boek gebogen,
de lippen samengeknepen,
zit ze moeizaam spellend te lezen,
met grote verbaasde ogen.
Haar klasgenoten zijn druk, maken
rumoer, roepen en zingen,
springen wild om haar heen,
het lijkt…
De mens anno 2020
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
639 Je kiest een willekeurige planeet
en onderwerpt die aan een onderzoek.
Dan blijkt dat met oudjaar in elke hoek
de mensen vuurwerk knallen bij de vleet.
Die avond is een klare promissoir
van al het schietwerk in de rest van ‘t jaar.…
Geweld in de wereld
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
821 Ziet men de samenleving als geheel,
dan zijn geweld, terreur en overvallen
de onbewuste schaduw die met knallen
de aandacht opeist in het schouwtoneel.
Geschokt moet ik mij op dat beeld bezinnen
en richt mijn blik van buiten weer naar binnen.…
Roodbont (Haute Loire)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Terwijl mijn blik zich verplaatste
van mijn witte boek
naar de witte kalveren
- wit, met hier en daar een rode vlek –
en van daar naar de witte tuinstoelen
en de lichte berk en het lichte tafelblad
had ik opeens het gevoel
dat achter mij een kalf stond,
een beetje dreigend,
omdat het niet met zijn staart sloeg
en niet met zijn oren knipperde…
Ik voel me niet gezien
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
619 Ik ga vanbinnen kapot
Niemand merkt het op
Ik huil me leeg
Niemand kijkt op
Ik ben kapot
Allen draaien zich om…
Eenvoudig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
290 Het zit allemaal in mijn hoofd,
zeg je.
Alsof dat het minder waar maakt.
Ik zie duisternis
waar jij licht eist.
Ik zie scheuren
waar jij stabiliteit noemt.
Het zit in mijn hoofd,
maar dat is
waar ik leef.
Waar alles gebeurt.
Waar niets ontsnapt.
Wie vertrouw ik nog
als jij mijn angst
herdoopt tot iets.
Dat ik moet inslikken
om…
Het is moeilijk rijmen
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
329 Het is moeilijk rijmen.
Frenetiek bezig met niet sterven
voor een leven niet langer dan vandaag.
Geen geblaas over luchtvervuiling.
Dat bederft de atmosfeer binnensmuurs.
Het is moeilijk rijmen.
Dan de verkoop van ideeën.
Ze zijn couteus geworden.
Steeds slimmer, aldus het leenwoord,
knijpend in onze huiden.
Dat vonden jonge…
Ik weet
gedicht
3.8 met 10 stemmen
12.149 Ik weet: je leeft
daar in het land van licht.
Je bent niet dood,
je leeft.
Ik weet het
met mijn hart.
Ik weet: de liefde
die ons bindt sterft nooit.
Liefde kan niet sterven,
omdat zij eeuwig is.
Daarom blijven wij
in liefde
met elkaar verbonden,
jij daar, ik hier.
Ik weet: je zorgt
voor mij
vanuit het land
waar jij nu leeft.…
HOGE DRUK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
906 I
de zonnestralen raken mijn gemoedsrust
net als in vroegere kindertekeningen
daken van perspectivisch mislukte huizen
energiecellen worden geladen kilometers
blijken peulenschillen die brandstofverbruik
minimaliseren de vederlichte stap kenmerkt
de levensgang personifieert vriendelijkheid
contacten blijken productief boodschappen
doen…
Johannes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Toen gewoon doen
Uitzonderlijk was
Geworden - en
Blasé zijn de norm
Kwam daar Johannes,
Volkomen naturel en
Gewoon zichzelf,
Door zijn publiek
Onbetwist op nummer 1 gezet
En werd de vakjury
Subtiel te kakken gezet…
- Sluikstorten -
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
570 achtergelaten 'per toeval',
een schrijversschat buiten,
bij de bewakingscamera
op het openbaar domein
opkuisstukken zonder eigenaar,
oude lezersbrieven in smeuïge tijden
boeken werden als relikwieën
waarschijnlijk achteloos achtergelaten
omschrijven één bepaald woord en thema
de overblijfselen op de openbare wegen:
sluikstorten,…
- Cirkels op een stuk papier -
netgedicht
3.8 met 48 stemmen
461 cirkels op een stuk papier,
vreugde en verdriet worden weggehaald
uit vicieuze ondoordachte lijnen
jij tekent mijn grenzen,
een tweedimensionale figuur
perfect en rond,
stuiterend teken je op stevig gekleurd papier
via de rand van het onvermogen,
als een naald die weleens over de stiklijn gaat
..en die de pijn kent.
toekomst, elke raaklijn…
Nijgen vlinders bloemen open
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
476 Ze liggen altijd
op de loer
destructieve krachten
in scheppende
momenten een donkere wolk
boven kolkende blauwe zee
geselen stormwinden
waait creative energie
nijgen
vlinders
bloemen open
verspreiden een
zoete geur…
Afscheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 Het waren
van die
onbenulligheden
elke dag
het zat me weer
eens niet mee
ik walgend
van geweld
besloot te gaan
een
laatste blik
op de canapé en het boek
voor twee
jij draait
met de
sleutel het slot
knarst een slag verderom
ik hol
zonder
achterom te kijken
blootvoets
in de aarde
ik liefde en vrede
ik voel de…
Goud-vissen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 dromen betreden
s'nachts het glazen water,
het water waar ik naar beneden word gezogen
er lijkt
geen ontkomen aan ik ben een
wankel bootje
voortgestuwd
door grimmige oceaan
aan de hemel hangen slierten
sinistere grijze rookwolken
ik ruik hun geur
tussen smal verlichte
neon regenboogstrepen
daarwaar elke reddinsboei me
ontglipt…
tijdsgeesten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
600 tweeduizendveertien
afgesloten openen
tweeduizendvijftien
de vader van gedachtes
wenst een Gelukkig Nieuwjaar…
Als het kalf verdronken is
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 voor het venster
staat een cactusplant
met doorns
heel hard en scherp
zij staken
door mijn vel
heel diep naar binnen
ik riep nog
haal die plant
daar bij dat raam vandaan
wachtend tot sint juttemis…
Vogels die tegen de wind in zingen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
516 de lelies
bewegen
zich wiegend
vogels die
tegen de
wind in
zingen
maken
de pijn wakker
donkere
wolken
trekken de
hemel dicht
er welt een
traan achter
mijn oog
ik wankel
en hurk
in de rechter
hoek van
mijn kamer
met
het duister
om mij
heen
ik sta op
en kijk
naar je
brekende
handen
lief
ze hebben
de kleur
van…
Grootsheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
450 Als grootsheid
mij zo angstig maakt
mij zo vaak
doet verstijven
dan wil iets in mij
al te graag
steeds klein
en onbelangrijk blijven
Toch voel ik mij soms
groter dan ik doe
dan ik tot uitdrukking
kan brengen
hoewel ik niet
echt heb geleerd
hoe grootsheid te herkennen
Toch ben ik
belangrijker dan
ik weet
ik toelaat
en bewust voel…
Blauwe woorden opgeraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
532 welk een wens lag op jouw lippen
toen je de diamant als samengeperste kool
liet verdrinken binnen de begrensde illusie
van verloren lebensraum
welk een verwachting droeg je mee
toen je speerpunten uit de kiezels beitelde
die jouw pad markeerden als kompas
om niet te verdwalen
welk bezielend verlangen negeer je
nu je staat op het sediment…
HELPEN, ZINVOL EN ZINLOOS!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 Het steeds anderen
naar de zin maken
kan niet de zin
zijn van jouw bestaan
Hoe graag je ook
anderen wilt helpen
help eerst jezelf
en dan met name jezelf
geestelijk te versterken
Juist door niet te spreken maar
vooral om te zwijgen, te luisteren
wat er ook van je, over je wordt
gezegd, geroepen, gefluisterd of geroddeld
Egoïsme,…
m'n lief amaliaatje
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.095 m’n liefje m’n amaliaatje
lief teer nicotine maatje
vlind’rend windekind
elke keer weer strelen
mooie lieve woordjes delen
complimenteus is het heus
eerlijk waar of doe jij maar
om deze man als ballon
doen stijgen naar de zon
in loze vlucht zien dalen
in ijlheid mist verdwalen
dank je hoor nicotine maatje
schrik verslik je niet…
- Achter tralies -
netgedicht
4.3 met 49 stemmen
660 Achter ijzeren façade,
staat emotieloos op ruwe muur
een stoere kaars te branden,
hoogst uitzonderlijk
licht haar tors een gevangen lachen op.
Onschuldige romantiek,
dreigt achter eeuwige tralies te belanden
terwijl met ijzeren onvermogen
de sleutel in het slot gaat,
en alle dagen lang
gillend en schreeuwend tranen vechten.
Vermomd…