3664 resultaten.
Mijn hart kent, went
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
603 in de stille deemster
fluister ik in woorden
mijn weifel, mijn twijfel
tot een ongeoefend lied
mijn hand penseelt dromen
nachtelijke werkelijkheid
een wonderster, zo mooi
siert mijn gesloten pad
ik ben ik
tot de morgentijd
mijn hart kent
went aan de tegenslagen
hoffelijkheid wint
overwint nonchalance
een hunkering lispelt
langs…
Er is iets...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
616 de deemster schrijft het verhaal
rust legt zich op een vervlogen dag
tijd waarin alles voorhanden was
maar ook niets
het hart zocht naar iets…
naar het befaamde lied
toewijding van een verenpracht
ik hoorde enkel een kraai
ze scherpte wat in haar nest:
“Blijf jij maar ver van mij vandaan”
straks komt de nacht
zullen de bomen zwijgen…
Spiegeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Een vrouw ontmoet een man
de blik, de handdruk voelen klik,
maar zij, zij gaat er niet op in!
Want waar het eind en waar begin?
Toch, zomaar ergens middenin
lijkt er iets ontloken,
een digitale geur geroken,
iets opgelicht, ontstoken.
Nu wil zij gewoon vertellen,
over de zonneschijn, hoe groen het gras,
hoe fijn het is, het was,
zoals…
geaard
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
755 ooit waren er vogels
mijn vader hoorde
vernam het als hoop
als een verwachten
het lied door de dag
ooit waren er bloemen
mijn vader zag
de aaiende vlinder
op het hartje rusten
ik zag zijn lach
ooit was er mei
was er verwondering
om de wulp in de wei
het handje
in een hand gelegd
nu is er leegte
ondanks…
dan heb ik niets…
Voor een natuurkind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
506 ik zag een droomgezicht
het mooiste licht
alsof de einder brandde
het leek zo simpel
maar niets was minder waar
iets van Heiligs was daar
later, ja, later
vertel ik van het water
van de fluister in de wind
dan kwast ik doeken vol
kleurpigmenten
voor een natuurkind…
Och, zie mij hier staren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
601 hoe diep mijn zucht
langs het vensterraam
morgenzorgen mengen
zich in de schrale lucht
een spoor van zand
leidt naar de hof
een vertrouwde zetel
nodigt als een open hand
och, zie mij hier staren
de verte heeft geen weet
van dat…
hetgeen ik wil bewaren
ik kerf het in de nerven
van een vallend blad
zo is het vastgelegd
de aarde zal…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
495 Honden zouden elkaar vooral kwispelend
besnuffelen.
Bij ons was er in de hal al een soort knal
maar hoe ga je daarmee om?
Je handdruk gaf krachtige genegenheid,
dan uitwisseling van blikken
in verlegenheid.
Nu wilde ik ons op een afstand bezien,
ik op een eiland, jij op een eiland,
ons bij laten schijnen door de zon.
Maar in welke bocht…
Verlangen 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Verlangen is
is een hunkering naar 't nieuwe
een ontdekking, een schepping,
knop die barst, blad worden wil,
zwellend zaad dat ontkiemt
een bloem die haar hoofdje laat zien,
een noodzaak naar warmte en licht
een gemoed, zoekend naar woorden
die gelezen willen zijn of gehoord?
Een onberedeneerbare drang de ander te zien
of te horen, met…
Eén
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 één met de zee
leg ik mijn oor
te luister
in de hoop te ontcijferen
wat zij toch fluistert
nu zij mijn voeten kust
met de wind
door mijn haren
zal ik
al haar geheimen
trouw bewaren
opdat het ons
bevrijden zal…
Ontvangen...verlangen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
622 vanwaar de maan
haar stralen zendt
blikt mijn oog omhoog
milde prikkels
ik ontvang ze met
een open hand
breng ze op het land
naar een mooie bloem
die de vlinder boezemt
daar waar de zon
de aarde raakt
spreekt het verlangen
blijven woorden
op mijn lippen hangen
ik zal ze bewaren
eens misschien
zal mijn adem ze spellen…
Geen aanleiding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Geen aanleiding,
niets te melden,
maar wel iets,
iets willen horen, zien,
wat zwarte letters
op wit scherm,
die licht, die verwarmen,
waarvan je denkt
dat ze je een beetje bij die ander laten zijn,
gewoon die zwarte letters
ja en de inhoud natuurlijk
maar het lijkt of alles gezegd,
maar niet hoe je het ervoer,
en alsof over dagelijkse…
Welzijnswerkster.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
593 veelheid van woorden
verwarden mijn oren
maar mijn zwervende zijn
hoorde hoe je lippen bewogen
in de taal van universele liefde
handen van strelende zinnen
over mijn naakte lichaam
ik proefde het genot van tedere
tintelingen uit liefde geboren
ik wacht op de plek in het nu
en weet dat alles roept om meer
maar alleen jij moet luisteren…
Verliezen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
714 alles sterft
ja, ik weet het wel
de vogel, een bloem
het hart, een mens
mag ik missen…
mag ik huilen…
als kraaien in
zwarte verenjassen
een herfstschreeuw brengen
steeds, steeds dichterbij
mag ik missen…
mag ik huilen…
om toen, toen
die warme dag
dat de koude wind
een huid kwam schuren
en het verliezen
rond het stille sprei…
Ooy
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik blader door jaren zonder zorgen
aan de tafel waar ik als kind al zat
op slechts een steenworp van mijn eigen stad
hier in dit huis weet ik mij geborgen
vastgelegd geluk spat van wit papier
dat stevig aan mijn wortels trekt en tast
naar een diepe stilte die mij verrast
de deur van mijn…
De weg naar nergens
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
665 Ik loop op een weg
Die leidt naar nergens
Te komen
Waar ik niet wil zijn
Te zoeken
Wat ik niet kwijt ben
Te zien
Wat ik niet wil zien
Te horen
Wat ik niet wil horen
Te weten
Wat ik niet wil weten
Ik wil mij omdraaien
Maar dat gaat niet
De weg leidt naar nergens…
Het is goed te zijn
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
740 te zijn aan de zee
waar een bal van vuur
de einder kleurt
zo oprecht en puur
het is goed te zijn
in het verhaal
van de rollende golven
de zeester en het koraal
het is goed te zijn
rond het kasteel
het geknede zand
dat ik met een roze hoedje deel
het is goed te zijn
bij de ontelbare meeuwen
te luisteren naar het
karakteristieke…
Som
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Na een moeilijke zoektocht
toch de man, gezellig gezin...
tot één ziek, weg van ons
moet breken van ons.
Na het scheiden, het schelden,
na 't daag'lijks overtreden van wetten
en moeilijke zoektocht
afwisselend warmte en pijn
houvast als een klimplant
hier en daar
kruipend naar boven,
niet huilen of zeuren
doorgaan maar.
Ik vraag…
Wakker
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
742 Emoties van steen
Je kunt nergens heen
Wakker uit je dromen
Dat het geluk zou komen
Sprookjes bestaan niet, meid
Wakker worden is de hoogste tijd
Ze staat op, trekt de gordijnen dicht
En als ze straks weer open gaan, dan is het buiten
En binnen
Licht…
Het lukt even niet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
727 ik zie het water golven
het maanlicht verlicht
een schilderij van troost
bij het verdriet
ik zou iets kunnen
willen schrijven
maar, het lukt even niet
misschien later
ik kan geen zinnen
verzinnen, woorden
die er nog niet zijn
-
thans
kraait weer de haan
begroet deze morgen
de aarde houdt
haar mooiheid niet verborgen
ze…
Poging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 'Een gedicht?'
fluisterde hij bij het weggaan.
Maar hoe kon ze dit beschrijven,
iets wat niet ontleed, ontkleed, geanalyseerd kon.
Zoals de ingang van een spechtenest zichtbaar,
maar nooit de holte zelf.
Het was als een zorgvuldig gesealde schat,
als een klein flesje waarin een minutieus scheepje,
zonder erbij te kunnen,
veel meer dan dat…
Golvende vlinder
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
623 het duinenkind
blijft houden van de zee
de opdringerige meeuwen
vindt parelschelpen
op een verlaten strand
hoort de wind
de vliegende storm
vangt op haar hand
het stuivende zand
het duinenkind danst
op de levenslucht
de schenking van het tij
zonder hersenspinnerij
is enkel blij
-
och
kon ik haar weer zijn
een golvende…
Expeditie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 de berg die ik het liefst alleen beklom
waartoe ik impulsief kon besluiten
daar meende ik naar te moeten fluiten
als gekooide vogel, haar eigendom
maar juist zij blies wind onder mijn vleugels
scheen me bij in de donkerste uren
ging mee op de mooiste avonturen
er bleek niets waar van die strakke teugels…
Observatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Laat me je weer zien,
je lichte tred, je blik,
je ogen die zoeken naar diepte, verleden
je houding laconiek alsof er niets
terwijl er zoveel
hoe je tovert met krachtig omhelzen
je handen mijn lijf raken,
mijn mond de jouwe smaken,
jouw kreet horen slaken
ik zal je ver weg laten
en terug bij jezelf, los
of met verstrengelde vingers
ons…
Gedachten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
492 Mijn gedachten wapperen
als was aan de waslijn,
de mouwen en pijpen alle kanten
frisse wind waait en geeft gul, droogt,
daarna met de hand glad gestreken
draag ik ze opnieuw en ruik
de geur van buiten
en voel me één geheel.…
Wending
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 ik sta aan de vloedlijn
waar zonnestralen
hen omarmen die het ontberen
wolken krullen er beduidend anders
zo streelt de wind lieflijk zorgen
uit de gezichten van
zodat hun tred lichter zal zijn
dan toen ze kwamen…
Uit balans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 balancerend in het leven
op een leidraad, oh zo broos
jongleer ik pijn liefde en gemis
dan weer vrolijk dan weer boos
zwemmend in een zee vol tranen
al is er niemand die dat ziet
zeg ik steevast dat het goed gaat
ook al sterf ik van verdriet
niet wetend waar te beginnen
niemand zegt mij waarnaartoe
put ik mijn kracht uit de liefde
ook…
Aangenaam
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
544 waar warmte zich mengt
met geur en smaak
daar voelt het als thuis
schaduw draagt het licht
tilt het de morgen in
de dag maakt een start
schrijft weer verhalen
over het levende dorp
naar de daverende stad
-
de fiets staat klaar
nog een borstelstreek
door het koppige haar
ik peddel langs
een verpozende beuk
rood vlamt zijn…
Onbegrip
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
521 met blote voeten
betreed ik
het natte zand
hef mijn handen
naar de hemel
en schreeuw het uit
onbegrip rolt
over mijn wangen
net zolang
totdat ik antwoord krijg…
Ogen spreken boekdelen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 stil is de machteloosheid
als door duizend glazen
deuren roep ik jou
toch hoor je mij niet
(veilig) binnenin gekropen
naar daar, waar woorden
niet te vinden zijn
zwijg je in alle talen
ogen spreken boekdelen
vol inktloze letters
die nooit geschreven
zullen worden
daar verdriet geen kleur heeft…
Terugtrekken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
487 och
hoe stil is mijn zwijgen
deze avond
wanneer het Goddelijk licht
langzaam aangaat
gloeit over de twijgen
genoeg
het is gewoon genoeg
wat was komt niet terug
of toch…
weer dezelfde weg
behoedzaam volgen
telkens letten op…
aarzelend, steeds te laat
dan weer te vroeg……