Alle inzendingen over zelf-troost

2744 resultaten.

Sorteren op:

Troostmuziek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 902
die naar Hem zijn toegegaan Muziek die mij doet dragen in gemis en in verdriet en met zoveel vragen 't is de Vader die mij ziet Muziek van herinneringen van gedachten in mijn hoofd en van Kerst die doet bezingen van 't Kindje dat ons is beloofd Muziek is ook een medicijn bezongen in een lied te weten waar ze nu al zijn 't brengt troost…
Robert Doek11 december 2015Lees meer >

Meer dan een Meer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Wanneer meningen me hebben verward. Wanneer het in mijn kop gaat gisten. Wanneer ik ben vastgelopen op mijn pad. Dan wil ik weten wat de wijzen wisten. Weer verlang ik naar dat stille meer. Daar ga ik zitten op een houten bankje. Het water stroomt er als mijn eigen leven. Onzichtbaar blijft de geheime levensbron. En toch, wat troebel is…

Ons bed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 866
Zonder ons bed, wordt ons leventje onleefbaar. Zonder warm holletje, kan niemand overleven. Geen mens. Geen beer. Geen eend. Voor het eerst open ik mijn ogen. Zojuist werd ik opnieuw geboren. Het donzen kussen is mijn moeder. Haar koesterende liefde voel ik weer. Heerlijk gaap ik en strek mijn lichaam uit. Ik voel mij als een uitgeslapen…

troostlied

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 797
laat mijn hoofd zacht rusten op je borsten en m'n ziel sluimeren in je hart dat we samen wachten op 't ochtendgloren dat altijd komen zal na zoveel zwart...…

Telefoon

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.980
Iemand is een verre stem in een doos niet meer, een sterke hand niet meer of een te strak gestrikte schoen, een doorgestikt overhemd, iemand is een niet verwijderde gemiste oproep nog misschien, een ingeslikt signaal dat trilt van een bericht, iemand is zo te zien zo uit je telefoon, je kunt bellen wat je wilt of me nog meer vertellen --…

De geliefden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Zij keken elkaar aan betastten elkaar spraken geen woord liefde heeft zo weinig nodig een aanraking een glimlach zij vonden troost in een harde tijd ze konden een wereld en nog meer aan ze kropen in elkaars lichaam teder, zonder dwang en sloten zich voor buiten af.…

In hetzelfde ziektebeeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
het eigen schrift noodlot zinnen gaf tijd werd achteloos opzij geschoven in pure dwingelandij chaos kreeg alle prioriteiten ging schaamteloos de rij voorbij zo kon ik jou ontmoeten in hetzelfde ziektebeeld jij wanhopig naar de eerste intake ik bijna geheeld iedereen ging verder met zijn eigen leven terwijl wij elkaar troost…

Door de liefde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
De dapperen zullen ons troosten, maar niets of niemand, geen mens gaat met ons mee. Alleen de liefde in ons hart, zal bij ons blijven. Liefde zal zoveel sterker zijn, zoveel sterker zijn dan smart.…

Verlichting

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Verlichting omarmd het gedicht van de schaduw in de schemering nu woorden leven verzacht en dauw verdriet illustreert.…

Als ongelovige

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Als ongelovige, zal ik in toeval nooit geloven. Ik kan onmogelijk geloven, in ons aller blinde lot. Weet, geluid verspreidt zich in kringen. Hoor, een koor begint zomaar Bach te zingen. Door blind toeval of door het onbedoelde lot. Hoe ik het als onwetende wend of keer, steeds kom ik weer gelovig uit, bij de aandacht van Zen. Bij dat ongrijpbare…

Een moederhart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 608
Bij ziekte en bij smart, troost, alleen een moederhart.…

Filosofie volgens Finkers

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 790
Sterven is eenvoudig, we kunnen het allemaal! Dat riep een filosoof opgewekt. Mij stemt sterfelijkheid somber. Ik lig weer sterfelijk in mijn bad. Finkers ligt binnen handbereik. Ik begin een stukje te lezen. De zon gaat weer schijnen. Ik lach.…

Zo graag

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 603
Zo graag zou ik wat ware woorden vinden, wat woorden die gaan troosten wie er schreit, maar ach, die woorden willen maar niet komen dus zwijg ik nu al maar een hele tijd.…

Crematorium

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.461
Je gaat er met de bus of tram naar toe en volgt vandaar de richtingbordjes maar. Gebeurt het goed, kom je er met een kerst- gevoel of zoiets moois getroost vandaan. Het is heel erg naar maar ook weer niet zo erg. Bedenk bij onweerstaanbaar opkomend verdriet: Die hebben ze - mij hebben ze nog niet. -------------------------------------…

Tussen wieg en graf

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
Voordat we werden geboren, kenden we nog geen verdriet. Maar tussen wieg en graf, zullen we verdriet ervaren. Angst en pijn zal een deel, van onze blijdschap zijn. Tussen wieg en graf, moeten we leren leven. Tussen wieg en graf, moeten we leren geven. Tussen wieg en graf, en zullen velen vragen, waarom ze hebben gehaat, en wie hen…

Mijn kind

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Wat een troost, dat te weten Dat God mij nooit verlaat Maar altijd met mij gaat Hij zal mij nooit vergeten. In vreugde, maar ook in verdriet Wil Hij mij altijd nabij wezen Zodat ik niets hoef te vrezen God, die alles van mij weet en ziet.…

Lievelingsbloem

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 892
De oogst is groot aan dankbare herinneringen die ons niet scheiden maar ons binden bij mij blijven nu je fysiek afgescheiden bent bloeien de herinneringen aan jou, aan ons, aan elkaar welig en tierig jouw zo geliefde Oost-Indische kers is mooi om naar te kijken en lekker, gezond om te eten ik zaai ze volgend jaar weer omdat ook sterven…

Onze tijd opnieuw

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
Omdat eens de dag zal komen, dat wij niet meer samenzijn, draag ik je vandaag op handen. Gisteren, zoals elke oude dag, is nietszeggend overleden. Vandaag, zoals elke nieuwe dag, zal niet vanzelfsprekend zijn. Omdat eens de dag zal komen, dat wij niet langer samenzijn, draag ik je elke dag op handen. Vandaag, zoals elke dag, scheppen…

Mijn zoon

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5.377
Mijn zoon stormt door het huis, een roffel op de trap. Hij is zichzelf een motor. Het lied dat in hem leeft ontsnapt hem soms. Ik hoor hem zingen op de gang en zwijg. 's Nachts is hij bang, hij twijfelt aan zichzelf, aan ons, de wereld. Ik neem hem in mijn arm en zonder spreken vaag ik de oorlog weg en kinderkanker, mijn eigen dood, het…
Anna Enquist14 september 2016Lees meer >

Vriendschap

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 915
Onze oude kater was mijn grote vriend. Met hem vergeleken ben ik nog klein. Ik wil nog steeds worden, terwijl hij al was. Nachtenlang heb ik met hem geschreven. Mijn grote vriend is niet meer in leven. Toch voel ik ons vannacht weer samen, want zijn wijsheid liet hij bij mij achter. Verstild is hij in mijn hart gebleven.…

Vredig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
Hoe vredig kan het dwalen tussen graven zijn zoekend naar geliefden de dood in namen uitgehouwen verweerde muren omsluiten liefdevol hun dierbaren stille najaarswolken hangen zwaar van regen over aangeharkte paden zelfs de stille wijsheid van de oude bomen traag bewegend in najaarswind laat troostende woorden los het zijn woorden…

Laat in de middag aan zee

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
ziekte, rouw, de strijd om het bestaan hadden mij geraakt, maar niet getekend nu slaat volwassenheid mij in 't gezicht alleen de zee die werd verzilverd door de late middagzon die mij heel even liet geloven in een wereld zonder managers de zee blijft ruisen in mijn oren…
Serval9 december 2016Lees meer >

Het geschenk van leven

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
nog langer zwijgen met dit valse omhulsel brekend vermomd sneeuwpoppen verrijzen weet je ondanks de vele tegenstrijdigheden een golf van liefde harmonie en vrede kruipt in 't hart voorbij het gebroken licht veel heb je me gegeven bijna alles dat het leven geweld aandoet zielsverwanten zoals ik geborgen in armen die troosten…

Wachten op wat komen moet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 544
Blijven zoals het vroeger was. Zo zijn wij nog nooit gebleven. Bladeren waaien van oude bomen. Wij verliezen onze wilde haren. Wat blijft en kan groeien is liefde. Zoals bruine knoppen in de winter, in stilte dóór blijven groeien. Knoppen van knoestige kastanjebomen. Zo kunnen ook mensen wachten. Op wat altijd is gekomen. Op wat komen…

Dementie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 634
De nacht valt ook in mensen die verbrokkelen in hun bestaan; Herkenning gaat er langzaam aan tot ze ook zelf het niet meer weten wie ze waren, naam verloren en de sleutel tot verstaan. Toch blijft voelen, smaken, zingen en de diepe kern van alle dingen. Moeten we treuren om verlies of dieper leren kijken wie ze waren? Ze zijn nog steeds…
Adeleyd26 december 2016Lees meer >

2017

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
Donald heeft onlangs Hillary verslagen. Geert zal in het komend voorjaar, zijn grote slag gaan slaan. Het afgelopen jaar is moegestreden, want ook jaren moeten sterven gaan. De knoppen zitten al aan de kale bomen. De donkere dagen worden alweer licht. De zon is vanmorgen gewoon weer opgegaan. Ook bezorgde mensen zijn vanmorgen, wonderlijk…

Moedig zijn

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 773
Wanneer zwart, niet langer zwart meer is, maar nog zwarter blijkt te zijn. Wanneer het licht, aan het einde van de tunnel, dooft. Wanneer diagnose dood betekent. Wanneer we pijnlijk sterven moeten. Wanneer ons laatste oordeel wordt geveld. Vertrouwen, tegen al ons denken in. Dat wit zonder zwart niet kan bestaan. Dat dood zijn de tegenpool…