1885 resultaten.
De vogels van morgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 In niets voorbij, de aarde
nog aarde, de zee onbeademd, het stof
mager uit je borsten schuddend, omarmend
de vogels van morgen.…
non-verbaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 stel dat sprake is van vogels
die geen brood lusten
op verlaten terrein
als zeewier in waterzucht
krijg het op de heupen
hang aan lippen
verdwijn in borsten
een heldere kaaklijn
met vertanding langs
hemeldeuren in beweging
staar naar gewelven
klassikaal, zonder omhaal
spreek in zeven talen
zwijg over de gedachte alleen…
sleutel van goud
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
658 liever ben ik helemaal alleen
zonder al die drukte om me heen
beklim ik dan de hoogste bomen
om rustig tot mezelf te komen
mijn geest moet vrij kunnen bepalen
hoe kan ik echte waarheid achterhalen
mijn gedachten sterven dan zo lijdzaam
zitten gevangen... in mijn eigen lichaam
jij draagt op je borsten een sleutel van goud
gebruik hem maar…
Abracadabar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Ik kom je nog een keer proeven
in het geroezemoes van de avond
aan de Abracadabar, het ruikt er
niet zoals toen, maar zoals jij
boven alles uit bloesemde
zo zingen de zinnen rond
die zich in mij vlijen
tot wij twee straks overblijven
en samen naar huis gaan
Ogen, lippen, borst en buik
tranen om stoere zelfspot
ik leg alles in de schaal…
Ruurd van der Weij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Een keppel op zijn kop,
medailles pronken op zijn borst,
ze zeiden bij de marine al:
een adelborst met forse dorst.
En later in het onderwijs
tussen hooggeleerde heren
had hij zo zijn eigen prijs.
Als pensionado is hij
een Ruurd die we hogelijk waarderen,
want deze Ruurd is zeker niet verzuurd.…
Dorst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Waarheen ik ook loop, altijd
komt er een eind aan mijn reis
aan de kust van een zee
waarin het land uitmondt
met uitzicht over oneindig
vruchtwater dat leven geeft
ieders bloed doet vloeien
en jouw zaad draagt
door geulen, over bergen en dalen
naar het hiernamaals, het vult
mijn cellen, mijn borsten
rond van vreugde
lest mijn dagelijkse…
Weten wat er komt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Ik weet wat er komt
en dat is fijn, ik hoef niet
op te letten, nergens
me druk over te maken
niet over mijn buik, mijn borsten
niet over wat ik doe
en wat hij wil dat ik doe
Het is allemaal bekend
de kussen, de herhaling
van strelende handen
het plagende uitstel
We kunnen ons overgeven
Ik zie zijn gezicht graag
als hij niet weet wie…
Chinese thee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 De vrouw achter mijn zusje
kijkt naar buiten, ook haar man
is bezig
met zijn eigen gedachten
Ik vraag me af waarom
zijzelf langs mij heen kijkt
terwijl ze de afstand die zij voelde
juist wilde overbruggen
en nu voel ik die ook
Ze is veranderd
haar borsten zijn te vol
in het strakke truitje
en haar lippenstift is te rood
zo ongenaakbaar…
Maagdelijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 om aangeraakt te worden
door wie dan ook, door mij
alleen, hoop ik
als ik mag, als ik durf
te doen wat ooit iemand mag
Ik passeer jouw huis
Er is alleen een raam
tussen mij en jouw bed
waarin ik mij droom
wanneer ik niet kan slapen
en mijn adem inhoud
en de tijd stil staat
bedwelmd door jouw lippen
voel ik jouw hand
op mijn borst…
Portugese romance
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Haar borsten hingen laag
en zomaar voor het grijpen,
terwijl we voerden op de Taag
begon ik erin te knijpen.
'Pak ze maar eens stevig vast!',
zei ze met het shirt omhoog,
wij werden beiden enthousiast,
ik zei: 'Ik ben theoloog!'.
Zij zei: 'God heeft ze gemaakt!…
Een rib uit zijn lijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 Het is een verkeerd verhaal
van de mens
van man en mannin
het wijdverbreide verhaal
dat de vrouw een gat is
in de borst van de man
en hem steeds weer een rib kost
(arme man, eerst door God
en daarna met zeven paarden
uit de klei getrokken)
de mannelijke fantasie van mannin
het droombeeld dat zij moet spelen
om bekeken, niet gezien…
Bruidig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
134 In mijn buik wordt gedanst
mijn hoofd zweeft in de hemel
de wind blaast een mamawil
in mij, en de wind waait
papaplaatjes naast de mannen
op wie mijn ogen blijven rusten
waarop hun ogen blijven haken
aan mijn blik, borsten, buik
Hoe trek ik een van hen verder
naar me toe? Hoe neem ik hem
bij de hand, met me mee?…
O, gij voor wie de driften zwijgen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.094 O, gij voor wie de driften zwijgen
Wanneer de droppels door uw borst
Als door een doek der liefde zijgen
Ter lessing van des kindjes dorst,
Wat zijt ge schoon en opgetogen!…
Vikingvisioen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.137 neer geneigd blaast hij plagend over mijn borsten,
mijn oprijzende tepels tergend lichtjes ontwijkend
zijn vlinderlichte lippen fladderen
over mijn hunkerende borsten,
zijn verslindende ogen geloken
in zacht grommend genot
als diep in mij het oerwarm verlangen oplaait
naar het verblijden van mijn opgetogen tepels
schokkeren mijn heupen…
Zondagmorgen
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.351 Een woord, een kus, aai over mijn bol
een hoofd zacht op mijn borst
luisterend naar mijn kloppend hart,
de liefde nog lang niet verdorst.
Waar menig vrouw het af zal leggen
bij het krieken van de dag,
ben jij op je allermooist
met je zondagmorgen-glimlach.
Je bruine ogen kijken me dan aan,
ik verdrink er helemaal in.…
Vreemde Vrouw
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
1.968 Wonderschoon was de vreemde vrouw
Hij kon zijn ogen haast niet geloven
Haar ronde vormen haar perfecte lach
Een paar borsten die er niet om logen
Welbespraakt was de vreemde vrouw
Ze toverde woorden tot mooie zinnen
Sprakeloos luisterde hij naar haar stem
De hese klanken dansten zijn oren binnen
Onafhankelijk was de vreemde vrouw
Zelfstandig…
Adem in, adem uit
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.616 Adem in, adem uit
het doet pijn op m'n borst
het is de adem waarnaar ik snak
het is de lucht waar ik naar dorst.
De ene keer gaat het goed
een andere keer gaat het slecht
het ademen, in en uit
is soms een (z)waar gevecht.…
negenhoog
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.181 de koningin is een flatgebouw
haar kroon staat op het dakterras
een hand zwaait vanaf de vijfde
verdieping naar haar onderdanen
het is er wat krap: we schrijven
onze boeken in de wasmachine
en lezen op de trap
tussen niet bestaande illegalen
junkies knabbelen aan haar tenen
borsten zijn verboden terrein
ergens onder het midden droom ik…
voedster
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.993 zij geeft
haar leven lang
en zal dat blijven houden
totdat haar lief haar houden
niet langer meer behaagt
zij geeft
haar liefde luid
en zal steeds blijven baren
totdat haar lief dat baren
niet langer van haar vraagt
zij geeft
haar borsten bloot
en zal steeds blijven stralen
totdat haar lief haar stralen
niet langer meer verdraagt…
Landrottenleed
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.773 Misschien alleen een tatoeage
Van de Brandaris, op mijn borst gezet…
ik zie me in je ogen staan
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.506 ik ben verdwaald
handen kennen me
polsen aan te korte armen
met vuisten dreigen ze
hoofden knikken met
een vreemd gezicht
ik zocht je maar jouw
trekken blijken ook gewist
in het geluid
herken ik wel je stem
maar je woorden zeggen
niet dat je me kent
ik pak je bij je jas
draai je langzaam om
je borsten zijn er nog, maar
in je…
Mooi Gevoel...
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.746 "op jouw bank"
Zinderend verlangen
"op jouw schoot"
Door jouw beeld bevangen
"langs jouw arm"
Gevoelens overstemmen elk geluid
"onder m'n trui"
Tintelingen langs m'n warme huid
"langs m'n borsten"
2 zielen, toch maar 1 gedachte
"voor jouw ogen"
Dit is het waar ik lang op wachtte
"in extase"
Kortsluiting heb ik in m'n hoofd
"in jouw…
tot aan de horizon
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
1.598 misschien
zal ik morgen sterven
of overmorgen
jouw zucht
jouw zucht alleen
zal mijn gedachten omsluiten
als een zorgeloos gebed
wanneer
vogels uit mijn ogen
zullen voorbijtrekken naar het water
uit de zee
de zee die steeds kleiner wordt
om mijn handen te
wiegen
zal zacht
in een ademtocht
langs mijn borsten glijden
en…
Diep geëtst in mij.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.509 salpeterzuur
jouw hart in het mijne
zorgvuldig, teder, zacht
leid je diepe groeven
door de grauwe korst
van neergeslagen jaren
waar ook m’n ziel lijdt
onder de verzengende warmte
waarmee het dieprode wordt ontzet
en een vergezellend temperament
geëtst, om jou, op gepaste tijden
mijn bevrijde passie te bewijzen
en ja
ook de schelp in jouw borst…
Oogkleppen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.633 Maar dan zingt men uit volle borst
Vermoord op 30 mei 1881!…
Villeneuve
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
694 In de hangar van het harde licht
graait Amos met de graaienden
en zie: in de drom een vrouw
door Botticelli zelf zo bleek
en droef gebootst – de ogen
druppels van de glazen zee
Langs haar rode lange haren
loodst hij de wagen ziet
tegen haar borst geklemd
het stilgevallen kind
van celluloid en op de kar
de bolle bruine beer
Naast haar…
Koningsstoet
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
881 Alsof er iets te kiezen viel
genageld in de strijd
tussen parelmoer en ochtenddauw
fontanel of achilleshiel
vroeger of verleden tijd
licht gekromd en de bochten flauw
Tot mijn borsten in rijzende twijfel
kruipen de wonden naar mijn keel
ik sluit mijn ogen en ik schrijf wel
maar voel dat ik geen pijnen heel
Een karaf versplintert aan…
Echt waar gelogen
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
4.979 Woorden, zinnen dus zoals
arm voor de borst
hand voor de schaamstreek
wenkende vinger
glimlach die de passie preekt.
Een zucht van ongestild verlangen
die taal aan stukken breekt
hoorbaar en zichtbaar wordt
op weg naar het hoogste punt
zout smaakt, zich verliest
blote huid op blote huid
in onweerstaanbare geuren.…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 hoe voelbaar stil
zijn onze woorden
wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen…
Hart-nodig
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
699 hoe dwaas is de gek
die schildert in mij
een duinland van dromen
waar opgekropte huid
zich rekt op onwezenlijke muren
om met beheerste penseelstreken
het ongedurige te verwoorden
wie zal beweren dat
de worsteling op mijn gelaat
niet op de lippen zal gaan liggen
van hen die met een weifelende borst
de vlinders doden in het stille gebied…