12116 resultaten.
Ik schop wel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
568 laat me effe kind zijn,
met grote ogen
en een boek dat ik nog niet begrijp.
laat me leren lezen.
leren kijken.
laat me.
laat me met rust.
ik schop wel
wanneer ik eruit wil.…
Raak het kind niet in je kwijt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
381 Het kind in ons is soms wel vergeten.
Onderdrukt weggepest…
Het kleine spel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
387 Kijk: een kind werpt de bal omhoog
alsof hij de middag zelf wil vangen,
en even hangt alles stil —
de hemel, het stof, de adem —
in dat ene, gouden ogenblik
waarin het spel de wereld
nog niet heeft verlaten.…
Onbegrensd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
362 De jongen,
Kind nog zonder verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken…
Dromend van zulk blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
182 Ach, wat een diepzinnig kind ben ik gebleven.
Wat een held.…
Het kindeke aan den drempel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
14 Kindeke, ge staat zoo stil
aan den ouden dorpelsteen;
ge mist den nieuwen trede
en gij wilt en gij wilt niet heen.
Gelijk een kwarteltje van kwik
loopt ge den gangsken rond;
ge mist den hoogen trede
en stoot uw knie tegen den grond.
De wind gaat liggen.
Ge durft den drempel niet.
Nog één oogopslag terug.…
Pestbaan
snelsonnet
3.1 met 7 stemmen
1.535 Als door een school niet goed wordt ingegrepen
Bij onderlinge laffe pesterij
Staat het de ouders vanaf heden vrij
Zo'n school daarom voor het gerecht te slepen.
Maar tot mijn spijt bestaat de wet nog niet
Die pesten van de leraren verbiedt.…
Oi
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
762 Bij een ieder
ver voorbij de jeugd
met een vertrokken grijns
van vergane glorie
de kille mondhoeken
moeizaam opgetrokken
tegen de zwaartekracht
moet staan
een dapper dollend zonnetje
dat zijn omgeving kan verwarmen
dat spelend en ongedwongen
met heel zijn lijf en leden
naar jou schaterlacht…
67 Jaren... .
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
726 Ik vond het niet erg,
dat ik moest lijden
want ik kon het hebben, beter gezegd nog:
ik was ervoor gemaakt.
Het lijden met de pijn beschreef ik,
zo goed ik kon.
Maar lieve mama, ik heb jou zien
lijden, nog erger dan ik kon aanzien
ik heb jóu zien lijden, lieve mama... .
Mijn God, wat heb je geleden;
kon ik je ooit bevrijden...
jou te bevrijden…
Mijn hart, dwaalt niet, mijn hart spreekt voor zich
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 Ik schreef een werkje
speciaal voor mijn kind
En als iemand daar
een probleem mee ondervind
Dan zegt dat alles
over die persoon en ik zeg,
Doe nou maar gewoon,
dan doe je gek genoeg.
Want op dit tabblad Hartenkreet,
kun je schrijven wat je wilt
En niemand die daar,
behalve jij daar al te zwaar aan tilt!…
Overgeplant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Nee geen dode gedachten
over ons kind
dat is zo fout en verkeerd
hij is als een levende bloem
die is overgeplant
door een goddelijke hand
bloeien zal hij
in hemelse kleuren
als ons huilen weer begint
verdriet ons wil verscheuren
spreken we samen af
noem steeds zijn naam want
die zullen we nooit vergeten
hoezeer ons hart…
Ballerina
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.208 Het lichaam strak als uit hout gesneden
het hoofd trots rustend op de slanke hals
de armen elegant gebogen
wacht de ballerina op de eerste klanken
die haar gracieus tot leven brengen
Sierlijk verheft de ballerina zich voor een
sprong, bevallig draait zij een pirouette
een eenheid vormend met de muziek
Los van de aarde, los van zichzelf
fragiele…
De weg die niet bestaat
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.071 Ik zal fragiele muren bouwen
Om het land van jouw verraad
Ik bind mijn passie om de jouwe
Jij bent de weg die niet bestaat
Ik ben niet meer wie ik ooit was
Het zijn illusies die ik fluister
Gevoelloos zwijg ik bij jouw graf
Ik hoor de klanken van jouw luister
Ik wacht in angst, ik maak mij klein
Het bloed druipt langs de lege muren…
overgevoelig
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.712 wat is leven met verkeer toch zwaar
het vloeit alle kanten op van gevoel
afstand houden scheelt wel een boel
want raak me aan er springt een snaar
recent werd ik op een haar na betreurd
een wentelteef per rollator reed me aan
zag mijn fragiele wezen heel niet staan
in de super en ze is niet eens bekeurd
zonder blik of kik kruiste ze alle…
- De Gewaden vol met remedie van trouw -
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
570 de blanke, reine fragiele eenvoud, een mengsel
schuchter bloesem toont de maan
de rode mantel die haar bloesem bedekte,
laat vergeet-mij-nietjesogen voor liefde gaan.…
PORSELEIN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.008 Broos, breekbaar en fragiel is het nieuwe huidige geluk
Een prachtige verbondenheid kan immers makkelijk stuk.
Porseleinen pop, een rode roos in volle bloei
Peuter kan zich flink verwonden in opwindend gestoei.
Angst voor het zand dat tussen vingers ten gronde valt
Zo bang dat het meest waardevolle stilletjes stuk knalt.…
wat zie 'k je graag.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
804 gloed van de volle maan
Alles vervuld met honende holle lach
Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan
Gedaan met universum en dans of droom
Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje
Eb en vloed weg, dof en killig
Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse bladeren
Deugddoende warmte ver weg en alles koud grillig
Bar en fragiel…
Als glas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Er is hier een groot verdriet geweest
Nee, het is geen verdriet
het is een tafel vol lege glazen
Waar een avond lang alles doorheen is gestroomd
Fragiele blikken snel vergeten woorden
Verglijdend vragen hoe het afgelopen uur het leven was - als glas
Alles ter wereld als glas
Alles vol, dan leeg, vreemd gespiegeld
Hoewel alles glas…
Labyrint
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.051 Smalend zijn zij ingeslopen
In de krochten van de ziel
Berustend in de weg des levens
Onschuld eindigt na het kind
Mee met de verdorven grillen
Van het werelds labyrint…
KNIPOOG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
890 verfomfaaid zoekt een fragiele putter
mistroostig het onvolgroeide bladerdek
de mezen maken misbaar tractoren
grommen onzichtbaar in de zwarte buik
van de boerderij waar op het achtererf
de mest overduidelijk aanwezig is
tien scharreleieren voor 75 eurocent
zelfbediening vanuit een met golfplaat
bedekte kist de natte zwartwitte kat
zoekt…
BEZOEK
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.862 Pijnscheuten schieten als zaagvissen
door het zieke, geteisterde lichaam dat
desondanks aan de fragiele buitenkant
optimaal gedogend oogt. Openheid
kenmerkt de blikken richting bezoek
dat pas na enige aandrang kan beslissen
de jas uit te doen, een stoel te pakken.…
Ruzie
gedicht
3.7 met 10 stemmen
2.433 Wanneer ik ’s avonds in het duister
Naast je lig en liefkozende
Woordjes in je oortjes fluister
Zoen op je actief blozende
Wangen en met elk gebaar
Een stukje dieper doordring naar
Het zoete centrum van je ziel
Dan schijnt je schoonheid zo fragiel
--
Maar als de schrijver diep in mij
Je ’s ochtends vroeg graag wil vermoorden
Want de nacht…
Een vertroebeld einde
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
934 In glazen muren
wordt een fragiele en
kwetsbare ziel gevangen.
Een terugvallen op je naakte bestaan,
van elke bestemming ontdaan.
Tranen blijven vallen en
in een waas gehuld.
Op zoek naar evenwicht
lig ik in mezelf gekruld.…
Evenwicht (Op de snelweg)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 snelweg
Waar het rustig rijden is
Rijdt achter mij, steeds achter mij
Het verleden
Op dezelfde afstand
Rijdt er voor mij, constant voor mij
De toekomst, steeds die toekomst
Langs lange vage lijnen
Op deze weg
Precies er tussenin,
Daar rijden wij, steeds wij,
Langs bijna voorbije strepen
Omdat ik zie
Dit kort moment, dit klein fragiele…
Vervloekte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 Hij was het bange
prooidier, troosteloos vereenzaamd, in zijn
fragiele nek gebeten en doodbloedend
achtergelaten op een verweerd harnas in de
sneeuw. Zijn cocaïnebloed stroomde ongezien
de aarde in, een verschrikte duif draaide zijn
nek als vanzelf te ver door, viel als een rijpe
appel op zijn aangehaalde hartstilstand.…
De vruchten van archaïsche gestalten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 In deze nacht
daalt het licht lenig uit een slanke maan
Behulpzaam smelt zij op mijn lichaam
in een golf van zeldzaamheid
In dit donkere uur
kleur ik opnieuw de woorden in,
smeed ik hun gestalten archaïsch,
eindeloos
In verlatenheid opgenomen
boort angst een illuster fluisteren
van fragiele lichtdeeltjes
in een te kleine ruimte…
Begeesterd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 Door ochtenddauw getooid
en koperen zon beslagen,
imposant doch fragiel
trekt natuur zijn gulle spoor
van rust en welbehagen
door zinnen en door ziel.
Slanke sparren toornen
zo lijkt, tot aan de hemel,
de nevellagen voorbij.
Aan hun voet mierenhopen,
naarstig op en neer gewemel
in een sparrennaaldensprei.…
O, mijn lieve Valentijn… hoe zou het zijn?!
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
828 Rondjes dans ik om je hartje
zo fragiel als breekbaar glas
Waren alle nachten samen
niet zoals de eerste was?…
Prozagedicht/"Ik zal te zwak zijn om te dragen, wat uwen wil mij tegentart" (uit een boek uit mijn schooltijd)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
817 Zo noemen ze mij, zo spreken ze me aan en zo was de naam van de baby met de fragiele beentjes in het wiegje dat ome Guus getimmerd had: de beentjes spartelden op het lakentje; inderdaad een teken van kwetsbaarheid, aangeboren kwetsbaarheid die mij bleef vergezellen, die mij blokkeerde, die rotsblokken wierp in de rivier van mijn leven waar het water…
Stukje zekerheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
503 mag ik nog een
stukje zekerheid
waar kracht en lach
al jarenlang façade zijn
in toenemende pijn
fragiel balanceer ik
op dat evenwicht
kijk in de verte naar
het perspectief dat ik
ooit droomde en nu zo mis
met cape en
baret heb ik mij
waardig neergezet
kleur woorden
op het blanco doek
maar het is niet
genoeg om als poëet
mensen…