Alle inzendingen over fragiel kind

12116 resultaten.

Sorteren op:

Ik schop wel

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
laat me effe kind zijn, met grote ogen en een boek dat ik nog niet begrijp. laat me leren lezen. leren kijken. laat me. laat me met rust. ik schop wel wanneer ik eruit wil.…
jacob h19 juni 2025Lees meer >

Het kleine spel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 387
Kijk: een kind werpt de bal omhoog alsof hij de middag zelf wil vangen, en even hangt alles stil — de hemel, het stof, de adem — in dat ene, gouden ogenblik waarin het spel de wereld nog niet heeft verlaten.…

Onbegrensd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 362
De jongen, Kind nog zonder verleden, Denkt vader God te zijn, Zonnetje altijd schijnt, Beren altijd uit de weg geruimd Toekomst lijkt ’n eeuwig heden, Verdriet door moeder weggekust, Pijn in ’n oogwenk weggetoverd, De hele wereld in één oogopslag, Zijn bedachte wereldbeeld, Waar bergen tot de hemel reiken, In badkuip oceanen oversteken…
Joris Olivier16 februari 2026Lees meer >

Dromend van zulk blauw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 182
Ach, wat een diepzinnig kind ben ik gebleven. Wat een held.…

Het kindeke aan den drempel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 14
Kindeke, ge staat zoo stil aan den ouden dorpelsteen; ge mist den nieuwen trede en gij wilt en gij wilt niet heen. Gelijk een kwarteltje van kwik loopt ge den gangsken rond; ge mist den hoogen trede en stoot uw knie tegen den grond. De wind gaat liggen. Ge durft den drempel niet. Nog één oogopslag terug.…

Pestbaan

snelsonnet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Als door een school niet goed wordt ingegrepen Bij onderlinge laffe pesterij Staat het de ouders vanaf heden vrij Zo'n school daarom voor het gerecht te slepen. Maar tot mijn spijt bestaat de wet nog niet Die pesten van de leraren verbiedt.…

Oi

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 762
Bij een ieder ver voorbij de jeugd met een vertrokken grijns van vergane glorie de kille mondhoeken moeizaam opgetrokken tegen de zwaartekracht moet staan een dapper dollend zonnetje dat zijn omgeving kan verwarmen dat spelend en ongedwongen met heel zijn lijf en leden naar jou schaterlacht…
Girt26 juni 2013Lees meer >

67 Jaren... .

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 726
Ik vond het niet erg, dat ik moest lijden want ik kon het hebben, beter gezegd nog: ik was ervoor gemaakt. Het lijden met de pijn beschreef ik, zo goed ik kon. Maar lieve mama, ik heb jou zien lijden, nog erger dan ik kon aanzien ik heb jóu zien lijden, lieve mama... . Mijn God, wat heb je geleden; kon ik je ooit bevrijden... jou te bevrijden…
Petra Hermans23 december 2013Lees meer >

Mijn hart, dwaalt niet, mijn hart spreekt voor zich

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Ik schreef een werkje speciaal voor mijn kind En als iemand daar een probleem mee ondervind Dan zegt dat alles over die persoon en ik zeg, Doe nou maar gewoon, dan doe je gek genoeg. Want op dit tabblad Hartenkreet, kun je schrijven wat je wilt En niemand die daar, behalve jij daar al te zwaar aan tilt!…
An Terlouw8 september 2014Lees meer >

Overgeplant

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Nee geen dode gedachten over ons kind dat is zo fout en verkeerd hij is als een levende bloem die is overgeplant door een goddelijke hand bloeien zal hij in hemelse kleuren als ons huilen weer begint verdriet ons wil verscheuren spreken we samen af noem steeds zijn naam want die zullen we nooit vergeten hoezeer ons hart…
Cor van Vliet22 november 2015Lees meer >

Ballerina

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Het lichaam strak als uit hout gesneden het hoofd trots rustend op de slanke hals de armen elegant gebogen wacht de ballerina op de eerste klanken die haar gracieus tot leven brengen Sierlijk verheft de ballerina zich voor een sprong, bevallig draait zij een pirouette een eenheid vormend met de muziek Los van de aarde, los van zichzelf fragiele…
Ilse Steel8 augustus 2005Lees meer >

De weg die niet bestaat

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Ik zal fragiele muren bouwen Om het land van jouw verraad Ik bind mijn passie om de jouwe Jij bent de weg die niet bestaat Ik ben niet meer wie ik ooit was Het zijn illusies die ik fluister Gevoelloos zwijg ik bij jouw graf Ik hoor de klanken van jouw luister Ik wacht in angst, ik maak mij klein Het bloed druipt langs de lege muren…
Esther Frenay23 november 2004Lees meer >

overgevoelig

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.712
wat is leven met verkeer toch zwaar het vloeit alle kanten op van gevoel afstand houden scheelt wel een boel want raak me aan er springt een snaar recent werd ik op een haar na betreurd een wentelteef per rollator reed me aan zag mijn fragiele wezen heel niet staan in de super en ze is niet eens bekeurd zonder blik of kik kruiste ze alle…

- De Gewaden vol met remedie van trouw -

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 570
de blanke, reine fragiele eenvoud, een mengsel schuchter bloesem toont de maan de rode mantel die haar bloesem bedekte, laat vergeet-mij-nietjesogen voor liefde gaan.…
Sabrina Bielac25 september 2010Lees meer >

PORSELEIN

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.008
Broos, breekbaar en fragiel is het nieuwe huidige geluk Een prachtige verbondenheid kan immers makkelijk stuk. Porseleinen pop, een rode roos in volle bloei Peuter kan zich flink verwonden in opwindend gestoei. Angst voor het zand dat tussen vingers ten gronde valt Zo bang dat het meest waardevolle stilletjes stuk knalt.…
sweetje13 april 2014Lees meer >

wat zie 'k je graag.

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
gloed van de volle maan Alles vervuld met honende holle lach Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan Gedaan met universum en dans of droom Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje Eb en vloed weg, dof en killig Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse bladeren Deugddoende warmte ver weg en alles koud grillig Bar en fragiel…

Als glas

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Er is hier een groot verdriet geweest Nee, het is geen verdriet het is een tafel vol lege glazen Waar een avond lang alles doorheen is gestroomd Fragiele blikken snel vergeten woorden Verglijdend vragen hoe het afgelopen uur het leven was - als glas Alles ter wereld als glas Alles vol, dan leeg, vreemd gespiegeld Hoewel alles glas…

Labyrint

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Smalend zijn zij ingeslopen In de krochten van de ziel Berustend in de weg des levens Onschuld eindigt na het kind Mee met de verdorven grillen Van het werelds labyrint…

KNIPOOG

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
verfomfaaid zoekt een fragiele putter mistroostig het onvolgroeide bladerdek de mezen maken misbaar tractoren grommen onzichtbaar in de zwarte buik van de boerderij waar op het achtererf de mest overduidelijk aanwezig is tien scharreleieren voor 75 eurocent zelfbediening vanuit een met golfplaat bedekte kist de natte zwartwitte kat zoekt…

BEZOEK

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.862
Pijnscheuten schieten als zaagvissen door het zieke, geteisterde lichaam dat desondanks aan de fragiele buitenkant optimaal gedogend oogt. Openheid kenmerkt de blikken richting bezoek dat pas na enige aandrang kan beslissen de jas uit te doen, een stoel te pakken.…

Ruzie

gedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.433
Wanneer ik ’s avonds in het duister Naast je lig en liefkozende Woordjes in je oortjes fluister Zoen op je actief blozende Wangen en met elk gebaar Een stukje dieper doordring naar Het zoete centrum van je ziel Dan schijnt je schoonheid zo fragiel -- Maar als de schrijver diep in mij Je ’s ochtends vroeg graag wil vermoorden Want de nacht…
Theo Danes11 februari 2024Lees meer >

Een vertroebeld einde

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 934
In glazen muren wordt een fragiele en kwetsbare ziel gevangen. Een terugvallen op je naakte bestaan, van elke bestemming ontdaan. Tranen blijven vallen en in een waas gehuld. Op zoek naar evenwicht lig ik in mezelf gekruld.…

Evenwicht (Op de snelweg)

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
snelweg Waar het rustig rijden is Rijdt achter mij, steeds achter mij Het verleden Op dezelfde afstand Rijdt er voor mij, constant voor mij De toekomst, steeds die toekomst Langs lange vage lijnen Op deze weg Precies er tussenin, Daar rijden wij, steeds wij, Langs bijna voorbije strepen Omdat ik zie Dit kort moment, dit klein fragiele…

Vervloekte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
Hij was het bange prooidier, troosteloos vereenzaamd, in zijn fragiele nek gebeten en doodbloedend achtergelaten op een verweerd harnas in de sneeuw. Zijn cocaïnebloed stroomde ongezien de aarde in, een verschrikte duif draaide zijn nek als vanzelf te ver door, viel als een rijpe appel op zijn aangehaalde hartstilstand.…

De vruchten van archaïsche gestalten

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 615
In deze nacht daalt het licht lenig uit een slanke maan Behulpzaam smelt zij op mijn lichaam in een golf van zeldzaamheid In dit donkere uur kleur ik opnieuw de woorden in, smeed ik hun gestalten archaïsch, eindeloos In verlatenheid opgenomen boort angst een illuster fluisteren van fragiele lichtdeeltjes in een te kleine ruimte…

Begeesterd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
Door ochtenddauw getooid en koperen zon beslagen, imposant doch fragiel trekt natuur zijn gulle spoor van rust en welbehagen door zinnen en door ziel. Slanke sparren toornen zo lijkt, tot aan de hemel, de nevellagen voorbij. Aan hun voet mierenhopen, naarstig op en neer gewemel in een sparrennaaldensprei.…

O, mijn lieve Valentijn… hoe zou het zijn?!

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 828
Rondjes dans ik om je hartje zo fragiel als breekbaar glas Waren alle nachten samen niet zoals de eerste was?…

Prozagedicht/"Ik zal te zwak zijn om te dragen, wat uwen wil mij tegentart" (uit een boek uit mijn schooltijd)

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 817
Zo noemen ze mij, zo spreken ze me aan en zo was de naam van de baby met de fragiele beentjes in het wiegje dat ome Guus getimmerd had: de beentjes spartelden op het lakentje; inderdaad een teken van kwetsbaarheid, aangeboren kwetsbaarheid die mij bleef vergezellen, die mij blokkeerde, die rotsblokken wierp in de rivier van mijn leven waar het water…

Stukje zekerheid

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
mag ik nog een stukje zekerheid waar kracht en lach al jarenlang façade zijn in toenemende pijn fragiel balanceer ik op dat evenwicht kijk in de verte naar het perspectief dat ik ooit droomde en nu zo mis met cape en baret heb ik mij waardig neergezet kleur woorden op het blanco doek maar het is niet genoeg om als poëet mensen…
wil melker17 september 2017Lees meer >