1581 resultaten.
Sterrenlicht in water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Een laatste stuiptrekking
voordat je wordt bewaard als
bruidsschat in het hart met
de gave der liefde
Je weegt soms wel wat zwaar
en timide liggen de woorden
tegen mijn lichaam aan
Haast ademen we samen
zingen, zweten, lachen om
dingen die we laten
We gaan de pijn verlaten
op onbekend terrein
Lichaamstaal als zoekende
wederhelften…
Schimmen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
552 Schimmen wazig en grijs
in flarden van mist
tussen hemel en aarde.
Van begin tot het eind
doelloos dwalen ze rond
tussen de nevels gevangen.
In een schijnwereld op
zoek naar een rustplek
tussen hemel en aarde.…
de leugen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
939 maar, lief
geloven in alles
en nog verder als dit
is pit
nog verder als een woordenboek
dit is geen koek
maar poèzie
zoals wij ooit keken
vanaf de toren van goud
naar het zilveren heelal
geen verklaring is waarheid
geen streep zet grenzen
in ons kleine bestaan
luister naar de wind
die koud lijkt
wij zijn geboren
uit de oudheid…
tot de morgen rijst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 het diepe gewemel
dat schaduwspelend
een donkere hemel aankleedt
wil ik
zonder nachteenzaamheid
in ogenschouw nemen
tot de morgen rijst
nuchterheid terug
de bovenhand krijgt…
nat zand
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
976 gebonden aan een touw
en de kracht van de maan
langs duizenden sterren
in de hemel gegaan
in aanzwellende stormen
van geweld
op zoek
naar haar held
zonder naam
zonder weet
van haar bestaan
in de rust van de nacht
onder een hemel van sterren
schrijf ik mijn naam
in het nog warme zand
ik geef haar mijn hand
en weet
dit is goed
het is…
De S van Sirius
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
586 De onmacht gade slaan
in toestand van versplintering
wanneer zij moed bijeenraapt
na de beet van de varaan
Met diep ontzag ontgift zij zich
door zachtheid in herinnering
tot de Dood haar achtervolgt
en de Hemel laat vergaan
Zij fluistert haar verwoesting
-bij dageraad ontbonden-
met kracht in het gelaat
van de man die haar bemint
In…
De laatste les van Bob
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
595 Was enigszins verbaasd
dat je bij de laatste les
op de weide bij de abdij
jezelf graag uitspreken wou
over hoe dankbaar je was
een lid te zijn van de groep
dat je van elk van ons had geleerd
dankbaarheid had ondervonden
Er ontstond een moment van komend gemis
definitief bewaarheid op Hemelvaartsdag
Jij en ik geloofden niet in engelen
Bewust…
nieuw licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
648 je nam me mee
tot over de horizon
naar een ander stelsel
waar we werden beschenen
door vele nieuwe manen
waardoor ons zijn
in een geheel
ander licht
kwam te staan…
Ogen als planeten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Ogen als planeten
staren strakblauw naar de maan
Voorbij de hemisferen
Trekken sterren trouw hun baan
Ogen als kometen
doorklieven tijd en ruimte
De toedracht is niet vluchtig
naar de horizon ver buiten
Sterrenstand geeft ruggengraat
Men zal nog wat beleven!
Bij ‘t gloren van de dageraad
telt men opgelucht tot zeven
Ogen als planeten…
De Bron
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Als de kleur van de dageraad
weer langzaam gaat verdwijnen.
Het mysterie van de nacht
samen met de maan verschijnt.
Je flonkerende sterren ziet staan
waar achter schaduwen dwalen.
In een niemandsland hier ver vandaan
waar geen leven is of dood.
Waar ze steeds zoekende zijn naar
“De bron” waar alles eens begon.…
Ruimte emigranten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
675 Met vleugels van licht
zeilend op sterrenwind
navigeren op hemellicht
laverend scheren langs
sterren en planeten, bij
Centauri Alfa overstag
laatste blik op thuis het
stervende zonnestelsel
aarde verzinkt in de zon
die z’n kinderen opvreet…
spinnende behaagzucht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
734 ik trok mijn klauwen in niet dat ik prooien zocht
of praaide maar langzaam, langzaam kwam het terug
ik herinnerde me het beginsel, de oude jongensdroom
alsof ik wat sympathie kon binnentrekken in een paar halen
richting mijn lichaam
*
al het verzinbare is bestaande
er zijn werelden die slechts de affecten beslaan
het toedekken zonder…
nachtlicht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
563 koperploertend staat zij daar
straalt zengend haar licht,
slechts als de nacht arriveert
doet zij haar ogen dicht
pokdalig verlegen
glimlacht de maan
hij kan de zon aan
en houdt haar licht tegen…
les
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
774 bossen
vol bladeren
met olijfgroene ogen
kijken en zien
zeeën vol water
met blauwe tranen
van geluk
koesteren
zonnen vol warmte
omarmen
harten vol liefde
ontmoeten
een ziel alleen
omringen
met warmte
en tranen
stromen terug
op weg
naar later
later lief
later…
kom ik terug…
AANTREKKINGSKRACHT
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
911 Aan de hand genomen
in vol vertrouwen
kan ik alles aan
iedere tegenslag valt weg
over rotsen en gladde keien
komen gevoelens vrij
zuchten snerpen uit mij
overgave aan mijn omgeving
levensvatbaar wordt alles
van het kleinste minuscule
tot aan de kolossale kosmos
een ervaring, die mij overtuigt,
dat ik deel ben van dat totaal
waarin ik…
avondvoorstelling
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
920 hoog tegen het fluwelen nachtgordijn
met als decor,de maan in kwart,
tekent zich een prachtig dansfestijn,
op de zacht gelaagde lucht, glijdt
soepel draaiend, een meeuwen vlucht
in hun lichtend zilveren tenue,
met zwart getinte toppen aan de vlerk
zwenken zij zwierend in dansgenot
tegen het hoge nachtelijke zwerk
de lange trage vleugels,…
Dragen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
962 Voor elke vrouw, die een kind mocht baren
Voor de dames die het niet mochten dragen...
Cliché of niet, dat dikke buikje heeft zo zijn charmes
Dat kloppende hartje, gaf me geborgenheid, iets warms.
Techniek, vooruitgang, heus, niet mis
Moedertjes, wij weten wat fijner is.…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
603 Momenten voor het slapen gaan
ben ik, reeds met nachthemd aan,
voor het open raam gaan staan
met uitzicht op de volle maan
Leunend uit venster met volle gewicht
en ogen naar 't melkachtig wit gericht,
valt er een zilverachtig licht
met zachte glans op mijn gezicht
Terwijl door hoge oude bomen
stralen blijven binnenstromen
draal ik om…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.659 De maan als een uit mij gevallen oog,
een iris die te groot was voor mijn kassen.
Het heeft nooit in mijn voorhoofd willen passen.
Ik kon er niets door zien, het leek te hoog.
Nu kijk ik achter sterren en moerassen.
Alles wordt klein en zeeën stromen droog
tot op een traan, om engelen te verrassen,
verdwalend in 't gezichtsveld van mijn oog…
Dag na dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
748 aarzelt nog op flarden mist huiverig
zachte kussens waterdamp eronder bewegen
met het felle ros van Venus nog in de lucht
Verscholen is de maan volop vanzelf aanwezig
"Dag maan" zegt de man met blauwzwarte haren
de ogen grijs en de lippen stijfjes gesloten
Hij spreekt door zijn neus in puntige gebaren
vanwege dolle blinden in de zaal van het heelal…
Zwemmen naar de maan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
699 De felle lamp
staart mij altijd aan
als alle lucht water was,
zou ik zwemmen naar de maan.…
ja
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
589 in zachte vlagen
laat de wind
je gedachten
razen
in mijn hoofd
als een zachte bries
geurt het gras
naar eerst
lief, droom
droom mij
mijn rozen
fluweel
donkerrood…
mijn schaduw voorbij
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
621 over mijn schaduw
heen
zet ik stappen
in een ander leven
schuw
duw ik door
overweeg ik
schrik
ben ik bang
een leven
lang
zo vertrouwd
achter te laten
even moedig
stap ik
bijna lachend
over mijn schaduw
heen
op weg naar
onzekerheid
die zo vreemd lijkt
tot de zon
overvalt
stralend
en uitbundig
in mijn gezicht
schijnt…
Firmament
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
836 Tekens als ik naar de hemel kijk,
dat prachtige firmament
Vraag ‘k me af, hoe groot het is
Of ‘k de sterren die ik zie,
allemaal bij naam herken
De enormiteit van het grootst luchtruim,
verwonderd me keer op keer
De sterren stralen vooral bij
een heldere lucht telkens weer
de donkere lucht weerkaatst terug
op aarde,
de sterren…
een jaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
706 door
takken vol schimmen
mistige flarden
schijnt de nieuwe dag
haar lila licht
heeft de zon zich vergist
zie ik
door
schimmige takken
flarden van mist
alleen de nacht
die zich verschuilt
voor de werkelijkheid
een tak
zwaar en rijp
breekt
valt op de grond
mist mijn hart
rakelings
mijn god…….
hoor ik hem denken
waar ben ik
wat…
Zweven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
843 Soms wil ik opgaan
en door lucht bewegen
zoals
opstijgen en vliegen, nee
zweven.…
Ontdekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
598 Zoals iemand terugvinden, die verdwenen is
zij bleef op dezelfde plek en de wereld veranderde
Haar terugvinden, verdroogd en gemummificeerd
vervolgens jezelf tegenkomen en jezelf gedeeld
De tijd die je met haar was en gebleven omwille
van aan jezelf denken en jezelf in volheid te zijn
De zwarte engel op de linkerschouder tekent op
de witte…
Meteoor
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
696 In een langgerekte parabool
verlegt een flonkerend stuk gruis zijn baan.
De traag rondwentelende aarde
brengt zijn wilde zonneval tot staan.
Een neertuimelende fakkel wordt ontstoken,
hij boort zich lichtend door luchtlagen.
IJle rooksporen verdampen in mistende vlagen.
Een blinde wesp, een speldeknop van licht
is eindelijk tegen de lamp gelopen…
twinkelingen
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
718 verder
veel verder
dan het blauw
schitteren sterren
als de prachtigste bloemen
hemelkleurend…
dag liefde
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
768 zoals tijd
in het licht
vervliegt
zoals liefde
verschijnt
in het maanschijnsel
van de tijd
zie ik in het oog
van de regen
een zonneboog
vol geur
ruik ik
de regen
vol warmte
voel ik
de zon
regen en zon
breng mij terug
waar ik begon…