1023 resultaten.
Een hart van jute
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
450 Mijn hart is nooit van steen geweest,
Vlees en bloed waren het enige dat ik had -
Windhozen en orkanen
Die me overkwamen
Zorgden voor uitgesleten
Platgetreden paden
Die allengs niet anders voelden
Dan het gevoel geen gevoel meer te kennen
En zie daar, vanmorgen aanschouw ik een wonder,
Mijn zichtbaar hart is van jute geworden -
Ik…
de taal van tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
513 Mensen worden ongevraagd geboren,
zoals druppels ontstaan,
middenin een zee van tijd.
Regenbogen verschijnen,
wanneer licht wordt gebroken,
zoals ook mensen breken.
Zo groeien wij dankzij het levenslicht,
dat de bron is van eeuwigheid.
Door vallen en opstaan leren mensen leven,
leren wij de taal van tijd verstaan.…
Waarom ik?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 Deze ziekte kwam op mijn levenspad.
Mijn lot is veel pijn en een vage toekomst.
Moet ik dankbaar zijn over mijn vroegere functioneren?
Moet ik deze ziekte accepteren omdat ik ouder ben?
Mijn pijn kan zó ondraaglijk zijn,
dan ben ik kwaad en heb angst!
Hoelang hou ik deze ellende nog vol?
Wat als ik er niet meer ben?
Al deze vragen doen zoveel…
Schoonheid van zijn met ons leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
653 Het leven
is mooi
maar
in onze haast
om dingen
te bereiken
hebben we vaak
geen oog
voor de
eenvoudige schoonheid
van er gewoon zijn
met ons leven…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In een mengeling van
blues en folk de hemel vóórdat
de deur gesloten wordt
pogen te bereiken.
In roerloze middagen langs
het lange diepe water gaan
een prevelend lamenteren dat
altijd alles dat je nooit meer
In het verschiet van verre wolken
de tranen van de moeder zien
wolken die nooit nooit meer
terugkomen nooit als in een litanie…
Ondoorgrondelijk
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
283 Na het sluiten van de ziel
Lijkt niets meer op hetzelfde
Zodra het hart zich opwerpt
Wil het op de ziel gaan lijken.
Maar eerst moet de ziel
Dat willen. Jij
Heeft jouw hart ook op een ziel
Willen lijken. Lijkt het liever
Op een weiland
Vol paardenbloemen. Soms gaan meerdere dansers
Met een gelijk aantal dromers
Van start. De ziel echter…
Wilmink en het gemis
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
853 op de omslag van de bloemlezing
'het kind is de vader van de man'
prijkt een foto van de dichter Wilmink
ooit geschoten door Hans Vermeulen
Wilmink in een kek suede jack
in de bloei van zijn leven
zo ook de kracht van de bundel
liedjes gedichten en vertalingen
persoonlijk lees ik de bundel
nog altijd met veel genoegen
maar tóch kan…
Variaties op een das
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Op een Das
Een dommige das uit Damwoude
Was laatst zo ontzettend verkouden,
Dat hij vanaf toen
(Onnozele oen)
Zichzelf voor zijn mond placht te houden!
Op nog een Das
Een sombere das uit Maasbracht
Gedraagt zich bijzonder verdacht.
Hij wil, depressief
En zelfdestructief,
Voortdurend om…
Als ik zonder liefde
netgedicht
4.4 met 58 stemmen
13.061 Liefde geeft inspiratie en kracht
is als een heldere ster in de nacht
Liefde, als iemand je dat geeft
besef je toch weer dat je leeft.
Maar als ik zonder liefde mijn dagen slijt
voel ik me zo koud en ben ik de weg kwijt
Veel liever nog zou ik dan willen sterven.…
Vrienden v/d Site
hartenkreet
3.7 met 47 stemmen
11.182 En als er een persoon al iets van zichzelf
in mijn gedichtjes herkent,
is dat reden te meer voor mij om ermee door
te gaan, zolang ik inspiratie heb,
heel fervent!…
Water en vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.089 In het licht van onuitput'lijke inspiratie
worden onbelichte gevoelens aangesproken.
Rivieren klateren krachtig omlaag,
produceren een
niet te stoppen woordenvloed
Het water vordert gestaag
tot het op haar pad,
onvermijd'lijk
de vlammen ontmoet.
Waar water en vuur
met elkaar in conflict zijn
worden de vlammen gedoofd.…
Ontluikende passie
netgedicht
4.7 met 77 stemmen
5.434 Bedankt voor de inspiratie Lin,
Liefs een dichter vriend met ontluikende passie…
Afgesloten boek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
555 is een goed teken
wanneer stilte de muze draagt
langs de lijnen van je smalle gezicht
tot aan je ruggegraat
ze stopt al het oude hartzeer onder de vloer
vergruist de molensteen van oude dingen
naar de zeebodem
(want hier wordt je zo moe van)
gelukkig, stilte ontspant op ogen en lippen
tussen taal en inspiratie
oud zeer laat ze los, voor…
Oeps, bloemenmandje weggedrukt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
576 Moet me van het hart, dat ik,
zodra de inspiratie me binnenvliegt,
ik niet eerst kijk,
wie er NET een werkje heeft opgezet!
Dat deed ik NU wel, voor de allereerste keer,
zodat ik NU als titel zet:
Bloemenmandje weggedrukt!
(sorry quekel) maar nood breekt wet!…
Oefensonnet
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
659 Het blijft even behelpen nu hij nog herstellen moet
Want met zijn vers als inspiratie vorderde het goed
Reikhalzend kijk ik uit naar zijn terugkomst en zijn schrijven
Hij zal nog wel een maand of zo niet hier kunnen verblijven
Maar zelfs als het een jaar nog duurt, zal hij hier welkom zijn
De slingers liggen klaar alvast voor lang' of kort…
Kwetsbare bloem
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
644 Je werkte bij Galerie Hautefeuille,
terwijl je grote inspiratie had
en meestal een lege portefeuille.
Je was geobsedeerd door de dood
en je reisde bijna voortdurend,
het lijden was je dagelijks brood,
stiekem naar de hemel glurend.…
De schoolmeester
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
977 Maar zonder die altijd aanwezige
populaire schoolmeester zou die schooltijd bij lange
na niet zo indrukwekkend en vruchtbaar zijn geweest;
want met behulp van zijn verhalende inspiratie werd
voor de meesten een jeugdplicht tot een memorabel feest.…
Remco Campert op oudjaarsdag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.016 Inspiratie dringt zich binnen,
buiten knalt een strijker af,
oliebollen op het linnen,
niets leidt mij van 't schrijven af,
op de valreep van momenten
komt alweer een nieuw begin,
schrijvend over mijn collega
geeft hij 't nieuwe jaar al zin.…
Weekje september
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 Een compilatie van 30 titels van netgedichten van de afgelopen week
___________________________________
Zal iemand je troosten, gedachten vannacht
Met hart en ziel in a space fantasy
Geen neologica eerder magie
Zie ommezijde in schemerpracht
Zon van de schepping, bron van inspiratie
Jachtgodin Artemis pracht der seizoenen
Bloem op de…
Germaans gedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
17 Grondverscheiden, zei de Duitser,
Zijn we toch wel van eenander
Maar dat wil nog lang niet heten:
Wij zijn dan ook tegenstander
Alle Menschen werden Brüder
Hat Herr Schiller mal gesagt
Maar de vraag is, dat verstaat zich,
Of dat ooit wordt waargemaakt
Want het handelt zich toch hierom
Dat het ook nog Schwestern geeft
Die je juist niet mag…
Overdaad vervuilt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Hoe waarachtig is mijn verlangen
Naar eenvoud - simpel verlangen
Dat mijn leven overeind houdt,
Te midden van de mateloosheid
Die modern leven wordt genoemd,
En ik het mensenkind ben dat huilt,
En daaglijks ten prooi valt aan
De overdaad die mijn wereld vervuilt…
Carbon-doorslag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.369 In liefde opgedragen aan Hennie
Een tiental jaren had
Ik hem niet meer gezien
En na een eerste vluchtige
Begroeting moest ik wel constateren
Dat hij geen carbon-doorslag meer
Was van de mens die hij in mijn ogen
Ooit geweest was…
Wollen hoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Hoofd dat zwaar en
Loom is, niet meer
In beweging te krijgen
En zich met de minuut
Meer van het lichaam
Scheidt - bovenwerk
Vol wol, wollen draden,
Wollen spinsels die
Het gevecht met het
Leven aangaan en de
Woorden die jij tegen
Mij zegt die alleen nog
Als klanken binnenkomen
Die alle betekenis
Hebben verloren…
In zichzelf
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
517 Voor Matthijs
Het pasgeboren kind
Dat al heel snel
De ogen herkent
Die hem vertrouwend
En met liefde zoeken,
Elke dag opnieuw,
Dat in die zoekende
Ogen hen herkent
Die hem als geschenk
Door de liefde kregen -
Dat zich hecht
Aan die liefdevolle
Blik die hoort bij
Mensen die deel
Van hem zijn,
Hechting aan hen
Die…
Bouwen op fundamenten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Toen ik jou
Missen moest,
Je moest laten
Gaan, je verliezen
Aan de hongerige
Klauwen van de pijn
Die jou het leven
Benam, en mij de
Liefde van mijn
Leven afnam,
Wilde ik je ten
Diepste achterna -
Nu ik gehuild heb,
En elke traan die
Ik langs mijn wangen
Voelde gaan zich onze
Oneindige liefde
Herinnerde, besef
Ik dat…
Een vorm van zwijgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 Regels die als
Vanzelf opwellen
Uit de diepste
Krochten van
Mijn ziel -
Die uiting geven
Aan wat er werkelijk
In mij omgaat -
Maar als ik
Mijn eigen verzen
Teruglees merk
Ik dat ik tussen
De versregels door
Ook heel veel
Dat er wel was,
Wel is, en altijd
Zijn zal,
Verzwegen heb -
Poezie is, merk ik,
Voor mij…
Verder naar nergens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 De dag is al
In de avond
Opgelost voor
Ze begonnen is
Horizon die zich
Niet meer kennen laat
Blijf alleen achter
Op de stoepen van
De stad, straten
Vol mensen die
Zichtbaar voor
Elkaar onvindbaar
Zijn - winkeldeuren
Die gaan sluiten
Zonder dat ze
Voor mij ook maar
Een ogenblik open
Zijn geweest
Met lege zakken…
Manen en staart wapperen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Edel dier dat
Dartelt in het
Onafscheidelijk
Gezelschap van zijn
Eigen schaduw -
Licht en donker,
Zwart en blond,
Manen en staart
Die wapperen
In zon en wind
Het licht wendbaar
Als het morgenlicht
Het donker duwt
Haar naar de buitenkant,
Een onafwendbaar
Zwart verdriet…
Woorden zijn vrijgekomen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Krater in mijn
Ziel geslagen,
Mokerslag die
Alles in mij,
En ook deze dag
Vernielt, verwoest,
Tot op de laatste
Vierkante centimeter -
Het liefste dat ik
Had is me vandaag
Ontnomen, en vandaag
Duurt weken, maanden
En wie weet, wellicht
Decennia, misschien
Wel levenslang
Voordat ze zich
Volledig heeft uitgerold
Tot dan…
Terwijl ik in de spiegel kijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 Terwijl ik in de spiegel kijk
Zie ik meer dan mijzelf alleen,
Spiegel die voor mij meer is dan
Weerkaatsing van de werkelijkheid,
Wat ik zie is mijn geheugen
Dat ik zo graag eens had opgeschoond,
De totale waarheid die, beschenen door
Onverdraaglijk licht, af en toe
Te veel voor mij is -
Niet te verdragen weerglans van
De herinnering…