1969 resultaten.
Ark van Noach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.024 Ark
Hier
voel ik me
in een ark
de lucht, de zee
Voert me mee
door duister
over sinister baren
het is er varen...
met mezelf
als baken, kompas
'k weet me
onder daken
Bedekt door
dak,deken en laken
al is het....
met 't hart in de keel.…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
798 Het allermooiste is zij
Zij met haar mooie
blauwe ogen,
haar engelenhaar
Zo mooi,
zij ontroert mij diep
Zoals zij loopt,
speelt, haar lokken
veegt uit
haar ogen
waarmee zij
verwonderd ziet
Haar stem
praat in
geheimen
die zij alleen
begrijpt
en weet
Zij beleeft
wonderlijke
avonturen
in een wereld
van haar
hoe die ook heet…
Als er na dit leven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
902 als er na dit leven nog iets komt
laat er dan een draaimolen zijn
met van die dromerige paarden
dat ik dan op de mooiste zit
die met de zachtste ogen
mijn beide armen om zijn hals
licht wiegend op een mooie wals
en dat dan ineens mijn paard
zich losmaakt van het draaiplateau
omdat er op mij wordt gewacht
dat we dan vliegen door de nacht…
Zo'n dag als vandaag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
578 Duizend wegen naar bewustzijn,
welke weg heeft een hart?
Duizend dagen, duizend nachten
voor één dag met een hart.
Zo'n dag dat ik mijn zang hervind
in de morgenhymne van de planten,
de rotsen, de bomen en de wind.
Ruisend als uit een schelp,
later met spontaan vibrato.
Gedragen als een onschuldige roos
in een bed van bloeiende klanken…
Ik ben.
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
720 Ik ben Vuur.
Ik ben Aarde.
Ik ben Water.
Ik ben Lucht.
Ik ben Geestkracht.
Ik ben Zon.
Ik ben Maan.
Ik ben Sterrenstof.
Ik ben Universum.
Ik ben Godin.
Ik ben Licht.
Ik ben Liefde.
Ik ben Bron.
Ik ben Engel.
Ik ben Bengel.
Ik ben Allesomvattend.
Ik ben Mij.
Ik ben.…
Tempel
gedicht
2.0 met 19 stemmen
5.137 Keer deze tempel de rug niet toe
hier strijken talrijke goden neer
van ademende waarheden is deze tempel vergeven
hier bespreekt het brein het brein
bezingt wonder wonder en tegenwonder
hier wordt de beul bestudeerd en de bij
er staan heelallen op de planken
droefenis stelpende alfabetten
de letters der ketters vliegen klapwiekend op
de rede…
loeide als vuur
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.001 ik zag de bui
die zich wendde op
het hoogst van het duin
het strand dat de zee met
zijn golven weer keerde
ik raakte je huid
de spanning ontlaadde
wij die eeuwen versmaadden
het verlangen uit eerdere
levens bonkte er uit
loeide als vuur in
een droge savanne
de rook trok niet op
zelfs de tijd bleef stil hangen
had ons in uren gevangen…
ik blotevoet de grond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
765 ik ayasophia
de Bosporus en
keer de rug aan
westers denken
nu komt de rust terug
die deze oversteek
gaat schenken
in steen heeft wind
herinnering gestraald
de grond heeft nooit
getreurd om alles
wat er is gebeurd
zij bloedt haar oogsten
in draaien naar het oosten
ik schop mijn
schoenen uit
en blotevoet
de grond
ook…
Voor Gaas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 Er is een razende storm
Een storm die mij raast
Helaast, juist nu mij naast
in mij gaat, huist, gaat.
Er is een raas, een graas
het groene als gras, raas
als een haas, op de vlucht
als een dwaas, door de lucht
Er is een razende storm
Een storm die mij dwaast
haast, juist nu naast mij
inhaalt, in huist en gaat.
Terwijl ik, enkele…
Het hete zand
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
484 we hoorden
de roep van
het land in de
seizoenen toen
wij dwaalden
in de geur
van bloemen
zagen wij steeds
minder insecten
die wiegend
op de golven van
warme zomerse
tinten net genoeg
honing konden
vergaren om te leven
wij schrokken
van het hete zand
dat pijn deed aan de
voeten uitgeloogd
op de scherpste kant
we verdwaalden…
De lach van je ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jouw steen
kende het fenomeen
van ontwijken
heb talloze keren
geprobeerd het
dwarse stukje te splijten
wilde diep
in je kijken naar
de lach van je ziel
jouw vormen spreken
in licht provoceren
dagen uit om te leren
accepteren of
voortdurend schuren
met wanhoop en pijn
pas toen het vroege zonlicht
je raakte zag ik dat in…
Essentie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 We zaten in troostende stilte bij elkaar,
dronken en zwegen, met elkaar vertrouwd,
de tuin werd langzaam leeg en donker,
tot de nacht zich over ons had ontvouwd.
Het leven werd klein en zonder ruis,
sluimerende struiken hielden warmte gevangen,
maanlicht ontstak lichtvonken in het gras
en in mij groeide langzaam een groot verlangen.
Ik wenste…
Stille wonderen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
420 ik heb
stille wonderen
in je ogen gezien
het panoramisch
voorbij trekken van
eindeloze toendra’s
in de kleuren oker
bruin en geel bleven lege
zielen van woestijnen heel
het majestueuze dak
van werelds grootste
bergmassief in contrastheroïek
de zwartblauwe
atmosferische dood die
ruimte ziet in oneindig gebied
samen zijn we opgestaan…
Het laatste oordeel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 ik zag je
lopen met
voetstappen
die de aarde
raakten en
in contact het
schijnsel van
verbondenheid
afgaven door
licht te geven
door
veranderingen
van de spanning
lichtten moleculen
op als zij elkaar
raakten en zo
een mensen
spoor achter
zich lieten dat
langzaam doofde
en in de loop der
tijd opgeslagen
werd in het
silicium…
Warme magie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 prinses
ik maar zelden
de grote tovenaar
daarvoor deed
ik altijd te raar
wij speelden
het naturel zonder
verkleedpartij en
muziekinstrumenten
een spel zonder
knikkers de waarheid
kenden wij waren
ontdekkingsreiziger
bij onze eigen grenzen
stootten daar vaak
het hoofd en krabden ons
regelmatig achter de oren
met een tikje mystiek…
Droomdimensies
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 ontoegankelijk
omdat zij in oude
genen overgeleverd
en bevestigd zijn
zonder enige sleutel
hun communicatie
gaat langs
dermatologisch
gevoelige linken
met trillingen
en interferenties
onbereikbaar voor
onze technieken
zo is er een schat
van info verloren
gegaan heeft de
wetenschap zich
eenzijdig ontwikkeld
zonder magie en mystiek…
school der poëzie
gedicht
3.9 met 35 stemmen
13.778 Lyriek is de moeder der politiek,
Ik ben niets dan omroeper van oproer
En mijn mystiek is het bedorven voer
Van leugen waarmee de deugd zich uitziekt.
Ik bericht, dat de dichters van fluweel
Schuw en humanistisch dood gaan.
Voortaan zal de hete ijzeren keel
Der ontroerde beulen muzikaal opengaan.…
Sterrennacht in Nederland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
851 In dit bijna mystieke late lichtfestijn
dooft het warme zonnelicht boven de bergwei.
De ruige rotsen verliezen hun scherpe kant,
lijken zelfs kwetsbaar in hun versteende donker,
tonen de wandelaar hun eeuwenoude band
met de zwarte hemel en zijn sterrengeflonker.…
GLOSSOLALIE
netgedicht
1.8 met 18 stemmen
2.789 Mystiek was het waarvan zij spraken
Gekoppeld aan het Pinksterfeest
Geopende kruinen wie weet
Zou ik er nu van kunnen maken
Elke schoenmaker heeft zo zijn leest
Dacht jij vast en je slaakte de kreet
Van een pasgeboren geschrei
Fontanel niet gesloten daarbij…
Bewondering
netgedicht
2.4 met 56 stemmen
5.411 hoe omschrijf je warmte
als je gedichten leest
die je raken
het mystieke geflirt
met de dood
als vriend
het wad, als wonderlijk
waarin jij wadend
vanuit oog en hart
je dromen beleeft
stap voor stap
je vriendschap deelt
en schoonheid laat parelen
kleurrijk met inkt
op ’s mensenhuid
in diverse sjablonen
gedragen
door jouw hand
in…
Een exquis touche
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 die verschrikt
alert werden
door dit ongekend
verschijnsel
normaal betalen
zij voor schoonheid
met een exquis touche
echt geraakt te worden
en nu zomaar in
het wild gebeurt
dit exceptionele
totaal onverwacht
het lijkt magie of
zelfs een klein wonder
dat hen zomaar
buiten overkomt
maar ik wist
zag en kende haar
mystieke…
Vleugellam
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
516 Vleugellam,
zou zich de geschiedenis herhalen
met gedichten over de dood en het verval
en liefde die bleef zwijgen in alle talen
zelfs hoop, toch ooit een vriend
bevond zich dwalend in een dal
waar het hart sprak als een mond
en het brein zweeg over pijn
sliep een taal zonder venijn
vleugellam,
hadden we willen beweren
maar de mystiek…
Plek van zand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
546 Ergens in het duin een dal
Waar lucht doordrongen is van zilt
Wie aldaar
elkaars echte ogen zagen
Wat niemand ooit weten zal
Ergens in het duin een dal
Een mystieke plek van zand
Werd grond voor grote Liefde
Van hem en haar
Dat niemand ooit overtreffen zal
Daar,
ergens in het duin dat dal
In de middagzon op blauwe sprei
Staarde zij…
Als het lijntje breekt?
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
438 Wij als vliegers, een metafoor op
de frêle schouder van de vrijheid,
naïviteit tegen het contrast van
het firmament waarin iedereen
zich herkend, ontrolde het ragfijne
touw van mystieke dromen,
waarna zij - voor ons aller oog als
marionetten en tevens onbestemde
toeschouwers - de ontwarde kluwen
van alle minderheden zichzelf
ontrafelen…
Mysterieus
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
779 wanneer je kijkt naar mij
dan voel ik wat gevlei
je ogen branden vuur
en je lach is puur natuur
je woorden laten dromen
maar zover kan ik nooit komen
op die plaatsen ver van hier
voel ik in gedachte het plezier
je bent net zoals het licht
balanceert heel doelgericht
mijn hart kan zo verdwalen
wanneer...dat zal jij bepalen
het mystieke…
beeld van Ameland
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
535 heidevelden naar de kust
impressies die mijn geest verlossen
van al hetgeen me verontrust
waar een schier oneindig vergezicht
zwijgend haar verhaal vertelt
en het magisch blauwe hemellicht
naadloos met de zee versmelt
kon ik hier maar voorgoed vertoeven
gedompeld in de stille pracht
wellustig van de rijkdom proeven
bezield door haar mystieke…
houdoe
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
164 aan het slot van deze mystieke viering
is er ook bij mij een samenhangend gevoel
ook al componeer ik een versiering, gaandeweg,
alles heeft zijn eigen zin, al dan niet geuit
soms benadert dat een zekere berusting
.
ja, het is ook saamhorigheid die ik bedoel…
Altruïstisch erfgoed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 waarbij de chronologie
van het gebeuren
speelt in de verhaaltrant
zich het eenvoudigst
laat begrijpen en lezen
door de eeuwen heen
jij bent geschiedenis
je ogen blikken verhalen
uit ver vroeger tijden
je lach geeft het warme plezier
jouw lichaamstaal is totale
emotionele expressie
daar waar de mens
in wetenschap vergaren
het mystieke…
WOLF
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.511 Geruisloos schaduwend fluweelzacht
verschijnt goud licht in het dreigend
duistere donker dat zwart zwijgend
zich onderwerpt aan schijnselmacht
Als ‘n wakkere wachter voor de poort
die naar de kern van geboorte leidt
en innerlijke kracht van nacht bevrijdt
waakt ze stilte tot zijn stem verstoort
Zijn silhouet tekent zich in gloed
dat mystiek…
Moment suprême
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
452 schoolflikkering
of de knipoog in
lieve verstandhouding
met een lach de
welkom en afscheid dagen
in uitbundig zwaaien
waar licht speelde was
weerlicht zijn kameraad
zoals ook magie zijn
spanning partner
kende op aard
de hoge bomen voor
transformator speelden
als feeën en heksen
zich verveelden boslichten
boven vijvers zweefden daar
mystieke…