inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 80.755):

Essentie

We zaten in troostende stilte bij elkaar,
dronken en zwegen, met elkaar vertrouwd,
de tuin werd langzaam leeg en donker,
tot de nacht zich over ons had ontvouwd.

Het leven werd klein en zonder ruis,
sluimerende struiken hielden warmte gevangen,
maanlicht ontstak lichtvonken in het gras
en in mij groeide langzaam een groot verlangen.

Ik wenste vurig dat het altijd zo zou blijven,
zo overzichtelijk en eenvoudig , zo puur,
een werkelijkheid tot de essentie gekrompen,
zonder tijd, alleen levenslange duur.

Schrijver: Wilte van Houten
12 augustus 2023


Geplaatst in de categorie: overig

3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 30

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)