Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

verscholen tranen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.238
Maar die lach is er niet altijd Soms is die verscholen, Soms ben ik hem kwijt Maar hij is niet gestolen Dat is een feit Hij komt vanzelf weer terug Wanneer de tranen zijn verdwenen Alleen is het niet altijd vlug Dat ik niet meer hoef te wenen…
uma2211 augustus 2007Lees meer >

november

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 898
nu uit de tuin de rozen verdwenen zijn kale stelen en doornen grijnzen boven het bladertapijt alles ruikt naar vergankelijkheid zoals vochtig mos veert onder je voet en moddergrijs glijdt trekt de tijd zich in zichzelf terug schijnt maanlicht warmer dan de naakte winterzon…
rietvr15 november 2007Lees meer >

Klein

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 708
Tsjilpt de jonge mus Dan ziet `t dons mij staan Rondgedraaide granen bolletjes Liggen klaar Mijn fluiten geeft het teken Het snaveltje opent wijd En in mum van tijd Zijn de bolletjes verdwenen ‘Tjilp!’ ‘Ja kleintje de nieuwe liggen klaar.’…

slapen

hartenkreet
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.979
De dag, dat mijn princes verdween. Ik blijf wel slapen.…
Snoop13 april 2009Lees meer >

Valse hoop

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 746
Slijmerig modder Afgebroken zwakke tak Gifruikende sloot Bruine bladerdrap Vies vuil grijze Tegel Zwart moordend asfalt Verloren geliefden Huilende zielen Verdwijn Maagdelijk wit Onder Grote vlokken Spierwit verdwenen.…
Roland Hainje12 december 2009Lees meer >

Wie is gek?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 717
ome Jan was ergens psychiater van hem werd ik niets wijzer zo bleef het duistere in stand later, toen ik eindelijk groot was leerde ik zelf wat geestelijk lijden is vreemde weerstand is verdwenen het zijn mensen zoals jij en ik die vermaald worden door pijn mensen zijn nu steeds meer depressief door gekte van de maatschappij…

Toen jij je luiken open deed

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
De vrouw in mij was verdwenen. Schoorvoetend vond ik mijn weg in jou langs wegen water en weiden en ‘s avonds toen de luiken zich sloten heb ik in stilte mijn tranen vergoten.…

In zijn ogen eeuwigheid

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 531
in ontmoeten was er nog een minzaam groeten ik keek hem aan geen bloeddoorlopen ogen meelij of een traan of ik nog schulden had zaken af te handelen informeerde hij bij het wandelen ik vroeg hem naar de tijd hij lachte raadselachtig met in zijn ogen eeuwigheid ineens was hij verdwenen een stervenskoude wind streek langs mijn…
wil melker25 februari 2013Lees meer >

Een meisje

hartenkreet
4.8 met 42 stemmen aantal keer bekeken 1.543
Dat meisje, dat bij haar familie verdween. Niet omdat ze het slecht had, niet omdat ze dingen vergat. Pijn vanbinnen, niet van buiten. Tot ze haar deuren sloot. Voor haar vrienden een scheldwoord, voor haar “de dood”.…
Michelle20 augustus 2011Lees meer >

De oude villa

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 852
Nachtelijke stilte valt over de oude lege villa hij denkt aan vroeger toen hij nog jong was - aan de kindergeluiden aan kamers vol geluk aan de grote familie die in 1944 verdween in een nacht als deze - aan krakende balken van zijn skelet die de kopers verjaagden vooral denkt hij aan de sloopkogel morgen…
Custor10 september 2012Lees meer >

Nog voor de echo kwam

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
heb haar schreeuw gehoord nog voor de echo kwam was ze vermoord monddood gemaakt zonder tegenspraak haar geest gebroken gemarteld door een grote woordenschat klein gemaakt en afgekat er rest een zinloos fundament dat geen eigenwaarde kent in die schreeuw verdween haar ziel en nam het leven mee…
wil melker23 november 2011Lees meer >

Krokusjes

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Ineens zie je ze tevoorschijn piepen, zo vanuit het niets, er lag nog sneeuw, toen dat verdween, zag je die kopjes verschijnen, zo vanuit het niets en zo, staat er in het groene gras wat vorige week nog voorzien was, van een dikke laag sneeuw, de krokusjes in volle bloei, zie je wel er is nog hoop!…
An Terlouw26 februari 2013Lees meer >

Taalkabaal

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
De letters dansen ongeremd ongetemd slaak ik mijn zuchten hopend op golven woorden worden ingehaald door interpunctie de functie van de taal is echter het kabaal En dus verdwaal ik behaal ik diploma's in talen nooit verschenen verdwenen lettergrepen grijpen me kijken me aan op zoek naar betekenis…
Ruud Jobse27 februari 2013Lees meer >

Als het eb geworden is in mij

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Lichaam dat Met gesloten Ogen tot Rust komt, Spieren en Vezels waar Alle spanning Uit verdwenen Is Alleen de adem Nog die merkbaar Aanwezig is, die In en uit gaat Met het aanrollen Van de branding Die ik in Het onderbewuste Hoor - Na de ruisende Vloed is het Totale rust Die overblijft Als het in mij…
Bert Weggemans20 september 2013Lees meer >

Heb ik een beeld

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
Ook als alle licht Uit mijn ogen verdwenen is, Alleen mijn vingers Nog kunnen lezen wat Het leven om me heen Mij te bieden heeft, Mijn oren me vertellen Hoe dik het gordijn is Dat de wanden van Deze gang bekleedt, Heb ik nog een beeld van jou, Weet ik hoe je naar me kijkt, Hoor ik de muziek in mijn oren Die mij vertelt: ik…

Erg veel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Duizend wolken bevolken mijn hoofd het zijn eigenlijk watten waardoor ik de werkelijkheid niet meer kan bevatten duizend dingen zingen rond in mijn hoofd ik kan mij niet meer concentreren dat koor verstopt mijn gehoor duizend woorden heb ik in mijn hoofd ze staan allemaal in de weg maar zijn verdwenen voordat ik wat zeg.…

Slecht nieuws...

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 944
Grond verdwenen gedachten op zwart trillende benen en een bonkend hart Brandende ogen zo verward hoofd gebogen bloedend hart Mond verbeten vol met smart wil niet eten verslagen hart Stil gezet en getart in gebed met mijn hart…

Te zwaar, en dus te licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 393
Last die de kracht Ver te boven gaat Alle evenwicht verdwenen, Gewicht dat onophoudelijk Op mijn schouders drukt En niet meer te dragen is - Ik word licht in mijn hoofd En kom zonder dat ik ook Maar ergens op reken Mijn eindoordeel tegen, Ik word te licht bevonden, En ga dus nu voorgoed Op weg naar het licht…

wolkbreuk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
de hemel brak en huilde als een kind een lange stoet vloeide richting jouw laatste rustplaats toen hebben ze jou bedolven onder honderden rozen door jou gekozen wij zagen ze komen en gaan moesten daar staan om toe te kijken hoe je langzaam verdween…
Dianah21 augustus 2015Lees meer >

Harten aas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Miljoenen beloftes van wie ‘t gewicht verzwaarde, verdwenen onder water, de Seine kleurt roestig rood. Aan de oever werpt een man dagelijks zijn hengel uit. Hij vangt harten voor de wereld, zij verkeert in liefdesnood.…
Marije Geerts16 november 2015Lees meer >

Méér

snelsonnet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 823
Van Ankara tot Brussel is het raak, Een continent staat trillend op z'n benen, Het oude zelfvertrouwen is verdwenen, De één roept: 'Peace!', een ander zint op wraak. Mark Rutte trachtte ons gerust te stellen Door alle bange wezens op te tellen.…

Trouw aan de woorden

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Je bent er niet meer, Niet je golvende haar, Niet je lange slanke benen - Verdwenen zijn ze In het eeuwige niets - Maar de woorden die Je dikwijls sprak als Wij met ons tweeën waren Zingen nog rond in dit huis, In de gang, de kamer en De keuken zijn ze nog, Zijn ze er gewoon nog bij, En zullen nooit verdwijnen - Eeuwig zullen…

Woordgebrek

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Als de woorden niet meer komen, gewoon, omdat de accu leeg is en de zin van woordkunst is verdwenen, wat zul je dan nog met woorden pielen? Je kunt beter gitaar leren spelen of proberen de Mont Blanc te beklimmen. En gewoon toegeven dat woorden tekort schieten om het menszijn te verklaren.…

gestapeld tot een graf

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.576
hij is niet dood maar leven doet hij ook niet meer gewurgd door ideeën met boeken als de strop vergiftigd door de politiek dat kostte hem zijn kop zijn woorden zijn gestenigd gestapeld tot een graf hij is niet omgebracht maar met de dood verenigd zijn teksten zijn verdwenen gedachten slechts herinnering ze hebben…
wil melker2 november 2005Lees meer >

Oktoberdag

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
De herfstzon is voor verloren geliefden het inheemse volk de rampspoed nabij stilte domineert het bizarre gebeuren jouw rode mond bij leven onvoorspelbaar verdwenen tijd kust witte wandelwolken vaarwel komt stilletjes terug op een mooie oktoberdag.…

onhaalbaar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
wat kon ons gebeuren ons huis was van staal totdat we in een hemeltergende explosie van vuur in het hiernamaals verdwenen de Walkuren zij lieten ons links liggen hun zilverkleurige vleugels schitterden vervaarlijk het Walhalla: alleen weggelegd voor de ware held piepschuim-rotsen lichtten dreigend op…
J.Bakx8 december 2019Lees meer >

diep donkerblauw

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
vannacht hebben we gelopen in de diepblauwe nacht donkere tinten omringden je gezicht de ruimte was oneindig we konden ons niet hechten aan de verdwenen grond er was angst er was verlangen groter dan we zelf konden zijn in het felle gele licht ben ik ontwaakt ik was opnieuw alleen…

Jongen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 172
men beweert dat een foto bewaart, de stelling laat alleen zien hoeveel er verdwenen is, kijkend naar een oude foto, lang genoeg om te vergeten dat ik naar mijzelf kijk, de jongen op het papier weet niets van de man die hem nu vasthoudt dat is denkelijk de enige vorm van onschuld die blijft…
Nathan11 augustus 2026Lees meer >

Het verleden-strand

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.620
Ooit liepen wij daar Hand in hand Achter ons de voetsporen Van waar wij waren beland Vandaag lopen wij daar Maar niet meer hand in hand Achter ons geen voetsporen De sporen verdwenen van het strand Ik heb daar niet gelopen Niet op het verleden-strand Geen sporen, geen jij en ik, geen liefde Alles door het water weggebrand…

de stilte van tranen...

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.214
in de stilte van dromen fluister ik jouw naam misschien kon jij het horen als het vallen van een traan die in zachtheid is verweven tot een parel van verdriet waar de stilte uit verdwenen toen mijn hart verliet als geschreeuw in de nacht in doorbroken gefluister laat de liefde van die tranen mijn verdriet zijn in het duister…
danny cant.1 augustus 2004Lees meer >