3205 resultaten.
verscholen tranen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.238 Maar die lach is er niet altijd
Soms is die verscholen,
Soms ben ik hem kwijt
Maar hij is niet gestolen
Dat is een feit
Hij komt vanzelf weer terug
Wanneer de tranen zijn verdwenen
Alleen is het niet altijd vlug
Dat ik niet meer hoef te wenen…
november
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
898 nu uit de tuin
de rozen verdwenen zijn
kale stelen en doornen grijnzen
boven het bladertapijt
alles ruikt naar vergankelijkheid
zoals vochtig mos
veert onder je voet
en moddergrijs glijdt
trekt de tijd
zich in zichzelf terug
schijnt maanlicht warmer
dan de naakte winterzon…
Klein
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
708 Tsjilpt de jonge mus
Dan ziet `t dons mij staan
Rondgedraaide granen bolletjes
Liggen klaar
Mijn fluiten geeft het teken
Het snaveltje opent wijd
En in mum van tijd
Zijn de bolletjes verdwenen
‘Tjilp!’
‘Ja kleintje de nieuwe liggen klaar.’…
slapen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.979 De dag,
dat mijn princes verdween.
Ik blijf wel slapen.…
Valse hoop
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
746 Slijmerig modder
Afgebroken zwakke tak
Gifruikende sloot
Bruine bladerdrap
Vies vuil grijze
Tegel
Zwart moordend asfalt
Verloren geliefden
Huilende zielen
Verdwijn
Maagdelijk wit
Onder
Grote vlokken
Spierwit verdwenen.…
Wie is gek?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
717 ome Jan was ergens psychiater
van hem werd ik niets wijzer
zo bleef het duistere in stand
later, toen ik eindelijk groot was
leerde ik zelf wat geestelijk lijden is
vreemde weerstand is verdwenen
het zijn mensen zoals jij en ik
die vermaald worden door pijn
mensen zijn nu steeds meer depressief
door gekte van de maatschappij…
Toen jij je luiken open deed
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
604 De vrouw in mij was verdwenen.
Schoorvoetend vond ik mijn weg in jou
langs wegen water en weiden
en ‘s avonds toen de luiken zich sloten
heb ik in stilte mijn tranen vergoten.…
In zijn ogen eeuwigheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
531 in ontmoeten
was er nog
een minzaam groeten
ik keek hem aan
geen bloeddoorlopen ogen
meelij of een traan
of ik nog schulden had
zaken af te handelen
informeerde hij bij het wandelen
ik vroeg hem naar de tijd
hij lachte raadselachtig
met in zijn ogen eeuwigheid
ineens was hij verdwenen
een stervenskoude wind
streek langs mijn…
Een meisje
hartenkreet
4.8 met 42 stemmen
1.543 Dat meisje, dat bij haar familie verdween.
Niet omdat ze het slecht had,
niet omdat ze dingen vergat.
Pijn vanbinnen, niet van buiten.
Tot ze haar deuren sloot.
Voor haar vrienden een scheldwoord,
voor haar “de dood”.…
De oude villa
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
852 Nachtelijke stilte valt
over de oude lege villa
hij denkt aan vroeger
toen hij nog jong was -
aan de kindergeluiden
aan kamers vol geluk
aan de grote familie
die in 1944 verdween
in een nacht als deze -
aan krakende balken
van zijn skelet die
de kopers verjaagden
vooral denkt hij aan
de sloopkogel morgen…
Nog voor de echo kwam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 heb haar schreeuw gehoord
nog voor de echo kwam
was ze vermoord
monddood gemaakt
zonder tegenspraak
haar geest gebroken
gemarteld door
een grote woordenschat
klein gemaakt en afgekat
er rest een
zinloos fundament
dat geen eigenwaarde kent
in die schreeuw
verdween haar ziel
en nam het leven mee…
Krokusjes
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
555 Ineens zie je ze tevoorschijn piepen,
zo vanuit het niets,
er lag nog sneeuw,
toen dat verdween,
zag je die kopjes verschijnen,
zo vanuit het niets
en zo,
staat er in het groene gras
wat vorige week nog voorzien was,
van een dikke laag sneeuw,
de krokusjes in volle bloei,
zie je wel er is nog hoop!…
Taalkabaal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
617 De letters dansen ongeremd
ongetemd slaak ik mijn zuchten
hopend op golven woorden
worden ingehaald door interpunctie
de functie van de taal
is echter het kabaal
En dus verdwaal ik
behaal ik
diploma's in talen nooit verschenen
verdwenen lettergrepen grijpen me
kijken me aan op zoek naar betekenis…
Als het eb geworden is in mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 Lichaam dat
Met gesloten
Ogen tot
Rust komt,
Spieren en
Vezels waar
Alle spanning
Uit verdwenen
Is
Alleen de adem
Nog die merkbaar
Aanwezig is, die
In en uit gaat
Met het aanrollen
Van de branding
Die ik in
Het onderbewuste
Hoor -
Na de ruisende
Vloed is het
Totale rust
Die overblijft
Als het in mij…
Heb ik een beeld
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Ook als alle licht
Uit mijn ogen verdwenen is,
Alleen mijn vingers
Nog kunnen lezen wat
Het leven om me heen
Mij te bieden heeft,
Mijn oren me vertellen
Hoe dik het gordijn is
Dat de wanden van
Deze gang bekleedt,
Heb ik nog een beeld van jou,
Weet ik hoe je naar me kijkt,
Hoor ik de muziek in mijn oren
Die mij vertelt: ik…
Erg veel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 Duizend wolken bevolken mijn hoofd
het zijn eigenlijk watten
waardoor ik de werkelijkheid niet meer kan bevatten
duizend dingen zingen rond in mijn hoofd
ik kan mij niet meer concentreren
dat koor verstopt mijn gehoor
duizend woorden heb ik in mijn hoofd
ze staan allemaal in de weg
maar zijn verdwenen voordat ik wat zeg.…
Slecht nieuws...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
944 Grond verdwenen
gedachten op zwart
trillende benen
en een bonkend hart
Brandende ogen
zo verward
hoofd gebogen
bloedend hart
Mond verbeten
vol met smart
wil niet eten
verslagen hart
Stil gezet
en getart
in gebed
met mijn hart…
Te zwaar, en dus te licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
393 Last die de kracht
Ver te boven gaat
Alle evenwicht verdwenen,
Gewicht dat onophoudelijk
Op mijn schouders drukt
En niet meer te dragen is -
Ik word licht in mijn hoofd
En kom zonder dat ik ook
Maar ergens op reken
Mijn eindoordeel tegen,
Ik word te licht bevonden,
En ga dus nu voorgoed
Op weg naar het licht…
wolkbreuk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
640 de hemel brak
en huilde als een kind
een lange stoet vloeide
richting jouw laatste rustplaats
toen hebben ze jou bedolven
onder honderden rozen
door jou gekozen
wij zagen ze komen en gaan
moesten daar staan
om toe te kijken
hoe je langzaam verdween…
Harten aas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
595 Miljoenen
beloftes van
wie ‘t gewicht
verzwaarde,
verdwenen
onder water,
de Seine kleurt
roestig rood.
Aan de oever
werpt een man
dagelijks zijn
hengel uit.
Hij vangt harten
voor de wereld,
zij verkeert in
liefdesnood.…
Méér
snelsonnet
3.9 met 10 stemmen
823 Van Ankara tot Brussel is het raak,
Een continent staat trillend op z'n benen,
Het oude zelfvertrouwen is verdwenen,
De één roept: 'Peace!', een ander zint op wraak.
Mark Rutte trachtte ons gerust te stellen
Door alle bange wezens op te tellen.…
Trouw aan de woorden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 Je bent er niet meer,
Niet je golvende haar,
Niet je lange slanke benen -
Verdwenen zijn ze
In het eeuwige niets -
Maar de woorden die
Je dikwijls sprak als
Wij met ons tweeën waren
Zingen nog rond in dit huis,
In de gang, de kamer en
De keuken zijn ze nog,
Zijn ze er gewoon nog bij,
En zullen nooit verdwijnen -
Eeuwig zullen…
Woordgebrek
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
513 Als de woorden niet meer komen,
gewoon, omdat de accu leeg is en
de zin van woordkunst is verdwenen,
wat zul je dan nog met woorden pielen?
Je kunt beter gitaar leren spelen of
proberen de Mont Blanc te beklimmen.
En gewoon toegeven dat woorden tekort
schieten om het menszijn te verklaren.…
gestapeld tot een graf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.576 hij is niet dood
maar leven
doet hij
ook niet meer
gewurgd door ideeën
met boeken als de strop
vergiftigd door de politiek
dat kostte hem zijn kop
zijn woorden zijn gestenigd
gestapeld tot een graf
hij is niet omgebracht
maar met de dood verenigd
zijn teksten zijn verdwenen
gedachten slechts herinnering
ze hebben…
Oktoberdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
458 De herfstzon is
voor verloren geliefden
het inheemse volk
de rampspoed nabij
stilte domineert
het bizarre gebeuren
jouw rode mond
bij leven onvoorspelbaar
verdwenen tijd kust
witte wandelwolken vaarwel
komt stilletjes terug
op een mooie oktoberdag.…
onhaalbaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 wat kon ons gebeuren
ons huis was van staal
totdat we in een
hemeltergende explosie
van vuur in het
hiernamaals verdwenen
de Walkuren zij lieten
ons links liggen
hun zilverkleurige vleugels
schitterden vervaarlijk
het Walhalla: alleen weggelegd
voor de ware held
piepschuim-rotsen
lichtten dreigend op…
diep donkerblauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 vannacht hebben we gelopen
in de diepblauwe nacht
donkere tinten omringden je gezicht
de ruimte was oneindig
we konden ons niet hechten
aan de verdwenen grond
er was angst
er was verlangen
groter dan we zelf konden zijn
in het felle gele licht
ben ik ontwaakt
ik was opnieuw alleen…
Jongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
172 men beweert dat een foto bewaart,
de stelling laat alleen zien hoeveel
er verdwenen is,
kijkend naar een oude foto,
lang genoeg om te vergeten dat ik
naar mijzelf kijk,
de jongen op het papier weet niets
van de man die hem nu vasthoudt
dat is denkelijk
de enige vorm van onschuld
die blijft…
Het verleden-strand
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.620 Ooit liepen wij daar
Hand in hand
Achter ons de voetsporen
Van waar wij waren beland
Vandaag lopen wij daar
Maar niet meer hand in hand
Achter ons geen voetsporen
De sporen verdwenen van het strand
Ik heb daar niet gelopen
Niet op het verleden-strand
Geen sporen, geen jij en ik, geen liefde
Alles door het water weggebrand…
de stilte van tranen...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.214 in de stilte van dromen
fluister ik jouw naam
misschien kon jij het horen
als het vallen van een traan
die in zachtheid is verweven
tot een parel van verdriet
waar de stilte uit verdwenen
toen mijn hart verliet
als geschreeuw in de nacht
in doorbroken gefluister
laat de liefde van die tranen
mijn verdriet zijn
in het duister…