voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.047):

Jongen

men beweert dat een foto bewaart,
de stelling laat alleen zien hoeveel
er verdwenen is,

kijkend naar een oude foto,
lang genoeg om te vergeten dat ik
naar mijzelf kijk,

de jongen op het papier weet niets
van de man die hem nu vasthoudt

dat is denkelijk
de enige vorm van onschuld
die blijft

Schrijver: Nathan
11 augustus 2026


Geplaatst in de categorie: psychologie

3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 145

Er is 1 reactie op deze inzending:

Max, een maand geleden
Als je het zo formuleert ben ik bang dat het maar goed is dat de ene niet weet wat de ander wel weet. Mag ik het zo lezen? Ik zie ook nog een parallel met Nijhoffs Het kind en ik.

reageer Geef je reactie op deze inzending: