Alle inzendingen over verleden, innerlijke

6714 resultaten.

Sorteren op:

Dan de mist

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
het glas is nader de mist die hij ziet zijn oog in staar voelt wat hij verliet of bedenkt het gebaar een grijze vloed te stoppen die mondhoeken sluit en het hart op de tong laat drogen achter een beslagen ruit de aarde voor hem ligt al ver achter zijn tijd groeven graven nog dieper de vlakte lijkt zich al uitgespreid terwijl zijn wereld…

toen u viel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
u was mijn alles u en ik samen ontwakend op een warme zomermorgen wist u dat ik lief had? u die me moest leren wat liefde inhield u die ik hoger achtte dan wie ook u die me verzorgde bij ziekte vasthield in de nacht u die mijn alles was weggevaagd… u viel van uw troon en oh, u bent zo diep gevallen de pijn liet u mij…
fairouz17 september 2013Lees meer >

Parkieten in een kooitje

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Twee oude mensen een man en een vrouw gerimpeld door de jaren maar die elkaar nog steeds de liefde verklaren op de vloer een oude krant die hun vertelt wat er jaren terug gebeurd is in het land ze kijken elkaar aan kijken naar beneden als parkieten in een kooitje en weten wat hun nog rest is al lang geleden.…

Voltooid verleden tijd

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.458
Zolang geleden, dat ik niet meer weten zou, hoe je er ooit uitzag in goede tijden, evenmin in slechte. Zolang geleden is het, dat je koos, niet in dit aardse bestaan te blijven. Zolang geleden, dat ik me neergelegd heb, bij je beslissing een einde te verkiezen, wat niemand zou mogen kiezen. Zolang geleden, en toch elk jaar weer denk ik…

Afdichter worden

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
Uit een onvoltooid verleden. Vol schuldgevoel en spijt. Opgelucht opnieuw beginnen. Met een schone lei. Bevrijd en onbelast. Onze ware ziel beminnen. Een afdicht heelt een open wond. Afdichten schrijven is zeer gezond.…

Psychofossielen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Fossielen zijn levensvormen. Verborgen in moeder aarde. Uitgestorven leven. Wegens onaangepast gedrag. In onze ziel rusten ook fossielen. Verdrongen angsten van vroeger. Vastgeroeste gedachten. Onaangepast aan onze leeftijd. Fossielen zijn dood als stenen. Psychofossielen zijn schijndood. Opgraven wekt ze tot leven. Maak ze niet wakker…

Ordovicium

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
nu is het moment dat eilandenrijken bezwijken onder de druk van celwanden langs het onbesproken kind dat vlucht over bruggen met oppervlakkige pijlers dat niet mag zijn, dat hoort te zwemmen in giftig water zodat het lijf is afgemeerd roemloos bestrijkt daarna een nevel het leven in zee en louter periferie tot ongeboren toekomst gloort…
Iniduo11 augustus 2014Lees meer >

In de kiem

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
weet je nog dat ik me had onthouden, van geheugen, van een ver verleden, om me in te graven, in verse grond zonder daglicht, om zonder tegenbericht aan herinnering te schaven…
Iniduo14 juni 2015Lees meer >

Momentum.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Toekomst is reeds daar en het verleden voorbij, maar nu het moment...…
martin valk3 september 2015Lees meer >

Vertrekken

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 670
De huiskamer een jasje met revers gescheurd over een kapotte stoel gehangen schoenen volledig afgetrapt De keuken bordjes opgestapeld al weken niet afgewassen de koelkast al lang niet geleegd De slaapkamer het bed keurig opgemaakt de nachtkastjes keurig afgestoft het enige vertrek waar niet is geleefd.…

Het zelfde

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 651
Zal ik op je gaan lijken gewoon door naar jou te blijven kijken zal ik hetzelfde loopje krijgen zal ik zal ik dezelfde schotel bestellen in jouw vaste restaurant zal ik jouw verhaal vertellen zou het hetzelfde zijn.…

Nu

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik draag het heden Onder mijn armen Met mij mee Continu Verandert het heden Naar verleden Dat mij ongewild steeds volgt Verandert toekomst In het heden Draag het even met me mee Probeer het dan weer te vergeten En te leven Zoals ik in het verleden had gewild…
Meeske12 januari 2016Lees meer >

Panfluit

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
Liefde uit het verloren land, zeg je en ik zie een bloemenveld in mijn gedachten: Van vroeger toen de bloemen vrienden waren omdat de man met de panfluit langs kwam met een grote pan soep bij ons op de stoep en we dachten niet dat het stoffelijke onderdanig was aan het geestelijke we deden de dingen in gewoonte van doen en daden zonder denken…

Post ante quem

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Die nacht dat je binnen vloog En rustig op mijn vingers zat Het gebeurde nimmer meer Werkelijker werd de droom nimmer Een gevoel dat onbeschrijfbaar is Wetend dat je nooit meer Van iemand anders zal kunnen houden Doch niet kan blijven dwalen In het labyrinth van het verleden Je leven voortzet En jezelf met elke dag Een beetje meer verliest…

IJstijd

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
In de vaargeul achter mij De brokken van Vroeger Voor mij de Zee van Tijd Vol Later Op de voorplecht Buig ik mij voorover – De boeg splijt In een ondeelbaar moment Het Nu…

Wij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 686
denkbeelden Onze voorvaderen Wat gebeurt er met het ons Als het wij verandert Als de rivier meandert Globalisering Raakt onze fundering Het wij zijn vele handen Die kunnen komen uit vele landen Het wij Wordt een brei Wellicht maakt het ons vrij Vrij om banden aan te gaan Met mensen Die er buiten staan Door hun achtergrond of hun verleden…
ebba4 augustus 2016Lees meer >

Vergeten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 556
Wordt ik vergeten Net als de mensen in het verleden? Of zal ik als gewoon als mens tevreden zijn? Zullen mijn gebeden helpen Als er misschien geen god bestaat? Wie geeft mij raad en daad?…

Plaats

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 570
Weet je hoe het eens was hoe groen was niet dat gras eikenbomen die tot de hemel reikten paddestoelen oneindig veel dat alles was ons deel weet je de zon was gewoon geel de sterren flikkerden in de nacht en de maan helder als glas weet je dat als ik naar je kijk hoeveel het me spijt dat jij part noch deel had aan dat verleden dat jij…

Mannetje

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 530
Heel even was ik dat verlegen mannetje dat altijd wachtte op zijn beurt in moeders keuken dronk ik uit het chocokannetje ik had er nooit om gejengeld of gezeurd terug na een lange dwaze reis in de veilige haven kan ik eindelijk ademhalen kon ik mij maar aan het verleden laven en uit de oude verhalen warmte en zekerheid halen maar ik heb…

blokje om

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
een ommetje maken we niet meer, we droomden planmatig in termen van rollen, empowerment, strategie en kregen gerichte feedback we trotseerden, vereerden en walgden we gingen ons vlees braden zodra de zon weer even scheen we vlochten het landschap in knopen, hoeken en lijnen we duwden een schaftkeet in het afwateringskanaal toen…

vertrouwde melodie

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
hoe m'n ogen vochtiger worden meer dan bewogen naar het verleden dwalen bij het luisteren naar een oude melodie waarin het dorp uit mijn jeugd weerklinkt hoezeer vertrouwde beelden en geluiden me nog altijd weten te raken in wat mij ooit geborgenheid schonk, doorheen het leven nooit verloren ging hoe het kind in mij me nog…

toekomstmuziek

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 560
in het verleden graven of dwalen heeft geen enkele zin de melodieën blijven maar het orkest is al lang begraven!…
jonhy donovan10 september 2017Lees meer >

vrees

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
wat ik vrees is de waarheid van mijn gedachten, ze struinen onbeholpen op zoek naar die ene nacht waar ik niet zal spreken tegen de duisternis met zijn verlaten paden telkens is er die ene til, het honk dat me het uitvliegen belemmert, mij herinnert aan een metgezel die als verstekeling in me huist te graag breng ik mijn waarden ter…
elze6 april 2018Lees meer >

beslagen spiegel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
wat achter ons ligt laten we los, wat ons wacht beslagen spiegel…

Het oude kerkhof

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Waar de geur van het roemruchte verleden maar niet wilde wijken en nog zwaar boven de verzakte graven hing. Moeizaam las ik de nauwelijks leesbare namen van oude adellijke families, leenheren van het omliggende land. Die hier eens woonden in het nabije kasteel waarvan ik de resten van dikke muren nog zag liggen in het zand.…
Ruud6 januari 2021Lees meer >

koek en ei

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 445
je naam is het thema van weerzien ergens op een plek van nooit geweest hou de schelp tegen je oor en je hoort het ruisen van de zee het blijken populieren te zijn die je vanuit de hoogte foppen met hun geratel van blad en been in de adem van de lucht als het niet is zoals het was heeft het zo moeten zijn en is ‘t verleden het moment…

Herinneringen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
  want ook in die vroegere tijd weet ik dat mijn hart heeft geschreid   alleen is de grote kracht van het verleden dat de scherpe kantjes er zijn afgesneden de splinters, stukjes en brokken uit die tijd liggen niet in het nu  maar ergens  in de eeuwigheid                …

Hier in het heden

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
Hang niet met je hoofd in het verleden Maar hou hem vast, hier in het heden…
Linda HS28 oktober 2023Lees meer >

Dit is wat hij is

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.358
Mijn broer en ik wandelen over het strand Van buiten wat onhandig maar met een innerlijke wereld van enkel vredigheid Mijn broer en ik kijkend naar een komedie Van buiten treuzelend en zonder zorgen op weg maar met een innerlijke glimlach voor iedereen.…

ONZICHTBAAR VERDRIET

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Het masker toonde een gelukkige lach het masker toonde een verheugd gelaat Haar ogen verraadden wat niemand zag jawel, ze was volkomen ten einde raad Haar masker was hoe zij zich liet zien het masker verborg haar innerlijke pijn Hield zij haar smart geheim, misschien en leefde haar uiterlijk voor de schijn?…