1715 resultaten.
Herkenning
hartenkreet
2.7 met 36 stemmen
5.335 Ik dankte hem voor de belangstelling
sprak even over dit en dat
en vervolgde toen mijn wandeling
Toen wist ik dat ik een unieke ontmoeting had gehad
die ik nooit meer zal vergeten
Hebt u wel eens met
Sint en Piet zomaar
oog in oog gestaan?
Ik wel
Dat wilde ik u even laten weten…
Voortvluchtig
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.033 Mijn bloed is stil
Tekent grijze randen
Sneller en sneller
De tijd verzwaren
Zwarte aarde is vertrapt
Kreunt verbeten tranen
Keer op keer
Kwade daden
Grauwe handen
Wandelen de dag mee
Heel even
De stilte aanvaarden
Een hol slapen
Camoufleert gebrekkig
Nooit meer
Voortvluchtig stamelen…
MORGENDAUW
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.452 de bergbeek
loopt Hiawatha met Morgendauw
Ze passen op niet uit te glijden
In hun blote voeten bijt de kou
Hiawatha heeft twee staarten
en een rechte veer
Hij is parmantig en veel slimmer
dan de sterke beer
Morgendauw
haar ogen als amandelen
glanzen donker en groot
Haar gladde haar
gaaf als een hazelnoot
beweegt niet als ze gaat wandelen…
Borderliner
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.145 Ik wandel me daas
op jouw kompas
wild in richting
je grillen volgend.
Grenzen stel je
buiten samenspel,
je pint me vast
op je wenskaart.
Ben ik je doel
mis je het middel.
Ben ik je middel
mis je het doel.
Ik lig in spagaat
je stoot me aan
je trekt me af
smijt met verwijt.
Je hakt mij fijn
in hapklare moten.…
een gedicht in vergadering
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.597 in mijn plooibroek met scherpe vouwen
sleur ik de woorden met mijn knuisten
al wandelend door het raam
terwijl de zon op mijn geheugen schijnt
plooi ik met mijn tienvingere
handen de lichtzinnen uit de stilte
een gedicht in vergadering
ik luisterde afwezig wat er aan de orde was
niet opgewassen tegen traagheid
peuterde…
Dan wenken zij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 waar ik loop
wandelen schaduwen
mij rustig voorbij
zij zijn niet van mij
maar passeren zonder
ooit terug te keren
verdwijnen uit zicht
in het gaan en toch komt
altijd de volgende eraan
hun lichtbron heb ik
nooit kunnen traceren
in een frequent proberen
vorm en lengte
verschillen soms wenken zij
alsof ze iets van mij willen…
ONDER HET GEVOEL VAN ZWAAR LIJDEN
poëzie
3.2 met 15 stemmen
3.971 En ik schaam mij niet te belijden,
Dat ik in mijn eenzaamheid ween,
En mijn handen wring, en tot U
Smeek om mij te helpen, want alleen
Gij mijn Almachtige kunt mijn strijd,
Mijn leed en mijn smarten verlichten;
En mij weer moed en sterkte geven,
Om dan weer te wandelen in het licht,
En in een beter en vreugdevoller leven.
----------------…
de laatste schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
610 draag, draag de steen
door niemand begrepen
toen god zweeg en
iedereen wandelde
je lichaam begraven
en weinig meer
meer dan
wensen in ogen
dichtgeknepen
tot later verleid
de geur van steeds
weer dezelfde dromen
is waarheid in niets, niets
anders dan dood
in gebeitelde slaap
ga en wandel
tot aan de rand van mijn hartslag…
Winterdans
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
538 De rugzak
gevuld met
afscheid nemen
vertraagd elke
zekere pas
bladeren, gevallen
geven blote voeten
tot bloedens toe
nog niet haar laatste
dans voor schemer valt
wanneer morgenrijp
het zicht aanraakt
en wandelende mist
de wereld weer
laat verschijnen
wordt het ooit
zo grauwe verloren
in verstild wit
ochtendgloren…
De Deal
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
653 Als de wind zich neder legt
Het lover voor altijd zwijgt
Wolken de stoffige regen loost
Trekt de zon zich beschaamd terug
Wandelend over het gele zeegras
Waar de lichamen stierven
Wandelt de dood genoegzaam rond
Over de droge zeevlakte de horizon is niet meer
Genoegzaam grijzend gedenkt hij zijn deal
Zijn deal, met de blinde vooruit denderende…
Kerstwensen
netgedicht
1.8 met 22 stemmen
3.093 Ik wandel door de namen van de tijd
vol liefde schrijf ik dan mijn wens.
Niet omdat het moet, maar omdat
ieder mens voor mij bijzonder is.
Ik ze nu vaak zie of weinig hoor, met
Kerstmis zal ik ze mijn warmte schenken.…
Mijn hond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
867 Gewoon een blokje om
Naar het bos of strand en zee
Lekker wandelen met z'n twee!
Genieten van de zon en wind
Rennen door de modderplas
Regendruppels op mijn jas
Altijd een goed humeur
Rustig lopend aan mijn zij
Lieve trouwe vriend ben jij!…
Natuur
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
585 Het is hemels wandelen
in dit helder warme licht
schaduwen spelen als kinderen
onder dwalende wolkenlucht
bomen blozen onbeweeglijk
als stoere nobele reuzen
met bloeiende natuur
in al zijn groeikracht
dringt de zon
door clichés
van eigen schijnsel
vol wonderbaarlijke energie
zonder woorden
in zijn daadkracht
als stille getuige
van wat…
Sleen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 die naam
denk ik aan
lijkt een soort langzaam
verdriet en lang verleden
maar loop je daar wat
te wandelen als toerist
en je ziet wat ponnies
in die bossen in de buurt
zwarte wolken
en een kleine maan
zagen we terwijl we
wat praatten over de toekomst
ik hou nu van Sleen
dat dorp in Drenthe
maar hoe kort
zijn we er geweest…
Inundatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 een kamer verlaat aanwezigheid
zodat gehemelte aan leegte blijft plakken
een lichaam sterft bloedeloos
tot schijndood, verdrinkingsdood
wegen scheiden naar ieders weegs,
naar onderaardse brieven, ongelezen
drenkelingen wandelen in hun slaap,
praten over oeverloos land,
door halfduistere gangen
in wankele spiegeling gloort
een bruggenhoofd…
Hersenschimmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 Op een vloer van glas
zet zij voorzichtig haar stappen
ze is bang dat hij breken zal
haar tere lichaam
is toe aan een wandeling
al weet ze niet waar naar toe
er hangen donkerrode gordijnen
van plafond tot de grond
zij heeft ze te vaak gezien
ze doen haar denken aan bloed
haar lichaam trilt
ze zet haar frêle stapjes
omzichtig kijkt…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Met koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie…
In Wenen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Een dwalende toerist op wandel
door geilheid wordt zijn geest versmald
In Wenen ziet men alles groot
Van lusthof, beurs, tot décolleté.
En ik benauwd voor steeg of goot
drink koffie in het Stadtcafé.…
verbaasde kop met grote ogen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
630 na mijn wandeling in het park
smeet ik mij even op een bank
wat geritsel in de struiken
liet me plots toch even schrikken
een verbaasde kop met grote ogen
keek mij zo onwennig aan
alsof hij me iets wilde vragen:
"neem me mee en… zorg voor mij"
sinds die dag heb ik nu een vriend
een viervoeter met kwispelende staart
de bruine labrador…
Deventer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.578 Zijn wereld is een wandeling, langs IJssel,
marktplein en het oude Bergkwartier,
dagelijks te herhalen.
Een woede ligt erin besloten, monotoon;
de kop van vrijheid, nauwe straten,
steeds dichterbij.…
Seneca
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
672 Verdraag elke gesteldheid
En wandel zonder bonte smuk
Tevreden met pech of geluk
Zoals de natuur je vond
Er zit een wijsheid in jezelf
Die je op de levensweg begeleidt
Richtte de vals betichte filosoof
Welke een stoïcijnse leer voorstond
Nu doodbloedend in zijn geloof
Deze woorden tot zijn vrouw
De slagaderen kalm opengesneden
Zodat…
il pleut - het pleurt
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.997 aan de wandel
droop de hemel
alles duister
verwaaide luister
zong stil verdriet
een droevig lied
onophoudlijk in coupletten
soms hield ik stil
dan hield het even op
het was te kil
om te blijven staan
pas na een sanitaire stop
een poep een scheet te Petten
met in de hand een bakkie pleur
kreeg het bestaan weer kleur
in het voorbijgaan…
GROENENDAAL HEEMSTEDE: HOGE BOMEN VANGEN NIET ALLEEN VEEL WIND (Monique ontmoet Jan Jacob; Jan Jacob ontmoet Monique)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Hoge bomen vangen niet alleen veel wind
maar ook veel dierbare bevindelijkheid
door de toppen van hun kunnen
en de oneindige lengte van hun bestaan
weten ze wandelaars te verbinden
om in respect te zeggen wat ze vinden
spontaan lopend met een speelse hond
gaat de groet, het praatje over in gesprek
met als eerste de verbazing over de bomen…
Maanwandeling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
188 Ik wandel vandaag op
mijn gemak naar de maan
Men zegt, de weg is
helder, goed begaan.
De arctische planeten,
welgezind,
begroet elke ster
deze ruimte zeer bemind.…
De gedroogde bloem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.502 Weer een gedroomde wandeling
achter de rug, zicht op bloemen,
droog in een vaas. Ze is weg.…
Leeg huis
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
5.449 Een huis waarvan de bewoners
zijn vertrokken op eentje na
laat voelen dat er geesten zijn
ravotten met de haren van de hond
de tocht als er een deur opengaat
drie engelen binnenlaat
één zet er thee, ruimt de aanrecht op
die met tonsuur gaat wandelen
met de te dikke hond, één zoekt
de kleren uit, de bruikbare in zakken
dan praten ze nog wat…
Immermeer
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.985 dwalend door deze tuin
heb ik niet de vraag
wie heeft eerder
hier gestruind
waar ik speel
en zinnelijk verzoek
zijn geen sporen
van frekwentief bezoek
ook als ik vlei
naar paralelle hof
via zout naar zoet
proef ik dat ik bof
nieuw is dit wandelen
voor mij immer weer
niet om huid of dal
doch mijn lust naar meer…
De wereld
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
12 Ik wandel door dagen, door regen en wind,
Op zoek naar de rust die geen mens ooit vindt.
Mijn dromen zijn groot, mijn nachten zijn lang,
Mijn hart vol met hoop, maar mijn hoofd vol gezang.
Al valt heel de wereld, al breekt wat ik had,
Ik blijf steeds mezelf, op mijn eigen pad.…
Alzheimer
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.536 Je wandelingen door het bos
duurden steeds wat langer
omdat je vaak de weg verloor.
Tijdens het avondmaal verviel je soms
in een starend zwijgen
waaruit je plotseling ontwaken kon
om in vrolijk lachen uit te barsten.…
In Exsilium
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
707 Meestal is de lucht hier
gevuld met zinderend stof
behalve wanneer er een
westelijke zeewind waait
dan kan de verte
pijnlijk helder zijn
de zon schijnt hier
van kleur te veranderen
met het wisselen
van de jaargetijden
en de toevallige regen
ruikt naar mos en paddestoelen
ik wandel veel
door het rotsachtige bergland
me verbazend over…