9413 resultaten.
Menukaart
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
974 Die vis die over de tafel
zwemt tussen de mobiel
en een glas water
misschien dat het ooit went
maar hopelijk verzuipt hij.…
In bad
gedicht
2.5 met 26 stemmen
6.766 Het water laat mijn zorgen varen
op speelgoedschildpadden
om ze langs de kanten te verdrinken
om ze door de warmte te verzengen,
opdat hun zwarte zieltjes zich
met geuren van vanille,
wilde munt en groene thee vermengen.
Dan droom ik mijn gedachten onder water.…
spijkers
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
540 wie overal spijkers
op laag water zoekt,
timmert schijnbaar
aan de weg!…
Eenvoud in verhaal
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
446 Mijn blik dwaalt over het eenvoudige verhaal,
volgt het hobbelige oude karrenspoor door akkerveld
langs klaverblad en gedorst hooi,
blijft rusten aan de oevers van het water
waar het riet in de fluisterende, wiegende wind
murmelend het stil verhaal meezingt.…
Dendermonde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 De dreigende Dender dondert
dadelijk dwars door 't dal, en
donkert 't dorp Dendermonde.…
Stuwmeer
gedicht
3.3 met 7 stemmen
7.020 Toen de dam klaar was
begon het water te stijgen.
Kilte ving aan in de berg-
wand. De bomen begrepen
niet hoe zij stikten in wat
hen lief was. Vissen kwamen
te zwemmen in de wijngaard.
Schreeuwend breken mijn kinderen
het gladde watervlak.…
De duif.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
842 Hij smacht naar water
om zich te wassen.
Ik zie hem in het
water plassen.
Het is een lieve lust
Hij gunt zich geen rust.
Drinkt nog wat na
En denkt, ik ga!
vliegt weer heen
en laat mij weer alleen...…
Ramptoeristen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
609 met volle teugen
drinken zij het water aan
andermans lippen…
BRISBANE
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
754 Men wil water, nu meteen.
Dat kan geregeld.…
Haiku
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
453 geslagen water
haast zich heftig kolkend weg
van de roeiriemen…
Schoorvoetend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
609 Dromen
In weerspiegelingen
van de gracht
waarin twijfel wacht
zij wel of niet zal komen
tegenwerking gaat er
door vergetelheid
schoorvoetend water
in het licht van een lantaarn
een handbeweging
welke ooit een beeld achterliet
blijdschap naar verdriet
van eindige tijd.…
Boven het land
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 gesloten ogen
of lichte veders mijn hersenen masseren
roep het zelfs soms op en kan waarderen
hoe heerlijk alles is in liefde te geloven
het groen nog groener is als ik zou wensen
bloemen zien te kleuren in hun kleur
zwemen dennen in het bos hun zachte geur
de paden dragen zonlicht zonder mensen
als ik mij laat zweven boven vennen
waar het water…
Draaiend in tweestrijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 verdroogde en gebroken grond
mijn nagels mogen breken
laat mij barsten stoppen met het stof
onder mijn voeten
dat het weer- wisselvallig een geheel wordt
zoals toentertijd lente nog zo jong was
niet naar mijn veel te sterke zonnewens
niet meer terug naar servet en tafellaken
van drieënvijftig stormen
hef mijn tegenwerking op
laat water…
Smetteloos wit.(senryu)
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
770 Twee zwanen drijven statig voort
over het water
in hun witte verenpracht!…
De lelies op het stille water
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
534 landschap
de belofte fluistert
van een nieuwe dag
We ademen dit alles
in een roes van
gedeelde eenzaamheid
Het verdriet slaapt
voor eeuwig
in de broze aanwezigheid
van een verleidelijke droom
Ik hoor jouw stem nog nagalmen
met het gonzen van de nacht
als zij in mooie ogen sluimert
Wat blijft
zijn de lelies drijvend
op het stille water…
Ondraaglijk
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
786 hoe een dag
deel wordt van een kinderboek
waarin zwarte pennenstreken
een vissenoog omzeilen
er dwarrelt iets
van droogte door het raam
en de geur van kaneel
hangt al dagen aan de lijn
het dobberen van de kleine kajak
legt het oeverloze bloot
van water dat blijft stromen
een boek eindigt waar het ooit begon
in de moederschoot…
je moet niet slapen op de waalbrug
gedicht
3.1 met 11 stemmen
3.395 We vergeten dat we uit net genoeg water
bestaan om een vloedgolf te vormen, vergeten dat
we verder kunnen komen.
Dave zegt: ‘Een brug is een brug.’
Het wordt tijd dat hij wakker wordt,
we moeten nodig dat water over.…
GETIJDENSNIPPERS
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 Lome lucht drukt zwaar;
regen valt verkwikkend neer;
damp schuift glanzend voort.
's Nachts onweert het hard:
verborgen spinnenwebben
blinken druipend op.
Moge in ons hart
het ongeschreven Woord
steeds gebeiteld staan.
In het avondlicht
glanst de witte zon, heel rond:
mijn ogen zijn koel.
Witte fabrieksrook
strijkt langs novemberbomen…
Geestverruimend gesprek over vocht, houding en sculptuur
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
565 'Ha twee eau,' zei de monnik, 'is water.'
'positie is stand,' zei de pater,
die kwam na de mis.
'- En een waterstand is
een getij,' zei de non nog wat later.…
Zomerse herfstdag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
532 De zon glinstert op de kabbelende watergolfjes
en de geuren van het hooi doen de herinneringen
aan vroeger weer naar boven komen.
Wat een boeket van kleuren op de achtergrond
waar de bladeren toch met een zekere regelmaat
loslaten en dwarrelen in de zonnestralen om
even daarna te gaan liggen, zonder verweer.
Hoe mooi kan de herfst zijn, maar…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
857 ieder die je kent
en krijt je baby brabbelbrij
brengt een lach, ieder is blij
omdat jij in ons midden bent
jouw levensweg ligt open
geen steen verspert het pad
niemand die het ooit betrad
enkel jij kunt het belopen
blij en vrij in zonneschijn
sterk in storm of tegenwind
wat je op je weg ook vindt
jij zult nimmer eenzaam zijn
het water…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 De rimpels op het water
al een poos verdwenen,
maar de voeten nog altijd in het zand te zien.
Scheppen, emmers, schelpen
in de kofferbak geladen,
en de zee aan de oren gezet.
Zo galmt het daar,
met zoute randen,
over bloemen die hun pokon misten,
rozen die hun blad verloren,
maar die vaas,
een lege vaas,
met daarop jouw naam.…
Over het gras
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.113 Over het gras en over het water
dwaal ik achter de beminde,
tot ik aanzie - later, later,
in een licht dat mij hervinde.…
Waterweide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
636 We waren jong als veulens
onze staarten nog verschroeid
zo pril in Januari
half doof van knallend vuurwerk
ruiste schemerig de rivier
onder ons het verdronken gras
de oevers in een eenzame kleur
de trage stroom een slagader
in het lichaam van het lage land
waar stilstand tegen stroming vecht
aan de waterbomen de toverballen
met de kleuren…
Herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 [Haiku]
wiegelend water
zomers maanlicht deint breeduit
tussen twee schepen…
December
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
545 [Haiku]
meeuwen dobberen
op het ijskoude water
zelfs de wind huivert…
de wind smijt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 ik wil de zee niet ontmoeten
in haar schuimende opwinding
het verzinken van trots en haar
zaak behartigen al was ze een godin
laat de wind maar smijten
met frustraties, vileine woorden
snijden niet maar strelen de klinkers
waarvan de golven zijn gebouwd
het is haar geaardheid, tweedelig
en vruchtbaar zoals tijd
momenten deelt in zomerige…
langs het diepe water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 doodstil water
dan plotseling
vanuit het niets
rimpelingen kringen
gevolgd door een steen
die uit de diepte
lijkt gelanceerd
in een fraaie boog
komt hij terug in de hand
langs de rand van 't diepe water…
Zeezicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 [Haiku]
het water schittert
een duizelingwekkend licht
achter de duinpan…
Onblusbaar
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
595 Zes tiende deel van mij was water.
De rest totaal in vuur en vlam.
Jij wilde weten hoe dat kwam.
Waarop ik zei: Dat komt wel, later!
Onblusbaar was mijn woest verlangen.
De vlam sloeg hevig in mijn pan,
ik was volledig in jouw ban.
Jij hield mij in je greep gevangen.
Het deel van mij dat water was,
raakte ook flink aan de kook.…