Alle inzendingen over kinderen

Hij voelt zich een beetje achtergesteld, Oma, waarom heb je van mij nooit een verhaaltje verteld? En weet je, het kind heeft gelijk, glipte door mijn geheugen heen, als water door een visnet... Ik maak deze blunder vandaag nog goed, nu maar hopen dat ie het ervoor doet, want lieve knul, Opa en Oma houden van je hoor!…

Nu is het nestje warm bereid het blanke lichte zachte nestje, 'n stuk van buurvrouw en van 't bestje van tante en die overmeid. Strikjes, lintjes, zachte wolletjes liggen knus en dottig dolletjes in het witte zijden mandje, 't mandje met het witte kantje. Wat al hemdkens, wat al broeken al die zachte luierdoeken, wat al lichts…

Langs de grens van al haar kunnen droeg ze zorgen voor haar kind alleen met de weldaad van het leven waar reclames niet zo houdbaar bleken in de toonkast van haar ontoereikendheid gevangen sliep ze jaren van haar idealen in de kaders van besef dat de aanhef van haar rijkdom met geborgenheid in zicht niet langs de…

Ik denk aan jou en glimlach trots, en zie een mooie vrouw verschijnen. Je was als kind, mijn muis, mijn schat, en dat zal nooit verdwijnen. Een kind verdween, de tijd ging snel, een bloem verscheen, dat zag ik wel. Toch was het moeilijk lieve meid, ik raakte jouw aan iemand kwijt. Dat is niet zo, dat zei je nog, het is slechts een gevoel…

Je voeten hebben mijn druiven geplet, je handen mijn deeg gekneed tot ik geen adem meer kon halen. Je hebt brood van mij gebakken, dat ik in de ochtend rook maar dat snel verdroogde. Jij hebt mij leeggeschonken. Je hebt je sigaretten in mijn mond gedoofd, je gesprekken op mijn huid geschreven, je glimlach mijn oogbol in geperst. Je hebt…

Je bent een tijd volwassen al, en leeft je eigen leven. Met trots vervuld, hoe jij het doet, sta ik hier stil, heel even. Er zijn geen woorden die beschrijven, wat jij voor mij betekent. De liefde die ik krijg van jou, wel op gehoopt, niet op gerekend. Niets is vanzelfsprekend toch, als vader mag je dromen. Dat kinderen als ze groter…

Ze zeggen dat ik mijn kleuren even moet vergeten, maar dat ook ik uiteindelijk wel zal stralen. Eerst zal ik het eventjes zwart-wit moeten zien, dus geef ik al mijn kleuren op. Je zou kunnen zeggen dat mijn kleuren overstemd worden. Ik luister naar anderen, want deze stemmen overtuigen mij. Het gevolg was dat ik de uniekheid in mijn eigen stem…

Vroeger liep je koddig En je sprak een eigen taal Tegenwoordig vlieg je zonder vleugels Maar in een kast van staal Van oost naar west reis je Door het luchtruim of op de grond De techniek brengt je overal Een vreemde taal komt uit je mond Vroeger liep je Geen zeven sloten tegelijk Tegenwoordig vlieg je En ik zwaai als je naar beneden…

Hou op, ik heb je wel gehoord Je brult alsof je wordt vermoord Jij hongerlap Kom hier en les je barre dorst Nu lig je vredig aan mijn borst Da's moederschap Stel dat je wiegje elders stond Dat Pappie vechten moest aan 't front Hoe zou dat zijn? Kanongebulder dat nooit zwijgt En jij en ik worden bedreigd Door mag're Hein Of als de honger…

Drie weken klein. Je kijkt al om je heen, zo aandachtig, zo rustig. Je kijkt haar aan, die je moeder is. Jouw levensverhaal. Jouw Grote Avontuur, begint gelukkig hier. In dit veilige wiegje. Bij je moeder. Bij je vader. Bij je zusje. Bij ons. Lief Mijntje.…

ik sta nu overal alleen voor niemand die mij bij de arm neemt door de liefde die mijn maatje bevroor voelt dit leven mij helemaal vreemd soms als ik het dan echt niet meer weet kijk ik naar die foto met mijn kinderen zij mogen niets voelen van mijn leed ik mag hun blijde jeugd niet verhinderen die glimlach, de blijdschap op hun gezichten…

Gestolde dromen uit mijn kindertijd Nu tastbaar maar toch onbereikbaar Een plotseling besef dat wonden openrijt Ik leed te veel aan weggooiwoede Vernielde poppenspul in koelen bloede Enkel mijn dromen bleken onverslijtbaar…

nu Jochem eindelijk slaapt trekken Erik en Mirjam in de donkere nacht een zwarte waterplas onder zijn bedje vandaan, aan het plafond worden een volle maan, duizenden zilveren sterren en wat zeemeeuwen geprikt van die zwarte waterplas wordt een oceaan gemaakt met zeewier, zeesterren, wat haaien en zeehonden en natuurlijk super veel vissen…

Je oogopslag ligt in een bouwdoos, je nagels, je haren, je stem; voorzichtig het spanen deksel in de houten gleuven schuiven - dicht. Nog even het plaatje bekijken waarop vijfmaal een ander huis te bouwen van dezelfde stenen. Zo bouwde ik nooit, naar tekening, maar ook dit keer waren wij blij met een zorgvuldig opgeborgen afbraak waaraan…

elke nacht word ik klaarwakker van zacht kindergehuil dan eet ik beschuitjes pekelvlees en luister naar Mozart elke ochtend trek ik een zwart uniform met ijzeren kruis aan stop in brievenbussen pamfletten met opvoedingswenken wekelijks predik ik onvermoeibaar voor volk en vaderland over de noodzaak kinderen te behoeden voor het kwaad zondags…

Lief kind zo klein en zo vol liefde op deze wereld nog niet zo lang uit liefde geboren je bent nog van niets en niemand bang Zo onschuldig en vol liefde toevertrouwd aan je mam en pap voortaan mag je bij ons zijn tot je gaat stap voor stap Zo teder en vol liefde eens zal je zijn een grote vent we gaan van je genieten en wordt je dagelijks…

Nooit heeft ons kind erom gevraagd. Toch werd het geboren. Werd het uitgenodigd om te leven. Gewenst of ongewenst. In voor- en tegenspoed. Moedig is ons kind. Heb dat kind lief. Onvoorwaardelijk. Ons kind en dat kind in ons.…

Er was een kleine mopperkont die boos was op zijn moeder, omdat hij nooit iets lekkers kreeg, behalve varkensvoeder. 'Waarom,' vroeg hij aan mama, 'krijg ik altijd gerst en gort en nooit eens ijs en friet met mayonaise op mijn bord?' 'Je stelt je aan,' zei mama, 'want je krijgt ook rauwe biet.' 'Dat klopt wel,' riep de knorrepot…

Eerst hebben we haar opgehaald. Dat had niet gehoeven, deed ze met lauwe schouders door ons heen. Nu zij aan tafel, herfst onder haar ogen, merk ik, ver weg van de leuning van de stoel van de man, dat ik plotseling liplezen kan. Ze zegt ik zal blij zijn de dag dat ik mijn ogen sluit en jij hebt dat zo gemaakt, lezen wij erachteraan…

Die niets verbergende lach Gewoon omdat je niet nadenkt Niets krenkt Niets kraakt Maar gewoon lacht Die grip op zaken Met je zachte handjes Die passen in mijn grote Alles al aangeraakte harde handen Je laat me zien Dat kijken genoeg is Waarom die blik op de horizon Gewoon hier en nu We stapelen wat blokken En de brokken in mijn…

heel mijn kussen wil ik kussen sinds jij daar blij je hoofdje lei elk stukje elk plukje kus ik zoet want dat ben jij…

Slaap zacht grote jongen, Fluistert mama mij toe. Ze heeft voor mij gezongen, En ik ben doodmoe. Slaap zacht lieve meid, Maak vele mooie dromen, Zegt papa mij altijd, De zon zal snel weer opkomen. Dag speelgoed, hallo papfles, Wie leest er vanavond voor? Een verhaal met een prins en een prinses, En krijg ik een kusje op mijn oor? Tandjes…

als ik Anne in de armen krijg aangereikt opdat ik haar even met mijn hart kan verwarmen schenkt zij mij haar blik en ervaart slechts aanwezigheid zij kijkt naar mij nog ontdekkend, ik naar haar in genegenheid doch beiden sprakeloos een prille band opwekkend…

Een paar hoeken om en je staat in de stilte op een bodem, tussen oude muren, lagen metselwerk in zomaar een winter. Uit de tijd gestapt. Het vriest. Kinderen - theemutsjes op lompe beentjes - rapen takken en sneeuw van de grond net zoals zij eeuwen geleden deden tussen de stenen het gemetselde lapwerk in het zwijgen van het hof waar als je…

het maken is een puike bezigheid al zullen ook veel scheppers dan reeds zuchten na vonken dagen roze wolkenluchten die worden donker na verloop van tijd en maanden later krijst de parasiet hij groeit en groeit … gelijk met uw verdriet…

Lieve Jesse, ik heb je zo gewenst dat wil ik je even laten weten dat begrijp je vast nog niet maar later zal je me niet vergeten Lieve Jesse, je hebt een deel van mij dat wil ik je even laten weten Daar is niets mis mee dat gaan we niet vergeten Lieve Jesse, ik hou heel veel van jou dat wil ik je even laten weten je bent een geschenk van…

terwijl mijn moeder me wiegt neemt ze voor mijn komst afscheid van het dode kind met dezelfde naam wie is het kind in haar armen? terwijl mijn moeder me wiegt wacht het kind in haar buik om me uit haar armen te verdringen wie is het kind dat zij wiegt? terwijl mijn moeder me wiegt streelt ze over haar buik als het ongeziene leven…

Mijn kleine meid al zo groot waar is die tijd gebleven van dat knuffelen en verzorgen daarin was ik zo gedreven Mooi was ze en is ze nog ze gaat haar eigen weg ze weet heel goed wat ze wil ook al heeft ze wel eens pech Trots ben ik op mijn meissie op wat ze heeft bereikt en nog doet ze staat sterk in het leven ze doet het gewoon goed…

niet stampen op de trap deur achter je dicht er zijn niet veel zaken meer waar ik je als vader toe verplicht ik wil nog even knuffelen heb je beide armen vrij of krijg ik de verliefde blik op je ipod er gratis bij heb je normaal gegeten of is alleen de koektrommel leeg hoe kan ik als oude sok nu weten dat je van gamen zo veel honger kreeg…

het licht over mijn bureau vloeit uit in het donker ik wacht mijn bezoekers in op papier mijn vier kinderen dorsaal en anaal hangen ze keurig in balans de vinnetjes aan hun keel bewegen aanhoudend ogen bijzonder zacht in het vlakke brakkige water levert mama strijd met de metaforen kom dichterbij hier over woordenboeken en lege bladzijden…