2935 resultaten.
Mohammed Ali
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
584 En weer is een legende doodgegaan,
Een jeugdheld is dit weekend overleden.
Een bokser, die door velen werd aanbeden,
Alleen de Dood wist hem nog neer te slaan.
Geliefd, icoon en mondiale held,
Uiteindelijk voor eeuwig uitgeteld.…
zo wil ik dichten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 zo wil ik dichten
in de vrijstaat van mijn omhulsel
wonen in het land dat niet bestaat
vrijen met de wind die gaat
alsook leven met de donder
die mijn ziel bestookt met vuur
me laven aan de drank
me behoeden voor stank en dank
dan als het eind mijn vel verrimpelt
de ogen tochtig in de regen die van binnenuit
mijn spreken verhult, de dagen…
Bange bejaarde
snelsonnet
2.9 met 9 stemmen
819 Ze zeggen als het leven is voltooid
de ‘stervenshulpverleners’ op gaan treden:
‘Meneertje toch, u kijkt zo ontevreden’
Met 'recht op hulp' word ik straks doodgegooid
‘Zo léven man, dat is toch een verschrikking!
We doen voor jou wel even zelfbeschikking’…
Ondraaglijk leiden
snelsonnet
4.5 met 8 stemmen
847 Mijn eega regelt alles voor ons beiden,
Zij heeft, heet het, de broek aan in dit huis.
Zij stuurt en leidt de hele boel hier thuis,
Wat lijd ik onder zulk ondraaglijk leiden.
Het Drionpil-licht staat voor mij op groen,
Laat zij mij nu verbieden dat te doen.…
Laat het gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
776 Terwijl het mes nog snijdt
in het bloedend hart
mag je jezelf verwennen
met een zachte pleister
op de rauwe wonde
totdat het rustiger wordt
dan kun je weten
hoe mooi het was
hoe goed het ging...
Voor zolang
het mocht en kon bestaan
Nu is er de pijn
om iets wat zó mooi was
maar niet méér zal zijn
dan een zoete herinnering…
Men zegt
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
558 Men zegt dat leven
eeuwig ....
terwijl het zo kort ...
... tot
op die dag, die tijd, dat uur
het leven stopt ...
...
niet eens voor altijd
zelfs dat
is er dan niet ...
....
nooit weer
?…
Het hoeft niet zo te zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Ik ken dat niet, dat mij vervelen,
ik schuifel tevreden de dagen door
ga er met een blij gemoed toch altijd voor
al ken ik ook intens verdriet vergeet dat niet.
Verdriet zo groot als een graf of volle urn.
Ik heb menig boom aangeplant vanwege
de slagregen die ons deel waren in leven voor even
maar mij echt vervelen, dat gevoel ken ik niet.…
De weg wordt korter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
573 wát wil je doen
wanneer je beseft
dat de weg vóór je
steeds korter wordt…
Geknakt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
746 ik heb je ooit
mijn bloem gegeven
je kopte me
alleen het groen
mocht van jou leven…
voor je sterft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
889 Voor je sterft
Laat ik je nog even
In woorden herleven
Zoals jij bergen hoog
Opnieuw wou beginnen
De kanker overwinnen
Maar de eindmeet wenkt
Terwijl je ogen breken
En kinderhanden smeken
Laten we elkanders dromen
bevrijden van alle pijn
En over de dood tezamen zijn…
licht valt gelig op je huid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
586 kaarsen zijn voor je gaan branden
licht valt gelig op je huid
wierook zal je geur veranderen.
de gekozen hymne weent voluit
jij staart kijkt stil naar boven.
geloken ogen je mond is dicht
jouw vingers heeft iemand gebogen
je lijkt wat somber bij dit licht
je hoort ze praten mild van toon
een hand een traan ze raakt je aan
ze zeggen waarheid…
Voelde levend vingers sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
650 je koos voor dood
in uitzichtloos
voelde levend
vingers sterven
vegeteerde zonder greep
niet nog een week
het was wat jou betreft
wel mooi geweest
je opende een deur zonder
lijdzaam af te wachten
we hopen dat je binnen komt
met het laatste van je krachten
wij drempelen een levenlang
weten van jouw laatste gang
maar donkeren…
De Octoberwind
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
821 Als de octoberwind
zijn stervenslied zingt
doorheen bomen en hagen
zuchten en klagen
rukt hij aan ieder tak en blad
keert kermend terug
als hij iets vergeten had.
Hij raast en hij tiert
om wat lente en zomer
met licht en warmte
paradijselijk had gesierd
- ook jij een schattig kind, in volle bloei
en niet eens voorbereid
ons houden…
Wacht maar even
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 Deze novemberdag begint niet zonnig
je gedachten gingen te vroeg op pad
te veel spoken en andere zaken
spinrag en vallend blad.
Zoveel woorden en amper nog plaats
je spreekt over hoe de tijd voorbij ging.
Niets klinkt en oogt vanzelfsprekend
het blad valt en leven dreunt
dit moment is niet meer en niet minder
dat wat je verstilde weemoed…
Hinkelend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 De tegels en het mos ze schreien
hoe sterk kan een dag zijn.
Had ik toen nog gouden dromen
de oktoberdagen in mijn hoofd
de uren knarsetanden
vandaag minuten lang.
Gedachten haspelen
vreugde lacht niet meer
de hoeken van je mond
zelfs je oogleden zwijgen.
Ik kan vandaag geen lied zoeken
geen woorden vinden
over ook jouw kinderschoenen…
Ik twijfel en laat los
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
559 In dit veelkleurige leven lag en ligt schoonheid
het bijzonder gelukkig zijn
romantiek en verdriet
tijd die alles zal vervangen ook na het dit sterven
een doodgewoon en weerbarstige wereld.…
Vergadering in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Je wilt nog even, heel even
te vuur en te zwaard
een prachtige kerstroos
of klimop aan de zijgevel zijn.
Ook aan het einde van dit jaar
toasten en een krachtige afdronk
samen ervaren als het nog kan
verrekijker of het theekopje wezen.
Duidelijk wel het werkwoord
in een oudere volzin
maar ook een roze blos
op onze wangen zijn.
Ik noem…
Je memo's
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Je hebt de liedtekst aangegeven
zelf uitgezocht en draait al deuntjes
de tijd en jezelf om als oudere plaat.
Je graf is in zicht
fluister je met broze lippen
vuur en as heeft geen voorkeur.
Wat zul je gaan doen
al bijna weg van hier
wat worden definieerbare momenten.
De onvoorspelbare aarde lonkt
dit gevoel van mysterie knaagt
jouw…
Het blozend beest
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.818 Kan ik dan leven zonder hem?
Vulde mijn lichaam zich niet telkens als hij kwam
met trotse koppigheid die paarden dampen doet,
met boterdikke vreugde? Stroomde als ik hem zag
mijn bed niet vol, sprongen mijn kasten dan niet open;
vloeide mijn zand dan niet in patronen op de vloer;
sneed mijn brood zich niet hunkerend in schijven;
lekte mijn honing…
Mag ik U vragen....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
906 Toen vroeg ik aan de Heer:
Vertel mij, hoe ik dit leer.
Te zijn zonder er te zijn.
Nu ik haar alleen laat, in pijn.
Zal m'n licht dan zijn gedoofd?
Terwijl zij mij nog wel gelooft.
Kan ze m'n liefde dan nog voelen?
Of zal die ook eens gaan bekoelen?
Zeg mij: is dit egoïsme in mijn hart?
Wat mijn ziel en hart nu zo verwart?
Moet ik leren…
Ik draag je aan mijn hart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.151 Ik draag je aan mijn hart
jouw liefde die zo kostbaar in mijn leven
en toch hoe diep werd weer de smart
toen ik jou aan God terug moest geven
Ik draag je aan mijn hart
een herinnering die nooit mag sterven
en komt voor mij ooit die bange nacht
wil jij je dan ook over mij ontfermen?…
Bloemen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 toppen van struiken
geschikt in water gezet
schoonheid afgemaakt…
Uit noodzaak
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 Daar waar illusies sterven.
Daar waar mensen moeten capituleren.
Daar waar eerlijkheid dwingt.
Daar waar mensen de goede dood,
in de ogen moeten kijken.
Daar worden overlevenden,
tot leven gewekt.
Uit liefde.
Uit noodzaak.…
Als kleur vervaagd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 De dood kent geen vrienden
ook geen vijanden
enkel de ademloosheid
gevolgd geheel stapvoets
door rust zacht.
Het zwaard van de nacht viel
ik heb het vannacht zien schitteren.
Het zwijgende ontdooide en bevroor
spraakzaam vanuit een donkere diepte
als ziel even verlicht weer opstaande
nu definitief aan het lijf ontvlucht.
Woord en daad…
Grenzeloos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
829 Ik kom nooit meer van je los
Ook al ben je er niet meer
Niet dat ik zou willen
In dit grote levensbos
Het doet gewoon nog steeds wat zeer
Papa, 15 jaar al
15 jaar zonder kontakt
Zonder een teken van leven
Een lek vat bomvol verdriet
Waarin het peil jaarlijks wat zakt
Ik kom nooit meer van je af
Zoiets staat nu toch wel vast
Toch voelt…
Wat valt je soms toe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Nu ook nu februari het weer om gaat slaan
de natuur even bewust voor bevriezen kiest,
alles , ook de onbegrijpelijkheid zo bewaard
danst ook ergens een vlinder wonderschoon.
Zegt in dierentaal, vertel haar gerust mededichter,
bij het licht van een nog steeds niet gedoofde dag
over dat hemelse, nog steeds niet mijn laatste dag,
aan alles met…
Daar in de verre
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 Herfst, met ergens 't sterven van weer
een blad of bladzijde die vol geschreven
nu wordt gesloten, een leven uitzwaait,
al zie ik ook groei, elders ook weer bloei.…
Heel dichtbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 Hoe ontvouw je 'n dag, tij definitief
met sterven gaan valt niet te breken.
Ik draag 't geheel rustig mee en spiegel
doofheid elders kunnen we niet voorkomen.
Mijn handen zijn die van eekhoorntjes
benen die van een paard, ik trek een wagen.
Ik zal ook jou uilen schenken meer kan niet.…
De achtertuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Nu de sneeuwvlokken ook na vijf jaar
op deze dag een laken over 't groen wensen,
de vraag wat kunnen we doen en betekenen
gelukkig geen vrouw als Lot situatie geeft
verweeft mijn pen gevoel niet krassend teder.
We zijn niet meer op zoek om iets te vinden
alles vonden we in elkaar, we hebben rust,
een blik is voldoende, een half woord genoeg…
Vermogensrecht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Hoe de komende nacht sterrenpracht
gaat tonen daarvan heb ik geen weet,
die dromen moeten mij nog overkomen.
De zon was wel toegestaan deze dag,
regen ging aan het einde een poos
nog even loos met motregen strooien.
Ik hoorde druppels wel vanuit diepte
opleven, een te bekend zaterdagritme
vandaag op de pannendaken geven.
Vluchtig vlieden…