Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

'Op visite'.....

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
een berggeit opgaand in 'n leeg landschap Knap,'t heeft mij -toerist hier- doen.... verbazen Gastvrijheid als vanzelfsprekend.…

Terra incognita

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
dromen van verre einders fantaseren over het onbekende landschap achter gindse horizon er bestaan verhalen van reizigers die er ooit zijn geweest... doch liever kijk ik met eigen ogen wat er zoal aan ontbreekt zo blijft het zoeken naar Utopia vooralsnog onvoltooid…

terpentijn

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
de kunst draagt stut gipst bouwt boetseert ver daarbuiten een andere tijd ze kerft tekens in het landschap buiten haar oevers stelt ze leken op de proef kunsten ploeteren en politoeren de verbeelding van de de zin van een terpentijn bestaan…

Vorst?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
meer dan een nacht ijs met ijzige wind als een lint door een kil Hollands landschap de lange afstand-schaatsers tot gerief? Zal zijn regeerperiode kort of lang van duur zijn?…

uit het niets

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
ze wil de groei vertragen al zal dat niet kunnen de wereld is in lood gegoten en ze weet dat de stekeblinde vlek en de morsdode hoek elkaar niet kunnen luchten of zien wiegende halmen in het zachte zomerveld een landschap in stippen en strepen en uit het niets de zang van de de zwaluw voor moed en geluk…

terugkeer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
ik keerde terug naar het landschap van het zinderende koren waar ik als in een koortsdroom liep en liep tot ik oploste in de tijd er huisde geen grijs in mij boven blakerde de zon door woorden keerde ik terug naar een verdwenen wereld een plek die mijn ziel niet verlaten kan…
J.Bakx14 augustus 2021Lees meer >

wording

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
je bent een levende kustlijn in wording een landschap waarin je kunt verdwijnen weggeblazen onder zand achter watermuren een rode slagader op de wegenkaart aanjager van onvoorspelbare vuren je wijst de afwijzing zijn grens je bent een verhaal in wording…
J.Bakx18 augustus 2022Lees meer >

IK BEN EEN MAN VAN DE SEIZOENEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 731
Ik ben een man van de seizoenen van herfststormen tot zomerse van bloedheet tot een lentebriesje geplaagd soms door Siberische winterkou doch als de sneeuwvlokken neer dwalleren het landschap wit, stil en maagdelijk wordt voelt het voor mij als de geboorte van een kans er WEER wat van te maken juist door dat winterWINTER…

Als Psyche

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.737
De rupsen van de vlinder gedijen zonder hinder van koud verstild verleden en leven in het heden genietend van het blad totdat ze hangen stil en zwaar als grauwe poppen naast elkaar en vragen zich verbijsterd af waar is de zon die leven gaf oneindig lang de nacht En pas na 1000 vragen en nachtzwart lange dagen herrijst het vlinderkind…
la farfalla1 november 2003Lees meer >

Zomerregen

hartenkreet
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.098
En ze pas vrij te laten tegen De tijd dat wij verstild Tesamen liggen, in het groene gras Ergens in de zachte zomerregen. En het zal zijn alsof we pas Ontloken zijn als tere bloesems In de wind, die zingt alsof Hij onze harten wil beroeren; Die eens zo onnoemelijk verkild Waren, maar die nu uit hun as Verrijzen en stralen als sterren.…
nmilo3 maart 2003Lees meer >

bevangen gevangen

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.089
in mijn glazen woning getralied door geweten voel ik zo vaak en vaak het verlangen naar het lichte buiten alsware ik bezeten door illusie bevangen waarom verscheurt buiten en binnen mijn diepe wens door liefde gekleurd is het de verstilde leegte door stilstaand bloed tot ijzig verbeurd ik versterf door de dagen heen slechts terend…

Zacht........

hartenkreet
4.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 2.780
Een vleugje ochtendzon Warme en zwoele zucht De dag verlicht in goud Zacht oogt de zomerlucht Een briesje van welbehagen Streelt aangenaam de ziel De geur van witte jasmijn Zo heerlijk en toch subtiel Een dagdroom in de nacht Geluksgevoel teer en klein Langzaam kom ik tot bloei Als een duinroosje zo fijn Iedere schaduw is verstild…
car11 juli 2005Lees meer >

Remedie

gedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 11.034
Kunst zet het leven naar zijn hand, brengt het terug tot dunne lijnen die zich, tegen verval bestand, tot het verstilde beeld verfijnen van windfiguren in wit zand waarin ik veilig kan verdwijnen. ------------------------------ uit: 'Plaatselijke tijd', 1997…

gedachteloos

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.188
haar tenen raken amper het water van de kronkelige groenige loop alsof zij de stroom niet wil storen het heden niet wil kwetsen voor later de lange haren vallen over haar blanke schouderlijn in enkele resterende vlechten en waar glooiende heupen verborgen in het jonge gras haar aan de aarde doen hechten zo gaat zij verstild op in de…

toekomst

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.672
loze woorden waar zonlicht mijn bleke aangezicht niet meer beschijnt waarin souffleurs mijn beeld bepalen in vertoning van wanscherts mijn mond in zwarte verbloeding in angst van bittere gal ik huil in aanwezige stilte waarin bloemen niet meer vertroosten mijn schreeuw van onmacht galmde tussen de bomen mijn verharde innerlijk verstild…
klaes29 mei 2006Lees meer >

De opmaat

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 457
jij lachte glas met verstilde ogen je warmte was heel transparant zonder blikken of blozen straalde jij een oppervlakte lang maakte juist van contact een heerlijk warm weldaadspel waarbij voelen het bedoelen van stilte in samen was geen va et vient waarbij altijd de snelste de game gaat winnen maar juist de opmaat…

Jeugdliefde

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 978
Een sprookje voor een moment waarin, versmolten met elkaar het leek of de tijd zich verstilde. Even stond de Hemel op een kier. Helaas, vertrok ons beider jeugd en viel de camee van onze vreugd verwondt door zoveel eerder zeer tenslotte in duizend stukken neer.…
sjoerd haxe3 augustus 2008Lees meer >

Jij

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.378
De zee sloeg een arm om je heen de arm, die ik had gewild en stilzwijgend om je heensloeg Jij, de onbereikbare, alleen met waterlijnen in de vloed verstild was ik het, die de last droeg Van het niet kunnen vergeten en terwijl de zee verder de dag inging restte mij de eeuwige herinnering van iets, wat ik nooit zal weten Wat ik wel zeker…

Putten

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 690
De troosteloze aanblik van de oorlog, verstilde schuren in het schemerlicht een levenloze boom tekent zich af als een skelet tegen de bloedrode lucht die lijkt te roken in een hemels schijnsel gekrompen is de hooiberg die schuilgaat in het donker wachtend op de morgen, voor elk geluid beducht in een zucht lijkt Putten uitgestorven…

In rood

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Het lentegevoel doet denken aan jou vol van ingehouden kracht verstild niet vanwege het groen maar het wit van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten Jouw gezicht omkranst met rood goud krullend omlaag vallend en omhoog eruit sproeten, gekuste schoonheidsvlekken op een geurende, gekarnde zachte huid Hoog boven het plein sikkeneuren de statige…

Ontwaken (2)

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 437
Regen valt met verstild getik op elk boomblad, varens buigen en knikken in druppelende cadans. Blonde grassoorten, tussen beuk en esdoorn verscholen, rimpelen goud-deinend in een bries. Het korstmos op stenen schittert in haar helder gelige roestkleur betraand door ochtendvocht.…
Katty19 juni 2011Lees meer >

Krachtplaats

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Een kikker springt op uit een verstilde aqua-krul. Mimet hier iets? In deze holte huist een goddelijke grond die dóórdringt in je hart, zo intiem en zichzelf daar ontmoet; als kiem. hij straalt naar buiten, uit deze aarde-mond.…

azuurblauw

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
je zuurstokroze mooiste jurkje je kleine arm steekt uit naar verdronken dromen onder het water je hoofdje je ogen bron van verstilde tranen ze zien het licht niet in deze duisternis in deze lange nacht sleurde de heldere zee jouw onschuld naar het kille einde ik zie je met gesloten ogen verder leven?…

Wacht maar even

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Niets klinkt en oogt vanzelfsprekend het blad valt en leven dreunt dit moment is niet meer en niet minder dat wat je verstilde weemoed noemt. Zoveel woorden en amper nog plaats het regent weer in je ogen © 16-11-2000…

Het regende vannacht

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
Het regende heel zacht vannacht fijn om het brein eens op te frissen voor het raam een bed violen en narcissen waar op elk bloemblad een druppel ligt een fraai gezicht hoe elke druppel weerspiegelt in een bloem en zuiver zingt de lijster haar tierelier in de nog kale populier klein geluk wat voor mij lente heet ik raak verstild zie…

Praten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
niemand nog die luistert wat hij in taal heeft neergelegd wordt inzichtelijk verduisterd hij doet maar alles is al gedaan zijn handelen is om niet hij zou beter weg kunnen gaan hij zingt vergeefs zijn lied hij danst zij swingt niet mee een choreografie voor een steeds voor het grote nee wanneer kan hij waarheen woorden liggen verstild…

Luisterend naar Joan as Police Woman no 1

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
Ik hield van de wind in haar haren, van haar blozen en haar vormelijkheid, Haar onvermogen om zich uit te spreken, haar liefelijke verstildheid. Het is waar wat ze zeggen over mij, dat ik florerend tussen dennen en sparren een goede boswachter zou zijn.…

Zomerse haiku's & een tanka

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Wandeling aan zee Ik kijk achterom naar jouw kleine voetstappen in het natte zand vertedering treft mijn hart in een verstild ogenblik.…

Zomeravond

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Zomeravond Op het stoepje naast m’n voordeur staat een bankje voor mij alleen de zon schijnt haar zomeravondkleuren in oranje –rood en geel de lijster op haar nest doet haar best fluitend mijn gedachten te begeleiden waarmee ik dromend speel de schaduw van de plataan is wat opzij gegaan ze zet mij in het verstilde licht Aronskelk vouwt…

een zachte waterval die klatert

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.242
woorden zijn een zoete rust een zachte waterval die klatert en me kust je stroomt verkoelend langs mijn lijf, met zinnen maak je je verlangen aan me wijs we vloeien naar elkaar kolken als we mengen in het tederste gebaar zal extase ons verzengen je glimlacht me weer warm als de kou verkilt en de liefde in het ogen blikken is verstild…