10483 resultaten.
eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
469 kiezels en rotspartij
kust kleine kreeftjes, en stoeit
met het gifgroene wuivend wier,
daar waar het zijn einde vind
huppelend als een spelend kind
spoelt schuimend het water door
tot waar een schelp zich verloor
stilletjes trekt de vloed zicht terug
krult zich wit schuimend op
om met een behaaglijke zucht
zich te verliezen in blauwe zee…
Duinen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
489 Duinen als schaduwen
je ruikt de zilte zeelucht
een zomernacht aan zee.
Het lege strand waar wij
lopen langs de vloedlijn
onder een sterrenhemel.
Hand in hand onze harten
samen tot een gesmeed
door de liefde omarmd.…
Herinnering (elfje)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
544 Zee
golven meeuwen
voetstappen in zand
vervaagd door de tijd
herinnering aan heel lang geleden
voorbij.…
Schelpen (elfje)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Zee
schelpen aangespoeld
in het zand
opgeraapt door een kinderhand
emmertje.…
Even voor eeuwig bevrijd
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
525 Mijn vloed ebt weg
in de zee van ruimte
verbleekt tijd.
Gisteren was gisteren
later is later,
het voelt voor even
als eeuwig bevrijd.…
Hoe zoet de zee
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
596 ik vlij de zon op de brug
van mijn handen en kijk met het oog
van een wachter het wit
in bollende zeilen en plooiranden
van water dat walst op mijn netvlies
in haar de zee wiens zog ik adem…
de reis
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
911 ontdekkingsreis aan gaan
door hemelgewelf heen
op zoek naar de zenith der geest
het leven mag gevierd worden
waar en waarom is niet de vraag
eerder daarom en de rest blijft vaag
een nieuw morgenrood na vandaag
het lot en haar toevalligheden
geeft geen reden
alleen tijd is ons gegeven
staat geschreven in het heden
uitvaren over een grote zee…
Als de zee zilver kleurt
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.099 Als de zon bijna ondergaat
en de zee zilver kleurt
in het late avondlicht
het strand langzaam leegstroomt
de maan al in het zicht
en de vloedlijn een glanzend lint
van schelpen en wier achterlaat
wordt het stil en sereen
Met alleen het ruisen van de golven
om me heen
Dan dooft langzaam het licht van de dag
en omarm ik de nacht
waar de sterren…
Terwijl de fuiken drogen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
666 Terwijl de fuiken drogen,
druipend van het zilte nat
braakt de zee onverstoord haar golven
en spoelt ze de netten schoon,
die visloos wachten
op Siel , de oude zeebonk,
met zijn kromme pijp
en aftandse zuidwester
Een oud vissersvrouwtje kaakt
wat verse haring
De stank van vis
lokt meeuwen
die -op de hun zo eigen wijze-
danken voor…
Droom de zee
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
515 Haar witte haren
zijn als golven
klimmend uit de horizon.
Een blauwe zucht
laat rimpelingen zomaar zijn,
papieren bootjes in de oceaan.
Het vroege herfstlicht
danst over oneindige verten,
tekeningen van dag en nacht.
Vanuit sterrenogen
flitsen uit een ander leven,
zicht op onbedekte spiegelingen.…
woest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
545 waar zeelijn schurend
het land wil vertekenen
kruist de dood hun pad…
Avond
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
2.193 Dan zeg ik
Ga je mee, ga met me mee
Samen cirkelen over zee.…
De zee heeft geen geheugen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
587 De zee heeft geen geheugen
van een golf die naar het strand rolt
of één die langs de havenhoofden
als een tornado met witte kraag rondtolt
Zal die golf doorgaan met leven
misschien beginnen dan met doodgaan
welke zee gaat hij straks op
is hij het begin van mijn bestaan
Toen begeerte begon met eenzaamheid
met metershoge tsunamikracht…
zeeen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
635 morgen…
val me lastig
verveel me
overval me
met alle
grote mensen dingen
laat me zingen
van dingen
die voorbij gaan
die vervelen
spelen
spel
me je woorden
voordat de zon
opkomt
in mijn hoofd
verdoof
me niet langer
geniet
vol verlangen
naar meer
naar jouw
verleden
mijn heden
vergeet ik
verlies ik
je in mij
zink in mijn…
opgewaaid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 opgewaaid water
in de krommingen der zee
schuren getijden…
Hier
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
519 droogte
dwingt mijn raam tot mistig kijken
en ik staar naar de horizon
zie de rondingen van je krullen
voorbij mijn zicht wapperen
ik denk aan je
ik voel aan je
ik denk je te voelen in mij
aan mij voel ik je denken
voel me denk me
zo ik jou voel denk ik
een spoor aan voetstappen
achter ons gelaten
vervagen in het schuimen van de zee…
zeeloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 en ze hoorde de zee
nog steeds
proefde het zilte nat
voelde zout op haar lippen
wind blies door haar haren
ze hoorde schelpen breken
onder haar voeten
toch was ze gewichtloos
tijdloos
zeeloos.…
Zeezucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
800 De zee rolt krijsende tongen
langs dijen en kuiten
de zon klampt zich vast
aan de rand van een wolk
Geliefden draperen
een tekort aan armen
rond een ruggegraat die
ze delen sinds kort
Meeuwen negeren
eeuwenoude wetten
en slepende netten
schrapen de zeebodem kaal
's Avonds kleuren neon
spiralen de zilte lucht en
dwalen wij langs donkere…
zeezicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
491 het bonkt
springt op
in zilverkleurig waas
valt neer
blijft even stil
en kabbelt langzaam terug
bereidt zich voor
op weer een sprong
in zilverkleurig waas
ik zie de eeuwigheid
vanmiddag
kwart voor vier…
Volle zoen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
747 De vreugde in mijn hart glimlacht
als ik naar de zee kijk
omgeven door lichtstralende liefde
van hemelsblauw die blozend
mij een volle zoen geeft.…
Zeegezicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Je gezicht
In het late licht
Met de zee verweven
Door de tijd getekend
In het eeuwige leven…
De zee heeft geen geheugen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
697 De zee heeft geen geheugen
De zee heeft geen geheugen
van een golf die naar het strand rolt
of één die langs de havenhoofden
als een tornado met witte kraag rondtolt
Zal die golf doorgaan met leven
misschien beginnen dan met doodgaan
welke zee gaat hij straks op
is hij het begin van mijn bestaan
Toen begeerte begon met eenzaamheid…
Droomvriendin
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
738 Er is niets
uit onze werkelijkheid
te vereenzelvigen
met het woord
gevonden
onder een zware steen
de nacht
heeft zijn verhalen
over heengaan van ratio
in gevoel
weemoed die zich slijt
in eenzaamheid
er verschijnen
brieven aan de maan
over ooievaars met rugzakjes
van de belastingdienst
die over zee zwaait
er…
Mijn wereld de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 Met niets anders voor me dan de zee,
kijk ik naar wolken die overdrijven.
Waar ik heen wil of ga, géén idee,
ook niet of ik wel hier wil blijven.…
Wind, water en herinneringen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
562 Niet terugkerend op mijn schreden,
sporen trekkend in het zand,
wroet ik even in mijn verleden.
Zomaar ergens, op het strand.
Niet spannend, niet spectaculair,
zwart-wit beelden gaan voorbij.
Het leven, niet altijd even fair,
het liet zijn sporen na bij mij.
En toch, na bijna 57 lange jaren,
blijf ik het zien: de zonnige kant.
De wind…
Lettre sans paroles
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
456 en jij citeerde de wind
die zong voor de zee en hield
van de deinende meeuwen
en in het duin van je woorden
verstopte ik mezelf mateloos
onvindbaar verloren.…
Een dagje aan zee
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
828 ook weer eens in het land
afgebakende gebiedjes als territoriumdrift
de gegraven kuilen zijn niet te tellen op één hand
die gewoonte staat in hun geheugen gegrift
volgepropte lichamen in een te kleine bikini
met daar achter een jongedame heel gedwee
vervuld van zichzelf met een air van arrogantie
hopend op een avontuurtje na een dagje aan zee…
there will remain nothing…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 donkere donder boven het verlaten podium
saboterende stortregen heeft iedereen verjaagd
alleen de zappende zee de bliksem en het jodium
de voorbije voorstelling is reeds vervaagd
mijn hebberig hart is de performance vergeten
op zoek naar mijn partner dicht bij de zee
op die platte plankenvloer godvergeten
stond jij als verleidster ik wou…
De sextant
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
476 Hij staat in de vitrine, mooi in ’t zicht
Ooit schoot ik met hem menig hemellicht
Vandaag de dag heeft niemand hem meer nodig
Door satellieten werd hij overbodig
Maar steeds als ik het instrument zie staan
Waan ik me midden op de Oceaan…
wegen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
680 Alleen de zee
weet alleen
wat de zee zo hoort
te weten
misschien is het wel beter zo
dat de zee
voetsporen in het zand
wegspoelt
voor altijd
alleen de zee
praat over een weg
wat niet weg is
geweest…