Alle inzendingen over liefde

jouw lied klonk majestueus in de wind jij was de reus van het bos reikte hoger dan wie naar de hemel maar in de bodem begon het gevecht onzichtbaar vrat een schimmel je wortels weg jij bent gevallen langzaam vergaan toch zingt de wind op de open plek is jouw stek als reus opgestaan…

Ik zag de wegen van alle werelddelen en van de hemel. Overal zag ik de wegwijzers mij zeggen hun eindelijk doel. Ik ging de wegen en zag de massa stromen naar ieders geluk. Ik heb gebeden, gevloekt, verliefd gefluisterd, geliefden omhelsd. Ik zie de mensen verouderen en sterven zoals de bloemen. Nog altijd zucht ik naar finale…

het uitzichtloze is nu dragelijker daar er licht schijnt aan het eind van de tunnel heel even verstoorden pennenlikkers de balans door mij te beproeven middels een koekje van eigen deeg en omarmd door engelen vervolg ik mijn pad met lichte tred…

Het is onmogelijk mij te verstoppen, nog langer de luwte te kiezen zonder aan geborgenheid te verliezen achter het hart dat zich warm ontvouwt, de achternamiddag vult zich,, volledig aan de opstanding van marmeren pilaren om het geluk, de bekoring te kunnen dragen van alle beelden in jouw oogopslag, het geloof gebleven, doet alles veranderen…

het licht raakte je huid schaduwde feilloos een kleine oneffenheid maar de zon polijstte met het warme bruin je ronde vormen volmaakt tegen de blauwe lucht een zucht van schoonheid op het gele zand zo ben jij mij bijgebleven nog altijd koester ik dat beeld op strand…

volg mij naar de goudomrande horizon volg mij naar de diepblauwe zee en donkere nachten volg mij in de wereld vol wonderen volg mij en ik laat het licht weer stralen in je ogen volg mij laat mij je gids zijn pak m'n hand en we zullen samen vertrekken…

Ze scharrelkipt wat in haar tuintje zet vast de stoelen in de zon schept de gieter vol met water uit de houten regenton Ze geeft de planten naar behoefte een beetje minder een beetje meer beziet de bloemen vol met liefde wat zijn ze mooi en nog zo teer Ze hoort de ketel naar haar fluiten en zet een lekker potje thee haar dochter…

het was kilte die zonder open deuren tochtte door het huis op trok uit een vloer die warm had moeten zijn die woorden verschraalden in koude echo’s wij dwaalden langs een decor van bevroren contacten wisten dat wij in dit zielloze huis nooit zouden overnachten…

Laat me je hart stelen Als een lief in de nacht Die je dromen komt bewonen En het gestolde goud Weer wil laten stromen Laat me je hart stelen Als een dief in de nacht Die je van angsten komt bevrijden En het verstilde zout Uit je wonden laat drijven Laat me je hart stelen Voordat het smelt En wegvloeit uit knikkende knieën Die je…

Geen dood, geen oordeel, geen hel, alleen de hemel rondom de aarde. Het fijne gevoel van zalige verrukking, dat is genezing. Het zijn die ik ben, genezen en bevrijd van alle ongemak. Een stille glimlach omhelst de woeste wereld om te genezen.…

Zo stil als liefde kan ontwaken en uit een droom kan worden geboren slechts door zachtjes aan te raken en als een fluistering te horen als een ruisend riet of als de vleugels van een vlinder, net uit haar cocon bevrijd en langzaam groeiend in de tijd. Zullen wij in elkaar verzinken de liefde met hart en ziel indrinken als nooit ervaren in…

jij hebt de stilte van de nacht vergaard na uitgedragen passie nog tril je zacht het welbehagen kwam zo krachtig onverwacht je ademt al het eerste licht dat valt op je gezicht met ogen die klaarwakker zijn fluister je het was zo fijn…

Je ziel Die viel Voor mij Die keer Totdat Jij, 'schat', Beviel Niet meer En ik het wiel opnieuw uitvond De liefde maakt de cirkel rond.…

jij streelt het land en zet de zee van bloemengeel naar eigen hand kleurt heuvels en valleien met je warme gloed en laat de einders trillen zont de huid van rood naar bruin en brengt pigmenten weer tot leven nog wachten vruchten op wat lange zomerdagen om in de herfst hun mooiste oogst te kunnen dragen…

Zij zoent me langzaam alsof wij alleen thuis zijn Zij kust adembenemend als een echte minnares Zij zoent haastig met de vingertoppen raakt ze mijn huid aan Haar kus maakt vannacht elk woord overbodig…

door waarheidsliefde is herman bezetem en hij bespringt een koe.…

jij waait woestijnen van vruchtbare grond kaalt bodem tot rotsen verschraalt al het leven tot elementair hoost de zee en golft tsunami’s smelt het ijs van duizenden jaren spiegelt hoog tegen de dijk jij houdt ons in beweging met steunen en kreunen orkaant met het oog gericht op de mens zelfs in de stilte die komt voor de storm…

Je vingers bespelen mijn eenzaamheid het gouden voorhoofd zwijgt bespreekt met mij de grootste zonde van de eeuw handen die raken op tonen van inspraak zielen die smelten op noten van geluk roep is die van de dageraad het stille minnen van de bloemen die ik pluk…

ik heb ze op papier gezet met emoties gekleurd exotisch van vorm door oosterse schikking mijn liefde in bloemen gelegd maar ze verwelkten zonder jouw aandacht al snel in je hand een lach was mijn dank het lyrisch boeket schoof je vlug aan de kant…

Die avond nam zij mijn hart bij de vijver en lispellende libellen raakten rivieren golvend bogen bomen eerbied streelde wind onze haren onze lijven wit en wild die avond nam zij mijn ziel bij de rivier begeerte van forellen aan oever van het water vlogen vreemde insecten die lonkten met honing en we liefden ons lustig…

je handen wuiven een vermoeid gebaar je bent wel klaar met het pro forma groeten je oogt mat maar vindt de rode loper nog het pad om op te strijden elkaar die plaats benijden houd je op de been ambitie telt want om talent geven ze geen cent een marionet het liefst nog knettergek zij trekken aan de touwtjes jezelf zijn is vallen…

Ik zend mijn woord uit, mijn onbeperkte liefde, en alles wordt nieuw. De oproerkraaiers en losgeslagen boefjes gaan anders denken. Dictators stoppen hun moordende machtsidee en bekeren zich. Zieken genezen, gevangenen komen vrij, depressie verdwijnt. De rijken geven de armen brood en spelen en liefde, liefde. De hele natuur…

behoedzaam trekt ze strepen door ons ochtendblauw alsof wolken kunnen schrijven kust ze de wereld met haar dauw versiert de zon zonder blikken of blozen het pas ontwaakte land vieren gevederde vrienden boven schuimkoppen op het strand danst het helmgras heuvel op lacht weidsheid haar tegemoet ontwaakt ze haar stad met een schitterende…

zijn lucht is niet strakblauw het spel van wolken gaat aan hem voorbij hij die vroeger leefde met het weer meester was op land en boerderij schouwt de dag verdwaalt in tijd en woorden die hij niet begrijpen mag het uur gaat traag en in een ander perspectief het onderscheid vervaagt van wie ben jij er een mijn lief…

Oh jij lieve vrije vogel, jij komt elke ochtend bij mijn raam zingen als ik stil zit. Mag ik je vragen een stevig nest te bouwen in mijn hart zodat ik de hele dag met je mee kan zingen?…

Ben nog even langs m'n levenstuin gelopen meewarig licht ontdaan het hoofd geschud en voel me minder treurig als toen ik er nog woonde was dat de droom of verschoon ik nu een dubbel leven waak over mij ga met me slapen totdat er bossen blijheid fleuren en je wintertuin groeizaam wakkert zonder deze droom te storen.…

Als vogels van verschillend pluimage, dansen wij de tango op roze wolken van met suikerspin beklede chocolade. Mijn ruisende rokken, jouw diepblauwe ogen, onze lichamen aan elkaar geplakt met lijm van zoetgeurende karamel. Met de klanken van vurige muziek, als gloeiende kolen onder onze voeten, dansend, al wervelend om regenbogen en woeste…

jij hebt de tijd laten groeien zodat momenten als bloemen in jouw handen konden bloeien gevoed door je warme adem en zon in je ogen worden seconden uren van stilte in weldadige rust voelt het leven gegeven in tijd als geboorte van de eeuwigheid…

er was een brug waarop ik stond te kijken naar het water strak keek het mij aan in een grauwe luchtspiegeling daagde het mij uit in beweging van denken een sprankelend schouwspel omspoeld door gedachten verborgen in ogenblikken en gevuld met liefde…

door vingervlugheid bouw jij met akkoorden een fraaie melodie die ruimte geeft aan loopjes schijnbaar l’improvise maar jouw touché beheerst het vrij arrangement alleen jij kunt zo zorgeloos perfectie spelen omdat je ziel de noten kent…