1793 resultaten.
Bepareld met wat dauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 zon en jou mijn bloem
zag de eerste trillen
in het ochtendlicht
bepareld met wat dauw
al gauw kruiste
een tweede lijn verfijnde
ruimte in afbakening
je bloeit nog lente
maar warmte en licht
zijn al getemperd
het web waarin
jij zit dreigt je
langzaam te verstikken
samen hebben we
de ragen weg gedaan
de spin is op de loop gegaan…
Vragende ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 je dacht
dat geven
je leven was
zij hebben
alles genomen
je kracht en je lach
jij kon het
niet meer aan
bent er aan onderdoor gegaan
jouw bron
is na jarenlang wellen
droog komen te staan
nu zijn er alleen
vragende ogen
niemand om je heen
jij hebt nemen moeten leren
met kleine stappen proberen
wat anderen geven te accepteren…
Het eigen kruis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 de draden
zijn niet strak
die jou verbinden
met het kruis
soms stoot je
ergens tegenaan
als jij voor even
te ver bent gegaan
vrijheid heeft
zijn grenzen
in samenleven
met zoveel mensen
wij zijn geen
harlekijnen
weten met de draden
redelijk goed om te gaan
maar wie trekt
er aan het kruis
en leidt de massa’s
door het leven…
Opmaat
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
516 Religie is gevaarlijk
Zegt Erik Muis
Opmaat naar oorlog
Naar moord en dood
Hoe anders kijkt
De onderkant aan
Tegen het wonder
Van het kruis
Leg je oor te luisteren
In het daklozen opvanghuis
Hoe ver ze ook zijn gegaan
Hoe diep ze ook zijn gezonken
Hun liefde voor
Christus is zonneklaar
Hij is een van ons
Een dakloze zoals…
1001 woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
663 De 1001 woorden
waarmee ik gisteren wou beschrijven
hoe lief je was op het gras
zijn vergeten en verloren
gegaan naar het pijnland
dat rust in mijn lichaam
wat als ik plotseling ga dansen
en jij in mijn horizon verdwaalt
wat als ik over de zon spring
omdat jij zingt over de bomen
ik heb een gisteren verloren
in zangkunst over dromen…
kom niet meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
490 daar, na uren zweten en nog meer
puffen ( bijna onwel geworden )
treffen ze dit plaatje aan
( als haringen in een ton )
hete lijven van anderen maar ze
kunnen morgen wel zeggen
wij zijn naar het strand gegaan
www.fairouz17.123website.nl…
Mijn boom herdenkt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 Mijn boom herdenkt
de stilte van de zee
het verhaal waarin jij
bent heen gegaan
en mijn wanen
denken mee
mijn droom herleeft
de stilte
van de armoede
in werkelijkheid
mijn boom is beleefd
en leeft in stille aardigheid
zonder opsmuk
met een verlegen gebaar
staat hij daar in weemoed
met alle takken klaar
om het leven te vertakken…
21 gram
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 Een mens van
Vlees en bloed
Ben ik, met
Een behoorlijk
Lichaamsgewicht
Maar, ik ben
Toch meer,
Waar is mijn
Geest dan,
De bron van
Mijn ziel -
Is ze gewichtloos
Ten onder gegaan
In de massa van
Vlees en bloed -
Of is er misschien
Een geheime plek
In dit alles
Dat lichaam heet
Waar ze huizen kan?…
Ze staan voorlopig weer in ‘t vet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
493 Was het langer door gegaan
had de kans beslist bestaan
dat ik mager als een lat
dra de geest gegeven had.
Goddank heb ik vier jaar tijd
tot ik in Korea rijd.…
Liefde als taal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik probeer de talen
te verstaan van allen
die hier langs zijn gegaan
met hoop en vertrouwen
hebben zij hun gebed
in fluisterende stilte gezegd
pilaren aangeraakt
met warme handen
hun wensen kenbaar gemaakt
de stenen zijn hard
maar glanzen zacht in dialoog
met duizenden kaarsen
zij kennen de ogen
in donkere gezichten die
vol verwachting…
Het lange licht die zomer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 spiegeling van water
streel ik wolken
raakt de wind mij even aan
teder beminde
gezinde gedachten
raakten blind
verbleekten die zomer
waar het lange licht
op handen werd gedragen
maar de herinnering blijft
zelfs als de tijd speelt
en bladert door dagen
droom ik tussen stille woorden
in schaduw van bestaan
is niets helemaal verloren gegaan…
Liefde en restanten kerk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 liefde en restanten kerk
zij staan nog als een huis
gerestaureerd in goed herinneren
maar ik ben niet meer thuis
in die sculpturen van de kinderen
er is een tweede leven
in een snelle tijd die alle
vroegere belemmeringen met
reële argumenten bestrijdt
wij kijken samen terug
op het kruispunt van los laten
zij zijn in bestaan vooruit gegaan…
Herstelwerk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
440 Zo vaak mis ik het joch dat
Met zijn ogen voelde,
Met zijn handen de wereld
Kon verstaan, woordeloos kon
Begrijpen wat er voorbij was gegaan,
In seconden het besef had
Dat alles invoelbaar moest zijn
Om iets te betekenen te hebben -
Waar is het kind in mij gebleven?…
Naakt te stranden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
439 ik ben altijd
de treden op gegaan
vaak pas later
mezelf weer ingehaald
om in verbazing
te kijken waar ik bleef
altijd verwonderd
wat mij steeds dreef
om erbij te zijn in het
raken aan liefde en pijn
door het ontdekken van
ieders gevoelige plekken
hen te behoeden voor
de neerwaartse spiraal
door het reiken van handen
de zuiging…
Vrede per direct
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
906 ik oordeel niet
maar wil het licht
weer zien in ogen die glanzen
nog voel ik het verdriet
hoor de laatste zucht
van hen in vogelvrije vlucht
dan gloort saamhorigheid
bloeien bloemen het intens gemis
geven kleur en warmte prijs
zij zijn op reis gegaan
naar het licht van het geboortefeest
dat daalt als ster naar kerst
waar de vlammen…
Iets hemels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
527 jij droomde
mijn gedachten in
verwachten met een lach
ik zag dat
toen je naast me sliep
en zacht mijn koosnaam riep
samen zijn we
op de vlucht gegaan
de lentebloesem achterna
de stilte van de lucht
vlak voor het ontwaken
gaf een intens geluk ervaren
toen de zon
je wakker maakte
voelde ik jouw warme hand
wist in samen raken…
Leven tekenend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
632 talloze dossiers
verhalen over
het doen en laten en wij
hebben weinig in de gaten
denken ons heel
anoniem in gaan en komen
big brother ziet alles
behalve nog je dromen
het lezen van
dit virtueel verslag
geeft ons zicht in tijd
maar geen werkelijkheid
pas in foto’s
zien wij het bestaan
hoe alles jaar na jaar
leven tekenend is gegaan…
De schaamte voorbij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 ja ik ben los
maar niet geslagen
heb met regen en wind
de straten geschrobd
geen alledaags karwei
maar later met de
zon erbij veranderde
het aanzien van de stad
ben op pad gegaan
mensen keken me aan
of ze vuur zagen branden
had mijn naturel aangedaan
de schaamte voorbij
in mijn geboortevel
weg met kleingeestigheid
en preuts bekrompen…
Het familiehuis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
563 er is een
stukje horizon
langzaam verdwenen
dat deel uitmaakte
van mijn jeugd en leven
nog zijn er
muren dak en schuren
buren waren al gegaan
welig onkruid bleef
hoog op de paden staan
het familiehuis van
meerdere generaties
bewoond met werk en deugd
het spelen van de kinderen
in een toch zorgeloze jeugd
die horizon van vele…
Overwintering aan zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.642 De weg van alle vlees
gegaan, dagelijks in godvergeten grijs.
De wind hield ik niet tegen. Stuifzand dit leven,
vliegend schuim. Het leek mij, versteende
vogel in regenpak, niet wijs op het glasloos
terras te blijven. De vrees voor strop en gas
joeg mij het strand langs. Ik wilde meeuw zijn
maar vogels sterven ook.…
fluïdum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 de zwart-witte
pentekening spat
krassen en lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan
hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak
hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet
ze zegt:
het geheugen…
naamloos met tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 De wereld en ik voorbij
gegaan geen weg terug
ik heb mijn eiland meegenomen
daarachter op het vasteland
mijn liefde achter gelaten
fluister het koesteren
volg mij tot in het sterke licht
van de zon en laat me daar
om elk zijn eigen weg te gaan
niet het snijden
maar het afgesneden zijn
daarom laat ik een hand achter
als licht spelend…
Eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Leegte gevuld met stilte
omringt door muren
Geluiden ver weg, gedempt
verstrijken in uren
Elke band verbroken
geen licht ziet de duisternis
Eenzaam wachtend op eindig
verdwalend in pijnlijk gemis
Decennia verloren gegaan
herinneringen worden vaag
Ziekte sloopt meer dan zichtbaar
en uit zich in geen vraag
Te lastig, te moeilijk
wat…
Een krimpend heden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 ik zag haar bij
de weg omhoog
zoekend en toch
duizendmaal gegaan
later op de dag
daalde zij af
gekromd, schuifelend
in de ouderdom
waarin tijd vervloog
in een slijtend bestaan
kleren, kleurloos bejaard
schoenen, sloffen
ooit stof van aard
zo ging ze traag vooruit
en doorheen de jaren
verdampte achter rimpels
iedere vraag
zij…
Pure rebellie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
486 ik heb zinnen
gebroken die nooit
goed wilden lopen
klanken gingen
langzaam dissoneren
wat ik ook probeerde
het leven dat ik
de taal had gegeven
leidde een eigen bestaan
was uit haar
sociale setting gegaan
in pure rebellie
omgeven met
mystiek en magie
was er altijd al repliek
maar een totaal
nieuwe richting was
baldadige brandstichting…
Misschien
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
479 misschien had ik beter moeten weten
maar zo is het niet gegaan
Ik weet niet wat het is, misschien heb ik
in de verkeerde vijver gevist.…
Die interactie
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
399 jij stapte
op treden
die kleurden
lichter werden
naarmate jij
steeds hoger kwam
die interactie
liet jou zomaar
in het gewichtloze
verdwijnen zonder
dat jij er gekleurd
op had gestaan
zo is het ook met
je schreden gegaan
al ras nam
de snelheid toe
tot ook jij het niet
meer kon bijbenen
maar wel kon jij
uitstekend je
handen…
De kluisters
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
421 dansten in een
eigen choreografie
lichaam en handen
hun aparte ritmiek
verkenden in mystiek
een brok beweging
in ongekende
vitaliteit ontdaan
van de kluisters
gewoon en tijd
vrij met een lach
in de kracht van
een gelukkig bestaan
vol overtuiging
dat jouw vat geen
duig zal misstaan
omdat jij er met
hebben en houden
voor bent gegaan…
Verloren bestaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 goud in de
morgenstond
voor een nieuwe
dag uitbundig blonk
door afzien
en wegkijken
het nooit meer
willen horen bij
al die gedrogeerde
lijken zonder sprankjes
eigen wil in de kill
je zelf mentaliteit
nog bloedden
herinneringen
aan stukjes leven
in nevels van
verloren bestaan
in denken dat dit
de wereld was
is het fout gegaan…
Altijd geweten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
486 Ooit sprong de vonk
Al werd het niet geloofd
Het vonkje doofde niet
Maar was, en bleef
We zijn het niet kwijt
Nóóit verloren geraakt
Toen was daar de tijd
De woorden geschreven
gewaagd
Uitgesteld verlangen
Wegen te ver gegaan
Zielsgebondenheid
Eindeloos verbonden
Waar het altijd was
Kwam het samen
En de reis gaat…