3651 resultaten.
Zware Liefde
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
809 Je hart zal de schoonheid voelen van een zomerse wei, toch stort ik je in kuilen.
Voorbestemd zal het zijn door onze maker, maar verdriet zal je tergen.
“Ik hou van je” dat zeg ik steeds vaker, dit zal veel van ons vergen.…
Mijn verlaten strand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Verlangens spoelen aan
op mijn verlaten strand
gevangen in illusies
verworden ze tot spiegels van de ziel
Mijn tranen wellen op in jouw ogen
jouw mond spreekt mijn woorden
sterren schrijven jouw naam
in stralen van goud
kristallen sluiers lichten op
als een glimlach van de eeuwigheid
overweldigende schoonheid
tijdloos universum
Muziek…
Rembrandtcyclus 11: anno 1647: genegenheid voor Hendrickje Stoffels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
559 Mijn hoofd verkrampt
het kan niet rusten
verhef het zwaar
door tergen
van mijn lusten
woel en zweet ik
in mijn dromen
verlang naar iets
dat nog moet komen
iets dat niemand anders
ooit geschilderd heeft
niet eens begrijpen kan
wat diep hier in mij leeft
daar ligt zij slapend naakt
mijn ogen glijden
langs haar lichaam
dat mijn hart…
De avond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Langzaam gaat de zon ten onder.
Wolken kleuren rood en geel.
Bliksem begeleidt de donder
bij een machtig tafereel.
Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan,
vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in 't zwart gehuld
en de zon wacht…
Schone
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
662 me dichter
sluit mijn ogen
laat me meevoeren
naar daar waar
liefde door de
kanalen stroomt
wilgen niet meer
treuren maar de
verrukking omarmen
bloemen aanlokkelijk
hun kelk heffen
vlinders het hoofd op
hol brengen
zoemt blijdschap
tierig rond in deze
weelde
wiegen bladeren
op het ritme
van de wind
absorbeer
de schoonheid…
Wil je groeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 als rode gloed
wil ik je groeten
want jouw schoonheid
is oh zo groot
heb jou menigmaal
willen ontmoeten
mijn liefde
zo devoot
heb jouw stralen
willen kussen
teder omarmen
op het strand
nu ik jou uiteindelijk zie
is mijn liefde niet te blussen
ben ik door jouw
kleuren overmand…
Vrouwenjacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 Hij vond z'n prooi een schoonheid om te zoenen.
't Was in gedachte, dat-ie met 'r vrijde.
De macho liep - hij wilde haar verleiden -
met vrijersvoeten naast z'n stoute schoenen.
Hij schreed, verheugd, dat hij d'r had gevonden,
door lentekoorts gedreven op 'r af
om haar te inviteren voor z'n sponde.
Hij zag 'r van dichtbij.…
De avond en zijn wachtende schaduwen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 De avond heeft een gezicht van onbevangen dromen in de schaduwen die glimlachen zoals ze wachten
en niets vragen wat alleen
schaduwen wensen
als ze uitdoven
of een verlossing willen die
de werkelijkheid
zijn schaduwen ontneemt
en alleen na een maagdelijke
avond hen weer hun
hopeloze schoonheid
teruggeeft.…
Persica
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
912 Ietwat pluizige schil van de perzik
voelt anders dan haar huid
welke in zachtheid niet is overtroffen
doch de kleur van het lichtste gedeelte
komt verbazingwekkend overeen
kunstschilders zoals Rembrandt
hebben het weerlicht getart deze explosie
poëtisch in hun werk te laten strelen
zelfs de planethische warmte van Venus
heeft haar goddelijke…
Met feniks vleugels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 onaantastbaar
is haar schoonheid
gracieus de vlucht
volmaaktheid
in contrasten
tussen horizon en lucht
heb haar pluimen
nooit gestreken of
het verenkleed gekort
mocht uit
haar handen eten
delen onze creatieve dorst
zacht spant zij de stilte aan
om woordloos weg te gaan
met feniks vleugels op te stijgen…
Wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
548 De wereld als tangen en ijzeren haken
waaraan dieren worden opgehangen,
en ik schreeuw en zing over schoonheid
en mogelijkheden omdat ik vrolijk ben.
Omdat de zon nu toevallig schijnt en het
weer wat beter gaat, en ik luister, haast in
trance naar goddelijke muziek terwijl de
buurman zijn vrouw misbruikt en slaat.…
Vlinderen met ogen dicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 de kleur van jouw ogen
streelt me heel zacht
ze stralen zo mooi als in
'n heldere sterrennacht
de vorm van jouw lippen
ze kussen me amandelrond
hoe ze me laten zweven
met mijn voeten van de grond
de krullen van jouw haar
ze spelen rond mijn gezicht
intens genietend van ons
vlinderen wij met ogen dicht…
Natuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 Jouw schoonheid nooit beschreven
jouw frisheid vanaf de morgendauw
mijn liefde voor jouw is altijd gebleven
vertolkt zich in zorgzame trouw
je kleuren zijn niet te vervangen
je vormen zo kunstig iel en teer
het gemis van mijn diepste verlangen
hervind ik in jouw schone klanken weer
leven van zoveel afhankelijk
dat toch alle liefde en rust…
Mijn dorpje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 'k Ben geboren in een dorpje,
wondermooi en lieflijk klein,
waar de mensen alle dagen
vriendelijk en vrolijk zijn.
Het wordt niet omringd door bergen
en het grenst niet aan de kust.
In de groene Kempen ligt het,
waar het bruist van levenslust.
's Ochtends kleuren zonnestralen
er de ramen van de kerk
en de bloemen pronken alle…
Voor heel even
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 voor heel even
kruip je dichter
zo komen je kleuren
beter uit, blijk je bereid
je te laten observeren
door degene die het leven
lief heeft, zichzelf troostend
met de gedachte dat er meer is
dan men ooit vermoeden kan…
weidebeekjuffer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
487 (bij een foto)
de libel laat zich
in een tedere greep
bij de staart nemen
weerloos tussen vingers
geeft het zich over
aan de mens
wanneer ik hem weer los
laat vliegt hij dankbaar
verder als een helikopter
na een kort oponthoud…
Liefde
netgedicht
3.9 met 39 stemmen
1.792 zie ik liefde in je ogen
als tranen beter weten
voel ik warmte
indien schaduw rimpels kleurt
voel ik je diepe bestaan
wanneer woorden worden gemeten
en vertrouwen flinterdun geurt
ben ik doof
als jij je adem tot me richt
hoor ik dan een echo
die ik mezelf in ongeschreven
geluiden alsmaar toedicht
ik hou van schoonheid
die verwondering…
Ontsluimeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
503 behoedzaam trekt ze strepen
door ons ochtendblauw
alsof wolken kunnen schrijven
kust ze de wereld met haar dauw
versiert de zon zonder blikken
of blozen het pas ontwaakte land
vieren gevederde vrienden
boven schuimkoppen op het strand
danst het helmgras heuvel op
lacht weidsheid haar tegemoet
ontwaakt ze haar stad met
een schitterende…
Anders dan in dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 gelijk een kloonspoor
snijdt de verharde weg
door diverse akkers
opweg naar de kim
achter haarscherpe bomen
waarvan tinten mij raken
de rust is zo hoorbaar
zelfs vogeltjes luisteren
onder hun kwelen door
zodat alles zichtbaar wordt
anders dan in dromen
die al vaak vergeten zijn
maar ik schrijf ze altijd op
voordat wakkeren volgt…
Spinnenwebben
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
519 Spinnenwebben vertellen
dat schoonheid kan vangen. Draden binden, al zijn ze
van goud. Kan de vogel nog vliegen? Maak hem los.…
Zwevend
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
460 Zwevend zag ik hem gaan door ’t zwerk
af en toe met zijn machtige vleugels slaan
een vliegend kolos zo er weinig bestaan
als wezen uit een geheel ander tijdperk
cirkelend op thermiek tussen de wolken
naar duizelingwekkende hoogte in spiraal
tot ‘t silhouet wegzuigt in de zonnestraal
vraag ik mij af hoe kan ik dit vertolken?
Slechts even…
Een briljante setting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 bekeken
uit niets is gebleken
dat jij bijzonder bent
gewikt en gewogen
alle maten van boven
beneden oké
ik zag je op het pad
wist meteen hoe jij was
want je straalde
kaatste licht
in warme kleuren
als een edelsteen
gevat in een
briljante setting van
joviale jeugd en overmoed
jij bent mijn diamant
eindelijk valt gewoon
als schoonheid…
schoonheidsprijs
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
940 de pluimstaart elegant gebogen
veroverde ze iedereen compleet
met de blik van haar helblauwe ogen
ze was amper twaalf toen ze overleed
al telt dat aantal in zo’n mooie jas
misschien voor wel tachtig mensenjaren
’n kat met minder poespas kan dan kras
nog lang spinnen aan haar levensgaren
de dood die elke esthetiek ontbeert
heeft schoonheid…
Sprookjeshuwelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
770 't Was een schoonheid. Het klikte al gauw.
Hij gaf haar te verstaan:
'Nou, je staat me wel aan!'
- En zo werd ze z'n aanstaande vrouw.
Hij trouwde met haar om de seks.
't Was een sprookje: z'n bruid bleek een heks,
wat-ie niet had verwacht.
Hij ging drinken en dacht:
' 'k Ben getrouwd met m'n aanstaande ex.'…
Oude Meester ~ Voor Burry~
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 een oude meester doopt zijn penseel
in het kleurrijke palet, waar hij
verdieping mee aanbrengt
op het vers gespannen doek
even later is er 'n verdronken
landschap geboren
waar wolken traag overheen
kruipen, de rivier buiten haar
oevers treedt
weten bomen zich staande te houden
in het wassende water
de gelijkenis sprekend, zo zacht…
Plakker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
655 Een jeugdige schoonheid was Saar.
Ene Sijmen was stapel op haar.
Vijfendertig was hij
en hij dacht aan gevrij
met het meisje van zeventien jaar.
Verliefd op het beeldschone meisje
tracteerde hij haar op een ijsje.
Zo wou hij d'r lijmen.
Onwetend was Sijmen,
dat Saar al verloofd was met Thijsje.
D'r schoonheid vertoonde geen foutje.…
Eigenliefde
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
693 ik zie mijn eigen schoonheid
ik kan het aanraken, maar niet doorgeven.
Vast in ijs – tijd gaat door
maar ik ga terug
Terug in mijzelf
om uit de donkere rivier van mijn ziel
mijn leven op te vissen
en zet mijzelf opnieuw in elkaar
in verbinding met hemel en aarde
vind ik mijn mooiste maagd.…
Tuinfeest*
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.015 Te lang als dode taal absent geweest:
de schoonheid waarmee ik me zelf verzoen,
komt van binnen. In mijn hoofd een tuinfeest
zonder lege hulzen, die mijn tijd verdoen.…
De lente verleidt
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
1.630 langzaam word ik door
haar uit bed gelicht
en ten dans gevraagd
met ogen nog toegeslagen
bewegen we ritmisch
op de maat van de wind
in een oogwenk tilt ze me op
en zwiert me ongemerkt
door de ochtend
het schijnt zonnestralen…
Hun vluchtig passeren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
585 jij bloeit
seizoenloos in de
border van het leven
regen sneeuw
en storm kunnen
jou niet deren
iedere bloem
haalt vruchten
uit licht en zon
vaak zien mensen
jou niet staan in hun
vluchtige passeren
pas als de anderen
plat slaan door de wind
gekneusd zijn door de elementen
wordt jouw kracht
en schoonheid eindelijk
ontdekt…