1857 resultaten.
Lijdensweg!!
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
2.843 Jouw trieste blik
naar binnen gericht
Jouw huilende ogen
door zo'n naar bericht
Ik wil je graag helpen
een vriend voor je zijn
Jou zo te zien lijden
dat doet mij veel pijn
Ik leen je mijn schouder
pak jou stevig vast
Ik zal voor je zorgen
en draag ook jouw last
We gaan tot het einde
breng jou naar het licht
Dan neem ik triest afscheid…
Onbevangen pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.397 Een zacht ruisende wind
over niet afloopbare velden
vlaktes van vergeten helden
kraambed van tulp en hyacint
aan de kim het gekrulde duin
een overzeese achtertuin
Ze schouderen in het bed
het frisse groen op de flank
de zware toppen fier en rank
gekleurde hoedjes opgezet
bloemenpracht van hart tot rand
buigend voor passant en klant
Zo…
jij mijn jongensdromen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.147 ik zag je al
van verre staan
je trok me aan
als een magneet
je hield je hoofd
wat schuin
de schouders afgewend
een glimlach die me kent
handen waren warm
en je ogen koel
je liet mij zacht
het ijs ontdooien
ogen keken dieper
dan je mocht
ik voelde me verlegen
wist waarnaar jij zocht
we zagen in elkaar
de ander dromen
ik zag…
Opgegeven
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.983 Aardappels zijn anders zo droog
Af en toe zie ik je slikken
Toe, hou je nog even groot
Steek de kaarsjes daar eens aan
Trek de gordijnen maar veilig dicht
Echt gezellig vind je niet
Kom niet huilen, toe nou lief
Erwtjes smaken niet met zout
Rust maar even op mijn schouder
Staar met mij niet verder dan morgen
Traan je ogen niet aan mijn…
Je lijf
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
2.688 Je hoofd, je nek, schouders en armen
zijn de bovenkant van je lijf.
Met dat gedeelte kun
je knuffelen en omarmen.
Dan komt je borstkas, buik en billen,
je kunt er op zitten en zou soms willen,
dat 't een ander maatje had?
Dan komen je benen, met eraan vast,
voeten en meestal ook tenen.
Da's 't eindpunt van je lijf.…
je lach is al verleden tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.046 uitzicht
kijkt naar binnen
kleurt het behang
seizoenenlang met
licht uit het verleden
je hebt gebeden
dat je oud mocht
worden, hebt gestreden
voor de laatste jaren
rust en vrede
ogen dromen en
je lach is al verleden tijd
je handen spelen
achteloos met pluizen
de asbakken zijn vol
je vest van wol is zacht
net als je wangen
je schouders…
Dat meisje
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
3.389 over het water nog even
drijven blijft, in licht-
deeltjes teruggaat naar de zon
retour naar de moederschoot
het grote niets waar elke ster begon
Zij hecht zich vast in woorden
tekening van een paard
dat te glimlachen lijkt
de grote tanden wit en bloot
haar hand die troostend
warm eens op de mijne lag
hoofd tegen mijn schouder…
Die Kus
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.352 Lopend op het strand
Jij en ik
Onze voeten in de koude zee
Voorbij de zon die langzaam ondergaat
Jij legt je jas om mijn schouders
Onze ogen vinden elkaar
Dan raken jouw zachte lippen de mijne
En leiden ze mij weg, hier ver vandaan
De zon, de zee, het zand
Alles lijkt te zijn verdwenen
Maar als ik mijn ogen open doe
Ben ik…
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 mijn ogen liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in…
Landelijke liefde
gedicht
2.5 met 201 stemmen
44.256 De zware koppen naast elkaar, de schouders elkaar strelend,
een liefde even smekend als bevelend,
in een tevreden stilstand uitgestort.…
Een volgend bestaan...
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
1.440 Ik hoop je in een volgend bestaan weer te ontmoeten
Dat ik je als kind zijnde al mag herkennen
In mijn gevoel dat nog nooit had gelogen
Mijn lot vond in jouw alleszeggende ogen
Mijn kinderhand naar je uitstrekken
Mijn arm om je schouder heen slaan
Je zachtjes “Ik hou van jou” in je oor fluisteren
Mijn hart dan al aan de jouwe kluisteren…
Florence, la Luna
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
839 zou ik haar vragen
om in het terra
van de dansende
coulissen, geuren
parfumerend langs
de Arno, mee te gaan
naar Piazzo della Signoria
gevels met witte luiken
zijden jurken, losjes
en nonchalant over
de schouders, bandjes
zichtbaar, glimlachen
neergelegd in marmer
waar pioenrozen
uiteen vallen, de maan
zijn sikkel kwartiert…
Sin-die, please
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.903 Jij kwam 's nachts laat thuis
hard huilend en dronken
omarmde mij
huilde tranen met tuiten
mijn schouders nat
ik heb iets verkeerds gedaan
het spijt me zo
ik zal het nooit meer doen
echt waar
want ik hou alleen van jou
kotsend van weerzin hing ik in de wc
vanaf dat moment brak mijn laatste stukje af
en kreeg er eindelijk
die vuursteen…
pijn
hartenkreet
3.2 met 45 stemmen
6.882 Kon ik het maar
Jouw pijn wegnemen
Het op mijn eigen schouders leggen.
Dan zag ik jou gelukkig!
Tranen stromen over mijn gezicht
Moeder, ik hou van jou
Ik heb pijn
Omdat jij pijn hebt...…
Een 'leeg' publiek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.535 De poging zijn intellect te waarborgen
Bracht een ‘leeg’ publiek en dit baart hem zorgen
De muzikant heeft zijn snaren weten te stemmen
De rest is een blokkade dat hem af doet remmen
Succes probeert hij via hen te herleven
Het talent dat hij zo graag door wil geven
Echter de realiteit zet hem in een ander licht
Wat rest op zijn schouders is…
Tegen beter weten in
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 hoe vaak nog, beste mens
en waarom antwoord je niet
uit de plooien onder je ogen
lees ik dat je een bed mist
een dak, wat warmte
op je schouders rust de last
van wel de hele wereld
weet je dan niet dat vandaag
overal bijna, ja globaal
er feest zal zijn?…
Het begon in de lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 op het bed schikt vader bloemen
in vergane zin
van verlaten koude dekens
tot de ochtend innig schijnt
en de stelen streelt als zinnen
op stelten
in een bries
tintelen zijn wortels
het schouder blad schokt
valt
van de tweede tot achtste rib
voorbij het bot
in een adem
tocht de zomer uit de aarde
als de herfst het dekbed
teder…
De drempel voorbij
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.466 Je schuwt de drempel
ogen betwisten wat mond prevelen moet
schouders hangen, dàt doe je goed
in mijn handen druk je fleurig je stempel
Ik sluit de deur met goed fatsoen
en druk mijn neus dan in je schuld
waar het mijn woede met leegte vult, immers
de bloemen konden er ook niets aan doen
Ik ben je niet direct vergeten
het is zoals het bloemen…
Junk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
954 haard heb jij toen verlaten
jezelf blootgesteld aan doffe ellende
maar jij had dat zelf niet in de gaten
Voor mijn gevoel dook jij onder
in een roes van fout verlangen
langzamerhand kon jij niet meer zonder
waar zou jij nu weer uithangen
In zes maanden werd jij jaren ouder
vergald, verslaafd en verguisd
nu zoek jij weer naar die ene schouder…
voor altijd mijn hand
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.249 wanneer je lach verdwijnt
de avond naar de nacht gaat lonken
de maan zich schuilt achter onmacht
dat stilletjes in het duister staat te pronken
en wijl mijn hand je schouder raakt
mijn ogen de jouwe vinden
weet dan dat ik vannacht
weer over jou heb gewaakt
een simpel rijmpje op de vroege morgen
vertelt mij meer dan de ochtendkrant
ontneemt…
schaatsen is een kunst
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
4.358 wij schaatsten met vijven
machtige tuinderslijven
vier broers mijn vader
was nog op en top
om beurten ieder aan de kop
op de gantel holle watering
via poeldijk naar de heul
naaldwijk 's gravenzande
vijf zwierende schouders
benen breeduit klappend
zwijgend ogen dicht geknepen
mijn vader schaatste
hij was een schaatsmeneer
wij konden op…
onderweg naar novgorod
netgedicht
4.2 met 34 stemmen
2.379 en daalt als donderslag
bij herhaling neer
op de dodenkamer;
zes houten planken
bekleed met een blauw vod
zij omsluiten
het vertrokken leven
een man met verleden
nu door spijkers
in het donker gedreven
de priester zingt doorheen
de mist van wierook
over ons laatste oordeel
dat zuigt aan ons nietig bestaan
dragers belasten
de schouders…
De kruik
gedicht
2.7 met 27 stemmen
11.163 Je hals van email,
je schouder die schatert van licht.
Sluit je de ogen, je haar wordt een wier.
Vind ik een vorm voor water dat loopt?
Het wuift en wacht, een onweer op zee,
je oogleden blijven gesloten.…
zinkochtend
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
796 de spaken aluminiumwolken krassen
met plexiglas steentjes de bussen gokken
haalt - niet- één rennende scholier
aan de oevers van de zinkrivier
zuchtende; spugende; jammerende wagens
naar de oppervlakte gesleurd
achter de ramen- satellietoren, satellietogen
van hun baasjes schouders volgend, spinnend
verwonderd- waarom is iedereen
nog voor…
gevoelsmens
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.206 Ze zeggen je bent een gevoelsmens
Wat nou gevoelsmens
en wie zijn ze
Die mensen die geen gevoelsmens zijn
is het goed is het slecht
Wat is goed
wat is slecht
Is het slecht je emoties te laten zien
is het slecht je emoties te uiten
Laten zien dat je om iemand geeft
met een arm,of een schouder
Of die traan mee te huilen
Zijn zij…
Zonlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
696 Terwijl het licht zich een weg baant
Door mijn gordijn, langs zijn neus
Draai ik mij nog even om,
En laat mijn blik over zijn schouders glijden
De perfectie van een mens,
Hier naast mij onder dekens weggekropen
Terwijl het zonlicht probeert,
Ons leven binnen te dringen
Ik sluit het nog even buiten
Nu nog even niet
Laat deze perfectie zijn…
In de geest van mijn vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.047 schotten weggedoken
stil
met ingeslagen wapenfeiten
in echo’s van verleden stemmen
hij neuriet alle kogels weg
bedaart de stormen in zijn kop
met bijeengeraapt vertrouwen
‘je moet het zó zien’, zegt hij
beklemt op zachte toon de wereld
niemand draait er nog omheen
zwijgt
als tabak door zijn vingers vloeit
haalt ademloos zijn schouders…
Willem
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
744 Wat is dat voor een stichting
Een strand vol arme tanden
Het gat daar in je handen
Dat is toch geen gezicht
Wat moet jij in Mozambique
Een land vol slaven plagen
Of op je schouders dragen
Op kosten van de republiek
Steek je handen uit de mouwen
Deel je bijstand met de armen
Help ze mee met stenen sjouwen
Huizen, scholen te verwarmen…
Een zucht zomernachtlucht
hartenkreet
4.0 met 46 stemmen
1.423 De klok mikt
zijn kleine wijzer
op middernacht
Ze kleurt de hemel in
in mijn hart als ze
naar me lacht
Helder wit blikt
het maanlicht gericht
door het open raam
zodat een zucht
zomernachtlucht
haar ziet staan
Het morst haar haren
over mijn schouders
Laat haar mond
aan mijn lippen hangen
Mengt haar parfum
met de kracht van…
Solange
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 onder het vlasdoek tussen schouder- en schaambeen
telt zij trouw haar ribben voor het slapen gaan
ze weet dat iemand het vingerspel hiernaast te drogen legt
hoe diep gebukt de nerven van de vloer meebewogen
mooier is Solange
wanneer zij bij dageraad haar hoofd afzet
op zoek naar sokkels in mat wit gras
Gedicht uit de Bloemlezing, Zoals…