Alle inzendingen over schreeuwen

1669 resultaten.

Sorteren op:

Storm

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 459
Soms begint het dan te stormen in mijn hoofd word ik van mijn rust beroofd wil ik naar voren of naar achter naar omhoog of naar opzij steeds weer sneller dan weer zachter beetje depri beetje blij zo vreselijk onrustig weet totaal niet wat ik wil zo loop ik maar iets te schreeuwen volgend moment ben ik dan stil ik ga nu meteen…

Je ogen blijven stil

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
wind piekt blonde haren in vrolijkheid rondom maar je ogen blijven stil in het murmelen van de zee hoor je wat hij wil ziet de golven groeien schrikt en stikt haast door zijn brute overrompeling het is niet uit te wissen zijn excuses van vergissen hebben haar niet meer geraakt zij is bevroren kan enkel nog de meeuwen horen schreeuwen…

bureau

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
zo koud voel jij aan zo zeker dat het papier valt om en om potlood na punt na komma en gum over en over en opnieuw waarom schreeuw ik het uit waarom kan ik niet stoppen en moet je vooruit de regels kloppen niet het einde niet in zicht het is die droom waar ik hoop uit put zoals dit diepe dal uit klimmen beginnen schrijf aan aan…

Holler dan,,,,

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 618
holler klinken dan de echo van een put waar wensen nooit uit zullen komen en mijn adem zal verdampen langs de muren van beton en al horend blijf ik altijd doof voor iets wat nimmer is gezegd spreken doe ik pas wanneer de loper is uitgelegd en ik mijn schreden zet naar waar ik wil verblijven en ik in het diepste van mijn ziel mijn schreeuw…
Moeke16 juni 2010Lees meer >

Onzichtbaar

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 755
Geluid sterft in mijn hoofd geen stem durft nog te schreeuwen waar de stilte te veel woorden draagt om de ruimte door te dragen: ze vallen zoemend weg. Bewustzijn duurt slechts even zo lang het oog kan schouwen echt zichtbaar is slechts zijn want als de deur zich sluit zal ik vergeten zijn.…

Alles is verval

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
Steeds weer duidt het feest naar hopeloze gasten, boekbinders van de ergste soort die met valkuilen analfabeten weet te scoren we zeggen ongehoord verschuilen ons achter vodden wrijven met vinger kurkresten uit het wijnglas om het vervolgens in het geniep af te likken ze schreeuwen dat de nacht hun eenzaam maakt, herschrijven telkens…
elze15 april 2011Lees meer >

een laatste zonnestraal

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 833
nog sprankelt licht over zee een rimpeling danst met nevel de wind al koel omhelst het water een trage golf spoelt over strand waar een eenzame voetstap verloren gaat meeuwen schreeuwen hartverscheurend, klapwieken breed over het water, waar de glinstering verstilt een laatste zonnestraal wordt schaduw de maan trekt een baan…
lijda6 september 2011Lees meer >

Blazen bazuinen finale

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
nog schetteren trompetten schreeuwen sprekers hun lof over de partij blazen bazuinen finale tot vendels en vlaggen worden gestreken en zonder peiling de uitslag wordt bekeken folders vertrapt ballonnen geknapt in achterkamers gonzen verhalen konkelarij giet water bij de wijn het etiket pluche kent zijn eigen venijn de coalitie…
wil melker10 september 2012Lees meer >

Alleen met je gedachten...

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 942
Mijn gedachten zijn van mij soms laat ik ze los en zijn ze vrij Maar meestal moeten ze een plaatsje krijgen in m'n hoofd, want ze zijn eigen Soms zou ik ze willen schreeuwen of delen maar wat kan dat een ander schelen Daarom zijn mijn gedachten van mij soms verdrietig, maar ook vaak blij Met die gedachten ga ik maar slapen om in bed…
Thea Hulsbus23 februari 2012Lees meer >

In zwart en bloot

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
ik draag zwart omdat jij genomen hebt wat ik bezat veel bloot om jou de pijn te laten zien het lijf waarvan ik gruw nog sijpelt af en toe die grote rode vlek over het wit dat ik ooit was dan schreeuw ik in mijn slaap als jouw handen mijn onschuld doden word ik gebroken wakker in lamlendig grijs dat niet wil wijken ben in…

Vloek van het boek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
De vlek van de pen Gesticht in ‘t zwart Met de leugen in de wind Overtuiging vanuit het hart Schreeuwen zal de leugen Uit de passage van ‘t boek De wind laait op De letters vormen ’t aanzoek Driftig schrijft de pen door Met zwart over het wit De inkt droogt op Met de leugen, geen exit Volgeschreven vol overgave De leugen een souvenir…
Maurits25 augustus 2013Lees meer >

Een traan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 953
Je wilt schreeuwen 'Zie je het niet het is maar schijn!' Maar je doet het niet, omdat je net zoals iedereen wil zijn. Maar achter die lach Zit zoveel verdriet... Niemand die kijkt Niemand die het ziet Als niemand kijkt moet je huilen Tranen van verdriet Je wilt een arm om je heen, maar erom vragen doe je niet.…
LadyDesie14 december 2013Lees meer >

Ontwaken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Ik beef, schok, schreeuw, ontwaak. Een beeld zweeft uit het natte raam, Er is geen uitweg meer, ik maak een einde aan uw naam, gooi een net van taal door het duister en vang een laatste woord. Ik knikknie naar het venster, luister: een vader, moord. Het is een droom? Nee echt. Wiens vader? Al mijn vrienden leven in geluk.…
mark30 december 2014Lees meer >

Bescheiden

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 441
Mocht ik na mijn verscheiden nog eens komen in jouw dromen stappend uit mijn woordenstromen als een kind dat leert lopen dan hoop ik dat jij mij herkent aan mijn neus en ogen Zo niet, kun je mijn stem horen in het ruisen van het koren het waaien van de wind in het breken van de golven op de brekers aan het strand het schreeuwen van de meeuwen…

Leven is voor hen geen vraag

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 751
ik zag de straat zijn spelletjes weer spelen het kletsen en de lach het hangende vervelen een bal die kaatst in glanzende portieren de enge buurman verderop laat zijn gordijnen kieren onzekerheden schreeuwen hard merken onderscheiden namen ze voelen zich vaak heel apart maar het liefste zijn ze samen hun ogen zien alleen vandaag want…

Streamen vanuit de hemel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Stop, schreeuwen wij! Zijn jullie doof geworden? Jullie klinken zo leeg en hol! Jullie levens zijn opgeborgen, in de cloud. Wij streamen vanuit de hemel. Jammer. Helaas. We kunnen jullie niet bereiken.…

fluister stukjes leven

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 658
ik schreeuw de tijden terug waarin ik leven voelde maar het geluid lijkt stuk de echo vraagt wat ik bedoelde er is geen brug die nog emoties draagt waardoor mijn woord in het ravijn vervaagt toch raakt het af en toe een bloem die groeit in kleine decibellen en bloeit in kleuren die gelukkigzijn voorspellen ik roep niet meer maar…
wil melker8 augustus 2006Lees meer >

het dagelijks ritueel

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
wakker worden is bewegen, draaien wakker zijn is spelen, kraaien schone luier, ontbijten, poepen zeurderig om aandacht roepen schreeuwen, huilen, hoppen, schrikken yoghurt van een lepel likken slagroom met je handen eten vieze broek en van niets weten altijd lachen, vrolijk doen krijg voor iedere grimas een zoen dat ik lief ben en bijzonder…
jan zwennes10 oktober 2017Lees meer >

Flirten met Poëzie

netgedicht
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 531
In de echo van zijn zinnen klinkt de zielsverbonden schreeuw van een hart dat naar haar lichaam smacht. Maar zij laat zich niet beminnen door een poezelige leeuw, die ongerijmd verlegen naar haar lacht.…
John Roovers10 februari 2020Lees meer >

Bellen blazen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Zoals in de eerste schreeuw, van een pasgeboren kind. Zoals de wind waait, zoals een storm raast, zo verhaasten we ons leven. Gelukkig verstaan mensen de kunst, om ook vrij te kunnen ademen. Zoals een kind doet, dat blij en verwonderd, sterfelijke bellen blaast.…

MEEUWEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
krijsende meeuwen die elkaar moord en brand toe schreeuwen of elkaar in niet te verstane talen opgewonden waarschuwen jongens hier valt iets te halen ach het zijn net mensen die elkaar soms al wat lelijk is lijken toe te wensen of juist met opgewonden woorden het laatste schokkende nieuws toeschreeuwen wat ze net hoorden heb je het onwerkelijke…
catrinus1 februari 2019Lees meer >

In berusting

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
In berusting van verlies voelt het liefhebben als groeien in verdriet waar men de hoogste toppen van het leven wil bestijgen het dal van tranen ziet waar kluchten witte meeuwen in schier onbewolkte luchten blauw woorden van oeverloze liefde schreeuwen verder laten dragen hemelhoog in dagen van stille berusting zullen woorden zwijgen…

de echo vraagt

netgedicht
3.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.785
ik schreeuw de tijden terug waarin ik leven voelde maar het geluid lijkt stuk de echo vraagt wat ik bedoelde er is geen brug die nog emoties draagt waardoor mijn woord in het ravijn vervaagt toch raakt het af en toe een bloem die groeit in kleine decibellen en bloeit in kleuren die gelukkigzijn voorspellen ik roep niet meer maar…
wil melker17 december 2004Lees meer >

LAIS CLXXXIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
Die elke schreeuw van pijn verguist tot tok, die maalt met tijd de leugens van zijn vrouw en breekt en braakt en voert zijn eed van trouw. Het bouwt gestaag zijn geile kathedraal, en mengt zijn rot door elk ‘ik hou van jou’. Het typt en vogelt met de nachtegaal.…
Dirk Vekemans15 december 2020Lees meer >

woordloos van verlaten

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.082
ik zag de ogen van de schreeuw haar blikken woordloos van verlaten de laatste stap brak af bewegingloos ervaarde ik haar zwijgend praten een mokerslag die mijn gevoelens niet ontzag die mij verwondde tot in de diepste gronden maar ik loop door nee struikel over al die sprakeloze monden vol aangeprate zonden door schuld gestild…
wil melker28 september 2004Lees meer >

voelend naar het grote dorsten

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 888
hij rijpte uit haar schoot het lijfje rood ontdaan van alle vliezen moest hij voor eigen leven kiezen omdat de arts de navelstreng afsloot zijn eerste schreeuw ontplooide ook de longen, voltooide wat in aanleg was begonnen geluid verbrak de stilte en werd gesust door moeders huid kleine vingers op haar borsten, nu al voelend…
wil melker24 augustus 2005Lees meer >

in de zon van de lente

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.474
in het stilste uur was ik buiten met merels die fluiten scholektsters schreeuwen hun winnende lach en ik wacht wacht op je antwoord dat niet anders kan zijn dan een omzien in pijn een zwaai waarin ik verdwijn we warmden elkaar in de zon van de lente geloofden in zomer versnoepten de centen uit een beurs vol met liefde…

APRILROEP

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Zwarte kraaien vullen het mistige weiland met overwinningskreten over de voorbije winter waarin dagelijks zoeken naar het weinige voedsel of weerloze prooi lang en moeizaam speuren was hun schor gekras weergalmt in kale bomen slaat stram gebeeldhouwde takken is ondanks ruwe schreeuw bemoedigende zang wekt gezwollen bladknoppen uit een…

mooi als de middag

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 405
brandbommen vallen als roofvogels uit de lucht een sissend geluid het klinkt als ruw ijzer dat over stenen schuurt het snijdt door merg en been een hoog geluid de opengesperde mond van mijn moeder haar Schreeuw een kind springt in het riviertje buigt het hoofd onder water het wacht op stilte een bamboe rietje steekt…