1669 resultaten.
Storm
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
459 Soms begint het
dan te stormen
in mijn hoofd
word ik van
mijn rust beroofd
wil ik naar voren
of naar achter
naar omhoog
of naar opzij
steeds weer sneller
dan weer zachter
beetje depri
beetje blij
zo vreselijk onrustig
weet totaal niet
wat ik wil
zo loop ik maar
iets te schreeuwen
volgend moment
ben ik dan stil
ik ga nu meteen…
Je ogen blijven stil
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 wind piekt blonde haren
in vrolijkheid rondom
maar je ogen blijven stil
in het murmelen van de zee
hoor je wat hij wil
ziet de golven groeien
schrikt en stikt haast door
zijn brute overrompeling
het is niet uit te wissen
zijn excuses van vergissen
hebben haar niet meer geraakt
zij is bevroren kan enkel nog
de meeuwen horen schreeuwen…
bureau
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
726 zo koud
voel jij
aan
zo zeker
dat het papier valt
om en om
potlood na punt
na komma en gum
over en over en opnieuw
waarom schreeuw ik het uit
waarom kan ik niet stoppen
en moet je vooruit
de regels kloppen niet
het einde niet in zicht
het is die droom
waar ik hoop uit put
zoals dit diepe dal
uit klimmen
beginnen
schrijf aan
aan…
Holler dan,,,,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
618 holler klinken
dan de echo van een put
waar wensen nooit uit zullen komen
en mijn adem zal verdampen
langs de muren van beton
en al horend blijf ik altijd doof
voor iets wat nimmer is gezegd
spreken doe ik pas wanneer
de loper is uitgelegd
en ik mijn schreden zet naar
waar ik wil verblijven
en ik in het diepste van mijn ziel
mijn schreeuw…
Onzichtbaar
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
755 Geluid sterft in mijn hoofd
geen stem durft nog te schreeuwen
waar de stilte te veel woorden draagt
om de ruimte door te dragen:
ze vallen zoemend weg.
Bewustzijn duurt slechts even
zo lang het oog kan schouwen
echt zichtbaar is slechts zijn
want als de deur zich sluit
zal ik vergeten zijn.…
Alles is verval
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
568 Steeds weer duidt het feest
naar hopeloze gasten, boekbinders
van de ergste soort die met valkuilen
analfabeten weet te scoren
we zeggen ongehoord
verschuilen ons achter vodden
wrijven met vinger kurkresten
uit het wijnglas om het vervolgens
in het geniep af te likken
ze schreeuwen dat de nacht
hun eenzaam maakt, herschrijven
telkens…
een laatste zonnestraal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
833 nog sprankelt
licht over zee
een rimpeling
danst met nevel
de wind al koel
omhelst het water
een trage golf
spoelt over strand
waar een eenzame
voetstap verloren gaat
meeuwen schreeuwen
hartverscheurend,
klapwieken breed
over het water, waar
de glinstering verstilt
een laatste zonnestraal
wordt schaduw
de maan trekt een baan…
Blazen bazuinen finale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 nog schetteren trompetten
schreeuwen sprekers
hun lof over de partij
blazen bazuinen finale
tot vendels en vlaggen
worden gestreken
en zonder peiling
de uitslag wordt bekeken
folders vertrapt
ballonnen geknapt
in achterkamers
gonzen verhalen
konkelarij giet
water bij de wijn
het etiket pluche
kent zijn eigen venijn
de coalitie…
Alleen met je gedachten...
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
942 Mijn gedachten zijn van mij
soms laat ik ze los en zijn ze vrij
Maar meestal moeten ze een plaatsje krijgen
in m'n hoofd, want ze zijn eigen
Soms zou ik ze willen schreeuwen of delen
maar wat kan dat een ander schelen
Daarom zijn mijn gedachten van mij
soms verdrietig, maar ook vaak blij
Met die gedachten ga ik maar slapen
om in bed…
In zwart en bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 ik draag zwart
omdat jij genomen hebt
wat ik bezat
veel bloot om jou
de pijn te laten zien
het lijf waarvan ik gruw
nog sijpelt af en toe
die grote rode vlek
over het wit dat ik ooit was
dan schreeuw ik
in mijn slaap als jouw handen
mijn onschuld doden
word ik gebroken wakker
in lamlendig grijs
dat niet wil wijken
ben in…
Vloek van het boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
684 De vlek van de pen
Gesticht in ‘t zwart
Met de leugen in de wind
Overtuiging vanuit het hart
Schreeuwen zal de leugen
Uit de passage van ‘t boek
De wind laait op
De letters vormen ’t aanzoek
Driftig schrijft de pen door
Met zwart over het wit
De inkt droogt op
Met de leugen, geen exit
Volgeschreven vol overgave
De leugen een souvenir…
Een traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
953 Je wilt schreeuwen 'Zie je het niet het is maar schijn!'
Maar je doet het niet, omdat je net zoals iedereen wil zijn.
Maar achter die lach
Zit zoveel verdriet...
Niemand die kijkt
Niemand die het ziet
Als niemand kijkt moet je huilen
Tranen van verdriet
Je wilt een arm om je heen,
maar erom vragen doe je niet.…
Daar zit je dan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
952 Ik schreeuw, ik huil
ik ben er...maar ik besta domweg niet.…
Ontwaken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Ik beef, schok, schreeuw, ontwaak.
Een beeld zweeft uit het natte raam,
Er is geen uitweg meer, ik maak
een einde aan uw naam,
gooi een net van taal door het duister
en vang een laatste woord.
Ik knikknie naar het venster, luister:
een vader, moord.
Het is een droom? Nee echt.
Wiens vader? Al mijn vrienden
leven in geluk.…
Bescheiden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
441 Mocht ik na mijn verscheiden
nog eens komen in jouw dromen
stappend uit mijn woordenstromen
als een kind dat leert lopen
dan hoop ik dat jij mij herkent
aan mijn neus en ogen
Zo niet, kun je mijn stem horen
in het ruisen van het koren
het waaien van de wind
in het breken van de golven
op de brekers aan het strand
het schreeuwen van de meeuwen…
Leven is voor hen geen vraag
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
751 ik zag de straat
zijn spelletjes weer spelen
het kletsen en de lach
het hangende vervelen
een bal die kaatst
in glanzende portieren
de enge buurman verderop
laat zijn gordijnen kieren
onzekerheden schreeuwen hard
merken onderscheiden namen
ze voelen zich vaak heel apart
maar het liefste zijn ze samen
hun ogen zien alleen vandaag
want…
Streamen vanuit de hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Stop, schreeuwen wij!
Zijn jullie doof geworden?
Jullie klinken zo leeg en hol!
Jullie levens zijn opgeborgen,
in de cloud.
Wij streamen vanuit de hemel.
Jammer. Helaas.
We kunnen jullie niet bereiken.…
fluister stukjes leven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
658 ik schreeuw de tijden terug
waarin ik leven voelde
maar het geluid lijkt stuk
de echo vraagt wat ik bedoelde
er is geen brug
die nog emoties draagt
waardoor mijn woord
in het ravijn vervaagt
toch raakt het af en toe
een bloem die groeit in kleine
decibellen en bloeit in kleuren
die gelukkigzijn voorspellen
ik roep niet meer
maar…
het dagelijks ritueel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
573 wakker worden is bewegen, draaien
wakker zijn is spelen, kraaien
schone luier, ontbijten, poepen
zeurderig om aandacht roepen
schreeuwen, huilen, hoppen, schrikken
yoghurt van een lepel likken
slagroom met je handen eten
vieze broek en van niets weten
altijd lachen, vrolijk doen
krijg voor iedere grimas een zoen
dat ik lief ben en bijzonder…
Flirten met Poëzie
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
531 In de echo van zijn zinnen klinkt de zielsverbonden
schreeuw van een hart dat naar haar lichaam smacht.
Maar zij laat zich niet beminnen door een poezelige
leeuw, die ongerijmd verlegen naar haar lacht.…
Bellen blazen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Zoals in de eerste schreeuw,
van een pasgeboren kind.
Zoals de wind waait,
zoals een storm raast,
zo verhaasten we ons leven.
Gelukkig verstaan mensen de kunst,
om ook vrij te kunnen ademen.
Zoals een kind doet,
dat blij en verwonderd,
sterfelijke bellen blaast.…
MEEUWEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
604 krijsende meeuwen
die elkaar
moord en brand toe schreeuwen
of elkaar in niet te verstane talen
opgewonden waarschuwen
jongens hier valt iets te halen
ach het zijn net mensen
die elkaar soms al wat lelijk is
lijken toe te wensen
of juist met opgewonden woorden
het laatste schokkende nieuws
toeschreeuwen wat ze net hoorden
heb je het onwerkelijke…
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
de echo vraagt
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
2.785 ik schreeuw de tijden terug
waarin ik leven voelde
maar het geluid lijkt stuk
de echo vraagt wat ik bedoelde
er is geen brug
die nog emoties draagt
waardoor mijn woord
in het ravijn vervaagt
toch raakt het af en toe
een bloem die groeit in kleine
decibellen en bloeit in kleuren
die gelukkigzijn voorspellen
ik roep niet meer
maar…
LAIS CLXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
409 Die elke schreeuw van pijn verguist tot tok,
die maalt met tijd de leugens van zijn vrouw
en breekt en braakt en voert zijn eed van trouw.
Het bouwt gestaag zijn geile kathedraal,
en mengt zijn rot door elk ‘ik hou van jou’.
Het typt en vogelt met de nachtegaal.…
woordloos van verlaten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.082 ik zag de ogen
van de schreeuw
haar blikken woordloos
van verlaten
de laatste stap
brak af
bewegingloos
ervaarde ik
haar zwijgend praten
een mokerslag
die mijn gevoelens
niet ontzag
die mij verwondde
tot in de
diepste gronden
maar ik loop door
nee struikel over al
die sprakeloze monden
vol aangeprate zonden
door schuld gestild…
voelend naar het grote dorsten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
888 hij rijpte uit haar schoot
het lijfje rood
ontdaan van alle vliezen
moest hij voor eigen
leven kiezen omdat de
arts de navelstreng afsloot
zijn eerste schreeuw
ontplooide ook de
longen, voltooide wat
in aanleg was begonnen
geluid verbrak de stilte en
werd gesust door moeders huid
kleine vingers op haar
borsten, nu al voelend…
in de zon van de lente
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.474 in het stilste uur
was ik buiten met
merels die fluiten
scholektsters
schreeuwen hun
winnende lach
en ik wacht
wacht op je
antwoord
dat niet anders
kan zijn dan een
omzien in pijn
een zwaai
waarin ik verdwijn
we warmden
elkaar in de zon
van de lente
geloofden in zomer
versnoepten de
centen uit een
beurs vol met liefde…
APRILROEP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
421 Zwarte kraaien
vullen het mistige weiland
met overwinningskreten
over de voorbije winter
waarin dagelijks zoeken
naar het weinige voedsel
of weerloze prooi
lang en moeizaam speuren was
hun schor gekras
weergalmt in kale bomen
slaat stram gebeeldhouwde takken
is ondanks ruwe schreeuw
bemoedigende zang
wekt gezwollen bladknoppen
uit een…
mooi als de middag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
405 brandbommen
vallen als roofvogels
uit de lucht
een sissend geluid
het klinkt als ruw ijzer
dat over stenen schuurt
het snijdt
door merg en been
een hoog geluid
de opengesperde mond
van mijn moeder
haar Schreeuw
een kind springt in
het riviertje buigt het
hoofd onder water
het wacht op stilte
een bamboe rietje steekt…