1212 resultaten.
Bewegende grenzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 dualiteit tussen echt en onecht
tussen verstoten en zelfrecht
binnen, buiten
trachten een wereld te omsluiten
leven in de overlevering
die vandaag naar morgen heet
wonen in kastelen van karton
of tussen tochtige muren
zeker ook onder het blauw
een glimlach in de zon
waar men ademt tussen
keuze en leuzen
van verzamelde levensbrokken…
Op de Caraïben.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.501 Hij heeft ook een kasteel
met zijn buste op een console.
Een villa met veel grond.
Daardoor trekt hij het jaar rond
en drinkt elke dag een verse cocktail.
Hij waant zich in het paradijs.
Doch wordt hij misschien niet oud
met al zijn grillen en vereis
krijgt hij het vlug koud.
Kan hij de ballen niet meer tillen.…
Golvende grenzen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
832 dualiteit tussen echt en onecht
tussen verstoten en zelfrecht
binnen of buiten, helpt trachten
een wereld te ontsluiten
is het leven in de overlevering
die vandaag naar morgen heet
of wonen in kastelen van karton
of tussen tochtige muren,
het kan zeker ook onder het blauw
met een glimlach in de zon
ademt men dan tussen keuzes
en…
Alles in de wind
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
567 Hoeveel wolken heb je nodig
om een kasteel te bouwen?
Hoeveel maskers moet een mens
dragen om zichzelf te zien?
Het is de wind die iets nieuws verzint.
Hoeveel selfies moet je maken
om te laten zien dat je bestaat?
Hoeveel vragen moet je stellen
voordat je een antwoord krijgt?
Het is de wind die geen antwoord vindt.…
Ik mis je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
300 Kastelen, rivieren en weilanden wachten op jouw aanwezigheid, te pronken in kleur, te stralen.
Oh rode maan, wakkerend in schoonheid, wanneer arriveer je?
Mieren, dassen en eekhoorns wachten tot jij aanschuift, hen leidt naar veiligheid.
OH betoverende avondlucht, schuif aan, leef en maak plaats voor de maan.…
Lichaamslente
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.766 sprookjes met grote ogen worden natte
dromen, vlinders kleuren haar onderbuik rood
in lichaamslente ontluikt een vrouwenlijf
ze groeit met grillige stuiptrekkingen bloeit
open in ogen op horizon, tongval taal
verraadt kolkend bloed onder nagels - kan
niet kruipen. kannen en kruiken van haar
kind-zijn barsten onder regen van druppels
levensdrang…
in schaduwen borduur ik mijn bestaan
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
794 lezers zich er vast in bijten
volhardend als ze zijn
zoekend naar de pijnen
lijnen volgend in een
zwaar beproefd gezicht
weef wolken
in de lucht beschrijf het
hemelse gezucht over een
tevreden leven en weet
hoeveel zij ervoor zouden
geven om ooit zichzelf te zijn
ik schrijf en ieder weet
verhaal te halen uit mijn woorden
zoekt sprookjes…
Net geen sprookje
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.483 "
Maar zij sliep gewoon door en hij ging toen heen
Die arme pad, weer een illusie lichter
Een happy end had zeker gekund
Helaas moet je het doen met deze dichter
En sprookjes zijn niet echt zijn sterkste punt
Dit keer geen liefde, geluk of een nest met een warm dak
Voor haar geen bruiloft of een schattig gezin
Maar sherry, valium en een abonnementje…
Ik hoorde en zag. Zelf kon ik niets dan zwijgen
poëzie
3.3 met 17 stemmen
1.907 Lang weet ik, dat mijn wereld is mijn eigen
Prachtig paleis, door 't eeuwig Zelf gesticht:
Kort weet 'k, dat er een schat begraven ligt,
Zoals in sprookjes Zondagskind'ren krijgen.…
nix meer?
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
4.167 als je geniet van de sprookjes
van films als Potter en Ring
als je een nacht op de heide
dicht bij een veen hebt gezien
zou er dan echt niet veel meer zijn
dan wat we horen en zien
dan wat we voelen en ruiken
geloof je dat dan misschien?…
Ontmoeting
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.619 Ik zag haar in een glimp,
een eenzame zonnepriem
door het dikke wolkengrijs,
een waaier van regenbogen
Nooit verscheen zij weer
in de spiegel van mijn ogen
Maar haar beeld volgde mij
Zij bleef leven in mijn sprookjes,
de illusie van mijn betogen
Ik noemde haar : zo mooi,
een jasmijn in de nacht
of een wonderlijk lied
dat het hart verovert…
vlieg je enkel op papier?
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.226 waarom leef je tussen woorden
vlieg in sprookjes op papier
kom eens hier, dan zal ik je verhalen
je gezicht is van de mooiste mensen
man of vrouw is niet bekend omdat
je nooit die wensen hebt gekend
je geduld is legendarisch
en je haar golft witte pracht, hilarisch
wordt er over vleugels nagedacht
ook zijn er donkere exemplaren
die…
poëziekoketterie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
3.689 ik ben neptunus niet, bemin geen nereïde
of zeemeermin. sprookjes die zichzelf schrijven
eindigen doorgaans met de driewoordenzin
'er was eens', dat zie ik nu wel in.
ja, verwens mij met mijn blindheid maar
tot ongewenste onzichtbaarheid. verheug je,
ik ben geen kerstmens.…
GRENZELOOS VERLANGEN
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.191 voelbaar naakt sta ik in de ruimte
en kijk naar de man die voor me staat
ik herken hem uit de sprookjes,
die mijn moeder vroeger voorlas
enge verhalen die altijd
op een bloeddorstige manier eindigden
en waar ik steeds naar verlangde
net zoals ik nu verlang naar de man,
die op het punt staat om me op te eten
hij kleedt me uit met zijn…
solae propositiones sciuntur
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 waar de rijn en vliet
elkaar ontmoeten
waar dromen en sprookjes
elkaar begroeten
in een leugen vol met angst
is een mens op zijn bangst
als de waarheid veloren raakt
en de hemel nooit de aarde raakt
had ik mee moeten lopen
naar beneden
alleen maar blijven hopen
dansen met de gestoorde goden
alles maar verlaten
achterlaten
loslaten…
Postscriptum
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 Mijn queeste
Gesmoord in fabel
Verworden hel
GEHEUGEN SPREEK
Verzinsels en sprookjes
Verdraaiïngen ook
Echt lekker stel
GEHEUGEN SPREEK
Dat jullie in mijn plaats
Het archiveren
Moeten laten
GEHEUGEN SPREEK
Dat jullie als vervang
Niet ruïneren
Echt slechts praten
GEHEUGEN SPREEK
Jullie waarheid spreken
De leugen voorbij…
Grote Mensen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
2.719 Grote mensen zijn vergeten
waarom wolken vlinders waren
witte vleugels aan de hemel
fladderend in zomerzon
waarom de wind ze had gemaakt
tot ze als sprookjes over dreven
waarom wind ze had gemaakt
zoals een kind ze had getekend
Met een pluizenbol, een zilvermeeuw
een vlieger die bleef zweven
blote voeten liepen sneller
als de wind je dragen…
Manieren van Dobbelen
gedicht
1.7 met 3 stemmen
2.451 Ik eet geen dieren die sprookjes spelen
zoals jij, zegt hij en zijn ogen knikkeren
zijn kassen over mij heen.
----------------------------------------
uit: 'Ik trek mijn species aan', 2014.…
DE MOND BEELDT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 zo 'n enkele slang
of hagedis zweefde eens
tussen twee boomkruinen
dieren schiepen in landen als
India China en Japan
schone vertellingen
waarin gestreden werd
met geduchte wezens
die alle verschrikkingen
en gevaren in zich hielden
deze sprookjes sagen
en heldendichten
mochten de scepter zwaaien
over heel de aardbol
in het rijk…
de nieuwe tijd
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.282 verre vrienden kan ik ‘weemoed’ mailen
een MP3 verdrijft de eenzaamheid
de video verstilde tot mijn spijt
een DVD zou alle wonden helen
een Xbox waar ik dagen mee kan spelen
al kom ik nooit als winnaar uit de strijd
de magnetron ontdooit het hardste ijs
in tram en trein kan niemand mij beletten
mobiel de zinnen danig te verzetten
m’n woning…
weekendvader
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.563 ze komen weer een weekendje logeren
en wat onwennig staan ze op z’n stoep
met kinderfietsen, een timide groep
hun moeder draagt een tas met schone kleren
geen boeman zijn, een woning vol met troep
wat maakt het uit, dat moet hij tolereren
ze laten zich haast schaamteloos fêteren
en leven op patat, kroket en snoep
ze zijn weer thuis, verdwenen…
Rookmelder
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.252 De kreet kaatst tegen kale muren
trilt na als sonar op het trommelvlies
die in verlaten echo de leegte peilt op leven
de stilte lang en breed in diepte meet
Het is lang geleden dat er stappen klonken
de kraan, soms ruzie, een daverende lach
Tocht betrok de woning naast ons heden
waar stof het voortgaan van de tijd verzacht
Maar nu klinkt…
weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.524 zo heb ik die nevelende avond
het verdriet herkend:
het missen van de moeder
die ik had en was
én de onvermijdelijke tijd die
zijn rechtmatig voorschot neemt,
in mijn huid zijn groeven trekt,
mijn gebint verzwakt,
tot mijn vervallen woning
onbewoonbaar wordt verklaard.…
Trapzilver
netgedicht
3.5 met 77 stemmen
955 Daar gaat hij zijn woning smeden.…
Het huis van de Vader
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
820 Het huis van de Vader heeft vele woningen
Een synagoge, een moskee en een kerk
Vele en verschillende vertoningen
Alle een ander kenmerk
En denk alleen al aan de naam:
In het christendom is het God en in de islam Allah
Gelijk als mensen een berg,
Een mountain en een mont beklimmen
De één gaat links, een ander rechts
Zo slim als ze zich vinden…
Je flirt elke dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.071 Ja, je flirt elke dag weer
daar hoog in de hemel
met jouw prachtige woning
met zijn overvloed aan groen.…
DE BELCRUM
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
568 De nieuwe woning en het huis op leeftijd
beschikken over het wondervermogen
samen aangenaam wereldwijs te ogen,
dankzij hun donk're kleur, die tòch verblijdt.
Het diepe steenbruin aan alle straten
geeft zwervende, proevende gedachten:
de smaak van gevulde honingraten.…
Makelaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.531 Er dwaalt een geest rond die voor straf
in deze woning werd gestopt, het staat er vol
met blikken blinde woede. Lekvrij, opgekropt.…
Utopie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
630 Een woning om te leven vol akoestiek.…
Hang- en sluitwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Ginds verdwijnt thuiskomst in een woning,
vindt een dakloze een kerk, loopt
een wandelaar met de klok mee, weifelen
dwaalvogels bij bestemming, bijten
remmen zich vast in piepend ijzer en
bezegelen hangsloten inpandige leegstand.…