Alle inzendingen over kinderen

Ik ben officieel oma met alles erbij want op visite dan kijkt hij naar mij. Zijn pappa of mam die tellen wel mee maar vandaag is hij enkel met oma tevree. Hij maakt dat ze lacht, hij zorgt dat ze stoeit en dat ze zich vooral maar alleen met hem bemoeit want daarvoor zijn oma's voor aandacht en gein. Dat heeft hij goed door al is hij…

We liepen beiden bloedend langs de Keyserlei. Dochter en ik. Geen woord was tussen ons, geen misverstand. Ook geen verband tussen haar zwijgen en mijn gewild niet spreken. Alleen een hand die me het vallen zou beletten. Een stomme steen, zei ze. Opletten. Het kind is moeder van de vrouw. Ik bloei, zei ze toen ik haar zeggen wou dat leven bloeden…

's avonds in het vervloekte huis sluiten de man en de vrouw tevergeefs de geesten in hun hokken op 's nachts kijken ze achterom de man en de vrouw en ze zien altijd hetzelfde: hun diep beschadigd kind de tijd wil maar niet verstrijken het wrakke leven wankelt het wacht niet langer op de afgepelde toekomst waarin hun dromen bij opbod…

Zo handig in hun alledaagse praten rusten zij aan zij, een rij van jonge huid en zachte haren in die al te hete zon. Duingras kietelt hun benen en hoog klinkt de pas bedachte lach die meeuwen steeds verschrikt doet overkomen. Van kop tot teen onaangeraakt liggen zij, met allemaal dezelfde stem dezelfde moeder te bespreken. Wat ze zoal…

Mijn zacht lijfje Lief schaterlachje Volle bos pruikje Duimzuigmondje Gaaf wit gebitje Zwart zand snorretje Lekker dik buikje Klein rond kontje Spekkige handjes Viezige randjes Omklem je mijn hals En ben ik jouw Liefste van de wereld…

Lomp loop je voor me In wat een hobbezak is Gemaakt van spijkergoed Je volle varkenskop lurkend Aan een duur blik Coca Cola - Want het is een halfliters blik - Nadat jij met die dikke vette Varkenspoten het blik geopend hebt En er twee slokjes uit genomen hebt Is het voor jou genoeg geweest En smijt met een knallende boer Het…

Als ze danst, wordt de werveling universeel, ze bestrijkt met beide voeten elk werelddeel op de pendalen van de wind bereikt ze de sterren met haar zonnestralen, ze draalt nimmer in zinderende piourettes op maat gemaakt voor haar bloemetjes sandalen. In de wenteling wordt de aardse zwaartekracht vermeden en deelt zij met…

Zaten wij op een duintop, was het het bekende liedje, van de wind die op het hoogste punt en hopen dat het uitzicht niet bedriegt. Eerst in de diepte langs het strand, een golf de horizon, gericht op hond en kind, op zon en wind, werd je vanzelf gedachteloos en vrij. Toen onder prikkeldraad omhoog, het verse nauwelijks begroeide duin, het…

Twee kleine meisjes, grote vriendinnen, brengen hun hoofden beschermend bij elkaar. De wereld vol vragend duister drukt zwaar, wil de beide prille zielen verwinnen. Van alle kanten loeren boze zinnen. Angstwekkend woud, wild als warrig hoofdhaar, toont vreemde monsters, naderend gevaar... Maar _ een zachtzinnig schijnsel dringt binnen! De…

Ik ben op bezoek bij een lieve mevrouw haar dochtertje van een jaar of zeven acht zit verlegen onder de tafel kijkt bedenkelijk naar die grote ruige kerel kleine Annemarieke zit stil bij mij op schoot terwijl er een foto wordt gemaakt met haar beertje strijkt ze over mijn neus en wangen ik ga er weer vandoor het meiske roept tegen…

Nu zij bij de valput staat. Vanouds speelden zij hier het zelfgekozen einde na. Het stonk er naar vlasafval. De blauwe bloem was een motief voor een breekbaar kinderservies. Tussen de dijken broeiden de stengels op tollen van vlas, mini-indianendorp. Zij schoot de klodde*) met de klakbuis*) af. Olie en linnen liggen thuis in de kast…

De rode schuur de zwakzinnige peuter sliep in de rode schuur hoe walgelijk hij ook was, weg doen was geen optie, - niet na al hun moeite om hem te krijgen - ook al snotterde en kwijlde hij altijd. gelukkig woonden ze in de heuvels, niemand hoorde de afstotende geluiden die hij maakte bij bezoek sloten ze hem op in de oude aardappelkist waarin…

Een klein mollig roze handje Naar een oud Gerimpeld en gevlekt Uitgestrekt...…

De een zegt, je moet streng zijn voor je kroost, de ander zegt, je moet ze laten, maar waar je het beste op kunt verlaten is op je eigen intuïtie, vaar niet blind op het advies van een ander vaar je eigen koers, want hoe je het ook doet of laat, de keuzes zijn aan jouw bepaald verder niemand! Daar waar jij dan misstapt en verzwikt…

boven het hart stolt het bloed de riem trekt een lijn tot aan de lendenen het kruis hangt in het azimut vanaf hier is het in strepen zwaar als lood dat door de aderen trekt de hartstocht onder de voeten het wortelt in kinderen daarbuiten waait het de einder verdeeld oneindig in kruispunten van jij en ik…

Zo, eindlijk ben je kant en klaar, Al had je 't niet gedacht. Ga nu maar gauw naar Grootmoe heen, Die zeker je al verwacht. Dag, meisjes! Goed nu opgepast, En maak maar heel veel pret. Zeg, Anna, denk als oudste er om, dat je op Marietje let. En jij, mijn drukke Janneman, Mijn kleine Spring-in-'t-veld, Grootmoeder is al oud, dus vrind…

de wind de wind zij is het kind dat ik nooit heb gehad zij strooit bladeren keer op keer op mijn pad alsof ik er niet genoeg van had zij speelt met mij streelt af en toe mijn gezicht ik vergeef haar haar streken, allicht. want de wind de wind zij is mijn kind.…

Als de vlinders komen die de zinnen van je huid mogen vangen, de zinnelijke spirit in de ogen, bron van dromen als de knoppen botten, fluisterend gebaar van vingertoppen in de ravenzwarte haren, de koelte van schaduw op de oogleden, sproeten op de wangen, bloesem van je jeugd in een zijden cocon te spinnen. Als ik daar…

nu het weer beter gaat met jou na deze lange weg haal ik weer even adem en komt er ruimte vrij in mij en in de tijd nu moet ik je dus loslaten dat is een hele kunst ik moet weer leren vertrouwen het gaat met vallen en opstaan maar op een dag dat weet ik zeker dan kijk ik naar jou en zie ik een volwassen vrouw, iemand die straalt van…

Als ik kijk in de ogen van een kind dan leer ik weer puur te beminnen omdat een kind nog echt niets vindt laat staan spreekt met moeilijke zinnen Juist dat gebrabbel, dat leuke gepraat dat geaai, die reuze vriendelijkheid met veel muzikale momenten zonder maat een kind is nog zo'n volkomen eigenheid Het kind maakt ook het kind in mij los…

Dat kan echt niet waar zijn jij in een verzorgingstehuis je bent toch nog hardstikke vitaal man, je bent een ijzersterke hoe is dat nu mogelijk? op jouw leeftijd, wij schelen niet veel wat is er in vredesnaam gebeurd? wat is hier de diepere oorzaak van? wat vertel je me nu jouw kinderen hebben dat bekokstoofd zou je ze niet iets aandoen…

(vrij naar het gedicht ‘Vrede’ van Leo Vroman) komt een duif van honderd pond met een eetdoos in zijn klauwen naast mij zitten op de grond en begint zich vol te stouwen zonder zich aan mij te storen honger is niet gauw verdwenen alle schaamte lijkt verloren ieder frietje doet mij wenen hij vertelt een triest verhaal kind aan vraatzucht…

Het is zo klein en zo fragiel het is miniem en waar ik voor viel, was het kiekje wat ik zag, het is zo ongelooflijk klein het is zo miniem toch mag het er zijn, het is er en het is er niet, het zit er maar je ziet het niet, het is zo klein en zo minutieus het is er echt en het zit er heus, het groeit en bloeit das de bedoeling…

een koffertje vol dromen wil ik jou graag geven met daarin een droom voor elke dag van je leven je kan er mee gaan reizen je neemt niet eens de trein ziet verre stranden, mooie paleizen je hoeft niet rijk te zijn je kan ook in de toekomst zien je hoeft niet eens een bril wil je honderd jaar vooruit of tien je kan dromen wat je wil…

een handje knijpt zachtjes rond mijn vingers zo beeldig is ze glimlachjesschenkend vol van dromen schaduwschimpend lijzig springerig langs de bomen haar voetjes bungelen over de rand van het bankje op het spelende bedachte ritme van dwalende liedjes een klein mensje dat onbevangen geeft deelt van de liefde zoals die…

een knuffel hier, een knuffel daar, oma, haal ze maar. Ik heb er zakken vol van kom dan! Speciaal voor jou een mail ik heb er zoooo veel kan dus ook per post zo word ik verlost van al die knuffels en kussen waarmee je het vuur kunt blussen van heimwee en verlangen ik ga je er helemaal…

Voor Albert Zingend hoor ik Je opstaan op dit Vroege ogenblik - Op een dag die in het Donker wakker wordt - En begint er in Mijn donk're hart Een licht te schijnen Dat alle donker Voorgoed ten onder Doet gaan…

Telkens weer als Nieuwjaar komt denk ik eraan terug Mijn zoon die op de lagere school Natto*) verkocht en me met de opbrengst een grote geldbuidel cadeau deed Nieuwjaarsgeschenk, mama, voor jou zei hij Zijn handjes stijf van de kou Zijn adem wit Een stralende lach op zijn gezicht ik zal het nooit vergeten Die geldbuidel is me dierbaar…

Kinderen krijgen daar droomde zij van edoch helaas het gelukte hen maar niet Ze werden wanhopig zij plus haar man zouden ze wellicht sterven van verdriet Na jaren toen de hoop opgegeven was groeide haar een zweempje in het hart Hernieuwde hoop klom uit het moeras en in haar ziel ontdooide vlot de smart Een kindje groeide in haar baarmama…

de reden voor zinloosheid is ver te zoeken het verdriet immens te groot om te bevatten een kogelregen ontnam kleine zielen de kans op een toekomst die tot dan toe aan hun voeten had gelegen…