2084 resultaten.
Loden jas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
952 Wat jeugd genoemd wordt,
Wat je als kleding
Voor het leven wordt
Meegegeven, kan licht zijn
Om te dragen, passen als
Een goed zittende jas,
Als een fijn zittende hoed,
Maar ook een loden last zijn
Waaronder je wel bezwijken moet…
handen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.053 Mijn handen waren de eerste die jouw tere huid aanraakten
toen je het levenslicht zag.
Mijn handen waren de eerste die jou over je hoofdje streelden.
Zij hebben een bloedband gecreëerd die nooit meer los kan.
Diezelfde handen hebben je leren voedsel aanvaarden,
hoewel je dat niet altijd graag at.
Mijn handen hebben uje tere luierhuid aangeraakt…
's Nachts
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
627 klimt hij door 't raam
om zijn wereld op z'n kop
te zetten
donderjagend met lindebomen
tot de wilg hem vraagt
om te schommelen
vliegt hij vlug
van ver boven de stad
tot in zijn warme bed…
sms
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Pappa, gaat het wel goed ?
Ik snap niks
van je berichten.
Ben je nog in de stad ?
Liefs Roos…
Aan dat kleine meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
783 Het is tijd om te vrezen voor demonen.
Je denkt wat is er nu? Er is niets loos,
Maar de feeën zijn weg en mannen komen,
Die openen Pandora’s zwarte doos.
De lange lijdensweg moet jij verduren
Zoals je moeder en vader voor jou,
En luchtkastelen zijn enkel hopen muren,
Jij bent geen prinses, maar gewoon een vrouw.
Al eeuwen staat het…
onbegrepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.147 ik heb naar jou
gekeken,
begip getoond,
aanpassingen gedaan
en toch
voel jij
je nog zo
onbegrepen
wat méér kan ik nog doen
voor jou?
ik heb alles gedaan
maar nu
is mijn grens
dus bereikt
hier is de lijn,
ik ben op
jouw autisme
niet merkbaar
aan de buitenkant
maar des te meer
aanwezig aan de binnenkant
onze voortdurende…
Heldere kijk op de zandbak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
669 Wat zit 't manneke
Heerlijk te werken
In de zandbak - zijn domein, zijn wereld,
Niet te groot, niet te wijd,
Overzichtelijke wereld
Binnen redelijke grenzen -
In zichzelf iets mompelend
Van vakman of zoiets,
Schept hij uit het zand
Zijn eigen gebouw, zijn
Eigen schepping zoals
Alleen schepping maar
Maar zijn kan - tot er
In…
Kindertijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 In bad gaan, voelen hoe je lichter wordt
drijven in en op het warme water
Bij vrouwen komen de borsten boven
bij mannen het geslachtsorgaan
Water ontvet ook zonder zeep
in slaap vallen en zweven
van geen kwaad bewust
wakker omdat het kouder wordt…
Oma
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.036 Ik ben officieel oma
met alles erbij
want op visite
dan kijkt hij naar mij.
Zijn pappa of mam
die tellen wel mee
maar vandaag is hij enkel
met oma tevree.
Hij maakt dat ze lacht,
hij zorgt dat ze stoeit
en dat ze zich vooral maar
alleen met hem bemoeit
want daarvoor zijn oma's
voor aandacht en gein.
Dat heeft hij goed door
al is hij…
Dochter en ik
gedicht
3.2 met 5 stemmen
6.556 We liepen beiden bloedend langs de Keyserlei.
Dochter en ik. Geen woord was tussen ons,
geen misverstand. Ook geen verband
tussen haar zwijgen en mijn gewild niet spreken.
Alleen een hand die me het vallen zou beletten.
Een stomme steen, zei ze. Opletten.
Het kind is moeder van de vrouw.
Ik bloei, zei ze toen ik haar zeggen wou
dat leven bloeden…
verscheurd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 's avonds in het vervloekte huis
sluiten de man en de vrouw
tevergeefs de geesten in
hun hokken op
's nachts kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun diep beschadigd kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer op de
afgepelde toekomst waarin hun dromen
bij opbod…
Meisjes
gedicht
3.7 met 7 stemmen
8.250 Zo handig in hun alledaagse praten
rusten zij aan zij, een rij van jonge huid
en zachte haren in die al te hete zon.
Duingras kietelt hun benen en hoog
klinkt de pas bedachte lach die meeuwen
steeds verschrikt doet overkomen.
Van kop tot teen onaangeraakt
liggen zij, met allemaal dezelfde stem
dezelfde moeder te bespreken.
Wat ze zoal…
Liefste van de wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
672 Mijn zacht lijfje
Lief schaterlachje
Volle bos pruikje
Duimzuigmondje
Gaaf wit gebitje
Zwart zand snorretje
Lekker dik buikje
Klein rond kontje
Spekkige handjes
Viezige randjes
Omklem je mijn hals
En ben ik jouw
Liefste van de wereld…
Van de richel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
980 Lomp loop je voor me
In wat een hobbezak is
Gemaakt van spijkergoed
Je volle varkenskop lurkend
Aan een duur blik Coca Cola -
Want het is een halfliters blik -
Nadat jij met die dikke vette
Varkenspoten het blik geopend hebt
En er twee slokjes uit genomen hebt
Is het voor jou genoeg geweest
En smijt met een knallende boer
Het…
Aardverschuiving?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
525 Als ze danst, wordt
de werveling universeel,
ze bestrijkt met beide
voeten elk werelddeel
op de pendalen van de wind
bereikt ze de sterren
met haar zonnestralen,
ze draalt nimmer in
zinderende piourettes
op maat gemaakt voor
haar bloemetjes sandalen.
In de wenteling wordt
de aardse zwaartekracht
vermeden en deelt zij
met…
Reservaat
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.561 Zaten wij op een duintop, was het het bekende
liedje, van de wind die op het hoogste punt
en hopen dat het uitzicht niet bedriegt.
Eerst in de diepte langs het strand, een golf
de horizon, gericht op hond en kind, op zon en wind,
werd je vanzelf gedachteloos en vrij.
Toen onder prikkeldraad omhoog, het verse
nauwelijks begroeide duin, het…
HERSTEL
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Twee kleine meisjes, grote vriendinnen,
brengen hun hoofden beschermend bij elkaar.
De wereld vol vragend duister drukt zwaar,
wil de beide prille zielen verwinnen.
Van alle kanten loeren boze zinnen.
Angstwekkend woud, wild als warrig hoofdhaar,
toont vreemde monsters, naderend gevaar...
Maar _ een zachtzinnig schijnsel dringt binnen!
De…
PRILLE DRANG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.044 Ik ben op bezoek
bij een lieve mevrouw
haar dochtertje van
een jaar of zeven acht
zit verlegen onder de tafel
kijkt bedenkelijk
naar die grote ruige kerel
kleine Annemarieke
zit stil bij mij op schoot
terwijl er een foto wordt gemaakt
met haar beertje strijkt ze
over mijn neus en wangen
ik ga er weer vandoor
het meiske roept tegen…
Nu zij bij de valput staat.
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.197 Nu zij bij de valput staat.
Vanouds speelden zij hier
het zelfgekozen einde na.
Het stonk er naar vlasafval.
De blauwe bloem was een motief
voor een breekbaar kinderservies.
Tussen de dijken broeiden de stengels
op tollen van vlas, mini-indianendorp.
Zij schoot de klodde*) met de klakbuis*) af.
Olie en linnen liggen thuis in de kast…
de rode schuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.026 De rode schuur
de zwakzinnige peuter sliep in de rode schuur
hoe walgelijk hij ook was, weg doen was geen optie,
- niet na al hun moeite om hem te krijgen -
ook al snotterde en kwijlde hij altijd.
gelukkig woonden ze in de heuvels,
niemand hoorde de afstotende geluiden die hij maakte
bij bezoek sloten ze hem op in de oude aardappelkist
waarin…
Handje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.044 Een klein mollig
roze handje
Naar een oud
Gerimpeld en gevlekt
Uitgestrekt...…
Opvoeden?!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.083 De een zegt, je moet streng zijn
voor je kroost,
de ander zegt, je moet ze laten,
maar waar je het beste op kunt verlaten
is op je eigen intuïtie,
vaar niet blind op het advies
van een ander vaar je eigen koers,
want hoe je het ook doet of laat,
de keuzes zijn aan jouw bepaald
verder niemand!
Daar waar jij dan misstapt en verzwikt…
deeltocht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
942 boven het hart
stolt het bloed
de riem trekt een lijn
tot aan de lendenen
het kruis hangt in het azimut
vanaf hier is het in strepen
zwaar als lood
dat door de aderen trekt
de hartstocht
onder de voeten
het wortelt in kinderen
daarbuiten waait het
de einder verdeeld
oneindig in kruispunten
van jij en ik…
Een dagje uit
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.533 Zo, eindlijk ben je kant en klaar,
Al had je 't niet gedacht.
Ga nu maar gauw naar Grootmoe heen,
Die zeker je al verwacht.
Dag, meisjes! Goed nu opgepast,
En maak maar heel veel pret.
Zeg, Anna, denk als oudste er om,
dat je op Marietje let.
En jij, mijn drukke Janneman,
Mijn kleine Spring-in-'t-veld,
Grootmoeder is al oud, dus vrind…
De wind
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.105 de wind de wind
zij is het kind
dat ik nooit heb gehad
zij strooit bladeren
keer op keer op mijn pad
alsof ik er niet genoeg van had
zij speelt met mij
streelt af en toe mijn gezicht
ik vergeef haar haar streken, allicht.
want de wind de wind
zij is mijn kind.…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
939 Als de vlinders komen
die de zinnen van je
huid mogen vangen, de
zinnelijke spirit in de
ogen, bron van dromen
als de knoppen botten,
fluisterend gebaar
van vingertoppen in de
ravenzwarte haren, de
koelte van schaduw op
de oogleden, sproeten
op de wangen, bloesem
van je jeugd in een
zijden cocon te spinnen.
Als ik daar…
de weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.154 nu het weer beter gaat met jou
na deze lange weg
haal ik weer even adem
en komt er ruimte vrij
in mij en in de tijd
nu moet ik je dus loslaten
dat is een hele kunst
ik moet weer leren vertrouwen
het gaat met vallen en opstaan
maar op een dag
dat weet ik zeker
dan kijk ik naar jou
en zie ik een volwassen
vrouw,
iemand die straalt van…
KIND, als ik kijk in de ogen van een kind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.178 Als ik kijk in de ogen van een kind
dan leer ik weer puur te beminnen
omdat een kind nog echt niets vindt
laat staan spreekt met moeilijke zinnen
Juist dat gebrabbel, dat leuke gepraat
dat geaai, die reuze vriendelijkheid
met veel muzikale momenten zonder maat
een kind is nog zo'n volkomen eigenheid
Het kind maakt ook het kind in mij los…
WAT VERTEL JE ME NU
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.276 Dat kan echt niet waar zijn
jij in een verzorgingstehuis
je bent toch nog hardstikke vitaal
man, je bent een ijzersterke
hoe is dat nu mogelijk?
op jouw leeftijd, wij schelen niet veel
wat is er in vredesnaam gebeurd?
wat is hier de diepere oorzaak van?
wat vertel je me nu
jouw kinderen hebben dat bekokstoofd
zou je ze niet iets aandoen…
Vreten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
906 (vrij naar het gedicht ‘Vrede’ van Leo Vroman)
komt een duif van honderd pond
met een eetdoos in zijn klauwen
naast mij zitten op de grond
en begint zich vol te stouwen
zonder zich aan mij te storen
honger is niet gauw verdwenen
alle schaamte lijkt verloren
ieder frietje doet mij wenen
hij vertelt een triest verhaal
kind aan vraatzucht…