1190 resultaten.
de goede waardin
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
689 hij zit altijd op dezelfde hoek
in zijn vertrouwde bar
met trillende handen draaien,
de bladzijden uit zijn boek.
hij bestelt een grote cognac,
zuipt een flinke neut ervan
kijkt dan angstig in het rond,
voelt zich niet echt op z'n gemak.
na menig glazen drinken
gaan zijn wazige ogen open
ook de problemen met z’n handen,
beginnen…
Zwaarste inzending
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
937 Koning Alcohol regeert dirigeert en heerst
Zware harddrug die overheerst ook zeer vernietigend primeert.
Valt nimmer te bevechten vermits hij steeds wint
Gluiperige smerige vunzige duivel op je schouder zo gezwind.
Doodt meer dan men voor mogelijk houdt, verscheurt en verknalt alles
Een seconde van zwakheid en hij nekt je onverbiddelijk, keel…
louter kabouter
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
649 sterke verhalen van vroeger
'drinken was destijds
een manier van overleven'
dat zelfs jonge mensen
oude jenevers dronken
'oude jenevers'
met klinkende namen
die mij zijn ontschoten
maar ach wie drinkt er vandaag
de dag nog oude jenever
een kabouter misschien ?…
2016
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Sluit de deur.
Draai het slot.
Sluit me buiten.
Laat me los.
Hou me vast
Laat me binnen
Schemer, duisternis
De onzekerheid
verteerd
Valse noten,
Slechte muziek
Kom dans
Naïef, vergeten
Laconiek
Ik drink
Veel, hard
Laveloos
Mooie wereld…
Bakkie pleur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
748 Elegant draag je een kopje.
Het liefst wit porselein, want dat steekt zo mooi af.
Geen suiker en geen melk, maar puur zoals bedoeld.
De warme aroma's, kamer vullend.
Zo wek je me 's morgens, ontwaken mijn zintuigen.
Niets terug verwachtend, laat je je nemen.
En ik heb je genomen, ontelbare keren.
Je bent bitter, gitzwart, elegant…
Glasbakgeheimen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
733 De glasbak is ondergronds gegaan
De buurt kon het geluid niet aan
van lege, brekende flessen
Die schoksgewijs diep in de nacht
rinkelend werden ingebracht
Het was geen huisvrouw op dat uur
Geen uitgeslapen bovenbuur
Geen ontspoorde machinist
die zijn bakkebaarden mist
Het was een alom bekende
anonieme alcoholist…
de wolf van Eristoff
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.101 Een hete zomeravond, de meeuwen vielen van het dak,
ik zou de tuin nog gieten maar daaraan had ik lak
toen schonk ik menig wodka in, ik zoop me buiten zinnen
mijn oude vader zei het nog; van drank kan je niet winnen
Toch ging ik aan het slempen, ik zoop als een natte dweil
en toen ik toch de bodem raakte ging ik snel onder zeil
Diep slapen…
Bede
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.015 Streel en deel mijn ziel en zin,
God des wijns en god der min,
Wie ik offers wijde!
Deel me uw zoete gunsten mee
En vereen u op mijn beê
En verhoor me om strijde.
Lyeus! les mijn ingewand
Als de liefde ’t blaakt en brandt
Door ontgloeide flitsen;
Eros! Laat uw vuur mijn dorst,
Als mijn hart zwemt in mijn borst,
Vlammend weder hitsen…
Vakantiebericht
gedicht
5.0 met 2 stemmen
11.208 Wij dronken onderweg in Portugal,
per dag tenminste één fles Vinho Verde,
maar meestal twee en doorgaans nog een derde,
want drie is toch zo'n heerlijk rond getal.
En daar wij dan pas werk'lijk dronken werden
werd nummer vier besteld als spoedgeval -
'of is dit nu ons vijfde flesje al?'
bracht een van ons, de tel kwijt, dan te berde.…
Wonderwater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Water aan de kook brengen
is een opwindende gebeurtenis.
Elke avond beleef ik een wonder.
Mijn waterkoker wordt kokendheet.
Ik zie dolle belletjes ontstaan.
Water verdampt terwijl ik kijk.
Wat ijzig koud en stil was
is razernij geworden.
Zorgvuldig vul ik mijn kruik.
Ik poets mijn tanden.
Ik vul mijn glas.
Met wonder.
Met water.
Slaap…
Ver van tijd en zelfgenot?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
503 De wijn te jong, ik te oud
dronk de levenslessen leeg
zonder enig zelfbenul, de dag
verdronk zich in de morgen,
doorstak de kurk en vele harten
het droes bleef hangen in de ziel
elke zon opkomst blijft minuscuul
de voorraad werd te gering om
alle tegenslagen te bedekken
van de relativering te proeven
maar in onmin te verdrinken
in…
Malheur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Wie gelooft dat achter ongeluk,
geluk wil sluimeren,
is, ondanks alle tegenslag,
een gelukkig mens.
Wie als kleine bierbrouwer,
Malheur durft te brouwen,
brouwt geen klein,
maar zéér groot bier.
Prosit! Bonheur! Santé!…
Een belofte te ver ...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 "Fijn hè," zei ze, "dat het eindelijk weer mag!",
toen ze een glas rode wijn op mijn eettafel zag.
Verbaasd trachtte ik te raden wat ze bedoelde
en op welke gedachte die opmerking wel stoelde.
Ze zag mij peinzend stokstijf in de kamer staan,
"Of ga je mij vertellen dat je niet hebt meegedaan,"
riep ze. Nog nergens in mij begon een bel…
De man van Atlantis
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
602 Als land niet te bezeilen.
Hij was van de kaart.
Niet lekker genoeg?
Een verzopen werelddeel.
Een overgelopen gat in het heelal.
Vol van zichzelf en alcohol. Zat.…
Steen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 Nee, hij is niet van steen
Dat nu ook weer niet
Misschien meer als was
in handen van
erbarmelijke lieden
die als steen
om zijn nek hangen
Samen zinken ze diep
in het half lege glas…
Remedie tegen de dronkenschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.332 Een predikheer, gewoon de dronkenschap te laken,
Bestrafte deze zonde omtrent twee uren lang.
Het volk dacht dit geteem zal nooit ten einde raken;
Deez' droop de kerk uit, en die wachtte na de zang,
Daarna stond ieder op, voor 't eind der predikaatsje;
Hierop keert Dominee het uurglas nog eens om,
En roept: blijf likkebroers hoe zijt gij zot…
Koffiedrinken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
755 Lucht, aarde en water,
voeden koffieplanten,
die bessen laten rijpen,
in de tropenzon.
Koffieboeren kweken.
Koffiebranders roosteren.
Barista's maken koffiedrank.
Mensen met liefde en passie zijn het,
die ons vitaliseren.
Zij zijn het,
die ons laten genieten.
Van het mysterie dat we koffie noemen.
Van het leven zelf.…
De Kersentuin
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
826 omvangrijk het lavendel rond
dat na de overdaad aan licht
als nabeeld in blikveld verschijnt
belemmert het zicht op gewicht-
loze lichamen zwevend in de lege
regels van een geschilderd gedicht
een korte rustpoos op een bankje
onder de schaduwen werpende eik
vergroot waar ik een wildweg loop
de kans om een doel te bereiken
even de spreeuw…
lekker wild
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
739 geboren worden om te sterven
dat is het lot van alle mensen.
maar wat je doet ertussenin...
dat zijn wel jouw eigen wensen.
de tijdlijn kan jezelf bepalen
of je leeft verstandig en gezond,
met een huisje, tuintje en een vrouw,
je blijft dan wel gebonden …
aan een paal, diep in de grond.
of je gaat volledig in het rood
met wat pep en liters…
Alcoholverslaafd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.076 Hij zat bij zichzelf te prakkiseren,
en mijmerde dat hij het wel nooit zou leren,
toegegeven, hij lustte wel een glas nobele wijn, of bitterbier, goed gegist,
maar al snel kreeg je daarmee het stempel van een alcoholist,
het abdijbier was fruitig en hoppig en smaakte hem vanavond opperbest,
maar hij moest oppassen dat het niet zo afliep als…
Biertje drinken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 Samen een biertje drinken doet geen mens kwaad,
op een zonovergoten fraai gelegen terras
en dan wel meer dan één, je weet hoe dat gaat:
je mede drinkgenoten houden je wel in de maat.
Dan wordt het tijd dat je het gezelschap verlaat
en je heft dan nog eens andermaal het glas,
daarin het laatste biertje dat je achteroverslaat,
waarna je in je…
Chronische depressie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Een beetje dronken ben ik wel
een beetje vervaagd van deze hel,
woorden snap ik niet meer
alles doet weer zoveel zeer.
Afgelopen maand was goed,
de dagen waren veel te zoet,
jij liet je gezicht niet zien,
ik dacht dat het kon blijven, misschien.
Maar ik kan mezelf niet helen,
wie kan het eigenlijk schelen?
Alles doet nog steeds pijn,…
whisky hooglied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
804 zacht is de nasmaak
van het eikenhouten vat
waaraan zij zich rijpte
tot rond in fles gebotteld
als de zon aan de horizon
is de atmosfeer gloeiende
waar brandend haar beleving
zich in mijn gorgel welt
ik proef de ochtendmist
die als sluiers geslagen
de schotse hooglanden
als haar wieg openbaart
soepel walst zij de weg
via de nippende…
Dat blik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
844 Je was mijn eerste keus,
Dat weet je heus
Maar dat verdomde blik,
Je verdwijnt weer, en ik slik
De zovele verwijten,
Hoelang moet ik mijn tranen verbijten?
Voordat je ziet, dat dit de oorzaak is van ons verdriet.
Ik hoop dat voor jou de zon mag schijnen, wanneer de drang naar verdoving voorgoet zal verdwijnen.…
Koffiegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
691 Nachtdromers dromen in bed,
waarin ze zichzelf verliezen.
Ze herkauwen er problemen.
Ze beleven ook avonturen.
Ze slapen onrustig.
Ze piekeren.
Ze tobben.
Koffiedromers dromen verder
in rustige koffiehuizen.
Daar vinden ze zichzelf terug.
Ze bedenken er oplossingen.
Ze ontmoeten er mensen.
Ze ervaren verlichting.
Ze vinden troost.…
Mijn muze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Mijn muze,
in stilte neuriënd.
Een verdronken lied.
Verwrongen noten,
ongerijmd,
vervlogen tussen daar en hier,
ergens onderweg.
Ziek.
Zieker.
Elke minuut erger.
Stoppen heeft geen zin meer,
De duivel heeft je in z’n macht.
Er rest enkel hoop,
hoop op een mirakel.
Bij leven en welzijn,
zien we elkaar nooit meer.
Gedane zaken nemen bij…
Bestemming Onbekend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Het is een droommiddag
het is zo heerlijk stil en vredig
geen ander mens
kan deze stemming nog bederven
en de fles is heel erg ledig
Ik moet nog naar het onbekende reiken
zowel gerechtigd als veroordeeld
tot het zijn met mijn gelijken
zonder vroegtijdig te bezwijken
Misschien kan ik nog reizen
en geeft het onbekend terrein
van vreemde…
Het wonder van koffie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Oases van koffie bestaan,
temidden van plantages in Panama.
Daar waar zangvogels zingen.
Oases van koffie bestaan,
in kopjes koffie van Boot.
Wat groot is wordt weer klein.
Wat klein is groot.…
avond uit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Ik besloot mijzelf te trakteren op een avondje uit,
dus hees ik mij in mijn allerbeste uitgaanssuite,
ja, dat rijmt niet maar je schrijft het ongeveer gelijk,
het blijft dus staan en stop maar met je rijm gezeik.
Het etablissement dat ik die avond eerstens bezocht,
vol met mensen van wie toch wat verwachten mocht,
gezelschap, een gesprekje,…
De sporen na het feestgedruis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
659 Aan het eind van het liedje
telden zij de verliezers,
want drank dat maakt meer kapot
meer kapot dan je lief is.…