1546 resultaten.
En zoogt mijn dromen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
515 mijn kleur
is als een jas
omsluit het stukje leven
dat van niemand was
ik warm me
in onzekerheid
aan buien voor de zon
de jas aan bij gelegenheid
ik sla in
kwetsbaar zijn
mijn vleugels uit
en toon mijn lijf
wacht tot
niemand kijkt
als naakt verleidt
gaat open komen
mijn woorden
strelen langs je borst
je legt mij aan
en…
Goud
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
423 De gevoelens aan zee
zijn prachtig, zeker als
het goud
de overhand heeft in
onzekere tijden.
Je waant je toch even in
een andere wereld.…
Een nieuwe fiets voor Stijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 Tussen de seringenstruik
en de berk met het nestkastje
zwaait hij toch nog onzeker
een groet.
Nu afdrukken: knip.
Glanzende ogen.
Zijn broer staat
rechts van de wazige hand
met dromerig-jaloerse blik
naar het blauwe vehikel
te kijken.
Voor altijd.…
AGENTINIE WINT VAN NEDERLAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
619 Van harte gefeliciteerd Argentinie
Nou van harte
Neen van ‘arte’
Voetbal is niet zomaar een spelletje
Voetbal is een kunst
Voetbal is ook een geloof
Met de groots denkbare onzekerheid
Van Gaal begrijpt dat
Als een dominee, een priester
Gaat hij voor in stil gebed
Daarin mogen ze hun verdriet laten vieren
Omdat het echte feest uitbleef…
glimlachte de tijd voorbij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.502 ik zag je ogen
je glimlachte de tijd
voorbij in raadsels
ik voelde je verlegenheid
onzekerheid zo
tasbaar in je woorden
het jeugdige in jou
bekoorde omdat onschuld
zo bij je verschijning hoorde
ik proefde overgave in
het strelen van je handen
passie glansde in je tanden
je sluiers vielen
in een puzzel neer, maar
na de laatste was…
Het lot beslist...
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
2.127 Misschien is het dit keer anders
En zijn wij bevrijd
Van het spelende lot
En de moedeloze onzekerheid...
Maar opnieuw moeten wij wachten
Op haar die het antwoord brengt
Op haar die ons geluk toezegt
Of ons lijden verlengt...…
Een bankje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
555 je stapte
onzekere passen
liep een vage
weg onder een
onbekende hemel
het voelde als
gewoon aan de
wandel alleen mensen
waren er niet geen
lachende gezichten
je miste de
zwaai en het
vriendelijk groeten
ook huizen hadden
een andere kleur
een bankje zou
fijn zijn om even
te rusten en dan
beleefd te vragen
waar we nu zijn…
Een schets van haar
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.030 De schaduw tekent haar als vrouw
pastelgrijs in de schemering van
een uit de zon gelegen doorgang
jong en toch onzeker
valt in 't volle licht
de schaduw op haar huid
ze legt haar lichaam naast haar kleedje
bidt de zonnegod om brons
dat haar beloofd is
zonder vlekken zegt ze
rekt zich zo
dat licht haar overal kan raken
ze tekent…
Herkenning
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
3.251 Zinnen krijgen een betekenis
woorden vormen een warm gevoel
telkens als ik in jouw ogen kijk
ik ben jouw zachte stem
sterk en voorzichtig
ik ben jouw wonderlijke ziel
rustig en angstig
ik ben jouw tedere ogen
helder en onzeker
een gevoel van thuiskomen
krijgt een betekenis
iedere keer
weer
het is een sleutel zonder pijn
een vriendschap…
Wat zou ik graag...
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.673 Mijn hand weer op je schouder leggen
Je nog één keer kunnen zeggen
Pap, wat hou ik toch van jou
Wat zou ik graag
Terug naar lang vervlogen tijden
Herinneringen voorbij zien glijden
Jouw hand in mijn hand
De warmte voelen, onze band
Zo hecht, oprecht maar zo onzeker
Wat zou ik graag
Tussen hemel en aarde zweven
Even, in een vlaag
Oh, wat…
'Bouwen Op Tranen'
hartenkreet
3.4 met 25 stemmen
1.469 Als een angstig musje
zit ik soms
dicht tegen je aan
onzekerheden dreunend
door m'n brein
maar ...Ik Hou Van Je.
Als een kind
lig ik soms
huilend in je armen
tranen stromend
langs m'n gezicht,
maar ...Ik Hou Van Je.
Als een overspelige snol
voel ik me soms
als ik je geef
wat hém toebehoort
maar ...Ik Hou Van Je.…
strjitten/straten
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
699 de strjitten binne leech
yn e stêd fan besjutting
de dei wurch yn
ûneinich begjin
de maatslach ûnwis
raffele,skuort
gefoelfol
yn griishollig ferline
oersetting/vertaling
de straten zijn leeg
in de stad van zinnen
de dag moe in
oneindig beginnen
de maatslag onzeker
gerafeld,gescheurd
fijnbesnaard
in grijshoofdig verleden…
Aaibaarder dan ik dacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 zwarte neus
zonder gaten
die frunnikte ik pas later
hij was mijn
knuffelbeest en beste vriend
die ereplaats heeft hij verdiend
nog kijkt hij
mij vragend aan als
ik kom en hem zie staan
na een kroel
tussen de kapotte oren
lijkt zijn knor altijd te horen
hij is een stukje jeugd
dat ik koester uit vroeger tijd
mijn maatje in onzekerheid…
Verliefd meisje
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
2.878 Liefde is geen rozengeur,
Liefde is geen maneschijn,
Liefde is onzekerheid
en gaat vaak gepaard met zoveel pijn.
Begrijp me niet verkeerd;
je bent alles wat ik wens!
Maar je perfectie maakt me doodsbenauwd,
ook ik ben maar een mens.…
De boventoon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
646 zij zijn weer terug
de stemmen in de
boventoon van het geroezemoes
ze schilderen woorden
in ongehoorde kleuren
raken aan het onderbuiks gemoed
door hun scherpte
vallen schellen van de ogen
worden onzekerheid en angst weer troef
zij jachten en jagen in
spiralen van terreur en geweld
maken van de anoniem een dode held
er is een god…
Vrijgemaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Misschien ben ik zonder beter af
Maar het voelt alsof het nooit is uit te wissen
Losscheuren van wat ik ken
Is zwaar en gaat met pijn gepaard
En onzeker, het is deel van wie ik ben
Maar toch, na dit jaar van zoeken en verdriet
Heb ik hoop, dat er een licht zal zijn
Dat mij laat weten dat het goed is, dat er Iemand is die het ziet…
Zin van het leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.659 Einde aan onzekerheid
Over het enige zekere
Begin van een heldere nacht
Of eeuwige afwezigheid
De nazorg van ‘n geboren begin
Zijnde
Het pad naar
De waarborg van ‘n dovend einde
Bij het laatste bewustzijn
’n Late overpeinzing
’n Finale retorische vraag:
Met hoeveel
Tederheid
Liefde
En levenszin
Besteedden we
De kostbaar opgebaarde…
De maandans
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.384 Kom, doe de maandans met mij
in de spiegel van mijn dromen
voel mijn handen op je zij
en laat je hart tot rust komen
Laat het licht van liefde sprankelen
voel mijn lippen op je zachte wangen
laat onzekerheid even wankelen
en door hoop worden vervangen
Kom, doe de maandans met mij
laat ons in de schemering zweven
straks is deze nacht weer…
CDA
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
590 Het CDA is in congres bijeen
Men heeft vandaag een motie aangenomen
Dat Leers met een humaan beleid moet komen
En Mauro blijft, zegt Ad en zegt Kathleen
Maar of hij zelf nog wil dat is onzeker
'Als ik maar nergens heen hoef met Henk Bleker.'
---------------------------------------------------
Het CDA Congresseert.…
Weerkaatst in schrik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
557 lichtgevend
hangen de pompoenen
in de boom
begeleiden stapjes
die onzeker gaan en toch
hun mannetje willen staan
een vogel schreeuwt
weerkaatst in schrik
van kinderlijk ogen wit
handjes vast
voor onverwacht
de kleine dappere lach
pas later
in het volle licht
verdwijnt de spanning uit het zicht
dan is het feest
de geesten…
Verlangen.
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.630 nog vele lange uren en dagen
die geduld van mijn verlangen vragen
smachtend wachtend op die dag
dat ik jou weer kussen mag
brieven vermoeien mijn ogen
die tot tranen toe bewogen
in onzekerheid vervoerd
door jouw liefde ontroerd
denkend aan het rijke verleden
van liefde uit ons hart versmeden
voel ik jouw lichaam in mijn dromen
klaar…
Shell
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 De oudedagsvoorziening voor de werknemers kost teveel geld en
biedt teveel 'onzekerheden'…
Gezochte verlatenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Handen grijpend in luchtledig
tastend naar steun of hulp
in blinde onzekerheid.
Voeten zoekend vaste bodem
gelijke tred op effen pad
voorwaarts naar ’t licht
waar geen duister wordt gevonden.…
(kanker 13) Imagine Dragons
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 deel ik jouw muziek
repliek, tot in het uiterste
een tranendal
een bal vol vreemde passen en
de teksten van jouw werkelijkheid
ik ben het kwijt hoeveel
ik in mijn eigen woorden wilde
gieten
steevast nieten zich
jouw woorden in
mijn eigen wil en wat zij ook
niet weten kan
ik hoor jouw frases en
ik hoor jouw lach
en mijn onzekerheid…
Begin tot eind
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
544 Wij kunnen niet anders dan wachten
Wachten tot de tijd daar is
En inmiddels gaan we in onze gedachten
Voorwaarts in licht en duisternis
Dwars door muren van ’t verleden
Brekend in toekomstige tijd
Over onzekere paden treden
Waar het heden ons toe leidt
En geruisloos gaan de tijden voort
Van het leven slecht of goed
Tot men op het einde…
Klein
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 Het landschap had geen behoefte
om de kunstenaar te tekenen
diep in zijn droomwereld
in de duisternacht
dus tekende de kunstenaar het landschap
met de onmacht van zijn onzekere potlood
helemaal van streek met een strelend gebaar
klein voelde hij zich nu
uit de aardkloot herrezen
een rups die vlinder wilde worden
een wees met heimwee naar…
trompetten verstrekken muziek
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.248 de grote gedachte
lachte me toe
het was fijn
je ziel te verliezen
niet meer te kiezen
mij maakte het klein
bang en onzeker
gewapper van vlaggen
strak tegen blauw
trompetten verstrekken
muziek tegen kou
armen geheven
het rood van een
band om de mouw
toekomstgeschreeuw
hoofden gericht
blik op oneineindig
in een verbeten gezicht…
Vicieuze cirkel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
174 Ik weet niet of die gedachte belangrijk is,
Dat maakt onzeker, ongewis,
Daarom blijf ik mijn hersens pijnigen,
Om mijn geweten te reinigen.
Maar helpen doet dat niet,
Wat ik ook doe,
Het bezorgt alleen verdriet.
Ik probeer die gedachte te vergeten,
Alleen ik weet niet hoe,
Blijft knagen aan mijn geweten.…
nacht met grief
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.677 de nacht is
doorgehaald
tussen bevroren rotsen
gletschers
grote massieven
schreeuwend ijs
lacunes immense
lawines dreigend
d'herinnering
aan wat ooit
misschien en
onzeker was
is niet meer
gehemelte met ijsstoppels
waar tanden zaten
kiezen innerlijke
tranen gestold
in pegels die
niemand ziet
die nimmer open wonden liet
toegedekt…
PERMUTATIE
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.398 we streden tegen de waarschijnlijkheden
en gaven kansen weer met een getal
dobbelden, dronken, keken in kristal
de glazen klonken op voltooid verleden
omzichtig meden we onzekerheden
maar duistere voorspelbaarheid kent tal
van waarden tussen nul en één, het Al
had telkens elke theorie bestreden
want bij de dingen die we één keer deden
bleek…