14189 resultaten.
de passage van de twee ravenzwarte vlechtmeisens
gedicht
2.4 met 16 stemmen
5.550 De passage van de twee ravenzwarte vlechtmeisens vuur-
straalogig de diepe straat door brengt de nacht teweeg.
De hengst de merrie bevruchtend, zijn fabelwindvleugels
over haar, de samenhuivering hoef aan hals: uitgeveegd.
Door de lievezoete voedster opgevreten een spijze wordt
het miserabele nest kleverige misgeboorten dat ze kreeg.
Tot…
Schildering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 Of hij nu schildert
of schrijft
het blijft mijn rechter hand
niet zonder verstand
dat schildert niets
zijn invloed is zonneklaar
al zijn luchten donker
mijn brein te donker
probeer het weer te keren
al is het maar een enkele plek
die lichter kan…
Tekening
gedicht
2.5 met 13 stemmen
6.039 daar groei jij uit het licht
je blik
je handen
je kleuren wit uit wit
je ogen sluiten geen ogen
sluiten geen ogen in
je handen geven geen handen
geven geen handen af
handen af ogen in
daar groei jij
uit het licht
-------------------------------------------
uit: 'niet beginnend bij het hoofd', 2006.…
Notitie
gedicht
3.8 met 6 stemmen
9.066 dwars door Amerika's seizoenen heen
de vochtige zon in Santa Barbera
de kletsnatte sneeuw in Denver
en in alle Best Westerns
het knipperlicht van de televisie
op haar lieve slapen de gezicht
van weer heel jong meisje zijn
maar het schrijven van de woorden
verandert wat ik niet vergeten moet
dat wat geen woorden had
enkel, levend, ademend beeld…
TELEVISIE
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
535 Het zijn
mooie flitsende kleurrijke plaatjes
op de televisie, 24 uur, 365 dagen per jaar
maar niet om aan te horen
laat staan te beluisteren
dat vinden ze bij de tv ook
als ze afsluiten met uitsluitend:
'BEDANKT VOOR HET KIJKEN'!…
Warschau
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.482 In Warschau sprak een man mij aan,
hoe lang ik ben wilde hij weten.
Hij had zijn pas bij het benaderen
met schoksgewijze herkenning ingehouden.
Een meter eenennegentig,
ja ja, alsof hij het wist.
En we zouden alweer ieder verder gaan;
waarom wilde hij het weten?
De man bestreek zijn wang
en keek mij vragend aan.
Na zijn verhaal een milde…
Een witte raaf
gedicht
3.5 met 6 stemmen
4.685 op een witte walvis;
een waarnemend subject,
(gepostuleerd); geen water,
laat staan zout water -. Elkaar
voortdurend bijsturend, feed-
back, moeten zij maar zien
hoe zich uit deze tekst
te verwijderen
------------------------
uit: 'Gedichten', 1968.…
Beeldend,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.312 Versleten lijven door het
steen geslecht, verlaten
vrienden voor passanten ,
aan de waardigheid gehecht, ik
raak de beelden niet meer kwijt.
Denkend aan vrienden uit Guinee:…
De schaatser
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.820 Soms vriest het weer zo helder
dat de schaatser die ik ben
de snaren van het ijs laat zingen
tot in de horizon van glas
aldoor beentje over door het glas
zoals ooit eerder altijd weer de metalen
zon achter de zilverbloemen op het raam
in mij doorstoot en mij hier fotografeert.
Meestal echter kom ik zelden voorbij
het rottige riet de kapotte…
Jouw fierheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 heb de klei
te lang gekneed
toen ik jou vorm wilde geven
ben zijn karakter vergeten
juist in cruciale afwerking
kwam ik mijn fout pas tegen
jouw fierheid
werd als was
in warme handen
in postuur en statigheid
kon ik gebogen lijnen
niet goed kwijt
jouw onverzettelijkheid
in klei bleek slechts
een flauwe pose
toch heb ik je…
Met stenen voeten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
546 je armen reikten
naar hemel
handen een vragend gebaar
gezicht opgeheven
ogen vol adoratie
lichaam ontmoeting klaar
met stenen voeten
vertrapte je mijn ziel
alleen omdat ik op je viel
in eeuwige golving
stroomde mijn liefde
langs jouw slanke benen
maar jij koos de hoogte
rees op uit de zee
ik wilde zo graag met je mee…
Dennis Bergkamp
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
570 Voor hem is dat nog erger als de hel,
Dus foto ’s liegen nooit, maar beelden wel.…
Schaduwgrens
gedicht
4.0 met 1 stemmen
26.178 Heuvels die glooiden zie ik en soms zwemmen er
Vissen doorheen. Mooie vissen die naar me zwaaien.
Sluiers van gordijnen als het raam openstaat en de
Wind naar binnen waait. En hemels de geur van verre
Egyptische tabak, verpakt in platte sigaretten. Mijn lief,
Ik wil niets meer dan dit uitzicht vol mooie, naar mij
Zwaaiende vissen. De sluier…
Onder de sterren geslapen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.613 Onder de sterren geslapen. Lang in de tijd
liggen kijken, in de ijlende, krijsende ruimte,
de vreemde vreugde die dat ondenkbare schept.
Ik zag een foto die iemand vanuit een kuil had genomen.
'Uitzicht vanuit een graf stond eronder. je zag
een stuk van de hemel en de dunne kruinen van bene.
Ik denk aan mijn vader, heel ver van huis, niet…
Vrede
gedicht
2.7 met 3 stemmen
13.964 Weer wordt hij niet gevolgd door een regenjas. Geen getraliede kel-
dervensters. Geen prikkeldraadversperring. Moe geworden vouwt hij
de krant over zijn gezicht. Ondersteboven boren de gebeurtenissen
zich naar binnen.
De geëxecuteerden doen tegen de muur op de binnenplaats aan yoga.
Tanks liggen als zoemende torren op hun rug, vastgeplakt aan…
Mijn broer vraagt naar een herinnering
gedicht
3.5 met 2 stemmen
21.923 Mijn broer vraagt naar een herinnering,
hij kan hem steeds slechter zien.
Wacht tot het voorjaar, zeg ik,
sluit je ogen, tel tot tien en haal dan
onverschrokken de jonge vogels
uit de goot, hun nesten.
In de berm. En kijk en luister naar
het geluid van rook
in een zwerm.
---------------------------------
uit: 'Parmentier', 12/3 2003.…
SCHORS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
567 Ik ben om jou heen
in gedachten terug
naar jouw geboorte
waar jij ontkiemde
traag ouder werd
nu trekken wij met elkaar op
in weer en wind
is het niet alleen maar
betasten over jouw ruwe huid
waaraan ik voel
dat jij nog steeds leeft
groene aarde
die ons in leven houdt
laat mij je omhelzen
sterf niet door ontbossing
begrijp jouw…
Wat mist kan positief zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 toch niet tegenop tegen die berg
Tijdens de druk op mijn pedalen
Verschijnen de meest hartverwarmende verhalen
Het is het geestesoog
Dat op zo'n moment juist scherper ziet
Terwijl ik mij vooroverboog
rook ik de veldbloem en hoorde ik vogelgeluid tussen het riet
Al is het later op de dag
Dat de zon weer volop gaat schijnen
Het beeld…
Magneet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Denkbeeldige herinneringen.
Ogen schitterden fotografisch.
Het wegzwijmelen duurde kort.
Maar je ogen blijven magnetisch.
De rand om jouw pupil weerkaatst.
Zoals de zon mij kan verblinden.
Tegen mijn euforisch droombeeld.
Kon het magneet ons maar binden!…
Plastiek van een tekenaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.034 Snel kneedde je dat portret,
kop die wel hersens hebben moet.
Het zwevend tekenen van de libel
beweegt onder die bronzen baskenpet.
De wenkbrauwen de zonneschermen,
een snor markies over de mond
om tegen inkijk te beschermen
wat een door drank verlamde tong
van de al sidderende wereld vond.
Geen lijf heeft dit gezicht
dan windgevoelig…
Vandaar
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.855 Dat hielden wij vast , elk
aan zijn kant en ieder zijn beeld van verdwijnen.
-------------------------------------------------
uit: 'Zwijghout', 2000.…
Gehouwen in steen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
532 koud is de muziek
die in wind sneeuw
door de herfst jaagt
mijn composities
laten dansen
op ijzige voeten
gehouwen in steen
waaruit eonen geleden
het vuur verdween
de zijkant gewit
door koude muziek
kaal de kant die echo geniet…
Jouw naam staat geschreven in eeuwigheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.153 Beelden komen op mijn netvlies,
mensen die voorbij gaan.
Momenten in eeuwigheid,
ze verliezen hun glans niet.
Ik roep ze op in mijn geheugen
Ze zijn niet voorbij gegaan.
Ze zijn onderdeel geworden
van wat wij nu zijn.
Jij bent waarop wij voortgaan.
Jij wist wat geven was.
jij gaf leven.…
Mijn liefste, ik heb je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.042 Het gemis doet pijn,
maar de leegte zou oneindig veel groter zijn zonder jouw beeld.
Ik staar de nacht in terwijl de wind mijn gezicht beroerd.
De herinnering tovert een lach op mijn mond
Bitter en zoet tegelijk.
Mijn liefste, ik heb je lief.…
Dochter
gedicht
3.0 met 1 stemmen
7.109 Je voeten hebben mijn druiven geplet, je handen
mijn deeg gekneed tot ik geen adem meer kon halen.
Je hebt brood van mij gebakken, dat ik in de ochtend rook
maar dat snel verdroogde. Jij hebt mij leeggeschonken.
Je hebt je sigaretten in mijn mond gedoofd, je gesprekken
op mijn huid geschreven, je glimlach mijn oogbol in geperst.
Je hebt…
Ja jij hier op mijn pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 De maandagmorgen, met jou in beeld
maakt mij nieuwsgierig, wat er in je speelt
Het zijn mijn gedachten, ze halen jou in
gevolgd door de beweging, een sportief begin
Zo beiden joggende door het bos
komen we op deze morgen iets meer los
Ik wens je een fijne dag vandaag,
Jij spreekt mij aan, dat is waarom ik het er op waag
genietend…
De nacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.601 De nacht is splinternieuw
en met ons onervaren.
De nacht is opstand
binnenskamers
draagt de geur van zoethout
de koelte van kerkuilen
de blauwdruk van een schreeuw.
De nacht is geen gebrek.
We zien onze schimmen
gebaren in het raam
alsof we naar elkaar seinen
ons vast willen klampen
als mistige drenkelingen.
----------------…
Te Emmen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.052 Evenzeer als wij het nauwgezette
zwemmen en metallic blauwe
van een kleine Afrikaanse vis
te Emmen vanmiddag, waterlelieblad
dat zich met rode kop optrekt
tot waterschildpadschild,
een dagpauwoog in de vlindertuin
die mijn hand voor wilde orchis
aanziet en heel Drenthe buiten
evenzeer.
----------------------------------
uit: 'De…
Gezelschap
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.661 Op het moment dat ik
de deur sluit 's avonds,
heb ik altijd wel
iemand naast me staan die
daar niet hoort.
Iemand die mij zijn diensten aanbiedt
zonder een woord,
die doet alsof zijn neus bloedt,
of die gehurkt zijn veters strikt,
of iemand die langs mij heenglipt,
met een hoed op,
die niets met mij te maken heeft,
of die met een emmer…
Taal is beeld geworden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Wanneer de taal uit het zicht
Verdwenen is, betekenisloze
Letters opgaan in woorden
Die vervliegen in de wind,
Die geen aandacht meer wekken,
Omdat ze amper koud zijn in de lucht
Als ze zijn uitgesproken
En dan al onvindbaar zijn
Voor hen die ze koortsachtig zoeken -
Zijn het de beelden nog
Die voor eeuwig op ons netvlies staan…