1990 resultaten.
Vertrouwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Vertrouwen,
Op iemand kunnen bouwen,
Van iemand kunnen houden,
Het lijkt zo simpel op papier…
Als mensen nog wisten wat echte liefde was,
Dan gaf dat ieders leven, toch zoveel meer plezier…
Jemaima…
Feest der herkenning
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Het leek bekend, dat stuk papier drong door tot haar verstand.
Vanuit het hokje klonk ineens haar vrolijk stemgeluid:
~Kijk aan, ‘t vertrouwde potlood is er deze keer ook weer;
Goddank geen scherm maar een papieren lijst zoals weleer,
ik doe weer mee als Ouwe Trien, daar gaat ie dan, vooruit!…
gezeten in een treincoupé
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
601 te erg voor woorden
niets of alles geschreven misschien
station Amersfoort
pen en papier in de tas
eindigen waaraan men niet
beginnen kan
tijd om uit te stappen
soms begint men waar het eindigt…
Proflicentie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
565 NETGEDICHTEN
de plek voor poëmen
van amateurpoëten
Geachte niet-genomineerde dichters
waar ook ter wereld op het wijde web
u bent, als ik het goed begrepen heb
verbaal begaafde onbetaalde zwichters
Ook ik behoor tot de papieren tijgers
die zich hier ophouden in 't
legioen
der hobbyisten die niets anders
doen
dan tegendeel te zijn…
Liefde als gift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 ik had je
getekend met
potlood kleur
en papier maar
in de schetsen
verdwaalde jij
ik voelde jou
niet hier
later accenten
gehaald van
het kleurenpalet
je kwam inderdaad
toen veel beter
tot jouw recht
maar je ziel heb ik
niet kunnen raken
ben toen
gaan lopen zag
hoe zon bloemen
met licht en
warmte doopte
zo dat zij hart…
In the air
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.148 vloeiende lijnen in woorden
rijgen zich in mijn hoofd aanéén
als een bewegend stilleven van lijven:
armen, benen, borsten, billen…
maar net als ik ze vangen wil
en omvormen tot letters op papier
vervagen de lijnen
en is er alleen nog de herinnering
aan iets dat niet was
maar toch, even zó mooi…
als de droeve klanken van een bandoneon
die…
Alleen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.389 Schrijven is meestal de heler
van de pijnen in mijn hoofd
Alsof de inkt in het papier
het vuur van de vijand dooft
Ook dit verdriet heb ik al gegoten
in mooie woorden en rijmende zinnen
maar dichten heeft zijn kracht verloren
Het bloedt nog steeds hier diep vanbinnen
Ik wil alleen maar een beetje warmte
Iemand die mijn tranen kust
Iemand…
mooie woorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.678 Ik staar naar een stuk wit papier
en bid dat de poëzie vanzelf opduikt
Ik schud het woordenboek boven de tafel uit
en hoop dat er schitterende woorden uitvallen
Ik kijk net zolang naar mijn pen
tot deze verandert in een toverstaf
en een magische tekst tot leven wekt
Ach wat…
sommige woorden zijn eigenlijk al mooi genoeg:
Ik hou van…
De Nachtwacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
770 wist als de bloedende maan
begluurt een naakt papier
de zwijgende schrijver die
donkerblauwe woorden doopt
in zijn uitgelopen droom
schreeuwend kreuken nepgouden
vingers geschreven verzinsels
vol schrammen en builen
huilen haar regens de woorden
van het vaak gevallen kind
dat onbezonnen dromend
zijn harde waarheid vindt…
woorddiarree
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
982 nee laat maar
even niet van je horen
je walmt naar zeer
en ik hoef
niet meer
ik zie een dwang
om je gezicht
aan te raken
elke seconde
een tik tegen
je sik
om het kwartier
schiet mijn vinger
door het papier
toetsen vliegen
van het bord
was je kleren,
je lijf met zeep
en neem meteen
je mond mee
je walmt naar zeer
ik hoef…
Small Talk
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.548 Maar als ze op papier staan, dan
is dat gevoel voorbij.
En dus vergeet ik ze ook gauw,
kijk ik er nog eens naar,
dan denk ik: Hé schreef ik dat nou?
Wat handig, en wat raar.
----------------------------------
uit: 'Gedichten 1939-1998', 2000.…
Kralenzee
gedicht
3.0 met 61 stemmen
23.595 Ik knip een gestreept hart van papier,
Durf ik niet dat ik je nodig heb?
De wereld is moe en op de blauwe lijnen
in een schrift is het koud.
Eerst sliep hier nog een man.
Nu staat het lichaam op.
Ik ben er stil van.
-------------------------------
uit: 'Twee zonnen', 2003.…
Woorden
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.447 Woorden zijn gevoelens op papier.
Je leerde praten om jezelf te kunnen uitdrukken,
Maar hoe zou het zijn als we niet zouden kunnen praten.
Denk daar maar eens aan.
Nooit kunnen zeggen hoe je je voelt,
Nooit kunnen zeggen wat je bedoelt.
Maar er zitten woorden in mijn hoofd,
Woorden die ik aan niemand kwijt kan.…
Hier en ginder
netgedicht
4.5 met 69 stemmen
2.369 Hier stel ik mij voor dat mijn as
wordt uitgestrooid,
gewoon uit een papieren zakje,
muzikaal omlijst door een koor
van wel duizend vogels in een
lucht van uitgereden gier.
Zie je daar dat broedend paar,
onder de bomen langs het water?…
Er wordt beweerd
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.113 En dan wil ik tegen al die mensen zeggen:
'Kom, leg uw hand op dit papier; mijn huid.'
Was het Leo Vroman..?…
bloos
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
1.244 om me heen
lag de bloei en ik wilde komen
tot aan je woorden
we hoorden de ochtend
bewegen, verdeeld over het licht
van de verte
en het gedicht dat ik
voorlas
was als het meisje
dat haar stilte droeg naar het opwaaiend
papier
zo ver van armen
die ze in en uit wilde lopen
dag na dag
je bent boos en blij, zei je
en…
Wat gebleven is.
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
3.667 Wat gebleven is,
de klank van je woorden,
je stem
Beelden vol van zon,
jij en ik, warme zee,
het zand
Lieve beloftes
gefluisterd in een oor,
je blik
Twee cappuccino,
twee keer dubbel suiker,
een terras
Herinneringen,
streling, voelbare huid,
een kus
Je eerste letter,
je woorden op papier,
gemis…
Riviergezicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
567 langs het grijs blauwe water
van het uiterwaarden land
spoelt de dag de hitte
naar de overkant, de rand
van de rivier gehuld
in haar zilveren papier
er zijn geen levenden
en geen doden meer
zij zijn voorbij de horizon
op veermans boot gekeerd
de kribben in de levensloop
meanderen langszij
het visserslatijn voorbij
overdrijven in…
bij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 onderdoor
soms was het stil en daar bleef het meestal bij
dan opnieuw gaan geloven in de taak en aan je zij
geheimen die niet in een zin verklaarbaar zijn
het heeft met iets te maken
zoiets als meedragen
rijp voor het gekkenhuis zou je zeggen
dus proberen te verklaren komt er ook niet van
ja als je alles moet geloven
moet er dus heel wat papier…
Ik teken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
589 Op papier schets ik een gezicht
met veel strepen grote en kleine.
Het is de spiegel van mijn leven
rimpels van liefde en gelukkig zijn.
Ook groeven van verborgen pijn
maar nu geheeld door de tijd.
Littekens zijn er achter gebleven
die nooit helemaal verdwijnen.…
Zelfhulp
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
567 Ik ben mijn eigen arts in hart en nieren,
Ik denk en weeg en geef diagnostiek,
Ik zet het moeilijk op papieren
Want stiekem weet ik het ook niet.
Ik maak de scan en lees de boeken,
Schrijf amper iets.
Ik doe het moeilijk uit de doeken
Want ik weet niets.
Tussen mijn aarzelende zinnen, mijn stilte.…
Computer, Boek, Theorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Computer
Zacht geruis, zo lang
programma’s afgewerkt
gegevens opgeslagen
naar huis
als het ruisen stopt
Boek
Niet het papier
de kaft en zwarte inkt
de letters en de woorden
maar betekenis
gedachte ruimte
Theorie
Een asymptotisch axioma
die nadert tot het wezen
onvoldoende op het einde
het blijft een standpunt
zweeft net…
Zo wil ik zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Zo wil ik zijn
een schilder die een kaal canvas
omtovert tot een fleurig landschap
of gewoon tot een oude regenjas
zo wil ik schrijven
als de dichter die een blanco vel papier
weet te vullen met zijn gave te boeien
door een liefdevolle beschrijving van zijn huisdier
of zulks dat je zelfs de koeien hoort loeien
zo wil ik zijn
een mens…
Van geen titel weten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 Denk niet aan woorden
die ik schrijf nog zeggen zal
leid slechts mijn handen
hoor zo nu en dan mijn stem
vraag niet wat u daarvan denkt
gewillig zijn letters
die kleuren op papier
regels langs randen van leven
draaiend om de kern
van bestaan en wezen
niet begrijpend wat ik zoek
ook al tellen reeds mijn jaren
schrijf toch mijn ervaren…
Opruiming
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
918 Elke dag opnieuw
laat ik de woorden ritselen
tussen mijn vingers
ik ruik het papier
streel de letters,
het opgedroogde inkt.
Ik schrijf mijn weken weg
de maanden leeg
de jaren achter mij.…
Ster
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
606 Waar zijn mijn zinnen
alles wat blijft om jou te beminnen
ik weet dat je bent gegaan
op een reis achter de maan
waar sterren fel fonkelen
je bent nu een stralend hemellichaam
en hier op aarde probeer ik jou te zien vanuit mijn raam
en terwijl ik de sterren tel om jou te vinden
kan ik woorden weer aan het papier binden.…
sans rancune
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 blootgelegd en barrevoets
naakte dwaling
over landerijen waar
een kei botst, een stronk hinkt
commando’s buigen letterlijk
je hoofd
vanaf hier
stapel ik een rots op rozen
breek ik hout
uit bitter water vangt
een vis
de tol
van zeven vruchten
poppenkop naast scalpel
papier, steen en schaar…
Talloze keren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 heb ik jou geschreven
(geen smeekbede, dat niet)
hoeveel schrijfpapier ik heb
verkwanseld vol woorden
weet geen ziel, noch de tranen
die erom gevloeid zijn
toch geef ik niet op en pak
voor de zoveelste keer weer
een vers vel, en vertrouw mijn
spinsels toe aan het papier
dat ze gretig absorbeert
tot ik het teruglees en besef
het blad nog…
Met kroontjespen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
568 heb vandaag
mijn jeugd herschreven
met kroontjespen op wit papier
regel netjes op de lijn
die met dun potlood
flauw zichtbaar mochten zijn
ik duw de pen
die vlekken geeft als ik
te snel mijn hand er over veeg
linkshandig zijn
deed vroeger pijn
in niet begrepen worden
zakjes om de hand en
pressie tot toegeven konden
deze handicap…
hier en daar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 vlogen binnen wolken
schaduwspreeuwen voor de zon
zo ver het blikveld kon bestrijken
werd het kijken, naar een gapend zwart gelag
vanuit die onbestemde sfeer
ging elk keeltje zwaar tekeer
blue monday
krijste hard en zwaar: misbaar
tot op het juk
althans
zo leek het me, maar hier
hier schommelden gedachten
op het wit van dit papier…