1887 resultaten.
fluiten fluiten fluitenkruid
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
759 fluiten fluiten fluitenkruid
gij speelt rondom en
woekert met uw bruid
in welig bloeiende weiden
ik zie uw pracht
de zon begeleiden
en mij , de schouwende mens
met gelukzaligheid verblijden
fluiten fluiten fluitenkruid
gij zingt van vreugde
met kleurrijk blad
ik zou u willen plukken,
stelen uit het veld
doch laat u onberoerd
geen…
Zij...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.896 De ziekte kwam
velde haar neer op bed
ieder was ontzet
De krachten namen af
de pijn nam toe
staan of lopen was een onmogelijk gedoe
Toen is haar steel geknakt
haar schoonheid was verloren
De strijd is gestreden
Niet tevergeefs
toch is haar levensdraad nu afgesneden
Na liefd' en pijn
nu eindelijk bij haar Vader
Ook voor haar wild…
Brandmerk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 Bloemen bloeien overal
frisse kleuren vouwen
steel en blad soms samen
handen grijs en grauw
sluiten een verbond met nummers
geslagen maar voor altijd naamloos
zij duikt onder
en graaft in het onnozele
waar verval ooit
eigen wetten schreef
letters krassen tijd
waar onbekend rust
en een kaarsje brandt
bloemen bloeien overal…
vandaag zal ik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
710 bega ik geen doodzondes dan toch
stommiteiten of struikel ik weer
nog voordat ik kan beginnen,
mijn levenspad is een vluchten
voor dingen zo ziet mijn leven
er nu eenmaal uit, tot slot van dit
stukje wil ik nog een lied voor u
zingen, ik heb er veel moeite voor
gedaan dus lach me alstublieft niet
uit, dat zou ik wel zeer op prijs stel…
leven
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
870 Het leven is hard
Het leven doet pijn
Het leven is grauw
En echt niet zo fijn
Je komt en je gaat
Je leeft en gaat dood
Vanuit de hemel kijk je naar laag
Dan denk je
Wat gaat alles toch traag
Een heel gezond kind
Opgevoed en wel
In de put gevonden
Verwaarloosd door een stel
Leuke tijd gehad
En je bent gegaan
Over een paar jaar ben…
Fascinatie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
722 het meisje zwaait naar de overkant
niets te zien, dan het gortdroge land
en wat magere koeien
hoe kan ’t mij boeien, dat meisje
en haar hand, wat ligt er verborgen
aan die andere kant
waarom stel ik mij die vragen
zelfs de roerdomp die ‘k plotseling zie
tussen dorre rietkragen verzet geen poot
in de lucht wat gevorkte vegen
de vlerk…
Sonnet
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.123 We waren eigenlijk al tijden
geen stel meer maar nog wel tezaam
en wie van ons nog monogaam
was, was bepaald niet te benijden.
De korte tijd van ons bestaan
kon ik jou en jij mij wel lijden
om zo de leegte te bestrijden;
het was goddank ook snel gedaan.…
Je bladerde bleek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
476 het was al
een klein wonder
dat jij groeide
zag hoe je steel
zich kromde in een
voortdurend verwonden
je bladerde bleek
op een plaats uit de zon
zonder koesterend licht
bijna niemand wist
hoe eenzaam je oogde
in het mat witte gezicht
toch knopte je
na doorgestane ellende
bloeide plotseling voluit
met warme kleuren die
vol…
op de vlakte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 hoe de zon reeds platgeschreven is
het avondrood dagelijks geroemd
steekt achter geen enkel woord betekenis
en blijft schemer voor eeuwig verdoemd
aan elke zee die het voor de wind gaat
niet te vergeten de branding, stel je voor
die natte dromen en golven stukslaat
tot een verwaaide stem die ik vaag hoor
zo past de wereld op een gemeentelijke…
Zonder gemis geen voeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
456 Want stel je voor dat een geliefde sneeft,
je schoonheid zag, in felle ogen las,
gemis wordt dan een wond die nooit genas.
... Maar kies de zee. Haar baren dragen mild,
banen een weg. Van een voetstuk getild
slepen ze je mee in ondergangen,
tronen omhoog tot jouw lijf ervan rilt,
jij toegeeft aan levensecht verlangen.…
bedropen ramen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
620 de daken huilerig
regen loopt over
de ogen van de huizen
huizen zijn onverzettelijke mensen
doen alsof ze stokstijf zijn
ongeboren wezens schuilen
onder de bedropen wimpers
de oogkassen gevoegd in verband
de pupillen geëtst met kinderen
zij ontwaren elkaar
moederloos
aan de overkant van de straat
de blikken schuins en steels
het erkennen…
Laat maar stromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Als het eenmaal stroomt
valt het door niets nog te keren
wat men ook zal beweren
welke oplossing men ook droomt
Als het eenmaal stroomt
laat het dan maar komen
het kan immers niemand deren
het zijn jouw aller diepste dromen
die je iets proberen te leren
laat alle remmen los
stel dan je droom op schrift
bevrijd je schip van z’n tros
en…
Spiralen van zand
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
488 ik wist dat zij
zouden komen
kleine spiralen van zand
voelde ‘s morgens
de zon al prikken op
mijn gezicht en hand
ook het steels
verschieten van
de duinse schaduwkant
waar de alom
aanwezige gekko’s
kartels stappen op de rand
nog hangt in de pittige
geur van olijven ui en
paprika een kip te garen
op het vuurtje dat
maar niet…
De kopie van de doodsrivier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 in
de schittering van
het zwaard
dat de draak
vermorzelde
de zwarte kopie
aan de andere
kant van de
doodsrivier
als je aan mij
denkt
herinner mij
mijn woorden
voor nu
en later
't witte hart
van de ezel
lieft 't delen
wat iets
anders betekent
dan
één twee
wat van jou is
neem ik mee
want dat is stelen…
Beslagen adem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 drogend draaien
de laatste blaadjes
als gebedsmolentjes
aan hun steel
in groene zomer
mantra’s moe
geruizeld kleuren
zij met herfst mee
donkere vennen
weerspiegelen
nog strak de lage
zonnestand in zwart
het warmrijpe
is verdwenen ook
schraalhans heeft de
staart tussen de benen
dan tocht het bos
open plekken stralen
koude…
Externe besmetting
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
401 straat ademde
besnaarde muziek in
surrealistische kleuren
spanning voelbaar
in dit heftig gebeuren
steels keken mensen
gegrepen door angst
naar anderen die
leken te verdwijnen om
koortsig te verschijnen
waar ooit
samen verbond
schreeuwde nu afschuw
mensonterende woorden
uit een geïnfecteerde mond
ingenieus had
het virus de…
Vleugel gevrij
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
371 ik heb
de bloemen
in je voetsporen
zien groeien
zij markeerden
in bloeien
het pad van wij
nog vaagjes
naastgelegen
wat wilde
vegen verwaaid
en ongebaand
in een naamloos
tegenstreven
waren ooit
een stel uit
chaos en obstakels
verbinding was
er wel maar nooit
iets van een door ons
gedragen perspectief
wij waren vrij
de wereld…
waterspiegel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
405 worden
dat ik jou herinner
zometeen liggen deze woorden te bleken
in een uithaal van najaarszon
daarna vangt een reis aan, begint
het zachtjes te regenen
ergens moeten we een begin
maken met vergeten
anders raakt geheugen overvol
en is er geen ruimte om iets te onthouden
misschien dat ik realiteit bedoel
of anders droogte
stel…
Hun Mantra's
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 hun mantra’s
in vele talen
die zonder
te herhalen
hun menselijk
handelen
laten falen
toch
worden
ook zij
misbruikt
door lieden
die ook van
hun ellende
profiteren en
leven in sferen
van geld
jij bent
de enige
die zich
verheft in de
grauwzwarte
menigte die
schuifelend
tergend
langzaam
beweegt
hebt het
enige stel…
Vlagen en flarden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 De winterkoning schuilt in beukenhagen
waar koning winter niet heeft toegeslagen
de vorst hult zich in misten en
in vlagen
dat zie je aan de opgestoken kragen
Wie dit 'vorst' noemt stel ik
graag een paar vragen
is het bij u min dertig, alle
dagen
en nachten?…
Het winterkoninkje
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.226 Stel dat het gaat vriezen
Of de tuin die wordt gesnoeid
Zijn roosje gaat er dan vandoor
Zal voor de rijkdom kiezen
Voor ze volop heeft gebloeid…
wegdroommeisje
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
808 vers en nog roze
het stel onthaarde benen
onder het plooien rokje
zedig overeen gekruist
reikt ze bedeesde lachjes uit
wanneer de jonge hanen reageren
in haar ogen geen belofte
aan nadere contacten
met haar bronstige medestudenten
uit het noorden afgezakt
spreekt ze vreemde tongvallen
dus zwijgt ze liever om te horen
waarin ze nu weer…
Ben ik een egoïst?
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.240 Al gaat het fout
ik kies opzettelijk maar met diep verdriet
voor mezelf, want aan mij zelf
stel ik al die vragen niet…
Krasjes.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 Tijdens het krijten
bij de opdracht op het bord
snerpte jouw vingernagel
het krijtje was te kort
je schreef over de liefde
geschoold als ijsjesfrik
en schetste schuine letters
van zwart-witte-wijzersblik
bij allergie voor piepen
komen krassen te hard aan
blijf hier het liefst niet eten
maar sla een stemvork aan
steels luisterend naar…
o zonneke mijn
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
665 o zonneke mijn
met straalkes fijn
je glans doet plezieren
ranken druifkes vieren
o zonneke mijn
maakt harten zo rein
bloemkes rechten hun steel
tonen hun blaadjes geheel
o zonneke mijn
je verlicht onzichtbare pijn
ontwaakt pret in de ogen
bij een ander mededogen
o zonneke mijn
mijn hemelse baldakijn
over azuren luchten
en bevrijdende…
als jij zegt
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
935 als jij zegt
ik ben niet zo mooi
weet dan
dat de glans van je ogen
vertellen van liefde
als jij zegt
zoveel anderen
stelen de show
dan ontgaat mij niet
jouw rankheid
als een gazelle
ontsnappend uit een
gedachtengang
van doorgaans kwellen
als je denkt
ik ben niets waard
onthoud je mij
het goud
van mijn dromen
mijn ziel spiegelt…
Twee wateren één
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.632 In de diepste kamer van mijn ziel
verborgen in het oneindige
Is de liefde veel te groot
overdondert steeds de grenzen
Alsof je met je hele ziel
mijn binnenste omsluit
Onwerkelijk, verdwaasd en loos
de weg naar jou is ver
in tijd, in daden, in onze naasten
in onze kinderen en dromen
wachtend steel ik bij wijle je tijd
minuten zijn uren…
Ophaalbrug
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.019 Betonnen ding
wat nooit bewoog
nooit ging je omhoog
een brugwachter
zag je daar niet staan
je kon gewoon
er onderdoorvaren
of overheen gaan
iedereen sprak er af
prille liefdesparen
ook relaties
waarvan men sprak
in zoveel roddeltalen
achterklap en staren
stelen van een kus
even vlug
dat betonnen ding
wat nooit bewoog
altijd was…
Begrensde vrijheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
550 de angst gemaskerd
twee bruine ogen
spreken stilzwijgend
is het de traditie
die haar steels
volwassen heeft geschopt
blonde lokken verhullen
haar contouren, zo blijft
de kans op thuisbrengen miniem
welke inherent is aan
de onschuld vermoorden
zodat het stamhuis in achting zal stijgen
spreekt zij met verdraaide stem
al die vrouwen…
Mijmeringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 Monique denkt Christel en Jeroen
Een stel om getweeën te blijven?…