2307 resultaten.
Tropisch Nederland...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.740 De warmte heeft de overmacht
en kleeft zich vast aan de aarde
In een klamme vochtigheid
broeit de zindering voort
Het glooiende landschap verdwijnt
in een dor geelkleurende woestenij
Niets ontzien de stralen van de koperen zon
en laten een spoor van verzenging na
De warmte heeft de overmacht
Voert de boventoon van natuurgeweld
Langzaam…
Schreven muziek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
501 we dansten de
parelende dauw
van esdoornhagen
schreven muziek
in het natte gras
koesterden ons
met welbehagen
in de eerste
warme stralen
die de zon ons gaf
volgden het
klein concert dat
vroege vogels floten
op de tonen van
ontluikend licht
woordloos gingen
wonderen ons voorbij
mystieke gevoelens
gaven ons een diepe
spirituele…
Een magisch voelen
netgedicht
4.9 met 28 stemmen
390 ik kijk je aan
voordat je danst
in de stralen
van de ochtendzon
door het open raam
het zacht
opkomend rood
schijnt panoramisch
in je ogen niet
gebroken door glas
in een magisch
voelen spreekt
jouw mystieke kracht
waarvan ik de woorden
nooit heb onderschat
jij regisseert de
golflengtes van
omgeving en leven omdat
jij de transformator…
Nieuw leven
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
2.118 ogen stralen
dwalen langzaam
over wit papier
waar gedachten
verhalen vertellen
oude historie
in stil verlangen
weer ontwaakt
uit 100 jaar slapen
een sprookje
van 1001 nachten
breekt de muur
die onverwoestbaar
had geleken
woorden
komen tot leven
dansen op de tijd
en vullen de leegte
die jij achterliet…
Gebaard tot licht
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
698 Wie weet hoelang dit stralen duren zal
en of al iedereen, gezwicht,
geloofd heeft en betekend,
vergeten of berekend
dat leven heet: gebaard tot licht.…
Still standing
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.038 ja ik sta nog
boven de golven van het eerste uur
onder de palmen van je ogen
je ziet me niet maar ik ben er nog
bewegend, levend, zwevend
ja ik sta nog
onder de stralen van het blauwe vuur
in de regen achter de bogen
met opgeheven hoofd
bewegend, levend, zwevend
ja ik sta nog
de wind heeft me nog niet genomen
tussen de kiezels van…
Lentetinteling
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.027 de zilverwitte berk nog kaal
wordt bezet door meesjes
die kwetteren van plezier
de morgenhemel blauwt
en draagt een gouden kroon
zachte stralen smeden kleur
heide in paarsrode tinten
een camelia vol in de knop
grauwe lijsters schrapen mos
kijkend naar dit luisterrijk geheel
laat ik even mijn hoofd verdwalen
in het bontgekleurde ochtendtafereel…
Ode aan de kersenbloesem
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
890 De kou verdween
En jij ontbloeide
Zachte kleuren van
De kersenbloesem
Felle schakeringen
Van geknoopte obi
Verzonken ben jij
In de kimono van lente
Ik zie je staan
Met parasol als schoon attribuut
Die je gelaat
In schaduwen verbergt
De kou verdwijnt
In de stralen van de eerste zon
Doch zorgt jouw aanblik
Voor de eerste likkende…
speelweide
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.010 doe je ogen dicht
en luister
- hoor je de poëzie -
ze hoeft niet waterpas te zijn
voor de vogel die in het licht
stralen zal
noch voor het sterrenbeeld
waarop de nacht fluit met
verliefde vingers
denk open lucht
tussen bomen en de drie heuvels
die in en uit zinnen stappen als zomerpassagiers
met een hart
opengewreven door…
vlinderpracht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
869 Jij schitterende vlinder
je streek neer op de rand
van m'n balkon
Met trillend gespreide
vleugels
je heel even
koesterend
aan de stralen
van de zon
je ragfijne vleugels
gingen langzaam dicht
toen vloog je weg
de vrijheid
tegemoet
en liet je een
glimlach achter
op m'n gezicht
mooie vlinder
je te aanschouwen
deed me goed…
Ben jij het missende puzzelstukje?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.297 Dat mijn ogen weer liet stralen?
En mijn hart gaf wat het nodig had?
Dan mijn leven compleet maakt?
En mij doordringend aankijkt, alsof ik bijzonder ben?
En mij alleen al gelukkig kan maken door een kus?
Dan denk ik bij me zelf,
dit zijn vaak dromen die niet vervuld worden.…
Wees Geen Kaars
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.072 wees geen kaars in je eigen licht
straal niet zacht, ga in een flits
als een witte bliksemschicht
vanaf een hoog gelegen torenspits
laat ze zien dat je altijd wint
en als het dan toch even tegenzit
je altijd weer opnieuw begint
weer voorop gaat in de levensrit
vastberaden, met een sterke wil
stoer, sterk, en zonder schrik
maak van alles een…
Roosvenster
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 een roestig ornament
op een witgekalkte muur
getuige van verlating
van een eens bedrijvige cultuur
doorstaan het donderen der kanonnen
gesmolten ijzer blinkt
als bloedstaal druipend nu geronnen
nog uit haar hart het doodslied klinkt
waar in de Notre Dame uw zuster
haar glazen stralen nog immer schenkt
siert uw vergane pracht bewuster…
Boter op mijn hoofd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 Ik loop nu al dagen in de zon,
Dat schitterende licht,
Die krachtige stralen,
Er is geen betere spot;
Het gevoel van jezelf op te laden,
Tranen die verdampen,
Een glimlach die verschijnt,
Alleen leuke mensen,
Waardoor de pijn verdwijnt;
Ook zelfspot begint bij jezelf,
Maar er zijn grenzen,
Niet alles is even leuk,
En niet alles wordt…
Dank, mijn liefste!
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
892 Samen reizend over bergen en dalen
waarbij liefde constant mocht blijven stralen.
Twee harten, in elkaar..tot 1 verweven.
Liefste, ik dank je wel,
het is zoveel mooier met jou, in mijn leven.…
Prisma
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Zondagmorgen vroeg
ze ademde muziek
langs het raam trok stilte binnen
fluisterend ochtendlicht
verdreef de nacht van zijn dromen
kwam met stralen mijn huis binnenspoelen
die toon die geur die tinteling
diep in hun spectrum verborgen
kon het blijheid zijn
in onzichtbare deeltjes
fotonen geluk?…
adrenaline
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
937 Jij bent mijn adrenaline
prikkelt mijn ijdelheid
Voed me met verlangen
de liefde waar ik me in bijt
Jij bent een man met ballen
ik zwijmel van geluk
Slaap het liefst in je armen
je bent intens en verrukkelijk
Jij bent gisteren en morgen
passie in het kwadraat
Ik straal de glans van liefde
zolang jij naast me staat…
het laatste kwartier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
689 uit koele zilverrand
kruipt traag omhoog
de bleke morgenzon
zij zendt haar stralen
glanzend koud
naar de maan die
afneemt tot een
tere sikkel
nog staat zij, in
schijngestalte, tegen
de dun blauwe lucht
even ontmoeten zij elkaar
maar de maan kan niet blijven
het is haar laatste kwartier
zij verdwijnt bij het licht
van de opkomende…
Hun erfenis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
520 de tijd
is in ontstaan
heel diep gegaan
van golfje naar deeltje
molecuul tot cel en winnaar in
de eindigheid van het menselijk spel
zij geeft de wereldwonderen
van ouders als nalatenschap
presenteert de schat van heden
wij hebben
die tijden stil gezet
hun erfenis gered uit het verleden
opdat zij zullen stralen
en leidraad mogen…
Clematis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Onzichtbare draden
verbinden jou en mij
doorzichtig als ijle wind
zuiver water uit een beek
stralen van zonlicht
glans van maan
teer als kristal
in kleuren van zirkoon
met zachte fluister
als briesje door blad
streling door windvlaag
over teer jong gras.…
Het ovationeel applaus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 je draagt geen lauwerkrans
en in je handen zie ik
de scherpe lijnen van het leven
je ogen stralen nog
de glamour en glitter
van het ovationeel applaus
maar de trekken
in je gezicht vertellen
hoe zwaar het werken is
nog ontwapent
je lach alle kritiek
van binnen maakt het je ziek
succes eist zijn tol
jij hebt alles gegeven
wanneer…
Druk gebarend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 als ik in de spiegel kijk
dan zie ik jou
jij laat mijn ogen stralen
luistert naar verhalen
die voor mij
belangrijk zijn
neemt mijn hand
die naar de verte wijst
de toekomst druk gebarend prijst
geeft mijn lach
de geur van lente mee
kleurt zomerblosjes op mijn huid
ja zo zie ik eruit
een vrolijk spiegelbeeld
waarin jij de hoofdrol…
Een vreemde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
559 het was een vreemde
die mij de hand reikte
de ogen opende
ik dwaalde
op gebaande wegen
in het doolhof van de keus
kon de kudde
niet meer volgen
liep de herder straal voorbij
hij was de rots
waarop ik strandde
toen ik niet verder kon
liet mij naar
de rust van binnen kijken
voordat de stress begon
heb zijn hand gevat
wist…
Duurzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 De straal door een wolk aan de horizon.
Voorbij gaat de tijd zolang jij bestaat.
Jou ogenblik ontsteekt de warmtebron.…
Zij die er waren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.150 en er is vrede
Zij die er waren
zullen altijd blijven bestaan
ze laten ons niet alleen
maar geven kracht om door te gaan
Voortaan aan je zijde
voortaan in je hoofd
altijd is er die liefde
dat is wat er blijft
Wees niet bang voor teleurstelling
wees niet bang om te falen
wees sterk en recht je rug
want in je hart staat iemand te stralen…
Op de vlucht..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 Over bergen en door dalen
wordt de grond bewogen
door hen die niet meer stralen
maar wanhoop in betraande ogen
Hij heeft de deur gesloten
waar het veilig was
zo vaart men nu op boten
en hoop is hun kompas
Toen 't gezin voor hem verdween
greep hij angstig om zich heen
naar de hoge golven
die hoop hebben verzwolgen
Mijn geweten klaagt…
Winter.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 Nog eenmaal rekken we de laatste stralen
uit de herfst. Berijmd schrijven we verzen
in melkletters en wijzen reikhalzend.
Laat het nog eens winter zijn met barsten
van verlangen. Languit rillen en knoppen
dragen waaruit wilde bomen groeien.
We scheuren loten van het jaar en planten
in verse grond. Straks lopen we uit.…
Oogt weer ondeugend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 je oogt weer
ondeugend en kijkt
me sprookjesachtig aan
zie in je hand
de fee verschijnen die
staf en sterren laten staan
ik tovenaar
een snelle paddenstoel
met kaarsjes en zacht zicht
jij weeft weer sluierzacht
ons liefdesbed uit
stralen geel maanlicht
de open haard is stuk
alleen de kleine uurtjes
warmen zich in ons geluk…
DE WEG NAAR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 beklommen
via afwijkende wegen
en kronkelpaden
heeft rivieren bezwommen
daarin bijna bezweken
zich onnodig met problemen overladen
toch bovengekomen
de overkant bereikt
zal hij weer afdalen
een weg die soms afwijkend lijkt
en dreigen te verdwalen
maar ook hij zal
als een ieder het einde halen
ook hij hoopt na de finish
te mogen stralen…
LAIS CXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
386 Haar klare stem is van beklemming vrij,
een golven dat tot straal verheven is:
het zwart snelt al het licht voorgoed voorbij.…