1681 resultaten.
In de vroegte
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
466 Ik ben wakker en jij ligt naast mij
vast in diepe slaap, ik streel met mijn vingers
in je geopende hand, word gevangen
op je navel gelegd, op en neer
Mijn hart klopt regelmatig en jij
bent hier en zo nabij
Neurie ik een haast vergeten lied
iets uit de kindertijd, terwijl ik ademhaal?…
God,
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Je weet van muziek
van liefde, van strelen
je weet van alleen
helemaal verschrikkelijk
alleen
zijn
en dat alles
uiteindelijk
samen zal vallen
maar in welk woord
kun je dat
vatten?
God?…
ZE GAAT 'M INRUILEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
699 eitje
niet die verre buurman hoor
das een onvervalste boerenlul
hij is er altijd als de kippen bij
hij heet Jan Hen die kippenneuker
zegt de boerin: zij kan het weten
ze heeft ‘m eens in ’t hok betrapt
dat ‘ie er één zijn strot doorbeet
zijn tengels durven niet te slachten
waar hij Janchien haar uit de kluit
gewassen kont mee weet te strelen…
Dichter aan zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
502 en als de oude dichter staart
naar het apostolisch blauw
strelen woorden heel bedaard
de rimpels van een oude vrouw
en uit haar bloeien rouwviolen
droevig, feeëriek en zacht
terwijl het maanlicht wordt gestolen
uit de geopende crypte nacht
en nog steeds zal zijn pen zingen
van alle triviale dingen
in crescendo en herhaling
in symfonische…
Mijn Wil
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
916 Ik wil dat je hier bij me bent
Met je lichaam tegen het mijne aan
Ik wil je handen stevig vasthouden
Om ze nooit meer te laten gaan
Ik wil je zoete lippen proeven
Op een manier die niet zou mogen
Ik wil verdrinken in de glans
Vocht van je schitterende ogen
Ik wil je benen kunnen strelen
En je mijn liefde laten voelen
Ik gaf je 't vocht…
Brandt in mijn lijf
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
773 ik ben wakker
heb een vriend
hij brandt in mijn lijf
ik heb zijn sporen gekregen
hij mijn liefde verdiend
zacht zijn ontspanning
krachten gesust
rimpels rond ogen
zijn lippen geloken
heb ik zacht gekust
ik ben je lichaam
eet nu jouw smaak
val voor je handen
ze strelen mijn huid
liefkozen vaak
ze geven gevoel
dat je ogen beloven…
Bescheiden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
441 nog eens komen in jouw dromen
stappend uit mijn woordenstromen
als een kind dat leert lopen
dan hoop ik dat jij mij herkent
aan mijn neus en ogen
Zo niet, kun je mijn stem horen
in het ruisen van het koren
het waaien van de wind
in het breken van de golven
op de brekers aan het strand
het schreeuwen van de meeuwen
Ik zal je enkels strelen…
Even Samen Een
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 zou je even met
je handen door
mij haren willen woelen
en mijn hoofdhuid
masseren of alleen
maar even voelen
mij gewoon een
beetje aanraken
mijn gezicht strelen
doen alsof of je
met me bent begaan
en me zo een beetje helen
en mag ik dan mijn handen even
dankbaar om de jouwe gaan vouwen
schenk me dat gevoel van echt te leven
ik voel…
krachtbron
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
499 uit rots geschonken vloed
aangeboord door moed -en later
ook het goed en kwaad van
welgemeende raad
een menigte verzamelt zichtbaar
licht in open handen
daarna strelen ze langs rots
door losgelaten leed, het zweet des aanschijns
geeft een bete broods
de taal van alle landen
en
de handen dalen neer
ze plukken vruchten uit het…
Het doven van het licht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
866 De katten aan onze voeten
ik schop ze noch streel ze
zie de kraaien zitten, soeverein
in de toppen van schurftige platanen
ik weet, geen mens zal ze verjagen..
Ik heb de herfst geroken, vanmorgen
zag ik de stekelige vuurdoorn in bloei
omhels me thans teder en treur met mij
om het trage doven van het licht.…
Een onvoorziene nacht?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
381 Verlaten dier, treedt
uit een donkere schaduw,
wat ligt je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij jezelf achterna,
je verlangen in te dammen
tot schrander dier, wat doe
je nog hier, het is om even
hoe je mag heten, of
hoe ik je kan strelen,
om alle dromen met
je te delen, de zwakheid
van je…
Was ik wind
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
815 Was ik wind
zouden mijn vlagen
flirtend langs de flanken
van een ranke zwaluw strelen
zou ik blauwe vlinders
fluisterend naar dansen zingen
wolken warm omgeven
tot ze nevelen voor mijn zucht
ik zou de zee doen deinen
ritmisch haar getijden
plagend stuwen
en tot stormend golven blazen
was ik de wind
dan legde ik mijn vleugen
verlangend…
samen kozen we pigmenten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
916 meer naar grond
gekleurd door sedimenten
ik koos blauw
omdat het oceanen golft
maar strakkend voel je dan
de kou die onderhuids ook volgt
jij bruin en veel oranjerood
omdat je in de warmte van
de dag iets meer kan geven
dan je eigenlijk van jezelf mag
jij bent de rots
en breekt in bruinrood
blauwe golven in hun landing
ik streel…
Houd van mij – 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Onzichtbaar is mijn hand, waarin
de aarde ligt, ik streel en sla haar
trek er vuur uit, stapel ijs op
ik breng haar hagel, sneeuw en regen:
Houd van mij!
Ach, houd van mij!…
een zacht verbaasd gezicht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
981 ik spreek
met wie je
eigenlijk bent
streel wat
je nooit echt
genietend hebt gekend
ik zie het blonde wicht
een zacht verbaasd
gezicht op deze wereld
handen schrijven
poëzie in zand en
dichten blanke duinen
we gingen op
en in elkaar toen vloed
het strand afstruinde
lachend naar een
halve maan die in
rood de zon opruimde…
LAIS CCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 In de vergeten warmte van de hand,
in ’t strelen van gebrek aan tastbaarheid,
in ’t grijze vlak waar het is aanbeland,
klinkt luide slechts de slagzin van de tijd.
Elk ogenblik wordt galm van eeuwigheid,
signaal dat rot in rot meer rot verzendt.
Het hoefde niets want niets was het bekend,
maar in het zwart verscheen fataal de lach.…
LAIS CCCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 Opdoemend bevrijding der luchten ziet
de nacht, waarin 'k mij boven zee en land
verheffen kan, jou strelen met dit lied
van git dat in jouw kamer klatert en vlamt
en doeken zet in lichterlaaie, zand
van rotsen maakt, van tongen tentakels
met de kleefgreep van ware verzinsels
die mij gaar binden als sliert op een spoel.…
Lief kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 ik pak je - ik pak je
ik pak je bij je arm
grijp je bij je lurven
of trek soms aan je oor
ik houd je – ik houd je
ik houd je heel graag warm
je bent niet te vermurwen
dus lees ik je s’ avonds voor
ik pak je - ik streel je
en troost je bij verdriet
verwijder sneller dan het licht
jouw snot; dat zie ik liever niet
ik heb je - ik heb…
vol haar lippen geeft
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.132 ik spreek niet over liefde
ze kijkt me aan
met ogen die geloven
in zacht fluweel van rozen
een mond die roder
lacht dan de diepste
kleuren ooit gedacht
en vol haar lippen geeft
met handen die je
strelen als je even beeft
het goddelijk moment
dat zij jouw warmte kent
een stem die raakt
in tonen die naar
hemel reiken, met
woorden…
Over de straat heen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
426 Ze bukt, haar billen in de kijk
en zet haar schoenen weg
Nooit kijkt ze door het raam
Nooit kan ik over de straat heen
contact met haar maken en mij
en mijn verlangen blootgeven
Het is heet, het waait zo warm
door de stad, dat ik tussen ons in
ruimte zou laten, alleen lichtjes
haar strelen, niet tegen haar aan
liggen, en eerst het licht…
Zichtbaar
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
685 je hoeft me niet te melden
als vermist na mijn vlucht
vandaag of morgen kom ik
getooid in vreemde kleren
terug met brede glimlach
zo mag je me strelen
alsof ik een ander ben
laat dan je handen rusten
op de hoogst bonte kleuren
zodat ik weet: je bent een goed mens
van missen en liefde spreken we later
als mijn ogen en mijn lippen
zonder…
Mijn ster
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.520 Ik kijk dan in je ogen,
ik streel zacht langs je mond.
ik weet dit is een gouden schat,
het is liefde wat ik vond.
Ik zal die goed bewaren,
het is een nieuwe start.
Ik sluit het veilig achter de deuren,
De deuren van mijn hart.…
Liedje van troost
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.044 Liefje kom maar hier
en laat me je lippen strelen
probeer je pijn met mij te delen
je façade van bordpapier
is zo overduidelijk voor mij
dus leg je masker eindelijk neer
anders barst het nog een keer
ik neem je angst er wel bij
De waarheid maakt mij niet bang
want ik ken je goed genoeg
van sterrennacht tot schemervroeg
en wordt het naargelang…
Voor de wind
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 we liepen
voor de wind
warmte floot
in vlagen en een
wolkje oogde
wit van boven
een wereld om
ons heen wij
helemaal alleen
wij hebben ons
niet afgesloten
gingen juist
helemaal open
voor alles
dat er was en
wilden delen in
samen elkaar
voelen en strelen
juist uit het niet
verbale wilden
wij het leven
in zijn volledige…
zachtjes zwevend
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
2.852 zachtjes zwevend
geeuwtjes gevend
laat poes zich even strelen
soepel spinnend
muizen minnend
mag ik haar ruimte delen
kattig kroelend
wollig woelend
geeft zij kopjes langs mijn been
bazig blazend
ruziënd razend
stoeit zij met mijn grote teen
verdraaid veerkrachtig
parmantig prachtig
loopt zij dan weer weg
zachtjes zwevend
geeuwtjes…
Foto 2.1
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.765 In het rechte vlak sta jij schuinsweg
te wezen, jij kon niet anders toch
Kus jouw enkel, jouw voet, streel de holte
van de knie, de ronding van jouw kuit
vermoed: jij toont mij nooit
al jouw verborgen schatten
Jij draait mij om, jaagt me weg
met te veel liefde in de stem
de scheldnamen geschreeuwd
opdat ik achteraf zal weten
dat ik er voor…
Ziek
hartenkreet
4.4 met 38 stemmen
2.863 Wind, streel mijn geest
Wind, laat mij zweven
Wind, geef mij kracht
Die ik dóór kan geven.
Zee, spoel mijn ziel
Zee, wees mijn steven
Zee, geef mij hoop
Die ik dóór kan geven.
Aarde, wees mild
Omarm mij nog even
Geef mij wat tijd
Om nog dóór te leven.…
Strand
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
943 Gouden haar
geborsteld door wind en water
gewassen door bruisend schuim
dansend in de storm
koesterend in de zon
lonkend met je gele lokken
bemind door kinderen
blauwe golven verlangen
strelen je glanzende vacht
plukken aan je pronkende pruik
dwingen je door donkere diepten
door paarse poelen verblind
en laten je nimmer
met rust…
Eindlijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.472 als ik naar je kijk
lees ik het leven in ied’re groef
die jouw gelaat doorslingert
als twijgen van een wilde wingerd
waardoor ik niet meer vragen hoef
de diepte spreekt over je pijnen
die niet naar je lippen willen stijgen
geleden worden in berustend zwijgen
en zich verwoorden in scherpe lijnen
ik strek m’n hand en streel ze glad
wil…
Nabijheid op een horizon (2)
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.243 Mijn handen zijn leeg
Durven niet te strelen
Durven niet te kijken
Maar zien zoveel verdriet
Op jouw wangen rollen tranen
Mijn handen doen maar wat
Ze zoeken naar bereikbaarheid
En gebaren
Nabijheid op een horizon
Zo is het wat ik voel
Jij in bed en ik naast je
in de verte op een stoel
Zeggen kan niet
Wat niet te zeggen is in jouw taal…