3941 resultaten.
Winterruis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
847 De winter ruist al in het hart,
hoop blaast mijn vingers warm.…
decemberlicht
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
914 een schrale zon in waterig
morgenrood vloeit over wit
gerijpte akkers en velden
broos decemberlicht schetst
een kaler vergezicht in sepia
verzonken tinten…
Regen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Wanneer de zon wijd strekt
en de hemelwitte wolken wiegen
zie ik dwarrelende stukjes tekst
heel vredig, zoals zij vliegen
maar dan komen donkere wolken
de teksten worden waziger
stukjes papier beginnen te kolken
en de wolken worden baziger
regen komt naar beneden denderen
stukken tekst regenen kapot
niemand die het redden kan…
kinderblik
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.040 in alles huist vandaag het wonderlijk
zicht van lang gelee
zoals de straat in de magische dans van
onstuimige vlokken onder een maagdelijk
wit tapijt verdwijnt
terwijl ik met een verbaasde blik
de gordijnen openschuif
naar buiten ga
in de nog onbetreden sneeuw
m'n dartele stappen achterlaat
van lang, heel lang gelee…
Solstitium
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
775 De herfst wordt
stilaan winter.…
Wie een landschap tekent
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
690 Wie een landschap tekent,
heeft vaak aan één lijn genoeg,
zo ontstaat klaarheid in een beeld,
een verhaal van lucht en aarde
en zoek niet naar een tijd,
een richting die is er
niet en nooit,
misschien zit er regen aan
te komen of wind
en wat dan nog,
je kunt de wind niet vragen
om te blijven, er is alleen
de stilte 's winters die het…
Najaarsvensterke
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.699 Een verneuteld vrouwke schikte
't Wit en rood geblokt gordijn;
't Was... alsof haar rimpels zegden:
''t Zal 'ne kwaaie winter zijn...'…
Winter (Platbodems in Groningen stad)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 De tjalken zijn in winterslaap gegaan
het koude water houdt hun dromen vast.
Zij liggen langs de kade, zwaan kleef aan;
de zeilen geborgen, troont hoog en naakt hun mast.
De tjalken zijn in winterslaap gegaan,
de lucht is grijs en flinterdun gedekt.
Doelloos wijst hun vaan de winden aan,
terwijl zij wachten tot de zomer hen weer wekt.
Dan…
janneke
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 janneke
boven haar de blauwe regen
in spaarzame trossen
achter haar de gele en rode brem
ze staat met rechte rug
haar hoofd gebogen
de armen slap langs haar
tengere lijf
haar gezicht schuilt
achter haar slanke sluike
neervallende haren
die druipen van de regen
het is winter
smeltend sneeuw ligt
rond haar blote voeten
een roodborstje…
Door weer en wind
netgedicht
3.9 met 51 stemmen
3.984 onder glad gereden banden
van een aftandse tweedehands fiets
kraakt aangevroren dauw
koude vlagen uit het oosten landen
straf op pasontwaakte wangen
wind en weerzin spannen samen
tegen verkleumde benen zonder kracht
tot over de neus gestoken
in een warme das en winterjas
drijven gedachten verlangend af
zoekend naar de zomerzon
die…
Vlokken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.261 Wachtend op de bus, alleen in de kou,
de sneeuwvlokjes dwarrelen, denk ik aan jou.
Ik had al gedroomd van jij en ik samen,
kijkend naar de sneeuw, veilig achter de ramen.
Over vrijen en slapen onder jouw deken,
terwijl er buiten geen teken
meer was van leven,
enkel vlokken die zweefden.
Oh, ik had zo graag nog zoveel meer.
Ach, misschien, helaas…
Rauwe rijp
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.123 als rauwe rijp het denken schut
voor kou die ’t hart zou krenken
met een schrapend kille wind
waarin open bijten verstillen
kan bekoeling bloed betijen
worden verijsde gedachten verhoed
en vermeien zich verdriet en pijn
in het ijskleed dat de winter liet…
de eenden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
685 Wat drijven ze daar te niksen
op de stille vijver. Decemberzon.…
Groet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
917 Een rustige septemberavond
De avond valt vroeg
De nacht is lang
De laatste zuchtjes van
De hete zomeravonden
Lichte bries over je huid
Licht rillend, gehuld in zomerkleding
De laatste witbiertjes
Een ultieme groet aan
De geslaagde zomer
Die heerlijke avond
Verwacht men de winter
Maar toch eigenlijk ook niet…
Verzwolgen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.068 Soms voel ik mij
als verwaaid blad
Door wind en regen
vertrapt doornat
Koud kleurloos
broos en zo zwak
Nerven gescheurd
los van mijn tak
Liggend op aarde
nevelig vol vocht
Nergens beschutting
tegen kou en tocht
Dan is het wachten
tot ik zal vergaan
Verzwolgen verteerd
niet meer zal bestaan…
kaal in volle pracht
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
712 nu de winter komt
kan ik me weer verheugen
op die strak-blauwe
lucht waartegen de
geheel kale boomkronen
in hun volle pracht
aan ons
hun schoonheid tonen.…
Winterreis
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
491 't Is de winter die aan zijn reis begon!…
wintergedicht
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.036 vanmorgen viel de sneeuw
kleedde grauw in onschuld
voedde de hoop op ooit
in een witte wereld
ademt mijn land nu stilte
bevriest voor even het kwaad…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 Weer
komt het licht
op ons pad
Weer
wordt de dag
minuten langer
Weer
worden vorst en winter
banger
Trekken
zich terug
in zoom en vaart
Proberen licht
en zijn gloeien
te weerstaan
Achter bomenrij
in bosschage,struikgewas
verheimelijken verlies
Verschijnt
de eerste zanger
heft lied van lente aan.…
Stervenskoud
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.294 sneeuw dwarrelt langs zijn raam
wijl hij de godganse dag bleke muren ziet
en stijfgestreken hagelwitte jassen
hij staart
bloesem aan de kastanjeboom, zee en meeuw
het oude jachtpad met die scheve plataan
winter is te koud om te verkassen
hij vloekt
niet om het sterven,
maar hij was zo graag met de lente gegaan…
Ogen als kooltjes
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
622 aan de blauwspar ijskristallen
kastanjes poffen
boven het vuur
een kersenrode mond
gretig happend
in een appel
tintelende vingers en koude tenen
natte wanten
op de kachel
blozend rode wangen
ogen vol pretlichtjes
ijsbloemen op het venster
natte neusjes
laten sporen na
op het tuinpad
de sneeuwman
met zijn dikke wortelneus
draagt…
Een natte kou...
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
967 En of het koud is
'k Dacht het wel
Koud tot op het bot
Een natte kou
Zweeft in de lucht
Een kou waar 'k niet van hou
Ik breide mij
Een warme sjaal
Zo dik als warme deken
Ik zwaai hem
Driekeer om mijn hals
'k Zag dat er
Naar mij werd gekeken...…
sneeuw
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
496 haar kille schoonheid
verlicht de nacht
witte maagdelijkheid
poederzacht
zorgvuldig alles toegedekt
nog niemand het beroerd
zo rein en onbevlekt,
dat het mij ontroert
nu ga ik het schenden
vol genot en spijt
mijn stap knerpend en
met kinderlijke vrolijkheid
Joke…
- Een dag Parijs -
netgedicht
4.0 met 57 stemmen
1.304 De dag naar morgen
een enige winterdag in Parijs
stijlvol in combinatie met romantiek
klassiek verveeld, de veel te hoge prijs.
Adembenemend,
de hele dag druk gezocht..
woelend, in een onverschillige menigte
bekommernis in mij vroeg gevoelens,
hoeveel ik tegenwoordig van je hield
vroeg naar diepe dalen
naar meer, aangepast aan het falen…
stille sneeuwval
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
809 zoals zij ongerept haar
eigen schoonheid schept
waarom mijn ogen aan
haar vlokken kleven
en ik wat langer door
het venster staar
de roerloze wereld nog
even onbetreden laat
nog ongeschonden
stil verzonken…
Winterdip 2010
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
895 En weer dwarrelt sneeuw
Roos uit het haar van engelen
Die nooit de juiste shampoo gebruiken
En ik geeuw
Moe van de winter
Moe van weinig licht
Moe van een depressie
Het koudefront
En in bed
Verwarm ik je wintertenen
En plet me
Tegen je koude kont
Jengel nog wat
Over lente, dat het dan anders is
Dat de mooiste vrouw
Van een ander is
Moe…
Muurbloempje
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
595 och, bloempje aan de muur
met uw kopje naar benee
zie dan toch het ridderspoor
wees niet langer zo gedwee
laat uw aanzicht stralen
toon uw blanke bloesem
en hartje vol vuur
bloei in schoonheid door
en ziedaar, de jonge vorst
hij komt u halen…
Trein
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 Het spoor is volgens Pro Rail winterklaar
Een landelijke test heeft uitgewezen
Dat niemand straks voor chaos hoeft te vrezen
'T was zondag en het liep gesmeerd, zowaar
Men kreeg ook nog tomatensoep met ballen
Alleen..het eerste herfstblad moet nog vallen.…
Eeuwige winters met gevroren vleugels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
654 Verloren gezichten
waarvan de uitdrukking is
als uit steen gehouwen
als de beeltenissen die
het leven al voorbij zijn
en nimmer terugkeren
Zo koud steekt het woord op
ontsproten aan eeuwige winters
met gevroren vleugels
Ontleend aan ledig begrip
en verstoten emoties
die meer doen vermoeden
dan jij me zeggen wil
De pijn zit wortelend…
Decembermeisje
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
871 wanneer de prille sneeuw
vluchtig nog
langs mijn wangen strijkt
het gras witter oogt
dan zwanen
op een bevroren plas
mijn koude handen
december vegen
en tijd verder wijkt
zie ik, heel even maar
mijn meisje
in haar rode winterjas…