2921 resultaten.
Vergeten
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.291 Vergeten
de vergezichten
Maar ook
de blik op heel nabij
Het kleine
maar zo zeldzaam
Vergeten
de kooswoorden
Zei zij,
m'n stiller moeder
Vergeten
m'n gedichten
Zei ik
wat meer eenzaam
dan voorheen.…
Rantsoen
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
1.037 Moeder is
op rantsoen
gezet
Haar woorden
blijven steken
in haar keel
Geen buurvrouw
geeft ze
meer haar vet
Gunt iedere tante
een pijp kaneel
en meer nog
Stilletjes
zit ze
achter haar geraniums
Ik weet niet
of ik steel
in dit gedicht
Diefstal van
haar woorden.…
MOEDERS VLEUGELS
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.603 Haar ziel
moet wel
vleugels hebben gekregen
Zij liet
haar duiventil
voor wat het was
In haar huis
kwam
geen woord
Gebaar
van haar
me tegen
Er werd
gezwegen
als het graf
Maar boven haar tuin
kon de lucht
niet blauwer
Het KNMI
voorspelde
regen
Deze zonnige
eind-julidag.…
Wachtstand
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
709 voor streeploos glazen ruit
verstilt de blik naar buiten
nergens stuit het lege licht
dat schel de kamer vult
onaangedaan
schijnen oude ogen
zodra een weerklank binnendringt
raakt het koude aangezicht
peilloos
diep bewogen…
Vaders
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.786 Vaders
Op straat hield ze
me even aan
en vertelde
zomaar
over haar leven
ze was toen zes
over haar vader
zo opeens weg
was hij
nu al meer dan
vijftig jaar geleden
begrijpen deed ze het nog steeds niet
zei ze
en liep door
ik bleef staan
en keek om
begreep het ook nog steeds niet
over míjn leven
van meer dan vijftig jaar nu…
En dan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.679 26 jaar
Billen niet meer de volle perzik waarin je wilde bijten
Je man, zijn huis, zijn vrienden
Heb je zo makkelijk gekregen
Met nagels meer verzorgd dan de huispoets
en gewillige borsten altijd bereid voor meer
Geen tijd om te studeren, want wat wil je
Elk feest uitgenodigd, Met alle vrienden aan koffie
je sport, je lijn, je outfits…
Veroudering
netgedicht
4.6 met 32 stemmen
1.331 deze boom is uitgegroeid
minder buigzaam nu
gehuld in ringen eerder leven
dat de eigen bloei besnoeit
en langzaam op doet geven
krachten getrotseerd
gevormd door het verleden
te lezen in verharde lagen
die het tere binnen schragen
tot ze eindelijk zijn verweerd
de weerstand in het heden
het opgewassen zijn
vastgelegd in rimpellijnen…
Kleine mens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.312 Ik zie een kleine mens
halverwege de akker staan
in een zachte najaarszon.
Gebogen, bijna biddend.
Hij ziet me niet.
Zijn handen
steeds opnieuw
de aarde tegemoet,
verzorgend, bewerkend,
liefhebbend.
Zijn lichaam
in diezelfde schoot nu,
omarmd.
Als ons iets is geleerd,
dat in de aarde niets sterft
maar slechts wacht
op nieuw leven…
ALS EEN KINDERTEKENING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
603 Ze krast
nog van links naar rechts
Van onder
naar boven
Het kleurpotlood
onhandig vast
Als bang
voor de grootte
Van hun hemel
als 'n blauw vel papier
Gaan ze
met hun strepen beloven
Trouw te zijn
aan hun 'eigen levenslijn'?…
de limo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.011 de limo / uit leem geformeerd
het hagelde twin towers osama bin laden
pim en palestijnen dolfijntjes op het strand
en steeds die verbazing: amos op schier!
haar lippen gingen nog net zo rap
en glinsterden in decemberlicht
zoals de morgendauw toen in april
het haar dat hij nooit ontplooide
was grijs geworden gestuwd nu
in een…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 Er hangt de laatste tijd
langer een waas over de landen
steeds vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin…
Mama
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.758 Als ik later groot ben,
wil ik op je lijken
en ook mijn doel bereiken.
Bestaat er soms zo'n gen?
Als ik later groot ben,
wil ik m'n eigen leven
met het jouwe verweven,
terwijl ik steeds mezelf herken.
En als ik dan mijn doel bereik,
weet ik zeker dat ik net als jij
vol vertrouwen de wereld in kijk.
Met jou als moeder ben ik blij,…
het vragen in je oogopslag
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.847 je keek me aan
ik zag het vragen in je
oogopslag, onzekerheid
die handen vingers gaf
in strijken langs elkaar
op zoek naar hem of haar
je stem die ik zo
eindeloos goed kende
die mij verwende met een
sprookje als ik lastig was
klonk schuchter toen
je vroeg, wie ben je
ik draaide om, je ogen
zogen me naar binnen
ik zag een vonk…
zingen nu luidkeels de mussen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.033 natuurgeweld
de rooiende winden zijn langzaam bedaard
weer staan vele bomen scheef in het gelid
struiken die snel uit de kluiten groeien
een soort dat kort na het eerste bloeien
wordt gekapt omdat de stam op dikte zit
ik zag je vallen in een sterke vlaag
gestrekt moest je de natte aarde kussen
je kruin ging voor de eerste keer omlaag
je ouders…
tot de laatste sterren doken
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.492 ik heb je aan mijn vork geregen
Neptunus is de naam en jij mijn faam
grijs-groen was je kabbelend verlegen
maar nu verstik ik je bij volle maan
je koos de vrijheid langs de vlakke kusten
bruiste je woede op de harde rots
op jouw gedein konden de schepen rusten
orkanen zweepten je tot woeste trots
we vochten tot de laatste sterren doken…
in tegendraads
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
831 je eeuwenoude trots kreunt statigheid
ringen zullen mij het jaar vertellen
seizoenen vol met bloei of matigheid
machines zullen snel je bast gaan pellen
generaties heb je al voorbij zien gaan
van klein tot groot geschiedenis verhalend
uit diepe eerbied lieten ze je staan
zo werd jij voor dit bos gezichtsbepalend
het blad ruiselt een naderende…
Nadagen
gedicht
3.3 met 26 stemmen
47.604 Langzamerhand ken ik veel
te veel doden
vervagend vervallen
aan vroeger zij hebben
meer tijd dan wij
veinzend geen verleden
ontledigd te hebben
geen ruimte
aan ons ontstolen
te hebben
geen boodschap
aan ons.
------------------------------
uit: 'Kaalslag', 1999.…
Verstoten kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.279 De zon heeft heel even geschenen
eigenlijk niet eens een heel jaar
plots waren ze allebei verdwenen
stonden niet meer voor je klaar
Hun eigen rotwereld vrat hen op
drank, drugs en allerlei rotzooi
dus gaven ze jou een schop
en dachten niet: wat is ze mooi
Ouderschap is nu uitgesloten
de rechter heeft terecht beslist
ze hebben jou keihard…
Scheiding
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
3.969 Ouders, die ieder hun eigen weg gaan.
Terug naar vroeger?
kon dat maar....
Het pad wat je in deze tijd bewandelt
is niet duidelijk,
best wel vaag.
Maar blijf wel lopen op het rechte pad,
dat is van mij
aan jou de vraag.
De levenslessen die je hierdoor mee krijgt
zullen je rijpen
als volwaardig mens.…
Mijn broer en ik
gedicht
3.1 met 90 stemmen
50.417 Als kind deden wij stiekem
alles samen
jij bedacht het plan
ik voerde uit
Toen de oorlog uitbrak
nam je een vliegtuig
weg wezen
en kwam als held terug
Daarna had je andere belangen
een vrouw - een kind
een huis van steen
in een ver land
Ik zie je nog maar zelden
ben me bewust van steelse blik
naar mijn besneeuwde hoofd
Moeilijk…
Kindertaal (voor Ties en Otte)
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
1.748 Zij groeien als kool
in hun taal.
Uit de chaos van klanken
dringen woorden naar voor.
Als een stormram
rent hij erdoor
en schaart ze energiek
rond zijn onaantastbare "ik".
Zij luistert bevallig,
echoot "ik ook" door het huis,
neemt eigenwijs haar tijd
voor een nieuw geluid.
Moeizaam brengen ze woorden
in het gelid,
zinnetjes missen…
Nachtkaars
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.752 Geen waardering, geen vertrouwen
Niemand neemt hem serieus
Toch valt er vaak op hem te bouwen
In wat hij kan is hij een reus
Krijgt geen kans dat aan te tonen
Zijn zelfrespect raakte hij kwijt
Steeds minder moeites die het lonen
Steeds meer kwaaltjes mettertijd
Futloos, doelloos liggen zappen
Zinloos hangend voor de buis
Niets meer dat…
Van deze plaats af kan ik alles horen
gedicht
3.6 met 71 stemmen
30.755 Van deze plaats af kan ik alles horen.
Ik hoor de tafel kraken onder het gewicht van borden.
Ik hoor dat er kinderen worden geboren.
Steeds hoor ik kinderen geboren worden.
De kamer vult zich met geluid.
Ik hoor het roesten van het slot.
Ik hoor het rotten van het fruit.
Steeds hoor ik hoe het fruit verrot.
Ik kan alleen maar luisteren en…
Het goede voorbeeld
poëzie
3.3 met 39 stemmen
12.862 Vader leeft met onze moeder
altoos vergenoegd en blij!
), hoe lieven zij elkander,
nimmer knorren zij als wij.
Toont er een iets te verlangen,
dan zegt de ander: dat is goed.
Moeder is het best tevreden,
als zij iets voor vader doet.
Vader poogt altoos te weten,
wat de wens van moeder is,
En hetgeen haar moet vervelen,
geeft…
Zelfportret
gedicht
3.3 met 25 stemmen
19.836 Stralend-witte vader,
in een snorrende wolk hommels
op de aarde neergedaald.
Lieve moeder in het groen gelegen,
brandende van boterbloemen;
bunkers.
Zing ik als de kindren zongen,
bommen, bommen, goede bommen,
op de aarde neergedaald.
---------------------------------------------------------
Uit: 'Duizenden zonsondergangen', 1972.…
Een ontmoeting
gedicht
3.0 met 55 stemmen
20.463 hij had hen zoveel willen zeggen, zoveel
over wat hem bezighield en wat hij beleefde,
zoveel ook over wat hem in hen opviel
en dat zijn moeders ogen even mooi even wijs waren
als vroeger al was ze weer dikker geworden
en dat zijn vader beter gekleed was dan ooit
en dat ze niet moesten zeuren over wat
volgens hem onbetekenend was en dat - ,
hij…
door de sterrenruiten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.819 je doorprikte haar met woorden
felle hagelstenen
kerfden een voor een
zwartomlijste zinnen
in de cirkel van geween
een ingesloten schreeuw
bedekte jouw fluwelen adem
het zachte kleed van dromen
gedragen tot de nacht verscheen
droge ogen keken
achter sterrenruiten toe…
uitzicht kijkt naar binnen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
766 uitzicht kijkt
naar binnen
kleurt het behang
seizoenenlang met
licht uit het verleden
je hebt gebeden
dat je oud mocht
worden en gestreden
voor de laatste jaren
rust en vrede
ogen dromen en je
lach is al verleden tijd
je handen spelen
achteloos met pluizen
de asbakken zijn vol
je vest van wol
zacht als je wangen
schouders…
In de wolken..
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.689 Blauwe lucht
bedekt met wit.
Met wolken
waar verhaal in zit..
Mijn moeder daar
die naar me lacht..
Vanaf de aarde
zelf bedacht..
Mijn vader met
z'n glaasje bier..
Het lijkt net echt
zo vanaf hier..
Ik maak ervan
wat er niet is.
Dat wat ik hier
beneden mis..…
Levensavond van een drummer
gedicht
3.2 met 19 stemmen
13.705 Zijn trommen
- twee grote, vier kleine, twee
tom-toms, bongo's etc. - heeft mijn
vader (78) al lang van de hand gedaan
maar niet zijn stokken
want zijn techniek houdt hij bij
op een schijf meubelplaat
met een middellijn van 15 cm
en, toegegeven,
ik ben jaloers op zijn beat.
---------------------------
Uit: 'Een bord bekijken', 1966.…