30553 resultaten.
Sonnet Rutte weer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
726 moeten zuinig leven
Rutte schenkt weer eens uit gulle hand
wil plots met twee miljard aankleven
o wat gaat het goed met Nederland…
Voelde mij weer sinterklaas
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.309 je hakte hoger in
weerkaatsing van het glas
naast de laarzen en de prijs
zag je mijn glimlach later pas
het leer was zacht
paste naadloos aan je voet
de rits wat stroef
in eerst gebruiken
natuurlijk liet je mij de
kwaliteitsverschillen ruiken
ze zaten als gegoten
je kon er goed op lopen
ook tot de knieën zonder vouw
je was weer…
Ik ben telkens weer verbaasd
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
434 Achter de wolken schijnt steeds weer een zon.
Het verbaast mij dat na het leven van gisteren
er toch weer iets nieuws vandaag beginnen kon.…
Hoe ze dat steeds weer doet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
617 Die toekomst, die is best wel knap:
hoe ze hier steeds verdwijnt,
maar wel heel vlot terzelfdertijd
wat verder weer verschijnt.
Ik weet niet hoe ze daarin slaagt,
hoe ze dat steeds weer doet,
maar één ding toch dat zeker is:
ze doet het echt wel goed!…
alles keert weer (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het kijken over
de weerbarstige muur
het graven naar
het ongekende
het wachten op
de zomerwoorden
het verlangen naar
de vuren
het beetpakken met
voorzichtige handen
het wonen in
de schaarsheid
het verlummelen van
de dagen
alles draait om
en keert weer…
Man lacht weer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
691 Twaalf naakte vrouwen
masseren hem en zijn hart
danst als een derwisj...…
ALTIJD WEER DIE GROTE BEK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
663 Ze had absoluut een enorm grote bek
en ze zette deze zelfs regelmatig open
Als ze dat deed dacht je direct, verrek
en zette je ’t maar acuut op een lopen
Haar blikken kon je beter ook vrezen
zij zag er dus niet al te vriendelijk uit
Zij zou nooit moeders mooiste wezen
met al die vieze plekken op haar huid
Haar benen, als je die zo noemen…
14 februari dus weer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
851 Op Valentijnsdag kijkt zij in de spiegel
smakt tevreden met haar rood gestifte mond
sluit haar ogen en voelt hoe zij zelfs nu
past bij het vloerkleed en de gordijnen
Op hoge hakken stuitert zij uit het beeld
vraagt of het zwarte ondergoed wel past
onder haar doorzichtige bovenkleed met
lange splitten aan beide, ronde zijden…
Hoera het wordt weer lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 Hoera het wordt weer lente.
De lente stelt ons vrij.
De vrijheid wordt geboren.
De lammetjes in de wei.
Hoera het wordt weer lente.
De eenden snateren blij.
De strenge vorst heeft verloren.
Watervogels zwemmen zij aan zij.
Al wat leeft spreidt open al zijn
zinnen. De lente komt en doet ons
het nieuwe leven beminnen.…
Zwaar weer op komst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
668 Wat heb je gezien mijn goede vriend?
Ik zag een man dobbelend voor z'n geluk
en ik zag dat hij verloor
ik zag een duivel met een valse glimlach
van oor tot oor
ik zag de onthoofding
van drie onschuldige mannen
ik zag een leger kindsoldaten
met huilende handen.
Wat heb je gezien mijn lieve vriendin?
Ik zag zes witte paarden
en een…
Vallen en weer opstaan
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
734 sterren stralend zijn
Golven als huizen hoog
Waters als dalen diep
Nemen me mee en delen de mysteries van het Al
Krabben wijzen de weg
Kennen geen klok of tijd
Duik erin en kijk goed naar alles om je heen
Alle dagen van de week
Dan weet je wie
Je bent
Iedereen heeft wel een reden
Ieder doet zijn eigen ding
Het is vallen en weer…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Hoe dan ook, en ondanks dat,
zie ik alles daar weer staan en zitten.
Eerste pogingen om klanken te uiten
zich in de hal voltrekken op fluistertoon.
Je bent in mijn hart nooit echt gestorven,
steeds welt er wel een ruis in de kruinen,
zinken elders boten smelten grote ijslagen
maar de boom groeit en bloeit op dat park.…
Terrassen weer open
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
546 Vandaag zaten
we weer op het terras
Iets wat altijd gewoon
nu iets bijzonders was
In de
zon met de ontwakende
geuren van bloemen
in de
voorjaarswind
boven de ranja een
bij hoorden zoemen…
Het doet er altijd weer toe.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
371 Het maakt verschil,
als je aandachtig luistert,
omlijsting in een intiem
gedicht, vaak onvoltooid
hoor hoe de donderwolken
breken op het aanbeeld van
de zon, haar gouden haren
om een bevestiging smeken
de oorsprong dwingt je de
details niet te vergeten om
die steeds opnieuw te baren
maar dan wel zonder pijn.
Het raakt het hart…
weer dendert de trein
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.331 jij woont in
de stilte van thuis
danst in de stofjes
die dwarrelen in de zon
kleed je in passende
kleuren spreekt
zonder stem een welkom
in jouw zoete geuren
zacht zijn je handen
vol passie je tanden
als je bijt en je nagels
mijn lijf doen ontsporen
weer dendert de trein
vol liefde in mij want
jouw huis is mijn laatste station…
[ Elke ochtend weer ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Elke ochtend weer
het gordijn openschuiven:
dag wind, dag vogels!…
in je kop weer de kolder
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
939 ik zag je op zolder
met in je kop weer
de kolder uit het verleden
je raapte daar woorden
voelde de angsten
die je leven vermoordden
kroop in een hoekje
in je handen het boekje
met namen die bleven
jij bent gegaan
zij zijn gebleven maar
zonder enig teken van leven
je groette met ogen
bad mededogen maar wist
dat de hoop zich…
kom. ken me weer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
857 ik kijk je
uit het dal
de helling spreekt
mijn echo lacht
de diepte
klautert hoogte
ze lift je
boven al
je blik
omhoog gericht
je handen
wijzen vrijheid
ik ben er nog
kom ken me weer
ontmoet me maar
geniet mijn blijheid…
[ Weer een jaar gedaan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Weer een jaar gedaan
wat ik graag doe, niet alles –
wat ik wilde doen.…
voor het eerst weer regen
gedicht
2.5 met 4 stemmen
3.022 hoe lang kun je wegblijven zonder dat het fout gaat
de rust op het plein is onmisbaar
in het licht van de maan glanst een blad sla, het huis
van de buurman is leeg gehaald
met een kleine truc verdwijnen een fiets, een naaimachine,
een brood, een afgetrapte schoen
het is al na twaalven en je komt om de hoek
als het warmer wordt kan het zijn…
kom, ken me weer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
730 ik kijk je
uit het dal
de helling spreekt
mijn echo lacht
kom klim
naar mij
je ziet me
overal
je blik
omhoog gericht
je handen
wijzen vrijheid
ik ben er nog
kom ken me weer
ontmoet me maar
geniet met mij
van onze
eindeloze blijheid…
Zwartewater in zwaar weer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Vloeibaar van licht
Blijven terechte vragen
Het antwoord schuldig
Het kind vraagt niet
Of burgemeester het verbiedt
Bij het zien van zijn geliefde
Nog vol van heldere dromen
Stromen tarten het Luctor
Van het soortelijk gewicht
Dan komt Emergo bovendrijven
Grenzend aan welke oever
Hoever kan zwaar weer
In zwart te water gaan…
[ Weer een dag voorbij ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Weer een dag voorbij,
weer is het tijd om mezelf --
eten te geven.…
Wanneer zie ik je weer?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 Ik heb je lang niet gezien
en mis je nog iedere keer
het is nu een maand of tien
zie ik je ooit nog weer?
Het leven was niet altijd fijn
er waren ruzies, keer op keer
geen rozengeur en maneschijn
maar toch, wanneer zie ik je weer?…
Effe weer terug
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
503 Kijk naar jouw foto naast mijn bed
en dan is het net
Alsof ik je stem weer kan horen,
niks mag zo’n moment verstoren.
10 seconden dan ben jij weer weg
en ik leg
Voorzichtig jouw ring naast die van mij,
effe een kort momentje blij!…
’t Is weer voorbij
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
560 Het wordt weer frisser en de dagen korten
De ergste droogte is nu wel voorbij
De herfst komt wederom te vroeg voor mij
Ik vrees voor Koning Winter en consorten
Ik zag vanochtend (echt, het is geen grap)
Al chocoladeletters in het schap!…
spin me weer in zonder naam
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.501 wordt weer mezelf
als ultieme bekroning
voel weer mijn hart
en gevoel
kies een gezicht
zonder smoel
laat weer verstand
door onbewust zijn
verleiden
het goede te scheiden
door kwaad
te vermijden
mijn paletten
staan klaar
kleuren gescheiden
vormen en beelden
zijn nog bescheiden
ik schilder de streken
van liefde in tijd…
[ Eindelijk weer zon ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Eindelijk weer zon,
in het park vliegt een duif op --
bevrijd uit mijn huid.…
de wereld zal weer witter zijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
831 je hebt gekozen om alleen te gaan
van herinnering wil je niet weten
ik werd teveel in je bestaan
je hoopt nu, op een snel vergeten
nooit meer een gouden zon
het gele zand en blauwe luchten
de wereld zal weer witter zijn
de angst zal nooit meer vluchten…
[ Weer een stille dag ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Weer een stille dag,
aan het raam denk ik lang na --
over de regen.…