Alle inzendingen over actualiteit

Regen en wind verwaaien woorden als grauwe druppels naar de zinloze uitgang van een sprekend verhaal Niet elke ingang kan vertellen, noch welke taal van spreken kan verwoorden hoe de weg wordt gelezen Toch wordt elk hoofdstuk begrepen en uiteindelijk komen we allemaal thuis…

De dood kwam even om het hoekje kijken en beroerde mij sloop duister langszij Zij lachte mij toe lonkte met haar ogen diepe gedachten ontkrachten haar kracht Verward doch vechtend zoog de zwarte blik leven uit mijn lijf de kracht uit mijn geest Ik zette mij schrap negeerde de lokroep gesloten ogen grendelen het licht De dood…

uw bagage - reiziger in de doods trein na de explosie dragend de keten van kain en de oerknal huilend de hoek om een bom op bali de volgende in mijn voortuin de laatste op mekka…

ademloos luister ik als de wind stopt en in die stilte de wolken mij vertellen wat ze onderweg hebben gezien als speling van het lot staat de wereld maar even stil voor ik mijn blik weer omhoog richt en mij spiegel in een blauwe hemel spoelt de regen mijn tranen het dal in waar rivieren stromen naar oceanen van verdriet vermengd…

Naakter dan bloot omhulsel ontsloten de geest is geflest ontkurkt onzer tijd Halsen gevormd genekt in de lengte onttrekt nepperij aan fiscale strijd Schat laat je kisten op git paperassen aanslag ontslagen splijt realiteit…

vanuit grand rapids draagt oom christiaan voor mij met stentorstem zijn werkstuk voor: de wereld staat van boosheid bol maar mister president staat pal his right en waarheid zegevieren door bloed en zweet en tranen heen hij volgt de schaduwen des doods te land ter zee en in de lucht hij slaat de daders in de boeien hij brengt ze voor…

Bijna haalt de tijd mij in zijn wijzers wijzen mij mijn kronkelende levenspad laten mij dagelijks wandelen over vele, ongelijke paden Met vallen en opstaan geleefd en veel geleerd het immer willen delen van liefde en leven tikt mijn tijd voorbij Drie, zes, negen, twaalf komt nader en nader de slinger van dagen gaat steeds sneller en…

Een Brits toneelgezelschap zoekt een lijk Om vierentwintig maal te figureren Wie stervend is kan heden reflecteren En ligt dan straks misschien als lijk te kijk De rol dient tot demythologiseren Van alle raadsels rond het dodenrijk Wie deze rol wil moet (néé, géén gezeik!) Wel per half mei diens heengaan garanderen Zo wordt er steeds weer…

En bijna is het lente…. De vorst is uit de lucht Trotserend alle stormen Geeft zij haar laatste zucht. Nu bloeit de lente open… Geeft zij weer nieuwe hoop Een tak is uitgelopen Nieuw leven neemt een loop Zij schenkt haar moederwarmte Die ze in zich had weer door Omarmt daarmee seizoenen Gaat nimmer meer teloor! Die leeft die zal…

met ferme stem leest oom anthony vanuit grand rapids zijn poeem voor: van boosheid staat de wereld bol maar onze president staat pall zijn recht en waarheid zegevieren hij heeft the means hij weet the way hij zal achter de dood aan gaan te land ter zee en in de lucht daders en handlangers zal hij slaan in de boeien voor het hoofdgerecht…

Het lijkt wel, of een groot deel van de aarde beheerst kan worden door een handvol bruten. Europa is er stil van: drie minuten. Waar blijven toch de normen en de waarden? JP brengt Bush in opperbest humeur; hij flirt met hem en zijn Amerikanen, die zich de baas van heel de wereld wanen. Wordt Holland óók een doelwit van terreur? Op pakjes…

Je staat er niet bij stil bij al dat wereldgebeuren je wilt de wereld zien zonder te hoeven treuren. Maar als je dan het nieuws hoort op de radio of op de t.v Dan ben je eventjes stil en leef je met die mensen mee. Je staat te weinig stil bij al dat menselijk leed, maar wordt steeds herinnert zodat je het maar niet vergeet. Drie…

Handen gevouwen blik omhoog verlichte gedachten hemelhoog Vertrouwen behouden niet gevlucht gespeelde woorden lachend gezucht Wijsheid verkregen gevoel gedeeld winnaar noch verliezer spel is gespeeld…

De muren beschreven ze met scherven over de waarheid die al het glas van de werkelijkheid verwoestte en de stemmen deed fluisteren achter de muren die de leugens beschermden en hun gedachten beschermden omdat de muur hun laatste boodschap was…

Nederland Verpakt in rood wit blauw Met oranje strik samen gebonden Strak georganiseerd Precies volgens de regels Nederland Het rood wit blauw pakket Met oranje strik Mocht jarenlang genieten Van aanzien en bewondering Nederland Langzaam aan wordt duidelijk Dat dit eens zó mooie pakketje In een kort tijdsbestek Met wilde handen wordt…

uw bagage - reizigers in de doodstrein na de explosie…

Veel mensen vonden de dood TOCH rinkelde nog hun telefoon. het eerste is abnormaal en het andere zo heel gewoon. De ontplofte bommen hebben veel lichamen verscheurd. de daders lachen in hun vuistje en de wereld...treurt. Het is niet ver van ons bed het kan ook HIER gebeuren. dat WIJ eraan moeten geloven en de wereld om ONS zal treuren…

Fries koppigt zij kleding aan haar atheïstisch lijf met kleuren die niet samenvoegen alles beproeven is haar kernspreuk al vlagt het op een modderschuit ze valt op omslagdoeken rond haar middel en natuurlijk om het hoofd men verslijt haar voor moslima…

Als ik níet naar de dokter ga níet naar het ziekenhuis word ik beloond met een bonus bij een griepje, koorts of hernia verpleeg ik mezélf wel thuis. Die bonus laat ik niet lopen op het einde van de rit kan ik eindelijk een weekend uit 'n paar nieuwe schoenen kopen of een stoel die lekker zit. Een kabinet van gestoorden verzint een no-claim-systeem…

De dood is een schilder met de naam die hij verbergt in de kleuren die gewonden een naam laat fluisteren en hun ogen geven wat ze tekenen met machteloze gedachten zoals hij hun lijden wenst en ze in hun achtergebleven verdriet bedankt met de stilte die niets meer verbergt…

Zuchtend dragen zware balken het plankier waaronder een halfduister oplicht muizen ritselen hun dag bijeen, een mier heeft het dagelijks wonder weer verricht Verpoederd stuift het vale zand een kier verwelkomt een laatste bries innig wikkelt de spin een hand in draden van voorgoed verlies Vond het maar ruimte om te kruipen bedompt en verstomd…

Daar is de blauwe engel weer Zo eenmaal in het jaar een keer Komt hij weer in uw brievenbus gevallen Om uw humeur weer danig te vergallen Voor één april moet hij terug, ja heus Er is voor u geen andere keus Dan al uw posten netjes in te vullen Uw geld, uw huis, en al uw andere spullen. Zit u met wat problemen, bel de belastingtelefoon,…

door paperassen in papieren van de paparazzi stond haar weg al uitgestippeld dat vond ze in een verloren leren tassie onverhoopt nam ze toen actie stak de fik erin en was er lekker uitgetippeld want vuur en niet alleen van binnen is haar niets ontziende passie…

Een klokkenluider heeft ons toevertrouwd, dat inners, die de asocialen duchten, belastingwanbetalers maar ontvluchten, wier aanslag als oninbaar wordt beschouwd. Ik vind belastingvrijdom ideaal en koop het boek 'Hoe word ik asociaal?' ------------------------------------------------------------- (DEN HAAG - De Belastingdienst ontziet groepen…

De bontverklede stoet is door de tijd versleten Want het zal nooit meer worden zoals het gist’ren was Er werd met gein gegooid en grof met geld gesmeten Het schuim staat te verdrogen in een gebroken glas De hupse harmonie heeft fluit en trom geborgen De stoere schutterij schuwt eenderoer en kruit De brave burgerij tobt weer met aardse zorgen…

woorden noch daden falend beleid de grondslag topclub onwaardig…

Ze ruikt de geur van eten De vertrouwde ketel fluit Over een uurtje komt haar dochter Ze doet vlug haar badjas uit Ze luistert naar de radio Kijkt het nieuws op de t.v. Kinderen spelen op de stoep In gedachten speelt ze mee Haar man is overleden Ze mist hem al acht jaar Ze denkt vaak aan zijn knuffels En hoe hij kéék naar haar Naar…

Ben je wel goed wijs om bij ons te klagen en onbeschaamd te vragen naar de weg van het paradijs Wij zijn helemaal van de wijs hebben geen argumenten aan te dragen liggen overhoop met alle vragen ver weg het paradijs Maak ons nou eens goed wijs verpletter alle vragen stop het schrijnende klagen in het paradijs…

Ik kijk naar je mond het speeksel in de hoeken je ogen in de mijne waar moet ik het zoeken je hand is gesloten het lemet wijst naar mij je lichaam beweegt het wordt warm in mijn zij een kus van mijn moeder ik zie ze nog staan het leven, een flits mijn god, ik moet gaan…

Prins Bernhard is laatst fel van leer getrokken tegen de smaad die hem is aangedaan, hij trekt zich dat nog altijd hevig aan, zit steeds, voor zijn gevoel nog met de brokken. Onechte zoons, zoals men blijft beweren zijn, zegt hij, zeker niet door hem verwekt, maar goed, verdient hij daardoor ook respect? "Noblesse…