13066 resultaten.
dat ene moment
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.013 waar een misstap ooit begaan
een leven heeft verwoest
de pijn van duizend vragen
knaagt aan zijn gemoed
zijn weg terug
verdwenen is
de wens te lachen
stil vergaan
toekomstdromen
verleden zijn
zijn wil te leven
schuilt in pijn
brengt de tijd verwoeste dromen
van wat eens niet is geweest
is het antwoord op zijn vragen
moest dit moment…
Gedicht voor allen
hartenkreet
2.4 met 39 stemmen
6.224 Ik zend je een gedachte
van genegenheid geweven
gedragen door de wind
een gedachte
die baadt in zonnegloed
in het stille hart geboren
Ik zend je
een klank
een lied
van woorden geweven
een lied
van licht en geluk
en zoete tranen
van maanlicht
zacht schijnend op het water
en de dans van de zee
Ik wens
dat al je dagen en nachten…
Geheime tiun
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.403 een geheime tuin
verlangen van menig sterveling
bloemen, vijvers, fonteinen
lichtgevleugelde, kleurige vlinders
gezang van nieuwe vogelsoorten
zoete geuren, als nooit geroken
zonnestralen, een zachte streling
flora, fauna onbeschreven tuin
ik wens te verdwalen
pijnlijke herinneringen vergeten
er bestaat geen verleden
alleen het nu!…
Oude Zuchten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
544 sjamanen verbinden zich
reizen terug in de tijd
gerafelde broeders wachten
op heling van hun leed
verdronken zusters wenen
men noemde hen ooit heksen
handlangers van het kwaad
verdroegen hun wijsheid niet
elk van de vier winden
hoort hun zuchtende roep
kom werkers van het licht
breng hun zielen tot rust…
Witte Donderdag
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.125 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
Afstel
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
810 Je kon me toen geven
wat ik eerder al vroeg
en niet telkens wachten
tot 'k de wens
niet meer droeg.
Je kunt nu beloven
alle bergen van goud
maar ze hebben de kleur niet
waar ik nog van houd.
De dagen vergingen
het wachten voorbij
jouw tijd is verlopen
dus laat me maar vrij.…
Vannacht was de daad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.149 Vannacht was de daad die de
droom voorbijgaat, die het
veilig wanen en wenen, ruw
van esthetiek heeft ontdaan.
Ik verhoud mij meer tot dit lijk
dan tot de persoon die jij was.
Ik profileer mij meer als dader
dan als de minnaar die ik was.
Het vlees is woord geworden,
moord een feit dat reeds de
fase van ontkenning overleefde.…
Het hout is hard
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Het hout is hard
de klink verroest
mijn haar verward
in mij kookt het woest
De sleutel verdwenen
ik kan duwen wat ik wil
mijn ogen wenen
in mij is het stil
Krakende scharnieren
en dubbele glazen
ik zeg gedag tegen mieren
niets kan me meer verbazen
Een nieuw geschilderd kozijn
walmen verse verfgeur
alleen op een groot plein
ik sta…
Een nieuw jaar
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.232 Een nieuw begin
Een nieuw jaar
365 nieuwe dagen
Staan voor je klaar
Een nieuwe liefde
Of een nieuwe baan
Waar ligt jouw wens
Waarheen wil je gaan
Een nieuwe hobby
Kan er ook nog bij
Een nieuwe jou
En een nieuwe mij
Alles zal nieuw zijn
In het nieuwe jaar
En als de dagen op zijn
Dan staat er weer een nieuw jaar voor je klaar…
Schaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 Zo zou het moeten gaan
strelen van de wind op de huid
haren die lichtjes omhoog bewegen
Fluisteringen van een hart
tellen van het aantal slagen
zonder seconden te vergaren
Zich voorstellen hoe de pluisjes
zilverachtig verder zweven
vol verwachting van nieuw leven
Soms stopt men er een wens bij
een heildronk op beter weven…
Warm en koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
882 Stilte die niets vraagt
of bedwingt dat niet kan dwalen in eenzaamheid
of gevonden geluk
van een man die zijn koude herinneringen aan de vroege dood
van zijn laatste liefde
vergeten wil,
zolang de warmte
van zijn gedroomde nacht
hem slechts de wens om weer
te ontwaken als een vertrouwde doodgraver
ontneemt.…
Gebroken vleugels
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
623 donkerrood
is de dag waar het zand
scherper is dan glas
waar kale stammen
fel afsteken aan de horizon
verzonken in het eeuwige licht
gedwongen te buigen voor de nacht
nog kaler dan dorre aarde
is de wens
om een teken van leven
slechts schaduwen halen het water
waar dromen sterven
voor ze de ochtend zien…
Vlieg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
660 Er is een fruitvliegonderzoek verschenen;
Belemmer je zijn seksuele wens
Dan gaat hij aan de drank en zuipt zich lens
Het beestje heeft, zo lijkt het, onze genen
Dus Rokjesdag, u had het al begrepen
De jajem was vandaag niet aan te slepen.
-------------------------------
Mannelijke fruitvliegjes die voortdurend door vrouwtjes worden afgewezen…
Zoektocht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 dat gehoopt
het is het eeuwig morgen
dat mij van binnen sloopt
ook gisteren was eens morgen
dat geldt ook voor vandaag
en morgen is misschien
dus blijft het nog de vraag
ik kan en wil niet twijfelen
hoe moeilijk het ook is
na al die vorige morgens
toen ging het ook steeds mis
toch blijf ik steeds maar zoeken
want vinden blijft de wens…
Zwarte rozen dag
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
518 het was vandaag
mijn zwarte rozen dag
kreeg ze binnen
nog in groen verpakt
versierd met linten
en een goede wens
de afzender bleef in zijn
kriebelschrift nog onbekend
heb ze gevaasd
met zorg en warmte omgeven
zijn bloeiden een voor een
nog zwarter dan mijn vorig leven
heb de bloemen
voorzichtig laten drogen
in het boek van goed…
Van hart tot hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
813 Als mijn woorden jou verstillen
je raken diep van binnen
in zinnen die beroeren
met gevoelens heel intens
Als ik je even vasthoud
met een pakkende emotie
in een innige omhelzing
dan voel jij mijn stille wens
Als mijn bedoeling overkomt
in klare taal die niet verward
dan vind jij in mijn zwarte inkt
dat ik schrijf van hart tot hart…
Sneeuwvlokjes en bloesem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
695 De aarde beweegt
onze grenzen voorbij
maar onderhuids zetelt
een intieme wens
in een inner aller oerstilte
zijn we pas vrij.…
Witte Donderdag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
720 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
Het landschap
gedicht
3.9 met 12 stemmen
4.791 Ik wens je een landschap, zo compleet
dat ik er haast niet ben,
dat jij bemint en ik herken,
waar ik de weg nog weet.
Onder de grote varenblaren
die hier lang geleden waren
wijs ik je de bloemen aan
die ook niet meer bestaan.
Dan sta je stil, knijpt in mijn hand,
en roept: Waarachtig! Daar!…
Zo bleek zo moe
gedicht
4.2 met 4 stemmen
12.496 Zo bleek zo moe zo smalletjes
zo opgegeven
niet meer willen leven
ligt ze in haar sterfbed
moeder van mijn kinderen
pijn strijdt zijn gevecht
tegen haar laatste ademtocht
even lichten haar ogen fel op
in verzet tegen het leven
dat ik eenmaal op straat
daarentegen omhels
zelfs de fietser die me op een haar na aanrijdt
wens ik veel geluk…
straatbeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
526 haar zwart gelakte lijf
werpt rood gestift verleidelijkheid
naar hen die in ’t voorbijgaan
stilstaan, in haar blik
de glimlach die ze biedt
laat duizend geile standjes zien
ze wordt gebruikt
en bovendien voorziet
haar grote nood
het spel van samen zijn
hoog op hun benen
wenen zwarte ogen achter
een gordijn…
Blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Ze vliegen
vliegen in 't blauw
van hemel
de aarde ver beneden hen
Ik weet niet
of ik eraan wen
de trek van vogels
hoe lang? naar waar?
Ik zie en hoor
hun schreeuwend afscheid
de snelheid
waarmee ze overvliegen
naar daar
waar voedsel is
in overvloed
insecten of zaden
Het doet me
goed
dat ik ernaar
mag raden...…
Witte Donderdag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
561 Priester zijn is zoals Jezus
knielen voor de armste mens,
voeten wassen, nooit vergeten
wat Hij als zijn laatste wens
meegaf aan wie Hem wil volgen:
dat ze liefdevol en één
dienen zouden, niet als heersers
leven, zoals Hij verscheen
in die laatste levensuren,
brood en wijn als teken bood.…
Het muurbloempje.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
507 Zijn lot doet soms een
toeschouwer innerlijk
wenen.
Zijn kwetsbaarheid is
ook zijn tederheid.
Die tot tranen van
bewondering toe kan
beroeren.
Omdat het een waarheid
is dat niet met de wetten
strijdt. Dat zo'n muur-
bloempje in de natuur
met zijn omgeving een
harde strijd moet voeren.…
Er is feest
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
650 de geur van een gebakken tulband
een schijnsel van waxinelichtjes
zilver en rode glimmende versiering
die hartverwarmende binding
er is een stil moment
een diepe wens voor vrede
het Goddelijk kindje zo dichtbij
de belofte van de hemel
naar de aarde in een stal
er is het streven
de wil van vriendschap
toch om elkaar geven
dit feest…
Ooit misschien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Het kan niet en toch
ben je niet bij mij
je voelt niet
wat ik voel en als, als
we elkaar tegenkomen
wie weet waar en hoe
de kans lijkt me klein
kijk je dan snel om
lang genoeg, alsof
je mij niet hebt gezien
of vraag je hoe het gaat
wat ik zoal doe, en alsof
we oude kennissen zijn
wens je me midden op straat
gewoon…
NATUURBEGRAAFPLAATS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
716 Als de dood een sluier trekt
en je kijkt in het gezicht
van het iets of niets
dan heb ik bij leven geregeld
op te gaan in het groen
als laatste wens, testament
Wel zo wenselijk voor
het milieu
ons milieu
Mijn kIst wordt gedragen
door mooie mannen
jonge mooie mannen
zo mooi als ikzelf was
en de mensen die komen kijken ervaren…
MASKERS
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.048 Wij juichen, wen in 't oog ons bittre tranen springen
van spijt en wanhoop. - Wie doorgrondt, in 't mensenhart,
het wenen van de vreugde en 't lachen van de smart ?…
HET OUD JAAR IS GEKIST
poëzie
3.3 met 10 stemmen
4.761 God alleen,
hij weet, en hij zal ‘t wijzen,
ik wense ‘t u en mij,
in ‘s hemels paradijze.
-----------------------------
uit: Tijdkrans (1893)…
maskers
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
2.113 ik ween mijn tranen aan de binnenkant
enkel ik zie ze nog huilen
traag volgen ze mijn wangen
(aan de binnenkant)
en ik lach mijn tanden bloot
ik wil wel verder gaan
en ik heb je losgelaten
al blijft gemis en verlangen
leven in mijn verdriet
ik huil niet meer om jou
(toch niet alleen om jou)
ik huil om het gevoel
dat onbereikbaar lijkt…