3489 resultaten.
LENTE
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.199 Er lag een toverachtige trilling in de lucht,
kort en krachtig en heel even,
het ging door mij heen als met een diepe zucht,
iemand die mij mijn levensadem had gegeven
en dan ook nog wakker had gekust,
Zo kwam ik uit mijn mooie dromen,
en was nog zo buiten zinnen,
deed mijn raam wijd open,
en de lieve lente sprong naar binnen.…
Nee geen hotel een stal
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.031 zag een raam
een huis en voelde
warmte daarbinnen
jij klopte aan
ik zwangerde en
opende van binnen
nee geen hotel een stal
de dieren straalden al
een kribbe in het midden
ik kende nog geen naam
maar jij hebt het geweten dat
onze zoon ooit jezus zou gaan heten…
Geraakt
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
855 Uit de knoppendoos ram ik
een serie woorden
hele zinnen
een verhaal
uit flarden tekst bedenk ik
welke letters ik moet raken
met welke ziel
mijn taal
mijn toekomstbeeld raakt iedereen
ik sla het uit mijn knoppendoos
raak elke knop
de x zelfs en de q
ik raak ze allemaal…
De afwas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.252 Toch wens ik ons samen aan de afwas,
een gebroken kop waarom we lachten
kan misschien lijmen wat eens was,
anders koop ik wel nieuwe huisraad,
een mens kan niet blijven wachten,
de vaatdoek hang ik aan de draad
en onze scherven raap ik samen,
ondertussen open jij de ramen.…
Plek
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
920 hij vermoedt dat ik het weet
misschien is dat wel erger
dan er zeker van te zijn
of hij zin had in een biertje
een bak troost, wat praten
en niet mijn domme 'troost'
maar práten dreef zijn ogen
weg voor wat ik toch al wist:
zijn zoon, de flat, het raam
ook nu staat hij daar te staren
naar de hemel die hem vallen liet
zijn eigen vlees…
Voor het heengaan
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
640 ik woon niet in armen
noch in een gedicht
een beslapen ruimte
in woorden
mond aan mond
niet in een landschap
van zon en wolken
geledigde letters
in gloeiende wind
ik kan ook nog
minder wensen
een zwijgende morgen
- achter ramen begoten -
zin zonder zin
in het sterfhuis
van dit leven
long naar long…
De eerste lentedag
gedicht
3.2 met 38 stemmen
21.925 op het plein werd nog gevoetbald
aan open ramen werd muziek geoefend
er was iets zuiders in de straat
de deuren stonden op een kier
wij brachten brieven naar de post
blij en opgewonden als kinderen
de avond voor de schoolreis
elders kwamen de troepen
weer in beweging
------------------------------------------
uit: 'Het verband tusen…
soms zomaar
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.254 krijgen ijsbloemen op de ramen kleur
hak een wak in ijs
opzoek naar meer
ontdooit mijn hart en leeft
is hoop daar weer
lig met mijn ogen open
en dagdroom in de nacht
ik blaas jouw
zeepbel vol met regenbogen
houd mijn handen op mijn rug
dan spat jij niet uiteen…
hulpeloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
779 nee, ga niet weg
nu mijn vel nog tintelt
van ons afscheid
je weet hoe de regen
hier zal binnenstromen
het dak begeeft
muizen, spinnen en wespen
mij belagen
het wordt al donker
de honden huilen
de melken maan vol
hallowenen
geraamten voor het raam
blijf nog even
verdrijf met mij
de duivels uit mijn huid…
Zolderkamer
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
839 De zon schijnt door de ramen.
Wij zitten samen binnen.
Ieder zijn gedachten.
Ieder zijn eigen verhaal.
De lucht is vredig.
Muziek galmt in mijn hoofd.
Mijn verhaal is lang.
Een tragedie van bloed en pijn.
Maar met het zonlicht in mijn ogen.
En de warme, troostende lucht,
Kan ik onmogelijk niet gelukkig zijn.…
Weer zuiver wit
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
778 heb spoken geschoond
uit de gordijnen
ze hoopten zich op
door minder licht
te laten schijnen
ik moest raggen
hun vlekken waren
taaier dan ik dacht
in kokend water meer
dan eens gewassen
het uitzicht is weer
zuiver wit de ramen zijn
behangen met mijn eigen ik
helaas tekort alleen jij
weet wat er aan schort…
Papieren geluid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
801 Het is rustig op de stoep
De straten stromen stil
Al het papieren geluid
Wordt verscheurd, de wind
Snippert langs mijn oren
Ik wil alleen jouw gouden stem
Smeltend over dat wat hoort
De ramen roeien regels
Die ik hoop niet te verstaan
Het is rustig op het plein
De geruisloze grachten
En al het papieren geluid…
de eenzaamheid neemt
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
937 Wat aan het eind niet is
is aan het begin een flard
die bijkans in zijn teelt
deze reis met blinde ogen neemt
in de ochtend bazuint hij zijn fatsoen
met vormen die erectieloos
[ want leeftijd heeft ermee te doen]
de dag voorspellen
zoniet de avond
want in het duister huist zijn lot
en samen met lange armen
voor de ramen
vermoed hij een…
Opgeruimd type
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
2.321 Wat doet de amateur
goed geluimd op zaterdag
anders dan ramen zemen
stofzuigen en opruimen
correspondentie opschuiven
uitgebreid een bad nemen
morgen is het zondag
Maar vandaag moet alles aan kant
misschien komen de Obama's langs
aan rommel heeft Michelle het land
ik maak ook ruimte voor een rondedans…
Het altaar van je geest
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
568 ik heb je
niet geofferd
op het altaar van je geest
het koele
rooddooraderd marmer
witte slechts wat is geweest
geen bazuinen
op het orgel
de beeldenstorm voorbij
in gebrandschilderde
ramen kleurt valse zon
bij voorkeur stukjes jij
ik ben gegaan zonder
graf of steen het sterrenkoor
zingt volle borst voor jou alleen…
De dode beminde
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.587 Ik hoor niets meer van haar, en vroeger
Was ’t ruisen van haar gewaad al vreugde;
Leeg en stil staat haar zaal,
Stof hoopt zich op, ongestoord,
Blaren ritselen verlangend langs 't raam –
Hoe kan ik haar dan missen?
Daar dat gordijn,
Gleed haar schim er niet langs?
Ruiste haar rok niet?
Kom, kom toch terug!…
Door de bocht genomen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
684 in de tram
buiten is het donker
de regen striemt
tegen de ramen
het knarst en piept
vasthouden
bij elke bocht
is een must
mijn kaart
fout gestempeld
de bestuurder fronst
zijn blik vertelt me
randdebiel
argwanend
bekijkt
de controleur
mijn stempel
het is kwart voor negen
dinsdagavond
in lijn negen…
Wroeging
gedicht
2.6 met 37 stemmen
12.170 Met woorden verfde ik jouw ramen zwart
klemde ik je kiezen op elkaar
smeerde ik stopverf in je slot
verpulverde ik de sleutel
wikkelde ik je in een bloedrode deken
Met woorden stal ik je hart
liet ik je lachen
huilen ook
liet ik je komen
laat ik je gaan.
-------------------------------
uit: 'Gek van liefde', 2008.…
Straatgeluiden
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
662 Kinderen die rennen voor de deuren
en met vrolijk gelach de straat opbeuren,
treinen die komen en gaan op het spoor,
een merel die zingt voor een luisterend oor,
een fiets die met piepende banden remt,
een duwtje tegen een raam dat klemt,
een kerkklok die zeven uren slaat,
dat zijn de geluiden zondagavond op straat.…
alleen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
739 nee, ga niet weg
nu mijn vel nog tintelt
van ons afscheid
je weet hoe de regen
hier zal binnenstromen
het dak begeeft
muizen, spinnen en wespen
mij belagen
het wordt al donker
de honden huilen
de melken maan vol
hallowenen
geraamten voor het raam
blijf nog even
verdrijf met mij
de duivels uit mijn huid…
Vlieg je
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
765 Dat zachte aandachtige
in druppels en in traan
om je mondhoek als rimpeltjes maan
licht je lach
prachtig in novemberogen
over herfstbladeren heen
krul je
schors met lange benen
worteldicht tegen me aan
schetst je
zwiepende stormhand
naaktgestrekte takken tegen het raam
vlieg je
stil met uilenvlerken
waakzaam nachtbezonken in haar…
nu al
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.539 is het tijd
als dreigend
het licht
in de avond schijnt
als in stilte
iedereen
zich verschuilt
ramen sluit
is het tijd
als in eeuwigheid
liefde verschijnt
nu
hier
voor altijd
is het tijd
als ik mij bevrijd
bliksem
het donker
verlicht
is het tijd
als ik afscheid neem
ons
liefde
de pijn ontneem
ach lief
tijd…
De natuur en de tijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
558 De dag kruipt de kamer binnen
de regen tikt met de regelmaat van een klok
tegen de ramen
hier in de kamer is het kermen van de wind
te horen
hij huilt als was het een kind
de zon heeft zich verscholen
achter zwarte wolken
maar dit alles is slechts tijdelijk
natuur en tijd zijn onafscheidelijk
gaan door en volgen hun eigen spoor.…
Er middenin
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
504 kun je hem horen
tegen de ramen op
hoor je zijn huilen
door roosters?
een dijk van een kerel
die tegen zichzelf opslaat
robuust als afzetting
vaak ligt het anders
met soortgenoten
welke losbreken
spuwend in het gelaat
van de mensheid
zie jij zijn déjà vu’s
in flasbackdijken ?
herken je die zware storm?…
roest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 passeer als een kind
de brug schiet voorbij
vanuit het raam kijkt hij
op een snelweg
een cirkel
het oogst vanuit grafen
dubbel eind in linnen
vocht stijgt omlaag
potgrond op een doelloos schip
brug na brug
het fundament schudt
je wakker
zo zie je maar
je ziet maar…
Hypotheek, Mening, Belang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 Hypotheek
Onderpand voor wonen
harde steen en ramen
schulden zonder pijn
zolang de mensen kunnen
overmaken
Mening
Verloren
in de massa
privégedachten
de waarheid
in een eenzaam huis
Belang
Financiële rompslomp
ijzeren greep
lenen om de bovenstand
hoorbaar stemgedrag
hogere verlokking…
Aestatophobia
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
967 Ik zit verschanst met al mijn ramen dicht.
’t Blijft ’s avonds wel al weer wat korter licht..…
In een vaag contour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 ik wist het glas doorzichtig
toch spiegelde het
schaduw in een vaag contour
kon gezicht en vorm
niet onderscheiden
herkenning was er wel van beide
zonder rugzak en bagage
half gekleed in duisternis
stond daar weer mijn donkere ik
heb de ramen snel ontsloten
de weerspiegeling verbroken
en koester mij in zon en licht…
zittend in je stoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 door het raam
zittend in zijn stoel
ziet ze hem komen
niet huilen nu
het heeft geen zin
je bent onbereikbaar
iemand die ze niet meer
kan aanraken
gelijk een vergezicht
je woont ergens in de
schuilplaats van haar
geest
ze dacht alleen maar
je te zien
zittend op je stoel
wacht ze.…
IJsbloemen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.176 Vandaag ken ik slechts eenzaamheid en verdriet
ook al schreeuw ik het uit
horen doe je me niet
het is ook zo afgezaagd
jouw aandacht is te veel gevraagd
ik huil wel in stilte
ik alleen voel de bittere kilte
op het raam groeien de ijsbloemen
de kou doet hen vanzelf groeien
maar dat kan jou niet boeien.…