1880 resultaten.
Klinken vriendelijk
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
921 wij barsten niet
in glazenland maar
klinken vriendelijk
gedragen op de
vingers van één hand
ze stelen ons
ja volgens etiquette
maar langevingeren
te snel en graag naar
bitterballen en kroketten
dan is het glas
verleden tijd en
vraagt de maag om
liefde die wordt bijgetankt
en dan nog beter glijdt
maar in het afdruiprek
steken…
Op oranje blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
653 ik steel je
op oranje blauw
je ontluikt schitterend
uit het winters grauw
spriet in lentepracht
trekt bijen aan
de eerste hommels zijn
al bij je langs gegaan
jouw stuifmeel
aan hun lijven zal
in het diepste blauw bij
virulente stampers blijven
in zacht oranjerood
komen zomers weer
de vruchten bloot die
herfsten in het grijze…
Buiten gezet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
882 Zij aan zij
staan ze wachtend
op de stoep
vlak bij
de halte van lijn zeven
de een ziet er verpaupert uit
de ander puilt het leven
beiden geuren kwalijke vertering
een paar is snel te zien
maar steelse blikken kleven
aan het grijze en het groen
ik schaam me voor ze
als ik hen daar zo verlaten zie
wetend dat zij innerlijk
aan mij…
Tegen beter weten in
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.767 Soms stel je uit wat je niet wilt weten
omdat je de waarheid niet wilt zien.
Of, omdat je steeds toch blijft hopen
dat het nog gebeuren gaat misschien.
De waarheid is soms hard mijn vriend
en niet altijd op het juiste moment.
Je hebt het ook heus niet verdiend
weet een ieder die jou echt kent.…
Duizendschoon
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.332 De lach springt plots
Op mijn gezicht
Mijn ogen twinkeleren
Het stralende
Van jouw gezicht
Ga ik straks afficheren
De wereld mag er deel van zijn
'k Stel jou gewoon ten toon
Zodat men net als ik zo vaak
Zal zeggen: "DUIZENDSCHOON"
Jouw schoonheid en jouw frisse blik
Van ongekende waarde
Ja, iedereen die mag het zien
Jij bent...…
Rozengeur en bloemenwater
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.029 met lange vingers steel jij
op een blauwe maan dagdromen
van geest verlaten gronden
en dood gewaande bomen
je vliegt door open staande deuren
laat voeten zakken in de grond
vlecht meterslange draden
en sluit zonder knopen een verbond
je wilt de groene lakens delen
huid en haar met handen boeien
over spelen tot de haan kraait
en met het…
Stil vragen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.207 De nacht is een warme boodschap
van momenten en schaduwen die voorbij gaan
en mijn dromen laten ontwaken
om kleuren te stelen
waar ze
de werkelijkheid achterlaten
zoals ik haar teken en
vergeten wil.…
Ja hand in hand
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
932 zag de bui
al hangen
een warme zee
verlaten strand
zij liepen hand in hand
het koude binnenland
door duinen waar het
geel nog triomfeerde
en herfst voortijdig
te plots interrumpeerde
met regensluiers
die het stel niet
interesseerden door
zomer zongebrand
komen zij oogsten
ja hand in hand
elkaar weer winteren
beloven nu stralen…
Het begon in de lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 op het bed schikt vader bloemen
in vergane zin
van verlaten koude dekens
tot de ochtend innig schijnt
en de stelen streelt als zinnen
op stelten
in een bries
tintelen zijn wortels
het schouder blad schokt
valt
van de tweede tot achtste rib
voorbij het bot
in een adem
tocht de zomer uit de aarde
als de herfst het dekbed
teder…
ik ben je slaaf
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.320 ik voel me vluchten
in muziek van Enya
ze grijpt mijn zuchten
jaagt mijn zinnen na
in het stelen van
haar maagdelijk wit
rest niets dan zwart
waarin de tijd verhardt
in die ijle stem
verdwijn ik naar een
werkelijkheid die ik niet ken
waarin ik niets meer ben
behalve dan je slaaf
jouw tonen hebben mij
betoverd, je akkoorden zijn…
oesterzwam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.077 op de bast van de beuk
groeit de vrucht van de vlok
een web van schimmeldraden
ik zie een tros van schelpen
met een ingerolde rand
van blauwgrijs tot grijsgeel
ze rusten op een witte steel
op een viltig behaarde voet
gele lamellen dragen lila sporen
als het vlies scheurt glippen ze weg
wind draagt hen naar een toevallige plek
naar…
verwachting
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
842 geboorte
van een nieuwe lente
ja, het is nog vroeg
en slechts in mijn gedachten
ik weet het
maar
als het weer zo zal zijn
dat mijn neusvleugels
weer trillen van van zuivere
grasgroene aroma
waar de sfeer van gouden
verwachtingen
de huidige grijze dagen
grijze mensen
mistig voelen
mij dit alles doen vergeten
ja dan, ja dan, stel…
verdwalend in niemand zijn land
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 je wekt me
de schemering ruist
op een lichtende vleugel
dromen vervliegen
de nacht houdt
het licht weer apart
we vragen de wind
je te dragen
te koesteren als kind
we wieken
verdwalend in
niemand zijn land
we leggen
de hand op de
schat van vandaag
waar al onze
wensen liggen
te glanzen
in de zon die
we stelen…
de schijnwerpers
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
716 hij is in, volledig in
tiem of team, hij staat
paraat voor de daad
geen klachten over hem
dat is naast zijn intimiteit
waarvoor hij strijd levert
als een moderne Da Vinci
nieuwe technieken exploreert
om te komen tot het juiste zicht
zichzelf te verdrieten om
een stel tieten niet van hem
maar wel voor hem
opgericht of naar beneden gericht…
Virtuele vraag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 eigenlijk had ik 't je al langer willen vragen
het gaat over die kruisjes
bij een groet
natuurlijk ga je me nu zeggen
dat die te maken hebben
met het uiten van genegenheid
of virtuele vriendschap
of kortweg laten blijken
dat iemand je iets doet
en ik, ik neem het dankbaar aan
stel me dan voor
hoe oog in oog met jou
de "omgangsvormen"wel…
Laatste kus...
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.774 Ik stel nog steeds de vraag
"waarom jij"?
Maar lieve schat
als je vanuit de hemel kijkt
wil ik zeggen
dat ik nog steeds van je hou!!…
Liefde oud papier
hartenkreet
2.4 met 14 stemmen
3.284 Ze zouden me moeten betalen
Voor mijn zomerse humeur
Die op zijn werk de zon laat stralen
Altijd lachen, nooit gezeur
Ik zou een premie moeten krijgen
Als bindmiddel, sociale man
Lekker monter, die nooit baalt
En ook nogeens vaak koffie haalt
Daar hoor ik trouwens nooit iets van
Dat wordt niet betaald
Stel dat ik een keer zou overslaan
Als…
denkbaar
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
670 nog niet zo lang geleden
roeide ik langs vijvers en kapotgewaaide
zonnebloemen, onvertakt
en dacht: misschien ben ik
één van hen, blijft de werkelijkheid
voorgoed achter me
op te dunne stelen, ongewild
door het licht
zonder middaguur, zonder reizigers
zonder te weten waar de wereld
begint
of misschien ben ik gewoon
een ogenblik…
standvastigheid (lampje)
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
581 niks natuurlijk. maar ik
kan het proberen. stel dat
God bestaat, bevrijdt Hij
me uit die stilstand, doet
Hij het licht aan, een lamp-
je om licht in de duisternis
te maken, een spaarlamp
met eeuwigheidswaarde....…
Beste vriend
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
2.341 Wordt gelukkig m’n vriend
Door in je ziel te wonen
Speel niet alsmaar 'n rol
Om in de smaak te vallen
Dat hou je niet erg lang vol
Je weet wie je vrienden zijn
Die blijven en de afvallers
Zijn juist de oorzaak dat
Je niet gelukkig jezelf was
Stel jezelf steeds de vraag:
Doe ik iets omdat het fijn is
Of omdat anderen het willen
En bij…
Honden en dieven
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.046 Een scooterdief uit Utrecht
trof het bij stelen erg slecht
hij werd verraden door een hond
die het wegrennen een leuk spelletje vond
de dief werd in de kraag gevat
omdat de hond blaffend naast hem zat.…
Vijfde op de schaal van richters
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
809 Drager van de kruik, stel mijn bevindingen op schrift…
Verlatingsangst
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.452 De dagen dat ik niet naar jou verlangde
Zijn op 1 hand wel te tellen
Misschien is het zelfs minder
En kan ik het geen dag zonder jou stellen
Misschien is het gelogen
Als ik niet naar jou verlang
Dit gevoel dat maakt me hulpeloos,
Afhankelijk en zelfs bang
Stel dat jij iets anders wilt
Iets anders zonder mij
Kan ik nog functioneren
Zonder…
Jan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
750 Stel dat je een beweging op wil richten
Voor 50 plussers, is bijvoorbeeld het devies
Of je wil samen met 'n Peter R. de Vries
'N nieuwe politieke club gaan stichten
Vervolgens smoort de boel in herrie en stampei
Dan is Jan Nagel meestal óók van de partij.…
Wil jij dat ook ?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
668 Ik stel paal en perk
Begrens mijn hokjesgeest
Mijn leven bestaat
Niet alleen uit wat er al is geweest
Ik ga voor verandering
Verleg mijn grenzen
Kijk met andere ogen
Maar nog steeds door dezelfde lenzen
Heb jij dat ook
Datzelfde zicht op de zaak
Laat je alles op in rook
Kwijt jezelf van harte aan jouw taak
Alleen daar voor…
Met je laatste hand
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
500 je draalt in verhalen
maar voorbij de dam
stromen je woorden
tot een snelle vloed
die meandert in
onbekend gebied
schuurt de maagdelijke
walkant tot verval
waar pril naar
opgeschoten groeit
eroderen jouw gevoelens
de bestaande vaste grond
nog steel je tijd om
op een bruggenhoofd
te overleven maar
ook dat is ondermijnd…
Verse rozen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
789 Wat doe ik hier, dicht bij gevoel
dat mij totaal vervreemd verlamt
willoos laat ik de boel de boel
door droge tranen ingedamd
blind voor waar wij ooit voor kozen
moet de oude bloem verdrogen
rozen wil ik, verse rozen
op de stelen van mijn ogen
toon mij tuinen om te wonen
waar ik mezelf nooit meer beperk
vrij om zwakte te bekronen
alleen…
In exquise kleur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
514 jouw tuin
is schitterend aangelegd
bij ranke stelen nog
een extra steun gezet
borders tonen vol
de laatste trendy klonen
van laag naar hoog
hangers in exquise kleur
en bij het eind
een groene coniferenrij
daarachter is de composthoop
onttrokken aan een speurend oog
een blije speelse woestenij
waar wilde bloemen bloeien
van groene…
Vurige winterbloem
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
601 Argeloos
raap ik de kou van de grond
als steen en grind
de aarde verborgen houdt
Ik verberg de woorden
in mijn mond
als de wind
mijn adem komt stelen
De zon maakt hulpeloos licht
in gesloten ogen
en mag nu
het uur der waarheid spreken
Ik zal met de liefde spelen
in het hart
van een vurige winterbloem
We zullen…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 Struikelend over de ochtenddauw
zweef ik bodemwaarts
naar het universum van het nietige
daar groeien de wonderen
van het onbeduidende
voor haastige passanten
de druppelen zijn er pover
een kristallen kwetsbaarheid
water in kleinverpakking
het duin bedrijft toverij
kneedt zand tot kleur
oude wind tot steel
in dampige sluiers
ontmoet…