2490 resultaten.
de spiegel liegt niet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
806 met het verstrijken
van de tijd
moeten wij de tol betalen
langzaam raak je alles kwijt
eerst de tanden en de kiezen
daarna ga je haar verliezen
vroeger was het nog zo mooi
keurig netjes in een plooi
een oude hond ruikt uit z'n bek
is derhalve niet in trek
er zijn immers jonge zat
nee jij hebt je tijd gehad…
Laat me spelen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
921 Ik trek mijn leven niet
het gaat op in wolken van verdriet
zo saai, ik kan niet meer spelen
ik ben me al lang aan het vervelen
iets ergers kon er niet gebeuren
deze pupertijd gaat mij verscheuren
De jongens staan in de rij
ik wil ze er echt niet bij
laat ze lekker kwijlen
lekker op mij geilen
Middelbare school ik haat je echt
je wereldje…
Gerechtigheid
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.140 Nemesis, Maät, Portia
Godinnen van gerechtigheid
Met zwaarden zilver en zuiver
Trekken zij ten strijd'
Zij doorboren ieder onrecht
Totdat ieder recht is gedaan
En wie hen op hun weg komt
Kijken zij genadeloos aan
Hun zwaarden treffen het duister
En het licht breekt er doorheen
Voor wie de weg ooit kwijt was:
Dat licht, daar gaan we heen…
Een web verleidelijkheid
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
657 er hangt toekomst
in de lucht
gesponnen door vandaag
een web verleidelijkheid
en schone schijn
die vlieger gaat weer op
duikelt soms of struikelt
ik spin met zoete woorden
lange koorden tot cocon
trek met draden
dood uit leven
smul heel even
spin de gaten dicht
en hang weer vlug
toekomst in de lucht…
WATER BIJ DE WIJN
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
618 Ach laat de nacht
de dag maar zijn,
de dag lacht mij al langer uit
Als de dag
weer dag is,
trek ik er weer op uit
Ach laat de traan
de lach maar zijn,
de pijn straalt in beide door
Pas als de lach
de lach is,
dan ga ik er weer voor
Ach laat het licht
het licht zijn,
zodat ik altijd schijn,
op dag, op nacht
op traan en lach…
Vleierij
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
509 zachtjes vlei je tegen mij
glijdt mijn hand om jouw schouder
trek je aanzienlijk dichter en hou je
stevig tegen me aan
een gelukkige zucht vindt zijn weg
naar buiten welke een voldane glimlach
tovert op mijn gezicht, nu we
samen één zijn
mijn hand wrijft over jouw huid
kruip je nog nader en sluit je ogen
als mijn lippen jouw bol kussen…
Met het blote oog
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
558 vaak loop ik rustig te wandelen
kijk uit mijn ogen
en aanschouw het weidelandschap
ik kan de natuurgeluiden
aan mijn oren horen
zij vliegen wijd en zijd door de lucht
en trekken verder
met gespreide vleugels
doen ze andere dingen
die ik niet bezit
maar op mijn rug rust de wind
ik adem in, adem uit met vreugde
want aan mijn hartslag…
vervreemding
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.716 alsof een ander
in mijn lichaam woont
en ik vanop afstand
de boel in de gaten hou
ik ben er wel
maar toch ook niet
en niemand die dat ziet
weg willen
toch blijven zitten
als versteend
antwoorden
op automatische piloot
mooi kader, lekker eten
neen dank je geen trek
iedereen is druk
niemand is zichzelf
maskers op en lachen
volgend…
Feestdag op het Land
poëzie
2.3 met 6 stemmen
1.632 Trekken we in vrede
Veldewaarts mede,
Zingen we en bidden;
God is in 't midden,
Scheppend alom, door het wonderheelal,
Liefde in de harten, en bloemen in 't dal.…
Bosbessen
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.189 Glanzig vochte nevels, uitgehangen
Over 't verre en heuvelig verschiet,
Trekken, nu de zon haar stralen schiet,
Opwaarts met des leeuwriks blijde zangen.
Bukkend met van vreugd gebloosde wangen,
Juicht in 't bos het meisje als het ziet
Hoe de struik wel twintig besjes biedt,
Die ze in 't mandje handig weet te vangen.…
Voor de laatste keer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 trekken wij onze kostuums aan
worden onze gezichten beschilderd
zetten we alle relikwien klaar
tikt de klok de minuten weg
wensen we iedereen toi toi toi
wachtend op 'n vers publiek
zodat wij de eerste stappen
op het toneel kunnen zetten
om hen een geweldige middag
te kunnen bezorgen…
vertrek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
819 onze geheugencellen verhuizen
traag nestelen ze zich in
en rondom het hart
we herhalen onze levens
met woorden foto's en
zoveel afgedwaalde herinneringen
achterwaarts trekken we
ons terug uit het leven
we wonen meer en meer alleen
voor het venster waaiert de
beuk in lichte vreugde
tegen alle zwaarte in
de kraanvogels vliegen over…
De Spin *)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7.845 In mezelf op zoek naar zin
trek ik uit mijn duister traag
wiegend tussen hoog en laag
mijn verwarring als de spin
die verloren in een vraag
zonder einde of begin
zichzelf voelt gevangen in
zijn vergeefse hinderlaag
tot de stille vleugelslag
van een vlinder binnendringt
in het raadsel van het rag
en het sidderende dier
tussen zijn…
Nachttranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
883 Als de dood met vele deuren slaat
je je buitengesloten voelt van leven
trek dan maar je warmste mantel aan
om je degelijk te beschermen
tegen de meest ongure, nare kou
slaap ook maar heel, heel veel
rol je maar in een holletje
laat gerust je tranen komen
in je dromen, in de nacht
maar blijf hopen in de ochtend
met je ogen weer open…
Kijken, kijken, niet kopen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
516 Je mag
er
niet alleen
naar kijken
Je mag
er
kopen
maar eerst
Wil je erlangs
lopen
je ogen
op steeltjes
De koopwaar
-uitgestald-
schatten
op waarde en prijs
Je bent
niet goed wijs
direct de beurs
.....te trekken
het geld
te laten rollen
een gat
in je hand
De kooplui
achter de kramen
ook niet blind
een stille…
uit zinnig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 zo wandel ik door woorden
trek ze aan en
stoot ze af, de
richting onbepaald
hun eigen graf
begraven in een vreemd geluid
ik hoor een meeuw
zijn schreeuw lijkt
veel op uitgestorven klanken
wrang weggetrokken
uit het laatste geluid
dat heelhuids langs
mijn oren vloog
hoog, heel laag of
fluisterend
ontluisterend stil
begin ik…
Onze vrije meningsuiting?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 Trek je er maar niets van aan.
Laat ze hun vrije gang maar gaan.…
Geen adres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 De briefkaart vergeelt
al zo lang
Geen contact
Ik heb geen adres
om er iets aan te doen
Bovendien, in gedachten gezegd
slibben mijn woorden dicht
met voorzichtigheid
Wij delen alleen de wind
die ons bedekt
met zand uit Zuid
pollen uit Oost, regen uit West
en uit Noord komt de kou
Dan trek ik een trui
over mijn hart, strijk
met…
Onrustig weefsel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
462 ik schreeuw
maar hoor
geen geluid
trek vacuüm
net onder de huid
waar onrustig
weefsel chaos
genereert die
ik niet beheers
in het
dagelijkse en
normale uiten
komt wanorde
naar buiten
nu stapelt het
in wachten
op de trigger
flikker op
stroomt onmacht
met fijngevoeligheid
verwoestende kracht
uit het stuwmeer
van onverwerkte…
witte raven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
521 op deze loodwitte
dag wist ik niets
te schrijven op tafel
lag alleen een witboek
boek van stilstand
gebroken wit
vlekkeloze overgave
aan het grote verdwijnen
ontkomen aan schrijven
in het boek van niemand
en alleman vandaag
trek ik slechts met kalk
een lijn op de muur rond
jouw lichaam je gaat op
reis witte raven
kom…
Fantasie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
490 Ik trek me terug in mezelf
en begin te fantaseren.
Wanneer de belevenis heerst
zonder die te begrenzen.
Beleef ik mijn mooiste dromen
en vecht met mijn wensen.
Wanneer de levendige kleuren
mijn hoofd binnendringen.
En de zuiverste noten
de liederen zingen.
Wanneer mijn hoofd overloopt
van een betoverend verhaal.…
De onnozele roeptoeter
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
294 Wie de schoen past, trekke hem aan, en anders niet.
DE COLUMNIST
Ik heb me met dit Harense
stuk vreten
- de columnist - meer dan geamuseerd
en niet alleen zíjn tekst geconsumeerd
ook van die "contra's" kom je
wat te weten
Hun drogreden klinkt zeer verongelijkt
het zet kwaad bloed -
meer dan wat hier uit blijkt...…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
319 Wie mij jaren niet zag, heeft
de geleidelijke overgang gemist
zoals gekken hun verleden vergeten
zijn en als een ander verder leven
Genoeg getuigen, allemaal
verschillende verklaringen
wie ik was, wat ik toen deed
en hoe dat mogelijk was
Wat vind je, heb ik nog de wangen
van een jonge god, en ben ik
ook de gezichten die ik trek
en de…
De hond van de buren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
339 Na die eerste jaren hebben ze hem
voor een tweede periode genomen
en nu blaft hij veel meer
Vooruit, we zijn de beroerdste
buren niet en gooien hem
een bal toe
Ojee, hij heeft hem al
en met veel lawaai dwingt hij
ons om opnieuw zijn zin te doen
Hij verveelt zich gauw
en kan er niet tegen
om genegeerd te worden, dus
trekken we om…
Coulissen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
607 vraagt de bassist
Daarvoor is het nu tijd
Ik kijk door de coulissen
Dit is de gelegenheid
De muziek heeft gerijpt
Tijd om te proeven
De lichten gaan aan
Mijn bed is gespreid
Ik zie een deken van mensen
Die trek ik over mij heen
Ik voel dan de warmte
Straks weer alleen…
Zelf dichter worden
gedicht
2.9 met 23 stemmen
7.424 Trek halverwege de berg je kleren aan.
Leef, maar haast je.
----------------------------------
uit: 'Dat zij mij leest', 1998.…
Slome vogels
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
845 Bij jullie, bij jullie trekken ze altijd een spurtje
zijn ze altijd bang te laat te komen, net als jullie.
Ik ben toch echt niet van plan er een stopwatch bij te halen
zeg ik.
Dat, dat is ook helemaal niet nodig
zegt hij
Let maar eens op, je ziet het
in één oogopslag
véél en véél rustiger hier.…
o ,liefde ik zuig je in mijn ogen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
853 o ,liefde ik zuig je in mijn ogen
als muts trek ik je over mijn oren
fameuze klanken besprenkelen
mijn tong – mijn huid in volvoering
als satijn omhul je mijn lichaam
geladen laaf ik mijn dorst
grijpend in deze storm
brand ze gaten in mijn kleren
blijf maar liefde, dring maar binnen
ik geef je wel onderdak
o , liefde drink me
jouw volheid…
Als de zee
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.519 jij bent als de zee
je bent vloed, je geeft
je bent eb, je neemt
deining is jouw hart
branding jouw ziel
stormen met wilde stromen
zijn gelijk jouw buien
een warme en koude golfstroom
trekt door jouw aderen
ik trek me terug
je voelt koud, vandaag
morgen zal je anders zijn
hunkerend
druppels als klitten…
Wiskunstenaars
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
1.410 Zo trekken wij gevolg en wortelen
dat leven en denken verzameld
in een grote zak geen aaneenschakeling is
van toevallige gebeurtenissen
waar ieder naar welgevallen
zijn/haar arm insteekt
en op haar/zijn hand
de werkelijkheid dansen laat
op doet stijgen als een ballon
Er is een wetmatigheid die naar
een vast en vooraf
vastgesteld einde leidt…