5364 resultaten.
Leg verleden bloot
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
699 voet mijn
stappen terug
zoek sporen die
ik ben vergeten
rest nog een vaagjes
weten van hoe het was
ben op pad
stap de treden
die ik ben gegaan
tot heden en leg
verleden bloot tot
in de moederschoot
voel weer de buien
en donkere luchten
zie bliksem waar we
vaak voor vluchten
de kou en warme dagen
kwam jou om liefde vragen…
Zo straks de dood door deze deur mocht treden
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.550 Zo straks de dood door deze deur mocht treden,
neerdalen langs de trap of kloppen aan het raam,
mij wenken zou en daarna noemen zou mijn naam
en zei: Volg mij, uw leven is verleden -
hij zou geen lang en moeizaam overreden
van node hebben voordat ik het drukkend haam
van een vrijwel mislukt bestaan, besmeurd met blaam,
afleggen wou en heen…
Heden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Meestal realiseert men zich
Dat vooral in het verleden.
Die vorm van bewust zijn
Bepaald het leven van alledag
Toch zijn we het gelukkigst
Als u zich dat niet realiseren mag.…
Terugblik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
953 in de koffer
van ’t verleden
lees ik over
alleen zijn
en verdriet
in de koffer
van ’t heden
vind ik innerlijke groei
de geboorte van
mooier kon het niet
in de koffer
van de toekomst
liggen liefdevolle
dromen, vol met
uitdagingen in ’t verschiet
ik verwelkom haar met open armen…
Haar dagboek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Daar gedetailleerde zinnen
verborgen in haar dagboek
wilt het verleden verbinden
om te blijven samenwonen
met een vergulde glimlach
door intiem te dagdromen.…
Thalassa
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 we kunnen ons verleden
onterven, herbetreden
maagdelijke ruimte met het
eerste woord beschrijven
neigt dit naar dwaasheid?
we kunnen ons begeven
in de oudste toekomst
de diepzee van droogte
naar intenser heden
meer dan vandaag…
Stille prioriteiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 Vanaf het duin genietend van glinstering
over de rustige deining van de zee
wachtend, ja waarop, misschien herinnering
aan vervlogen tijden en hun wel en wee
dromerig starend naar overgang tussen lucht
en water waar mysteries zo talloos zijn
voorbij een horizon verder dan vogelvlucht
door avondrood in dalende zonneschijn
wakend dromen…
Gilde.....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
624 Dit zijn mannen
mannen
die niet gilden
Ze willen
en wilden geen oorlog
geen krijg, geen strijd
en als je
dat vermijdt
besteed je
op een goede wijze
je schaarse vrije tijd
met het vaandel zwaaien
of op de trom te slaan
-de stille soms-
dat zich
niet zomaar laat leren
Voor enkele keren
is het-voor God en Vaderland-
door…
voor hun morbide dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 van heel dichtbij
heb ik je pijn gezien
zo gaat dat,geeft niet
zei je zachtjes tegen mij
je ogen waren jachtig
bewegingen te snel
stilte had je niet als vriend
onrustig was je wel
praten hand in hand
wij tweeën op een eenzaam strand
we wilden verder samen
uit het leven op los zand
jij was lucht voor hen
ze negeerden je volkomen…
Spiegelbeeld....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 De brug
vertelt zich
in spiegelbeeld
Het water
waarover de turf
......verscheept
Er wordt niet
verheeld
dat armoede
is als turf
het hoofd...
nauwelijks boven water.…
Kronkelpaden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.509 Kronkelpaden. Onverharde wegen.
Boerderijen in de plooien van het landschap
weggezakt. Silo's. Het notarishuis.
De pastorie. De oude en de nieuwe school.
En daar: geboortehuis. Zo levensecht.
Zo helemaal gebouwd voor een geborene.
Er hangt geen bord. Er staat geen borstbeeld voor.
Toch: er werd met ongekende kracht geworpen.
Bovendien werd…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
736 het dek blinkt relingen alom
zon kaatst koper door patrijzen
lager wal keert boeg en romp
de waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers
van…
voorheen Hengelosche Trijp Weverij
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
624 trijp en velours
uit een zwaar
bestoft verleden
de verlopen tijd
drukt een laatste stempel
op het straatnaambordje
Trijpstraat te Hengelo…
Hoofddeksel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
634 Met de hoed
in de hand
komt de man
door het ganse land
Maar, 'deksels'
met de hoed
op haar kop
zal 'n vrouw
ook een eind
kunnen komen.…
Gestrikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 Haar...
heb ik
gestrikt
Een oogje
hád ik
op haar
Zij was in
voor
een flirt
Haar dans
kon ik
niet ontspringen.…
Sprookjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
601 Hoogste tijd
weer in sprookjes
te geloven
Die beloven:
een wereld
met prinsen en prinsessen
Huízen als kastelen
het wapentuig
blijft in de kast
Kleurrijke kledij
die fraai staat
en je past
Terug..
in de sprookjes
je kunt het geloven...
Of.. niet.…
Moeder....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
583 Hoeden?
je droeg
ze zelden
zondags misschien
Bij de klok
van kwart voor tien
de kerk
een kwartierke lopen
Een hoofddoek
om je kapsel
te bewaren
bij wind uit zee
Die herinnering
neem ik mee
wandelend
-zoveel jaren later-
door mijn geboorteplaats.…
Blozen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 In m'n tuin
blozen de esdoorns
Gekozen
heb ik zé daarvoor
Alle herfsten
tonen zé hun kleur
als ik de deur
open naar m'n paradijs
door najaarszon beschenen.…
Verhaalt van lente...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
491 Het blad kleurt
't blad valt
de zon
z'n kracht verloren
Alleen wind
blaast van
de hoogste toren:
'loslaten'
De Magnolia
wil al praten
over:
een nieuwe lente
Geef haar eens ongelijk.…
Figuur..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
654 Een sprookjesfiguur
ben ik
gestapt
uit een verhaal
Betovering
is er
in elk sprookje
de rode draad
Ik spreek
een oosterse taal
hul me
in oosterse gewaden
De zon
is me meer lief
dan regen
parasol, m'n maat.…
Kruk?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Dit is...
geen kruk
maar een zetel
waarop
je niet neerploft
Je hebt je...
gekleed, opgedoft
en wacht op
je chaperonne
Zijn invitatie
op geschept papier
wil je nogmaals
....overlezen
De arm....
zal hij je straks reiken
nadat hij
je kledij heeft geprezen.…
Wij, reizigers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 Het zijn wij
die reizen maken
naar en in andere oorden
andere werelden
willen zien
en horen...
in andere talen
verhalen
uit koffers
van andere aardbewoners
daarmee
worden we onszelf.…
Gevangenpoort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
828 Mag ons ‘zomer tijdloos' verleden
de klokken verder terugdraaien,
haar vergeten tijd in beleving
een stille nagalm laten krijgen..…
Herhaalknop
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 Op de oude telefoon
staat nog haar stem
op het antwoorapparaat
alsof het gisteravond was
dat ze zei: Bel je me gauw
Veel zou ik er voor over hebben
om haar te kunnen antwoorden
maar helaas kan dat niet meer
daarom druk ik af en toe
maar op de herhaalknop…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
445 Hij roeide rond in scherven
maar bleef uiteindelijk steken
in zijn eigen spiegelbeeld
het verleden leek vergeeld
maar wilde toch niet sterven
daarom wacht hij hoopvol
op dat reddende teken
al kost hem dat een hoge tol…
Mijn levensboom
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
598 Van uit mijn levensboom, eeuwig ingeworteld
met zijn knoestige stam, nu stug verweerd,
trekken groene jonge takken, onbeheerst
naar al die vreemd lokkende windstreken,
uitwaaierend en steeds verder reikend,
de oneindige horizon als gezichtseinder.
En bij iedere nieuwe bottende tak herbegint
het wonder van jeugdige telgen uit mijn leven.
Op…
Geschonden bewustzijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 Flarden van vroeger
achtervolgen mij
als jachthonden
waar is de gouden morgen
het ongerepte voorjaar
waar is de gaafheid
die ik de mijne kon noemen
mijn bezit, mijn universa
ze zijn verwoest…
Cirkelvormig schilderstuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Alsof ze vastgenageld zijn
De mensen bij de grote zilte
Een meeuw hangt roerloos in de stilte
Weet niet van weduwen en pijn
De golfslag is zowaar gestold
De vissersvloot ligt op het strand
Een ruiterstoet draaft elegant
Het schouwspel in dat zich ontrolt
Vanaf het allerhoogste duin
Zie ik bevroren, dorpse vlijt
De mens van toen is er niet…
jij was in gisteren gehuld
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
798 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij…
De steiger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Verstuivend heden,
we getuigden mee
met het verleden.
Onze dromen neigden
naar de eeuwigheid
maar kwamen maar
tot het einde
van de pier.
Op elke reis blijft
een stukje achter.
Dat belooft als we
ooit onszelf opnieuw
zouden verzamelen ...…