2514 resultaten.
Natuur
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
565 Spinnen met tekens
Een vlinder vol kleuren
Bloemen in elke vorm
vol gevoel en geuren
Voor ieder een lust
De zee een zoute traan
De nacht de zon en maan
Een zwoele wind of een orkaan
De natuur geeft alles aan
de liefde de moed
Ze doet kwaad ze doet goed
De mens die de natuur ruimt
en haar niet ziet
Is de natuur vol van geduld
Zij die…
Bleef dralen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 jij vloog aan
uit het donker
landde op zonnestralen
bleef dralen
golfde kleur op
muziek van de zomer
fladderde verder
op zigzag koers
het licht tegemoet
in rood ben jij verdwenen
de zon heeft daarna
niet meer geschenen…
Vleugels nog gespreid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
525 zij hebben luchten
met lange vluchten
kleur gegeven
wolkten soms
met groepen in een
fladderend ontmoeten
pas toen de zon
hun kleuren bleekte
en de warmte was vergeten
kozen zij voor
lange pozen rust
vleugels nog gespreid
wachtend op de wind
die in meevoerend waaien
voor hen een laatste rustplaats vindt…
In rode avondzon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
504 zag een zwerm
witte vlinders
stil fladderen in bestaan
alsof zij
in al die kleuren
niet wisten hoe te gaan
een lichte wind
in rode avondzon
waaide wel geuren aan
zij dansten
als een witte wolk
langs de wassende maan…
Bijzonder gevoel van liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
802 Kriebels in mijn buik,
als vlinders fladderen ze rond.
Alsof ze hun weg niet kunnen vinden,
maar wel loskomen van de grond.
Als een roos nog in de knop,
maar die langzaam open gaat.
Om vervolgens te ontwaken,
en dan in een prachtige bloei staat.
Als een mooie regenboog,
Waarvan de kleuren niet vervagen.…
SAMEN KIJKEN NAAR CIRQUE DU SOLEIL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
855 reiken naar de verte
ineens alom huivering
de grootsheid als een steltloper
uitbeelding van de gekooide mens,
die oprijst naar de sterren
de drums met hun opzwepend ritme
kleuren te over, een beeldend schouwspel
het reiken naar elkaar
lichaamsbeheersing ten top
it is all illusion
lief, liefde, liefst
gevangen in een cirkel van licht
een vlinder…
die dag van dauw en druiven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.213 haar dagboek
haar geur over mijn huid
zit ik zwijgend op het grote bed
vreemd glanzen de koperen spijlen
kussens en lakens koud gelaten
dekens op een hoop
die dag van dauw en druiven
en de kraan drupt
tranen
op de droogbloemen in haar handen geklemd
lief fluistert ze
verdwalen we nog een laatste keer naar het meer
het meer waar vlinders…
Kleuren die ontdooiden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
563 een kleine lente
ontspon zich
in jouw wintercocon
zon wikkelde
de draden af
die schaduw gaven
zacht ontwaakten
maanden slapen
in het eerste licht
dat vorm gaf
in het strekken
van nieuw leven
zag je vleugels
strak ontplooien
kleuren die ontdooiden
je koos als regenboog
een fladderende vlucht
vrij in helder blauwe lucht…
wetlook
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
496 geduldig wachtend
op zon en vlinderslagen
hangen zij doordrenkt
[haiku]
illustratie: Martien Montanus…
Mijn liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.024 Mijn buik kreeg van die vlinders
die niet kunnen wegvliegen
gelukkig maar
het was het trillen van de gevoelige snaar.
Even een dansje wagen op één tegeltje
Ik voelde me innerlijk bibberen.
Het waren de polen plus en min
aantrekkingskracht van in het begin.…
Mijn wit spinseldier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 kom
mijn wit spinseldier
laat mij nu snel
je vleugels ontvouwen
heb maar
vertrouwen
in ons warm
vluchtig luchtplezier
hoppen
van kelk naar kom
drinken ons vol
met zomerse honing
rusten
in wiegen op
wind die ons draagt
vlaagt met licht van de zon
kom
mijn wit spinseldier
ontsnap uit mijn dromen
laat het bloed maar rood stromen…
Brandt vlindervleugels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 zwart zand
brandt vlindervleugels
bij opkomend tij
het hete strand
zoemt liefde
in hun fladderend spel
uit de verlaten hel
van rustende vulkanen
exploderen kleuren intens fel
wordt dood
door wind van land gesust
als eb het nieuwe leven heeft gekust…
De warme herfstzon
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
553 sinds tijden
in de warme herfstzon
hagel heb ik
kunnen mijden
de donderslag was niet voor mij
zie de mensen
zachtjes ernstig praten
geschokt door mijn verlaten
maar ik voel me vrij
het aardse leven
is er nog even voor mij
ga hen met
mijn speelsheid plagen
antwoord geven op nog open vragen
in samen zijn
zullen zij mij als vlinder…
Zonder ware aard
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
570 De volheid van halfslachtigheid
vraagt om verbazing, stille verwondering
op het schiereiland van genot
hangt het om niet en renteloos te leen
slechts bereikbaar over een smalle strook
geplaveid met de toon en het timbre
van volle tintelende klanken
en de kleuring van het ongeëvenaarde
vleugelslagen geboren uit zebrapatronen
ouverture van…
VOORSTANDER-KLIERVLINDER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 lente
van bloem naar bloem dragen wij onze kleur
noem je mijn liefste en jij mij charmeur
het houdt ons zo jong in het fervente
hoewel onze huid verrimpeling toont
slaap mij eerder overmand dan voorheen
wordt mijn ontwaken glimlachend beloond
het kleurrijke vlindertuinen verdween
zijn mijn gevoelens als man toch onttroont
doch dode vlinders…
In haar hart
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
559 bekleed met bordeaux velours
‘k Zie zwart glanzend lak
het klavier bespelend met gemak
In haar linkerkamer
mag ik slenteren
langs toetsen, zwart en wit
rustende, liggend en in zit
in haar rechterboezem
trek ik mijn knieën op
wil blijven drijven en zinken
sonates van Bach horen klinken
in haar linkerboezem
fladderen vleugels van vlinders…
Binnenfladderend nieuws
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
767 Welk nieuws vervaagt en welk bericht onthoud je?
Misschien wel dat het vlindertal omhooggaat
Waarbij het klein geaderd witje hoog staat
Alsook bruin zandoogje en heideblauwtje
Geen eentje kreeg ik ooit bewust in zicht
Toch maakt zulk nieuws mijn dag haast vederlicht…
-Herinnering fladdert over de stille wijngaard -
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.012 Achterin de onzichtbare tuin,
een omgeving waarin kinderen
te grote zevenmijlslaarzen mogen aantrekken
om volwassen mensen te worden,
nemen dagen afscheid van jou,
mijn geliefkoosde vlinder…
Deze struiken dragen óf rode
óf witte rozen,
schilderen dapper
geconfronteerd, wisselvallig als
regenvlagen, met de werkelijkheid,
je jeugdig kinderleven…
De fee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
766 Je hebt mijn aandacht, eindeloos,
jouw silhouet, zo sierlijk zo broos,
in stilte genietend als ik naar je kijk,
jij frêle fee uit het dierenrijk…
Reden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 Als een vlinder,
die meegevoerd wordt door de wind naar de overkant.…
Pril van de lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 zij fladderen om me heen
pril van de lente
maar ik kan ze niet vangen
in vorm en kleur
is ieder uniek dus
achter elkaar lopen ze niet
ik puzzel niet meer
heb ze vrij laten gaan
ze dartelen achter me aan
vliegen tot een wolkje bijeen
als de eerste rust in het licht
vloeien zij samen tot dit gedicht…
Een vleugje thermiek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
416 ik heb je vleugels gezien
in een hemels blauwe vlucht
tegen de wit koude lucht
met randjes rood
gaf jij je bloot
na het moeizame ontwaken
waarin jij eerst
het gewiekte stel warm
en luchtwaardig moest maken
een eerste stijgen
om in de opkomende zon
al een vleugje thermiek te krijgen
ik zag je gaan
de ultieme vrijheid tegemoet…
In aantocht!
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 wel dagen kan ik zingen
de Vlinderstruik staat op springen,
het bloemstuk van mijn dromen
staat bijna uit te komen
voortdurend kan ik juichen
met vreugde mijn lof betuigen,
mijn zoete tranen stromen
het is niet te ontkomen
hij is aan het ontluiken
de fleurigste aller struiken,
ik ben niet in te tomen
straks laat hij vlinders…
Fladderen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
490 op de boulevard
fladdert een witje
tussen de bruintjes…
Vrienden zonder naam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
706 geweten
halverwege was ik al kapot
met wonderpil en heel veel vocht
kwam ik er snel weer bovenop
wij dansten ver voorbij de top
tot licht en glitter braken
stilte pijn deed aan de oren
het feest voorbij de ochtend was geboren
mijn trance zag enkel armen
een lach in steeds hetzelfde gezicht
vrienden zonder naam in flikkerlicht
een vlinder…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 herfstwereld verkleurt van schrik
maar verbleekt niet
ze tooit zich in de mooiste tinten van het jaar
de samenhang, van wat hoog boven maaiveld
en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide bladerdak sterft gestaag
naar loszittende pannen
met het zicht op dit speelgerei
warmt een koude storm zich ver weg glimlachend op
vogels en vlinders…
De glazen buren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 jij groeit
in glas met
transparante vleugels
licht draagt
jouw pracht in
brekende kleuren
jij fladdert
speels naar
hemelse geuren
in doorzichtige
sculpturen wonen
de glazen buren
tot het glas barst
wordt gebroken omdat
het seizoen is afgelopen…
Maanvlinder
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
5.369 Mijn vlinderlief in hoge wolken, schitterend door avondrood
Jij hebt je sterren afgelegd in licht van zonsverduisteringen
Nee, jij wilt geen rups meer zijn, die zich in donker buiten sloot
Noch de schaduw van jouw bolster die zichzelf had ontbloot
Jij wilt jouw tere vleugels spannen, na gedaantewisselingen
In ontmaskering van alles, toch je masker…
Jou woorden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
726 Jou woorden raken mij
Ze raken mij diep van binnen
Diep in mijn hart, diep in mijn ziel
Jou woorden raken mij
Ik voel onrust van binnen
Tranen van geluk verlaten mij
Jou woorden raken mij
Ik voel kriebels van binnen
Het maakt vlinders vrij
Jou woorden raken mij
Bezorgen mij een grote glimlach
jij hoort…
12 Maart 2015
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
485 Ik heb vandaag een kikker horen kwaken
en ook al weer een vlindertje gezien.
Wat dood leek dat blijkt nu weer te ontwaken;
‘t lijkt mooier nog dan wat het was voordien.
Dat is niet waar, maar toch ook wel misschien,
want word je ouder, ga je anders kijken
(daar boven is het ook wat minder kien)
zodat wat rest veel mooier nog gaat lijken.…