15372 resultaten.
Ochtendliefde
hartenkreet
4.7 met 115 stemmen
2.853 weerkaatsing van mijn liefde
een schouwspel spelen op jouw gezicht
Je beweegt en zucht een beetje
haren glinsteren op jouw gebruinde huid
je buik lijkt een golf in de zee
mijn ademhaling gaat ritmisch mee
erotiek, doch zonder geluid
De broeierige warmte zweeft
langs jouw lichaam en stijgt
en ik stijg met je mee
de ochtend, het gevoel en de zon…
Binnen een ogenblik
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
896 Ondertussen volgt de schaduw het licht
En vangt men glimpen van de tijd
In de verdichte lucht verstrooi ik mijn idealen
De zon schijnt
Ik sta op en open het raam met een zwier…
In ochtendvroeg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
444 jij bewoog
tussen warm
en koud
danste op
woest kolkende
turbulentie
verstilde
in ochtendvroeg
rijpende vorst
ontwaakte in
regenboogkleur
van brekend licht
zag het
gezicht van de
komende zon
voelde warmte
en wist dat
het leven begon…
Extravert licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 ze fluctueerde
niet alleen in kleur
maar straalde ook
wisselende warmte uit
haar energetisch zijn
putte uit bronnen
van schier eindeloze
scheppingsvitaliteit
die gevoed worden
door nucleaire reacties
binnen een interstellaire
balans van zwaartekracht
zonder dit extravert
licht van een leven
brengende zon zou ons
stelsel leeg…
Samen op
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.137 zijn hoofd
Deinen mee met zijn ogen
Die stilletjes nu de lucht in staren
Van bruin naar blauw
Eenzaam jaagt de wind
Rusteloos zoekt hij
Besluiteloos volgt hij de wolken
En draait en draait
Eenzaam jaagt de wind
Af en toe gaat hij liggen
Wanneer hij stilte vindt
Hij ging mee met de sterren
Hij ging mee met de maan
Hij ging mee met de zon…
tussen geest en natuur
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
880 Wij bedekkken ons met dekens van steen
onder de wind die zich niet laat vangen
regens die uitspoelen en zon verlangen
daar gaan de druppels duidelijk heen
Overgoten met het hemelrijke vocht
absorberen wij niet de wezenlijke dingen
vruchtbaar zal de cyclus weer beginnen
omdat het in de winter niet mocht…
Zomertuin
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
735 Zwaaiende bomen, lachende zon
kriebelend gras zo zacht als tapijt
genietend van deze zomerdag
drijvende wolken, fluisterende wind
kabbelend water zo helder als glas
geen enkel besef van tijd
mijn voeten in het koele water
de brandende zon op mijn huid
mijn handen in het kriebelende gras
bedenk ik al luisterend naar de wind
en kijkend…
"Een"
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.103 De zon te rechter,de zee te linker
en tussen beide wij.…
Een gevoel onvoltooid
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
2.077 Denken of doen,
de zon of de maan,
een stap in het heden,
of stil blijven staan...
Veilig of tartend,
de zee of het land,
voor veiligheid kiezen,
met een hart onbemand...
Angst of de impuls,
nu of nooit,
geen kwestie van kiezen,
het gevoel onvoltooid...…
R I J K
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
4.435 er is een zoon geboren
bij de buren hiernaast
het was te verwachten
't heeft niemand verbaasd
je kon 't zien aan buurvrouw
ze was ronder dan voorheen
leuk voor ouders en dochter Lily
een broertje, hoera, niet meer alleen
in het najaar lekker samen ravotten
dan kan de kleine vast wel lopen
en volgend jaar in de zomer
de deur naar de…
Baadde aarde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 het rondde
in goud de
massa wit
gebundeld licht
waaierde uit in
krachtige stralen
die hun intensiteit
zelf bepaalden
met energie
overgoten baadde
aarde in de
bron van de zon
waar scherpte
en rechtlijnigheid
het credo van
de eeuwigheid zong…
Alledaagse wolken
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.023 van ‘s nachtse wolken tamelijk onverwacht
Weer in overdagse, waarop de zon weer lacht…
Uitgestrekte vlaktes
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
587 Een kille winterbries
scheurt over de eindeloze
vlaktes. Waar de hemel de
aarde raakt, verschijnt
een schittering in het water.
Hoop weerspiegelt onder
de stralen van een
lachend gezicht. De wind
voert naar vreugde en
doet denken aan een troostende
hand, begeleidend in het duister.
Op weg naar thuis.…
membra disjecta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.681 ook b. vervolgt zijn weg
met het hoofd in de wolken
van zijn god
die neerwerpt
wat hem tegen de borst stuit
zonder aanzien des persoons
de zon gaat eenzaam op
en in de goot schitteren
de scherven
----------------------------------------------
15 januari 2002
zonneleen 46 www.abelstaring.tk…
Het wassende water...
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
863 De eerste zonnestralen raken het wassende water
Het schitterende waterkleed laat zich spreiden
Drijvend neemt het water de zonnestralen mee
Langs prachtige oevers van groene weiden
Het waterkleed laat zich meenemen
Door geulen van mystieke rietkragen
In nevelen vol sprankelende druppels
Het water laat zich langzaam meedragen
Stil laat ik…
Ik vrees zijn spelen in de drukke straat
poëzie
4.6 met 14 stemmen
2.363 Zie, op de plaats van mijn gedroomde zoon
Glanst zon, en niets is smartlijker dan dit.
---------------------------------------------------------------------------------
uit: De Lichtstreep (1926 - 1928) II De gedroomde zoon (1928)…
Nano laagje zomer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 een nano laagje
zomer zette de
huid van een
zonne koesterende
dromer binnen
korte tijd in
vuur en vlam
vurig rood
legde onbarmhartig
het falen bloot
van alle preventieven
die winterwit
slechts een papieren
bescherming schikt
nog wordt
de pijn in koeling
weggehoond
hoe dom kunnen
mensen zijn in weten
dat na zonnebrand warmte…
De Maan
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
967 Om de zon draait de aarde,
daarom draait de maan.…
Jupiter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.364 verdween met mijn droom
In de ochtend toen ik wakker werd alleen
De zon die half op mijn lichaam scheen
Vannacht droomde ik van Jupiter
Hij was niet ver
Jupiter Jupiter Jupiter…
Gestoorde ambtenaren
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
827 Heb je het vandaag gelezen in de krant ?
Ambtenaren zonder gezond verstand.
Een sigarenhandelaar is de sigaar,
want men vindt de kleur zo raar
van zijn zonnescherm. Het is waar,
"Het was eerst BLAUW", zei de ambtenaar,
"en wil je het doek vervangen in het ROOD,
daar hebben wij 'n bouwvergunning op begroot."
"U heeft geen vergunning…
IK BEN GEEN VADER EN IK HÈB GEEN ZOON
poëzie
4.3 met 15 stemmen
3.050 Ik ben geen vader, en ik hèb geen zoon.
Niets dan een sage is zijn zacht bestaan.
Toch groeide hij gelijk de nieuwe maan
In grootte en glans en werd volwassen-schoon.
Nevens mij, glorieus en monotoon,
Verging de kringloop van zijn kort bestaan.
Mijn hand is strelend door zijn haar gegaan
En langs het kloppend halsje van mijn zoon.…
omgekeerde zonbeweging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
803 Dit terwijl de zon
z'n lichtsong langzaam
zachter draait
totdat de avond
voorjaarszon om de
hoek van het donker
gebouw me als een
blaasensemble in
't gezicht blaast.…
Mortis imago (een beeld van de dood)
poëzie
3.5 met 16 stemmen
4.024 Het leven van de mens is als
het leven van de zon,
die op- en af- en ommegaat,
en wandelt, alle dagen,
de weg, die haar gewezen is;
en uit de zelfste bron,
zo putten wij, getween de kracht
om 't leventjen te dragen.…
zonnige lindelanen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
979 als je lacht
hoor ik de echo
van je bestaan
ondeugend
maar toch een
onvoorwaardelijk
gaan van blijven
als ik zie in je ogen
en kruitdamp
van pijn
langzaam
zie wegdrijven
droog jij je tranen
en zucht je
zonnige
lindelanen…
Miserere
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
724 Spaar ons in de hof waar winter heerst
en moerbeitoppen zwijgen.
Zo lang al weten wij van sluipende
oorzaken wurgende herhalingen.
Ons vlees en bloed zien wij met gesloten ogen
voorbij de altijd open deur hinken.
Wat zoekt het toch in het uitgesleten
labyrinth onder de gedoofde luchter?
Laat het vogeltje dat in de liguster…
St. Palus
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.296 Ze zat in de zon
met haar zonnebril op
ze had iets berustends,
de tijd aan zichzelf
de jongen die haar
de bestelling kwam brengen
kwam loom-onverschillig
de onze opnemen
nog voordat wij de
eerste slok tot ons namen
stond zij alweer op
en verdween uit het zicht
de wind die het zand
meenam langs het terras
voerde ook, 'en- passant…
O droom, die in een slapeloze nacht
poëzie
4.1 met 12 stemmen
2.690 Wj liggen machtloos in het rustig duister,
En, moede, zien wij moedig naar de luister
Die uit ons opglanst..., maar we zijn vergaan.
------------------------------------------------
tweede gedicht uit de cyclus: De gedroomde zoon…
Vader
gedicht
3.2 met 53 stemmen
20.850 Als hij groot is, koop ik een auto
Kan hij die 's zaterdags wassen.
En een gazon. Dat moet hij dan maaien.
Oude vrouwtjes jaag ik de straat op.
Kan hij die helpen oversteken.
Knaapjes het wakke ijs. Die moet hij
redden met levensgevaar.
Eenmaal toch moet ik het meemaken dat ik
goedkeurend hem op de schouder kan kloppen.
diep in de ogen…
MEIZONNETJE*
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
603 mijn kleintje
mijn hartendiefje
in jouw ogen zie
ik de zin van het leven
met z’n eigenlijke doel
ook al slijt bij mij
langzaam dat gevoel
jij weet mij dat telkens
weer terug te geven
ook al is het maar voor even
met jouw zonnetje in
het zuiver wit
toon je hoe het leven
eigenlijk in elkaar zit
zo heel eenvoudig
en open en toch
zo subtiel…
Stille verjaardag
netgedicht
4.2 met 66 stemmen
36.121 De klok tikt de wijzers rond, maar de tijd houdt stil,
Geen nieuwe dageraad, slechts grijze schemering,
De uren tel ik niet omdat ik alleen aan jou denken wil,
Onomkeerbaar, onafwendbaar ben jij nu herinnering.
Mijn liefste kleine schat - al hoorde je dat niet graag -
Een grote jongen immers, papa al bijna geëvenaard;
Negen jaar was je, tien…