Alle inzendingen over haiku

de kraaien krassen hun zwarte rituelen in oude bomen niet stuk te krijgen al die metalen stemmen mijn mond vol tanden krah krah koppiekrah kraai houdt het koppie erbij ik houd mijn snavel…

Door Jutlands akker en stad dringt ongehinderd frisse beukenlucht.…

De veerboot legt aan: snel vliegen aalscholvers weg van hun rustplaats.…

in de scherpe bocht oog in oog met de mythe van de Loreley © Digitale Painting van René Pauwels Painter…

Op de fjordhelling grazen geiten onbezorgd hun leven slijtend, beelden al springend de aard der Noorse vertellingen.…

haiku ondersteboven gezien in een waterplas hemel op aarde…

de handtekening van een regenboog in het zand - klavertjevier…

Gewoon proberen. Niets dat je echt kan deren. Niemand is perfect.…

Zacht heidepaars siert elke rots tussen vloedlijn en hoge bergtop…

Niets is erger dan de blues op een zonnige dag in de lente. Eenzame dichter zoekend naar woorden en rijm ritme van de regen. Ik tel je rimpels als jaarringen van een boom weggelopen sporen. Het lot van de mens valt samen met de natuur geluk komt van ver. Waarheid als een haiku de cirkel is rond zonder eind of begin. --------…

Het grasveld ziet bont van krioelende krokus; schoon de lente wacht, toont zij hier al vol trots haar kleurige vingertoppen.…

woestijnreiziger zonder kaarten en wolken zoekt waterwegen…

Elke dag sterker. Door alles wat je ervaart krijg je dat geklaard.…

Volhardend geloof is in het daagse leven en klein gebeuren, nuchter, met bezonnen geest, Gods wil gedenken en doen.…

op het boerenerf stille miauwgesprekken - quarantainetijd…

herinneringen hartig heftig zoet zout zeer samen verzameld…

De zwarte schaduw van de soldatenkruisen, verdubbelt de smart.…

De jaren tachtig liggen reeds ver achter ons. Nostalgie die prijkt.…

nog wat onwennig draait zij warme fietsrondjes- Plopmutsje als bel © Foto - Tineke De Pelsmaeker…

een zin wondermooi kruipt behoedzaam uit zijn schulp kijk de schrijver danst luid juicht zij het uit rent rondjes om de tafel betoverend mooi maar ook ongemak leven in vertwijfeling talent maakt angstig het pak in de kast harnas voor eigenwaarde voor zo lang het duurt geborduurde naam de verstopte mascotte schrijver’s binnenkant…

mijn lichtje dooft uit... na zwaar alcohol bezoek de nacht braakt mij uit!…

Een nieuwe lente komt er aan, maar het virus heerst nog steeds. Komt ons duur te staan.…

Elektrisch licht glanst in de dichte, open haard, beeldt en schept warmte.…

Morgenster schittert. Ook de zon die komt dan op. En de dag begint.…

Een traan die verdampt en een lach die zich laat zien. Die zijn levensecht.…

Lange druilregen benevelt kil, maar fijntjes de zachte winter, die vroeg wordt opgeluisterd met een veld gele krokus.…

de stratenmaker lichtte tegels in onze natte stratenzee…

stilte en leegte bleven over toen het licht geworden was…

Kleine wonderen Door ijs en sneeuw ontsproten Winter laat zich zien.…

vanuit de knolneus, langs een verbindingssteel, die als climax krokust in paars, wit, geel en rozig - prolatie van de lente © Aquarel - Lieve Declerck (’t Holsbeeks Penseeltje)…