1987 resultaten.
De belofte...
hartenkreet
4.8 met 92 stemmen
2.623 Ik verken je lijf, met
zachte handen,
weet, wat je grenzen zijn,
voel je lichaam hevig
branden,
bruist mijn hart als een
fontein...
Het is een spel, van jou
en mij,
en voelen mijn handen als
verdoofd,
ook al liggen wij hier
zij aan zij,
zou niets doen, had
ik beloofd...…
Geluksgevoel
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
961 niets meer wat er nog toe doet
slechts jouw aanwezigheid
naast mij liggend in het gras
terwijl de zon onze lichamen
koestert en de mieren vallend
uit de sprieten van het gras
mijn handen betreden
is voldoende om mijn zintuigen
stuurloos te maken waardoor ik
alledaagse geluiden waarneem
zonder te horen en het branden
van de zon niet voel…
Hoop
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.868 dondert met noodweer
Ik wou dat alles zo mooi was
Als in mijn mooiste dromen
Daar voelt liefde als liefde
Zonder dat er complicaties bijkomen
Mijn hart behoort bij jou
Als je dat maar onthoudt
Neem de juiste keuze
Voordat mijn liefde ophoudt
Ik koester je in mijn hart
En draag je op handen
Maar eens zal het vlammetje
Ophouden met branden…
Sneeuwballen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.006 Sneeuw bedekt de landen:
Was de kille handen
Dat ze tintlend branden,
Kneed de sneeuwbal vast;
Krachtig d'arm geheven,
Fiks de bal gedreven:
Ha! dat is een leven,
Dat aan jongens past!
Koudkleum mag zich warmen
In zijn Moeders armen,
Schreien om erbarmen,
Als de bal hem raakt;
Laat de kachel gloeien,....…
Als kaarsjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.322 Met kerst mogen we kaarsjes zijn
met geelkartonnen vlammen
de mensen mogen aan ons zien
hoe mooi de lichtjes branden.
Door al die vlammen wordt het warm
en zal de kou verdwijnen,
ook in het donker is het goed
als je een licht ziet schijnen.…
Dromenvanger
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.886 Op lege dagen - zoals deze
wanneer vogels weggevlogen
mij verlieten voor een verte
die ik nemen kon wellicht
dacht ik aan langvergane dagen
van verlaten witte wolken
die genomen door de vogels
zomerden in vergezicht
In winters hing ik niet aan slaap
die was voor dwazen - radelozen
nee - nog liever brandde ik mijn ogen
rood in evenwicht…
mijn liefde voor jou
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.711 mijn liefde voor jou
is de wiegedood gestorven
ik heb haar begraven
maar ze ademt nog steeds
ik mocht aan haar onecht bestaan
toch al geen ruchtbaarheid geven
wat jij in mij brandde dat leven
maakte je bang kon je niet aan
ik heb haar gevoed wou niet verliezen
als een leeuwin haar jong tegen me aangedrukt
toen jij begreep dat je moest kiezen…
Bescherming van de nacht.
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.195 Voor het leven vervloekt
ik wil niet dat je nog
langer schuilt in de
bescherming van de nacht
probeer het licht weer
te laten branden in je ogen
laat al het grauw
nu maar verdwijnen
het zat te lang verankerd
in het ritme van je leven
te lang werden jouw
gedachten vermoord
blijf niet langer zoeken
naar een reden van de…
Alleen maar dansen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
705 Tot de lichten branden
en het licht
met al haar schoonheid
weer de nacht verlaat.
Niets te praten.
Daar
blijft hij
gelaten.…
De dauwdrop
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.940 De ruimte kent geen randen
en eindloos staat
de sterrentuin te branden.
Als dauwdrop aan der aarde bloeme
weerspiegel ik het Al.
Ik hoor de sferen zoemen.
Gans 't sterrendal
probeert Uw naam te noemen.…
Sta het toe
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
719 Sta je tranen toe
Laat je verdriet zien
Voel de pijn door je heen gaan
Het mag komen
Voor deze keer staat ze het ook toe
En het voelt goed
Ze voelt het branden, warm worden, nat worden
Totdat ze eruit komt
Dan komt het gevoel van onmacht en wanhoop
Hoe kan ze dat laten zien?…
Kleine drama's
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
834 de caleidoscoop
gaf kleine drama’s
van de afgrond waarin jij dook
totaal euforisch
verkende jij de hemel
brandde in een stervenskoude hel
baadde goddelijk
in ezelinnenmelk
na een aangegaan duel
ontweek de scherpe messen
die zij naar jou gooiden
vastgeprikt op het draaiend rad
vocht met tijgerinnen
wie het eerste recht
op paren…
van as tot aarde
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
639 welke waarheid wordt gebeeldhouwd
onderaan de urne
terwijl onze handen wrijven
over het gelaat
van schaamte
hoelang zal de trein blijven branden
tussen losgehaakte windstreken
die doorheen zwartgekalkte grachten
de gruwel spoelen in de keel van
menselijkheid
en de vloed van vrede willen
herwinnen
zeg mij, wie richt het hoofd…
Jouw naam.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
892 Nacht vol leegte, kaarsen branden.
Het hart lijkt verstomd, ieder
gevoel vergeten en gedachten vervagen
met de minuut.
Verdwaasd kijk ik in het rond en weet
dat deze herinnering alles overstijgt.
Hij is echt alsof jij er bent.
Maar de regen op het zolderraam verraadt
de kille werkelijkheid.
En al wat er over blijft is jouw naam.…
Koffietijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 Koffie branden en zetten is een kunst!
Is koffie drinken een verslaving? Nee!
Een innerlijke behoefte is het.
Een oerverlangen naar de oase.
De sfeer van een Weens koffiehuis.
Om langdurig de krant te lezen.
Om aandachtig te kunnen genieten.
Om belangeloos te kunnen babbelen.
Koffie moet!…
Lange avonden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
624 Als hier en daar dan ook nog
lichtjes branden gaan,
zie je mensen wat harder lopen,
kijk, daar vooraan!
De lange genoeglijke avonden,
met kaarsjes al dan niet,
maakt dat je de sombere dag van vandaag
in een heel ander lichtje ziet.
De avond viel, geleidelijk zacht
en bijna lief.…
Klikken op afstand
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.096 Men hoeft elkaar niet af te branden
om elkaar de waarheid te zeggen,
tevens hoeven we elkaar niet uit te leggen,
hoe belangrijk vriendschap is.
Al heb ik je nooit gezien
en jij mij evenmin,
vriendschap is puur en eerlijk
breng daar maar iets tegenin!
Dank voor je vriendschap
wees je bewust van de mijne!…
carpaal tunnelsyndroom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 de onrust in mijn ene hand
trekt voren door de nacht, de
andere houdt - rustig nog -
mijn zere vingers vast
ze branden gaten in mijn slaap
ondertussen gaapt vermoeidheid
als een grot vol scherpe punten
overdadig en steevast
vergaat de wil tot schragen,
want het dragen kent geen grenzen
meer
elke keer slaapt slechts mijn hand
en elke…
God rolt de zonnen door zijn handen…
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.611 De ruimte kent geen randen
en eindloos staat
de sterrentuin te branden.
Als dauwdrop aan der aarde bloeme’
weerspiegel ik het al.
Ik hoor de sferen zoemen
Gans 't sterrendal
probeert Uw naam te noemen.…
Vurig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 Gooi letters in het vuur
hoor de woorden branden
tot ze weer bij zinnen komen
in een vurig liefdesgedicht
vonken springen in het rond
heb jij je ook gebrand
aan dat ene woord?…
Hier al op dit aardrijk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
572 Sinterklaasfeest al met licht
De mens is moe van nieuwsbericht
Grafiek en ruis, ‘t elkaar verguizen
Bewoners hebben zo hun zorgen
Zo klein was hun planeet nog nooit
Servetten worden mooi geplooid
De vrees voor ziekte weggeborgen
Kristal en Wedgwood op damast
De stalletjes bij dennenbomen
Een zweem van kerk en kathedraal
De kaarsen branden…
gevangen in schaars rood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
905 mijn dromen
zijn weer terug
het wit dat maar geen
wereld meer wil worden
mijn angst verdwaalt
in iets dat ik niet ken
ik ben al zwart
je handen hebben
mij verstard, het kind
gevangen in schaars rood
je maakte mij zo bloot met
passies die me brandden
je kleedde me
met leugens omdat
jij de waarheid brak
je spookte in mijn spel…
Samen verder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
859 Haar vlam zal altijd blijven branden,
ook al komt ooit onze tijd.
Kom geef mij jouw hand ik zal je leiden,
over de weg die wij samen willen gaan.
Ook wanneer hij wel eens kronkelt,
ik zal altijd naast je staan!…
God bespeelde de regenboog
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.611 ik ga je kussen
branden blussen
je lichaam verwennen
zo dat ik jou in
overgaaf leer kennen
we zullen samen
ontdekken wat
liefde kan zijn
genieten van pijn
in het uitstel
we spelen het spel
van komen gaan
klimmend verbazen
we brengen elkaar
in genot tot extase
we hebben de hemel
gezien met engelen
die vlogen in geuren
God bespeelde…
zij denkt hem verder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 een kleine overwinning
als een lucifer in een storm
hij hield zijn adem vast
alsof gedachten zuurstof nodig hadden
alsof zij een brand was
en hij eindelijk as kon worden
zestig seconden lang
was de wereld een lege kamer
zonder haar stem tegen de muren
maar tijd is een sluwe smid
slaat herinnering terug in vorm
nog voor de minuut koud…
Luchtmatrasje
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.174 Lichten laten branden.
Wat neem ik mee?
Een hoed?! Een paraplu?! Zonnemelk?!
Nee, niks behalve mijn luchtmatrasje.
Alles donker buiten,
niet voor lang.
Open het raam.
Klaar om te springen.
Ik spring.
Oogjes open,
alleen maar blauw,
alleen maar zon.
Ik zit hier dan,
op mijn luchtmatrasje.
Binnen een maandje ben ik wel terug.…
ZELFDOVEND
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.505 Goed nieuws vanochtend uit Amerika
want nieuwe wetten maken korte metten
met branden die ontstaan door sigaretten
die enkel smeulen qualitate qua.
Zelfs wereldbranden worden afgewend:
er komt ook een zelfdenkend president.
.....Nieuwsfeit: De zelfdovende sigaret is sinds maandag verplicht in de Amerikaanse staat New York.…
Namen in het zand
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
862 De zon brandt op mijn huid
zoals verlangen branden kan
ik teken namen in het zand
en schelpjes leg ik daarbij uit
De zee van eb golft nader
rustig maar bewust en sterk
tot aan de namen in het zand
die zijn getekend in een kader
Speels glimlach ik naar mensen
die reflecteren mijn geluk
want door die namen in het zand
herkennen zij mijn…
Onuitgesproken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.831 Haar negerend wast hij zijn handen
Grof misbruikt ligt zij na te branden
Verminkt besmeurt zo gevoelde zij
Zijn passieve lust wederom voorbij
Mat ziet zij hem in de beslagen spiegel
Ziet zijn hardheid en kreunt van genot
Haar borsten pijnlijk hard en gespannen
Voelt haar dijen vol intens verlangen
En als zij dan gelaten zijn slip aanreikt…
Verlies
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.647 Vanochtend werd ik wakker
Met een uitdrukkingsloos gezicht
Met in mijn ogen schijnend
Het oranje ochtendlicht
Het gemis dat kan ik dragen
Als een fakkel in de wind
Het vuur dat zal hoog branden
Totdat ik het genoeg vind
Mijn verdriet zal eeuwig blijven hangen
Voor mij kom jij nooit meer terug
Hopelijk kan iemand jou vervangen
En vind…